Ιστορικό Περιοδικού

Η ιδέα

Το περιοδικό «Σύγχρονη Άποψη» (Σ.Α) υπήρξε μία μοναδική στο είδος της –για τα κυπριακά δεδομένα- έκδοση. Αρχικά μηνιαία και στη συνέχεια διμηνιαία, η Σ.Α. αποτέλεσε ένα περιοδικό δεύτερης ματιάς, το οποίο αντίκριζε με αναλυτικό φακό τον εκάστοτε επικαιρότητα και όχι μόνο.
Η ιδέα για τη δημιουργία ενός αναλυτικού περιοδικού δεύτερης ανάγνωσης, το οποίο να γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ επιστημονικής κατάρτισης και δημοσίου διαλόγου, γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 2007. Υλοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2008, οπόταν και κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος. Το σκεπτικό πίσω από τη Σ.Α. δεν ανταποκρινόταν απλώς σε «άλλο ένα» περιοδικό στα ράφια των περιπτέρων. Όπως αναφερόταν και στο εκδοτικό σημείωμα του πρώτου τεύχους, «η ‘ΑΠΟΨΗ’ είναι περισσότερο από ένα περιοδικό. Συνιστά ένα ολοκληρωμένο όραμα για μια καλύτερη κοινωνία. Φιλοδοξία μας αποτελεί να εκφράσουμε και να ενημερώσουμε τον κυπριακό λαό προς τον οποίο απευθυνόμαστε και ο οποίος είναι ο μοναδικός κριτής μας». Η Σ.Α. κυκλοφόρησε για δυόμισι χρόνια, μέχρι και τον Οκτώβριο του 2010.

Η δομή
Το περιοδικό επικεντρωνόταν σε τέσσερις θεματικές ενότητες: Πολιτική, οικονομία, κοινωνία και πολιτισμό. Επιπλέον, σε κάθε τεύχος υπήρχε ένα μεγάλο, κεντρικό αφιέρωμα, ο «Φάκελος», στα πλαίσια του οποίου παρουσιάστηκαν αναλύσεις, έρευνες, ρεπορτάζ και συνεντεύξεις για ορισμένα θέματα εξαιρετικού ενδιαφέροντος τόσο στην Κύπρο, όσο και διεθνώς. Επιπλέον, ορισμένες στήλες του περιοδικού συγκέντρωναν μεγάλο αναγνωστικό ενδιαφέρον, όπως π.χ. οι παραπολιτικές στήλες «Πολιτικό Καφενείο ‘ο Ευκάλυπτος’» και «Επί Σκοπόν», το “Top 10”, αλλά και οι κατά καιρούς αναλύσεις επί θεμάτων αθλητικού ενδιαφέροντος.

Οι συντελεστές
Η συντακτική ομάδα του περιοδικού αποτελείτο από τον σύμβουλο έκδοσης Αχιλλέα Αιμιλιανίδη, τον αρχισυντάκτη Μιχάλη Κοντό και τους Γιώργο Κέντα, Κωνσταντίνο Αδαμίδη, Χριστίνα Ιωάννου, Παντελή Μιτσή, Μαρία Μιχαήλ, Πάρι Φωκαΐδη, Δημήτριο Ηλιάδη, Μάριο Χριστοφόρου και Ιωάννα Χατζηκωστή. Με το περιοδικό διατηρούσαν τακτική συνεργασία διακεκριμένοι δημοσιογράφοι, αρθρογράφοι και αναλυτές. Αρκετοί ήταν μόνιμοι συνεργάτες καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου του περιοδικού, όπως η Θάλεια Νεοφύτου, ο Ουράνιος Ιωαννίδης, ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου, o Φοίβος Κλόκκαρης, η Κατερίνα Γκότση, ο Αντώνης Πετρίδης κ.α. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το συντακτικό τμήμα του περιοδικού λειτουργούσε κατά κύριο λόγο επί εθελοντικής βάσεως.
Εκδοτικά, το περιοδικό ανήκε στην εταιρεία «Επίκεντρο Εκδοτική Λτδ», υπό την εκδοτική επιμέλεια του διευθύνοντος συμβούλου Λάκη Βαρνάβα. Στο τμήμα καλλιτεχνικής επιμέλειας και σχεδίασης εργάστηκαν οι Θεοδώρα Πάρπα, Ειρήνη Δημητρίου και Χρύσω Παναγιώτου. Στο τμήμα μάρκετιγκ οι Αλέξανδρος Ζιούλης, Αγγελική Βαλέρκου, Κώστας Γεροκώστα και Παναγιώτης Σταύρου. Τέλος, στο τμήμα επιμέλειας κειμένων εργάστηκαν οι Μαρία Οικονομίδου, Μαρία Νεοκλέους και Στέφανος Αγγελίδης.
Αξίζει να κάνουμε μία σύντομη αναδρομή σε ορισμένα από τα σημαντικότερα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε η θεματολογία της Σ.Α. και τα οποία συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού:

Τεύχος 1ον, Απρίλιος 2008
Το 1ο τεύχος υπήρξε μια πανηγυρική έκδοση 128 σελίδων, στο οποίο η συντακτική ομάδα και η ομάδα συνεργατών της Σ.Α. έδωσαν τα διαπιστευτήριά τους. Για την ολοκλήρωσή του συνεργάστηκαν συνολικά 45 συντάκτες, δημοσιογράφοι, αρθρογράφοι, ειδικοί συνεργάτες και αναλυτές, μεταξύ των οποίων βουλευτές, πρώην υπουργοί, ακαδημαϊκοί, λογοτέχνες, δικηγόροι, ακτιβιστές και ηθοποιοί. Λήφθησαν οκτώ συνεντεύξεις.
Το τεύχος περιλαμβάνει ορισμένα μεγάλα θέματα: Τις έρευνες για τις προεδρικές εκλογές του 2008, αλλά και για την τότε εύφλεκτη κατάσταση στο Κόσσοβο, τον «Φάκελο» με τίτλο «Η Επόμενη Μέρα στο Κυπριακό», καθώς και τα αφιερώματα στις κλιματικές αλλαγές και στην κυπριακή διάλεκτο.
Το τεύχος περιλαμβάνει επίσης ορισμένες αποκαλύψεις, εύστοχες προβλέψεις, αλλά και πρωτογενείς δημοσιεύσεις. Μεταξύ αυτών:
Η πρόβλεψη του Γιώργου Κέντα ότι ο τότε νεοεκλεγείς πρόεδρος Χριστόφιας μπορεί μεν να απολάμβανε της στήριξης ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και της διεθνούς κοινότητας αλλά θα έπρεπε να αναμένει ότι κάποια στιγμή, υπό κάποιες προϋποθέσεις, η στήριξη αυτή θα έπαυε να υπάρχει και ενδεχομένως να έμενε «μόνος και μετά πολλών, κυρίως μπροστά σε δύσκολα διλήμματα και αποφάσεις, τόσο για την ευημερία του λαού του, όσο και για την αντιμετώπιση του κυπριακού προβλήματος».
Η αποκάλυψη του καθηγητή ιστορίας Πέτρου Παπαπολυβίου για το κείμενο του Νίκου Ζαχαριάδη, με το οποίο ο κομμουνιστής ηγέτης προέβαινε σε αποκαλύψεις για τον αρχηγό της ΕΟΚΑ, τρεις μόνο εβδομάδες μετά την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ.
Η πρόβλεψη των Παντελή Μιτσή και Χριστόδουλου Χριστοδούλου ότι επίκειτο κρίση στην αμερικανική οικονομία, αρκετούς μήνες πριν από το ουσιαστικό ξέσπασμά της, αλλά και για ενδεχόμενη επέκτασή της και στην Ευρώπη και στην Κύπρο. Σε μια εποχή μάλιστα που το προεδρικό και το υπουργείο οικονομικών διαβεβαίωναν ότι η κρίση δεν θα άγγιζε την Κύπρο.
Η αποκάλυψη της άκρως απόρρητης έκθεσης της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ για το σχέδιο Ανάν.

Τεύχος 2ον, Μάιος 2008
Στο 2ο τεύχος ξεχωρίζει η αποκάλυψη για την αναφορά σε «Μακεδονική Κυβέρνηση» σε επίσημο έγγραφο της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ΕΕ, με την ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης. Αποκαλύφθηκε επίσης το γεγονός ότι σε πλειάδα κειμένων της ΕΕ, σε όλες τις μεταφράσεις πλην της ελληνικής, είχε καθιερωθεί η χρήση του συγκεκριμένου όρου. Σημαντικό είναι επίσης το αφιέρωμα στα οδοφράγματα και η καταγραφή των κερδών και των ζημιών από το άνοιγμά τους, πέντε χρόνια μετά τη μονομερή απόφαση του καθεστώτος Ντεκτάς να επιτρέψει την ελεύθερη διακίνηση. Άξια αναφοράς είναι επίσης το αφιέρωμα για τις υπεράκτιες και για την αμφιλεγόμενη πολιτική της φορολογικής εύνοιας, καθώς επίσης και τα μεγάλα αφιερώματα στο υδατικό, που μάστιζε τότε την Κύπρο, και στην παιδεία.
Στον «Φάκελο» του τεύχους γίνεται αποτίμηση των σχέσεων της Κύπρου με την ΕΕ, σε ένα αφιέρωμα με τίτλο «Κύπρος και ΕΕ: Τα ρόδα και τα αγκάθια». Στα πλαίσια του αφιερώματος αυτού, ο Αχιλλέας Αιμιλιανίδης παρατηρεί ότι «η ΕΕ καλείται να δώσει μια μεγάλη μάχη: Να επαναφέρει τον πολίτη στο προσκήνιο της πολιτικής. Κάτι το οποίο δεν διευκολύνει η αλαζονική στάση απέναντι στους λαούς της Ευρώπης, μιας ΕΕ που αποφεύγει τη συμμετοχική δημοκρατία και θεωρεί εκ των προτέρων ως εσφαλμένη οποιαδήποτε λαϊκή άρνηση των βουλήσεων των τεχνοκρατών των Βρυξελλών». Επίσης, σε παρέμβασή του σε σχέση με το κυπριακό ο κορυφαίος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, Alfred de Zayas, τονίζει ότι «στην αναζήτηση μιας διευθέτησης του κυπριακού θα πρέπει να υπάρξει αυστηρή εφαρμογή του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου, χωρίς η διευθέτηση να υποβαθμίζεται από εξαιρέσεις και αντιφάσεις που θα οδηγήσουν σε αστάθεια μια επανενωμένη Κύπρο». Τέλος, αποκαλύπτεται άκρως απόρρητο κείμενο του εσωτερικού φακέλου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Κύπρο. Στο έγγραφο αυτό παρουσιάζονται τα όσα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τα μέλη της Επιτροπής κατά τις επισκέψεις τους στην Κύπρο σε σχέση με τα κατοχικά και διχοτομικά δεδομένα, αλλά και την ορολογία που θα πρέπει να χρησιμοποιούν και –αντιστοίχως- να αποφεύγουν.

Τεύχος 3ον, Ιούνιος 2008
Η αποκαλυπτική εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του Βάσου Λυσσαρίδη στους Αχιλλέα Αιμιλιανίδη, Γιώργο Κέντα και Κωνσταντίνο Αδαμίδη, η οποία παρουσιάστηκε σε δύο μέρη, υπήρξε μία σημαντική συνεισφορά του 3ου τεύχους. Πολύ σημαντικό επίσης και το εκτενές αφιέρωμα στο ΕΔΑΔ και το προσφυγικό, ως επίσης και ο φάκελος με τίτλο «Βρετανία και Κύπρος: Ένα στημένο παιχνίδι» με σημαντικές αναλύσεις και αποκαλύψεις σε σχέση με την βρετανική παρουσία στην Κύπρο. Αξίζει επίσης να σημειωθεί η έρευνα για το λιανικό εμπόριο και τις αυξήσεις στις τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης, όπου αναδεικνύεται με γεγονότα και αριθμούς ο ρόλος των μεσαζόντων. Σημαντικό είναι και το αφιέρωμα στην πυρηνική ενέργεια, σε μια περίοδο που λάμβανε χώρα δημόσιος διάλογος για το ενδεχόμενο της χρήσης της στην Κύπρο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Στο εν λόγω τεύχος προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση το αφιέρωμα με τίτλο «Δεν Ξεχνώ: Το σύνθημα που γίνεται ταμπού», στο οποίο περιλαμβάνονται ορισμένα εξαίρετα κείμενα δοκιμιακού χαρακτήρα από ακαδημαϊκούς και ανθρώπους του πνεύματος. Στα πλαίσια του εν λόγω αφιερώματος, στο άρθρο της με τίτλο «Η ιδιάζουσα περίπτωση της γενιάς του Δεν Ξεχνώ» η Ιωάννα Χατζηκωστή γράφει: «Τώρα καλούμαστε να σχίσουμε για άλλη μια φορά, άλλη μια γενιά, άλλη μια ιδέα τα παλιά μας τετράδια. Αυτά που έφεραν στο εξώφυλλο αχνές τις φωτογραφίες από τα κατεχόμενα αλλά ηχηρό το σύνθημα δεν ξεχνώ. Ευτυχώς, τουλάχιστον, που ο Μόντης μετακόμισε ήδη στους στίχους του και δεν θα μας δει να μένουμε για δεύτερη φορά χωρίς εσωτερικό προσανατολισμό».

Τεύχος 4ον, Ιούλιος-Αύγουστος 2008
Το τεύχος αυτό είναι το μεγαλύτερο σε όγκο τεύχος της Σ.Α., αφού περιλαμβάνει διπλό «Φάκελο», αλλά και ένα πολυσέλιδο ένθετο-αφιέρωμα στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, εν όψει των Αγώνων του Πεκίνου που έγιναν τότε.
Από το τεύχος αυτό άξια αναφοράς είναι η αποκάλυψη ενός πολύ ενδιαφέροντος απόρρητου εγγράφου της βρετανικής πολιτικής στο κυπριακό, αλλά και το αφιέρωμα με τίτλο «Η εισβολή μέσα από την κυπριακή ποίηση», στα πλαίσια του οποίου παρουσιάστηκε το σχετικό έργο Κυπρίων ποιητών.
Πολύ σημαντική συνεισφορά της Σ.Α. στον κυπριακό δημόσιο διάλογο και στην κοινωνικο-πολιτική δομή της Κύπρου υπήρξε ο διπλός «Φάκελος» με θέμα τον εποικισμό και την μετανάστευση, δύο φλέγοντα ζητήματα ένα εκ των οποίων έλαβε σοβαρές διαστάσεις κατά τα χρόνια που ακολούθησαν. Στα πλαίσια του αφιερώματος ο συγγραφέας Σάββας Κόκκινος υποστηρίζει ότι: «Με το να δίδεται έμφαση στην ανθρωπιστική αντιμετώπιση του τουρκικού εποικισμού, ενισχύονται οι προσπάθειες νομιμοποίησης και παγίωσης του ίδιου του εγκλήματος». Ο δε Κωνσταντίνος Αδαμίδης, στα πλαίσια της έρευνάς του για τη μετανάστευση και τα γκέτο, σχολιάζει ότι «δεν είναι ξεκάθαρο αν η ελληνοκυπριακή κοινότητα έχει αναπτύξει την αναγκαία πολυπολιτισμική κουλτούρα που θα της επιτρέψει να αποδεχθεί τους μετανάστες ως ίσους συμπολίτες».

Τεύχος 5ον, Σεπτέμβριος 2008
Στο 5ο τεύχος ξεχωρίζει ο «Φάκελος» με τίτλο «Ασφάλεια και Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας: Η ‘καυτή πατάτα’ του κυπριακού». Νομικοί, ακαδημαϊκοί και ειδικοί σε θέματα ασφάλειας παραθέτουν τις απόψεις τους για το μεγάλο αυτό ζήτημα που από το 1960 (και κυρίως από το 1974) απασχολεί έντονα όσους εμπλέκονται στις διαδικασίες επίλυσης του κυπριακού, αλλά και τους μελετητές του εθνικού μας θέματος. Αποκαλύπτονται επίσης και απόρρητα έγγραφα-γνωματεύσεις των νομικών συμβούλων του βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών για το καθεστώς των Συνθηκών. Συγκεκριμένα, ο Αχιλλέας Αιμιλιανίδης τονίζει ότι η επίλυση του κυπριακού θα πρέπει να βασίζεται στην «ανάγκη της Κυπριακής Δημοκρατίας να παραμείνει ανεξάρτητο κράτος, όχι σε θεωρητικό, αλλά σε πραγματικό επίπεδο», απορρίπτοντας τη λογική της προτεκτορατοποίησης. Ο δε Φοίβος Κλόκκαρης τονίζει ότι το σύστημα ασφαλείας του 1960 «εξυπηρετεί τον στρατηγικό στόχο της [Τουρκίας] για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου εις το διηνεκές».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το αφιέρωμα στο υδατικό πρόβλημα, σε μια εποχή κατά την οποία η Κύπρος μαστιζόταν από παρατεταμένη ανομβρία. Στο αφιέρωμα αυτό δίδεται έμφαση στη χρήση της επιστήμης για τη μείωση των αφανών διαρροών και απωλειών από το σύστημα υδροδότησης. Ο Δημήτρης Ηλιάδης τόνιζε ότι επιβάλλεται η «ανάπτυξη υπολογιστικών συστημάτων, τα οποία να ανιχνεύουν έγκαιρα τα προβλήματα και να προτείνουν λύσεις».
Στο τεύχος αυτό συνεχίστηκε επίσης η σε βάθος χρόνου (και πλήθος τευχών) ενασχόληση της Σ.Α. με το ζήτημα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ). Ο Πάρις Φωκαΐδης έγραφε σχετικά με τις ΑΠΕ ότι «η περαιτέρω εξέλιξή τους μέσω της βελτίωσης της αποδοτικότητάς τους αποτελούν πρόκληση για δεκάδες χιλιάδες μηχανικούς σε ερευνητικό επίπεδο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας».

Τεύχος 6ον, Οκτώβριος 2008
Ο «Φάκελος» του 6ου τεύχους ήταν αφιερωμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αφορμή τις προεδρικές εκλογές του 2008. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση του Αχιλλέα Αιμιλιανίδη για την πολιτικό ρόλο του ανωτάτου δικαστηρίου των ΗΠΑ. Ο δε Μάριος Ευρυβιάδης σχολιάζει σε άρθρο του την ρήξη που είχε παρατηρηθεί τότε στις σχέσεις μεταξύ του απερχόμενου προέδρου Τζωρτζ Μπους και του Πενταγώνου. Ο Μιχάλης Κοντός σκιαγραφεί τον αμερικανικό μεταπολεμικό παρεμβατισμό, ενώ ο Γιώργος Κέντας αναλύει την επιρροή των συνεπειών του πολέμου στο Ιράκ επί των προεδρικών υποψηφιοτήτων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως παρουσίασαν οι δύο συνεντεύξεις του αφιερώματος. Ο Πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Ινστιτούτου, Gene Rossides, διευκρίνιζε με περισσή ειλικρίνεια ότι το ελληνοαμερικανικό –και όχι ελληνικό- λόμπι λειτουργεί «στη βάση εκείνων που πιστεύουμε ότι είναι τα συμφέροντα των ΗΠΑ και όχι στη βάση εκείνων που θεωρούμε ως τα συμφέροντα της Κύπρου ή της Ελλάδας». Ο δε καθηγητής Βαγγέλης Κουφουδάκης δήλωνε ότι «οι δοξασμένες μέρες του ελληνοαμερικανικού λόμπυ παρήλθαν». Απέδιδε το γεγονός αυτό κυρίως στις αντιφάσεις που χαρακτήριζαν τις πολιτικές Αθηνών και Λευκωσίας στα εθνικά θέματα, αλλά και σε λόγους εσωτερικής κακοδιαχείρισης και κατάπτωσης.
Σημαντικό είναι επίσης το αφιέρωμα στην αγροτική ανάπτυξη και στα σχέδια αγροτικών επιδοτήσεων. Ο αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Αγροτικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Γιάννος Μαυρομμάτης, τόνιζε ότι η πλήρης απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων «δεν πρέπει να θεωρείται αυτοσκοπός. Βασική επιδίωξή μας θα πρέπει να είναι η αποτελεσματική αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, με τρόπο ώστε να επιτυγχάνονται οι στρατηγικοί στόχοι που έχουν τεθεί». Τέλος, άξια αναφοράς είναι και η έρευνα των Θάλεια Νεοφύτου και Κωνσταντίνου Αδαμίδη για την υπογεννητικότητα, όπου αποκαλύπτονται ανησυχητικοί αριθμοί και τάσεις και προτείνονται μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Τεύχος 7ον, Νοέμβριος 2008
Σε τα πλαίσια έρευνας των Γιώργου Κέντα και Κωνσταντίνου Αδαμίδη για τις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, οι οποίες είχαν τότε ψυχρανθεί έντονα, παρουσιάστηκαν συνεντεύξεις το Πρώτου Γραμματέα της αμερκανικής Πρεσβείας, Gregory Macris, αλλά και του Συμβούλου Τύπου της ρωσικής πρεσβείας στην Κύπρο Βλαντιμίρ Μαϊστρένκο. Από τον Ρώσο αξιωματούχο προβάλλεται για πρώτη φορά ισχυρισμός ότι βρέθηκαν πτώματα Αμερικανικών στρατιωτών στη Ν. Οσετία κατά τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας το καλοκαίρι του 2008.
Στον «Φάκελο» που ήταν αφιερωμένος στα σχολικά βιβλία ιστορίας και στις αλλαγές που κυοφορούνταν από το Υπουργείο Παιδείας ξεχωρίζει η συνέντευξη του Γερμανού καθηγητή ιστορίας Heinz Richter στον Αχιλλέα Αιμιλιανίδη. Ο δε καθηγητής Πέτρος Παπαπολυβίου τόνιζε ότι «η ιστορία δεν πρέπει, βεβαίως, να καλλιεργεί τη μισαλλοδοξία. Όμως, αποτελεί αφελή αυταπάτη να προσμένουμε από την ‘Ιστορία’ να προλαβαίνει τους πολέμους, να φέρνει την ειρήνη και να επιλύει τις κοινωνικές συγκρούσεις».
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το αφιέρωμα στο CERN (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών) και στην πειραματική αναζήτηση απαντήσεων στα άλυτα μυστήρια της φύσης. Παρουσιάζονται και επεξηγούνται έννοιες όπως τα στοιχειώδη σωματίδια, η αντιύλη και η «σκοτεινή ενέργεια», ενώ αναλύεται η προσπάθεια πειραματικής αναπαράστασης της Μεγάλης Έκρηξης.

Τεύχος 8ον, Δεκέμβριος 2009
Σε συνέντευξή του στο Μιχάλη Κοντό, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β’ παρουσιάζει το όραμά του για την εκκλησία και για την Κύπρο και σχολιάζει την κριτική που δέχεται για τις τοποθετήσεις του επί του κυπριακού προβλήματος.
Σε άρθρο του με τίτλο «Ο Obama πρόεδρος των ΗΠΑ», με αφορμή την εκλογή τη νίκη του στις αμερικανικές εκλογές, ο καθηγητής Παναγιώτης Ήφαιστος γράφει σε σχέση με τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει ο νέος πρόεδρος: «Άρχισαν να φαίνονται τα αρνητικά αποτελέσματα της μεταψυχροπολεμικής υπερεξάπλωσης του Κλίντον και των υιού και πατέρα Μπους. Την στιγμή μάλιστα που η έξοδος από το Ιράκ και το Αφγανιστάν δεν μπορεί παρά να είναι καταστροφική, πολλές νέες χώρες εν δυνάμει υπερδυνάμεις ήδη αμφισβητούν την επίπλαστη αμερικανική πρωτοκαθεδρία της μεταψυχροπολεμικής περιόδου». Σε δικό του άρθρο για την κατάρρευση του αμερικανικού οικονομικού θαύματος και το ρόλο του πρώην Προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, Άλαν Γκρήνσπαν, ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου παρατηρεί: «Η αλήθεια είναι μία και αδιαμφισβήτητη: Η σημερινή φοβερή διεθνής οικονομική κρίση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ασυδοσία που εξέθρεψε το ανεξέλεγκτο χρηματοοικονομικό αμερικανικό σύστημα».
Ο «Φάκελος» του τεύχους ήταν αφιερωμένος στα δέκα χρόνια από την ακύρωση της παραλαβής των πυραύλων S300 και στο ρόλο που αυτή επιτέλεσε στη μετέπειτα πορεία του κυπριακού. Σε αυτό σχολιάζεται αποκάλυψη της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» σύμφωνα με την οποία ο τότε Πρόεδρος Γλαύκος Κληρίδης ανέλαβε δεσμεύσεις όπως να αναβάλει την εγκατάσταση των πυραύλων στην Κύπρο πολύ πριν την οριστική λήψη της σχετικής απόφασης, αλλά και πριν τις κρίσιμες εκλογές του 1998 οι οποίες κρίθηκαν από την δέσμευση του κ. Κληρίδη έναντι του λαού ότι θα έφερνε τους πυραύλους, παρά τις ξένες πιέσεις και τις απειλές της Τουρκίας. Ο δε Λάζαρος Μαύρος σε εκτενές άρθρο του χαρακτηρίζει την ακύρωση της παραλαβής των πυραύλων ως «την πρώτη ήττα» που οδήγησε εν τέλει στο «ξήλωμα της αμυντικής θωράκισης».
Ιδιαίτερη θέση στην ιστορία της Σ.Α. κατέχει η εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του διεθνούς φήμης καθηγητή φυσικής Δημήτριου Νανόπουλου στους Γιώργο Κέντα και Δημήτρη Ηλιάδη, η οποία παρουσιάστηκε σε δύο μέρη. Μεταξύ άλλων ενδιαφερόντων, ο καθηγητής Νανόπουλος είπε τα εξής: «Θεωρώ ότι η τυχαιότης, όπως αυτή καθορίζεται από την κβαντική φυσική, παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του σύμπαντος. Είναι ξεκάθαρο ότι ο κόσμος είναι ένα τυχαίο γεγονός».

Τεύχος 9ον, Ιανουάριος 2009
Σε ένα προφητικό αφιέρωμα με τίτλο «Φάκελος χαλούμι: μάχη με το χρόνο και τα συμφέροντα», η Σ.Α. αποκαλύπτει τις υπόγειες μάχες που εκτυλίσσονταν επί του ζητήματος της κατοχύρωσης του κυπριακού προϊόντος ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης. Μάχες οι οποίες βγήκαν στη επιφάνεια τρία χρόνια μετά. Αποκαλύφθηκαν επίσης τουρκικές προσπάθειες να τορπιλιστεί ο φάκελος και η προσπάθεια κατοχύρωσης του κυπριακού τυριού. Γίνεται εκτενής ανάλυση της μάχης για το μείγμα του γάλακτος παραγωγής του χαλουμιού, ως επίσης και των διαδικασιών κατοχύρωσης. Στην εισαγωγή του αφιερώματος, η σύνταξη του περιοδικού σημείωνε ότι «κάθε καθυστέρηση στην υποβολή του φακέλου μπορεί να αποβεί καθοριστική. Από τη στιγμή που ο φάκελος δεν έχει υποβληθεί, υπάρχει κίνδυνος να υποβληθεί αίτηση για το προϊόν από άλλο κράτος μέλος».
Στο ίδιο τεύχος ξεχωρίζει επίσης το αφιέρωμα στο νέο τεχνολογικό πολιτισμό με ιδιαίτερες αναφορές στην ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη, κυρίως στον τομέα του διαδικτύου και των ψηφιακών υπηρεσιών, αλλά και σε θέματα νέων εφαρμογών και ασφάλειας. Ο Δημήτρης Ηλιάδης τονίζει ότι «ο σύγχρονος πολιτισμός φαίνεται να αντιλαμβάνεται την τεχνολογία ως κεκτημένο δικαίωμα, το οποίο οφείλει συνεχώς να βελτιώνεται, να γίνεται πιο γρήγορο και να εξυπηρετεί την κάθε προσωπική ανάγκη».

Τεύχος 10ον, Φεβρουάριος 2009
Στο 10ο τεύχος η ομάδα της Σ.Α. κλήθηκε να σχολιάσει και να αναλύσει ζητήματα της τότε επικαιρότητας, όπως η συμπλήρωση ενός χρόνου διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια, ο πόλεμος στη Γάζα, η πρόθεση της κυβέρνησης να στηρίξει τις κυπριακές τράπεζες με στόχο τη μείωση των δανειστικών επιτοκίων και η ανησυχητική έξαρση της νόσου των λεγεωναρίων.
Ο «Φάκελος» ήταν αφιερωμένος στα 50 χρόνια από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου και την κυπριακή ανεξαρτησία. Σε αυτό παρουσιάζεται μεταξύ άλλων έρευνα της συντακτικής ομάδας για την ανώμαλη εφαρμογή του ζυριχικού μοντέλου κατά την περίοδο 1960-63, άρθρο του Λουκή Λουκαΐδη για τις επιπτώσεις μιας κακής λύσης, αλλά και συνεντεύξεις των Γιώργου Λιλλήκα και Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου. Στο δικό του καθιερωμένο άρθρο ο Αχιλλέας Αιμιλιανίδης τονίζει: «Πρακτική προϋπόθεση της βιωσιμότητας ενός Συντάγματος αποτελεί η αναγόρευση του λαού που θα κληθεί να το εφαρμόσει σε πραγματικό εγγυητή της συνταγματικής τάξης και της λειτουργίας των πολιτειακών θεσμών. Τεχνητές λύσεις, οι οποίες έχουν ως στόχο να διαχωρίσουν το λαό και να επιβάλουν ξένους εγγυητές και εφαρμοστές της λύσης, αδιαφορώντας για το λαό, δεν μπορούν να είναι βιώσιμες».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και το ρεπορτάζ της Θάλειας Νεοφύτου για το ζήτημα της φύλαξης του ομφάλιου λώρου, το οποίο προκάλεσε μία μεγάλη διαδικτυακή συζήτηση στην ιστοσελίδα του περιοδικού. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ένα τόσο ευαίσθητο θέμα τυγχάνει κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης, ενώ υπάρχουν και σοβαρές ενστάσεις ως προς το κατά πόσον η φύλαξη του ομφάλιου λώρου μπορεί πράγματι να βοηθήσει στην επίλυση σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Τεύχος 11ον, Μάρτιος 2009
Ξεχωριστή θέση στο εν λόγω τεύχος καταλαμβάνει το αφιέρωμα στον αείμνηστο τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο, τρεις μήνες μετά το θάνατό του. Το αφιέρωμα αυτό δεν περιορίστηκε σε διθυράμβους, αλλά παρατήρησε και τα λάθη του αειμνήστου προέδρου ως μια πραγματική ιστορική συνεισφορά στο διάλογο γύρω από το έργο και την προσωπικότητά του. Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Κέντας χαρακτηρίζει ως κορυφαία στιγμή του τέως προέδρου το διάγγελμα της 7ης Απριλίου 2004 με το οποίο ζητούσε από τον κυπριακό Ελληνισμό να απορρίψει το σχέδιο Ανάν και ως άτυχη στιγμή την από μέρους του αποδοχή της επιδιαιτησίας, στις 13 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους.
Ο «Φάκελος» ασχολείται με την ενοποίηση του ενδιάμεσου χώρου. Η Σ.Α. καταπιάστηκε σε ανύποπτο χρόνο με ένα θέμα που τρία χρόνια αργότερα θα επανερχόταν στην επικαιρότητα με αφορμή την αναζήτηση υποψηφίου του χώρου για τις προεδρικές εκλογές. Μάλιστα ορισμένα από τα συμπεράσματα που εξήγαγε τότε το αφιέρωμα κατέστησαν κοινός τόπος αργότερα. Όπως και τότε, έτσι και το 2012, είχε καταγραφεί μία δυσαρμονία της ηγεσίας του Δημοκρατικού Κόμματος με τις υπόλοιπες συνιστώσες του ενδιάμεσου χώρου: Τότε σε σχέση με το ερώτημα κατά πόσον υπήρχε πρόθεση ενοποίησης του χώρου, το 2012 σε σχέση με τις αρχές και τον υποψήφιο που θα στήριζε ο χώρος, αλλά και με το κατά πόσον θα έπρεπε να στραφεί και προς το ΑΚΕΛ για συνεργασία.
Άξιο αναφοράς είναι και το αφιέρωμα στη διαχείριση των υδάτινων πόρων στην Κύπρο και το εξωτερικό. Στα πλαίσια του εν λόγω αφιερώματος, σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του, ο Πάρις Φωκαΐδης ανέλυε την υδατική πολιτική της Τουρκίας και τη υδρογεωπολιτική της διάσταση. Επίσης, το αφιέρωμα στην ελευθερία του λόγου, στο οποίο έγιναν αναφορές σε κρούσματα φίμωσης της ελευθερίας της έκφρασης που παρατηρήθηκαν στην Αγγλική Σχολή.

Τεύχος 12ον, Απρίλιος 2009
Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του πρώτου της τεύχους, η Σ.Α. προβαίνει σε μία ανασκόπηση της μέχρι πορείας της με ένα «Φάκελο»-αναδρομή στα προηγούμενα τεύχη. Το αφιέρωμα είχε τίτλο «Ένας χρόνος κομμάτια».
Στο ίδιο τεύχος ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημοσίευση ολόκληρου του εγγράφου του Εθνικού Συμβουλίου για τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις που είχαν παρουσιαστεί μέχρι τη στιγμή εκείνη στις συνομιλίες Χριστόφια-Ταλάτ στο κεφάλαιο «Διακυβέρνηση και Κατανομή Εξουσιών». Μέσα από το έγγραφο καθίστατο σαφής η προσκόλληση της πλευράς μας σε συγκεκριμένες πρόνοιες του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις.
Άξιο αναφοράς είναι και το αφιέρωμα στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (ΣτΕ), με αφορμή τη δημόσια συζήτηση περί του κατά πόσον θα έπρεπε η Κυπριακή Δημοκρατία να υποβάλει αίτηση για ένταξη. Στο δικό του άρθρο ο Γιώργος Κέντας, εκ των πρωτεργατών του δημόσιου διαλόγου σε σχέση με τον ΣτΕ, αναφέρεται στην ανάγκη υποβολής αίτησης για ένταξη στο Συνεταιρισμό λόγω του ότι «η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει στην Κύπρο να συμμετάσχει στην στρατηγική συνεργασία ΝΑΤΟ-ΕΕ προκαλεί πολύ σοβαρά προβλήματα».
Τέλος, εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι και αφιέρωμα με τίτλο «Η γυναίκα στον αγώνα της ΕΟΚΑ», με αφορμή την επέτειο της έναρξης του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα. Η Μαίρη Κουτσελίνη παρατηρεί ότι οι γυναίκες «συμμετείχαν σε όλες τις πτυχές του αγώνα σε όλη τη διάρκειά του. Διαδηλώνουν και διαμαρτύρονται για τους συγγενείς κρατούμενους, αντιστέκονται παθητικά και ενεργητικά, μποϊκοτάρουν τα αγγλικά προϊόντα, φοιτούν στα κρατητήρια και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης». Η δε Ιωάννα Χατζηκωστή, αναφέρει: «Ευτυχώς η θυσία του Αυξεντίου έγινε ψηλά, για να φαίνεται και από μακριά. Και από πολύ μακριά ακόμη που είμαστε εμείς. Ευτυχώς που άναψε και εκείνη η σαρκοφάγος, τουτέστιν άσβεστη, φωτιά για να βλέπουμε και στα σκοτεινά. Και στα μαύρα σκοτάδια ακόμη που είμαστε εμείς».

Τεύχος 13ον, Μάιος 2009
Ο «Φάκελος» του τεύχους αυτού είναι αφιερωμένος στις επικείμενες ευρωεκλογές. Περιλαμβάνει συνεντεύξεις από υποψήφιους ευρωβουλευτές, αλλά και αναλύσεις σε σχέση με τα βασικά διακυβεύματα των εκλογών. Σε άρθρο της για την αυξανόμενη αποχή στις ευρωεκλογές η Χριστίνα Ιωάννου διερωτάται: «Αν το ‘αμφίδρομο σύνδρομο’ που παρατηρείται προσβάλλει τη δημοκρατικότητα του Κοινοβουλίου (και της ΕΕ), επηρεάζοντας κατ’ επέκταση και τον πολίτη, που νιώθει την στέρηση του δικαιώματος εκπροσώπησής του να αυξάνεται, το βασανιστικό ερώτημα που προβάλλει είναι, ποιος ο μεγάλος χαμένος; Ποιος είναι δηλαδή τελικά ο ‘Ευρωπαίος ασθενής’ και ποιον θα ωφελέσει άραγε περισσότερο η αποχή από την εκλογική διαδικασία;»
Σε αφιέρωμα για τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, μεταξύ άλλων, ο Σάββας Ιακωβίδης αναλύει την αδυναμία του τότε προέδρου, αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, να αξιοποιήσει το όχι. Αναφέρει συγκεκριμένα: «Ο Τάσσος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει άριστα τις πρακτικές του ΑΚΕΛ. Το υποτίμησε ολέθρια όπως υποτιμούσε μέχρι την τελευταία στιγμή τον δήθεν φίλο του Δ. Χριστόφια».
Τέλος, σε αφιέρωμα στον ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη, ο Αντώνης Πετρίδης σημειώνει σε σχετικό άρθρο του: «Ο Χαραλαμπίδης προκρίνει μια ποίηση, που κουβαλά την υπαινικτικότητα της κοπιώδους γνώσης και ως εκ τούτου εφάλλεται με όλη την ορμή που της παρέχει το κύρος του ιστορικού exemplum και η συναίσθηση ότι τελικά όντως η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα».

Τεύχος 14ον, Ιούνιος 2009
Στο 14ο τεύχος ξεχωρίζει ο «Φάκελος» με τίτλο «ΑΚΕΛ: Η Ιστορία, η Ιδεολογία και ο Δρόμος προς την Εξουσία». Το μεγάλο αυτό αφιέρωμα περιλαμβάνει μια ιστορική συνέντευξη του νεοεκλεγέντος, τότε, ΓΓ του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού στο Γιώργο Κέντα, μέσα από την οποία αναδεικνύονται σε μεγάλο βαθμό σύγχρονες ιδεολογικές και λειτουργικές προσεγγίσεις που διέπουν το κόμμα.
Στα πλαίσια του ίδιου αφιερώματος, ο Αχιλλέας Αιμιλιανίδης παρατηρεί: «Η κυπριακή κοινωνία παραμένει εξαρτώμενη και διχασμένη από όρους όπως ‘αριστεροί’ και ‘δεξιοί’, όρους δηλαδή που παραμένουν ανοιχτά κουτιά των οποίων το περιεχόμενο προσδιορίζεται στο ιστορικοκοινωνικοπολιτικό πλαίσιο των αυτοπροσδιοριζόμενων κομμάτων, όρους οι οποίοι στην κυπριακή πραγματικότητα στερούνται διαφοροποίησης είτε αφορούν το εθνικό θέμα, είτε οικονομικοκοινωνική πολιτική».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η προδημοσίευση του Υπομνήματος του ΑΚΕΛικού Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού του 1949, το οποίο έφερε τις υπογραφές ιστορικών στελεχών του ΑΚΕΛ όπως οι Εζεκίας Παπαϊωάννου και Ανδρέας Ζιαρτίδης, και με το οποίο οι υπογράφοντες απαιτούσαν δυναμικά την αυτοδιάθεση και ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Δημοσιεύτηκαν επίσης αποσπάσματα από το βιβλίο του Αχ. Αιμιλιανίδη με τίτλο «Η Κοινοβουλευτική Συνύπαρξη ΕΚ και ΤΚ, 1960-63», μεταξύ των οποίων και η εξής δήλωση του Χρύση Δημητριάδη, απόσπασμα ομιλίας του στις 6/7/1964: «Χαιρετίζω εκ μέρους του ΑΚΕΛ την επάνοδο του Στρατηγού Γρίβα στην Κύπρο που συνιστά θετική συμβολή στον αγώνα για ειρηνική συμβίωση Ελλήνων και Τούρκων και για την κατάργηση μέσω του ΟΗΕ όλων των δεσμεύσεων της ανεξαρτησίας μας και για την άσκηση του απαράγραπτου δικαιώματος της αυτοδιάθεσης».

Τεύχος 15ον, Ιούλιος-Αύγουστος 2009
Το αφιέρωμα με τίτλο: «2009, Έτος Δαρβίνου» ξεχωρίζει από το εν λόγω τεύχος. Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννηση του πρωτοπόρου Βρετανού φυσιοδίφη Κάρολου Δαρβίνου, ο «Φάκελος» του 15ου τεύχους αφιερώθηκε στο επαναστατικό έργο του και στις προεκτάσεις του.
Μεταξύ άλλων, ο Κωνσταντίνος Δέλτας, Πρόεδρος του Τμήματος Βιολογικών Επιστημών του Παν. Κύπρου, εξηγεί τη θεωρία της Φυσικής Επιλογής, βάσει της οποίας συγκεκριμένοι οργανισμοί κατορθώνουν να επιβιώσουν σε δεδομένο περιβάλλον και να μεταβιβάσουν τα γενετικά τους χαρακτηριστικά και εξηγεί τη σημασία της Ανθρώπινης Επιλογής στην εποχή μας. Ο Δημήτρης Ηλιάδης αναφέρεται στον «τεχνολογικό δαρβινισμό» και στις απαντήσεις που μπορεί να παράσχει η φύση για την επίλυση προβλημάτων τα οποία η ανθρώπινη ευφυία δυσκολεύεται να διαχειριστεί. Από μια θεολογική σκοπιά, ο θεολόγος Γιάννης Αντωνιάδης αναφέρεται στις θρησκευτικές αντιδράσεις που προκάλεσε το έργο του Δαρβίνου και γενικά στις σχέσεις μεταξύ πίστης και επιστήμης.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και ένα ρεπορτάζ στο ίδιο τεύχος, με τίτλο «Σαλιγκαροεκτροφή, η νέα μόδα». Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ ασχολείται με την άνθιση της εκτροφής σαλιγκαριών στην Κύπρο και στην αγορά που δημιουργείται στην Ευρώπη. Το άρθρο αυτό συγκέντρωσε τεράστιο ενδιαφέρον από τους αναγνώστες, γι’ αυτό και παρέμεινε για πολλούς μήνες στην πρώτη θέση αναγνωσιμότητας, όπως κατέδειξε ο σχετικός μετρητής της ιστοσελίδας του περιοδικού, σπάζοντας κάθε ρεκόρ.

Τεύχος 16ον, Σεπτέμβριος 2009:
Στα πλαίσια του «Φακέλου» με θέμα «Ρουσφέτι και Αναξιοκρατία στην Κύπρο του 2009», ο συνεργάτης της Σ.Α., Πέτρος Βασιλείου, διεξήγαγε μία έρευνα σχετικά με την αναξιοκρατία στο δημόσιο, με επίκεντρο τους διορισμούς και τις προσφορές. Μερικά από τα συμπεράσματα της έρευνας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά και οι τοποθετήσεις του συγγραφέα καυστικές. Αναφορικά με την ΕΔΥ, αναφέρει ότι «άνθρωποι χωρίς μεταπτυχιακά ή γνώσεις σε ξένες γλώσσες ή γνώσεις σε συγκεκριμένα θεματικά αντικείμενα, καλούνται να εξετάσουν κατά πόσο οι υποψήφιοι είναι κατάλληλοι για διορισμό ή γνωρίζουν το αντικείμενο ή έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις. Αποτέλεσμα είναι βέβαια να ακμάζει το ρουσφέτι και η αναξιοκρατία». Αναφορικά με το Πανεπιστήμιο Κύπρου σημειώνει: «Το φαινόμενο σύνθεσης των επιτροπών ανέλιξης κατά τρόπο που να ευνοούνται συγκεκριμένοι υποψήφιοι ή να κόβονται ενοχλητικοί υποψήφιοι από ανέλιξη, είναι αρκετά συχνό στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, το οποίο ταλαιπωρείται εδώ και αρκετά χρόνια από φαινόμενα αναξιοκρατίας».
Στο ίδιο τεύχος ο Μάριος Χριστοφόρου αποκαλύπτει την αλήθεια για την παράνομη εισαγωγή τούβλων από τα κατεχόμενα, η οποία έφερε σε δύσκολη θέση την συγκεκριμένη βιομηχανία λόγω της νόθευσης του ανταγωνισμού.

Τεύχος 17ον, Οκτώβριος 2009
Στο τεύχος αυτό παρουσιάζεται ένα μεγάλο αφιέρωμα στα φωτοβολταϊκά, με εκτενείς πληροφορίες σχετικά με τα εν λόγω συστήματα παραγωγής ενέργειας, το κόστος εγκατάστασης και απόσβεσης, το κρατικό σχέδιο χορηγιών, τις δυνατότητες δανειοδότησης επενδύσεων σε φωτοβολταϊκά από τις εμπορικές τράπεζες, τις τεχνολογικές εξελίξεις στον κλάδο και την πρόοδο της Κύπρου στον τομέα.
Ο «Φάκελος» του τεύχους έχει τίτλο «Ηλεκτρονική απάτη: τι πρέπει να προσέχουμε». Μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται άρθρα και αναλύσεις για τα προσωπικά δεδομένα, τον ηλεκτρονικό πόλεμο και τις διαδικτυακές απάτες, ως επίσης και μία έρευνά της για την τραπεζική ασφάλεια και τις στρατηγικές των τραπεζών στην Κύπρο για την προστασία των πελατών τους.
Στην θεματική ενότητα «Πολιτική» ξεχωρίζει αφιέρωμα με τίτλο «Πώς αντιλαμβάνεστε την ενότητα, κ. Πρόεδρε;» Αφορμή υπήρξαν οι συχνές εκκλήσεις του Προέδρου Χριστόφια για ενότητα στο εσωτερικό μέτωπο. Στην ουσία όμως, σύμφωνα με τα πορίσματα του αφιερώματος, ο Πρόεδρος δεν επιθυμούσε ενότητα βάσει αρχών αλλά διάταξη των πολιτικών δυνάμεων πίσω από τις δικές του επιλογές. Ο Ξενής Ξενοφώντος αναφέρει σχετικά: «Αν επιθυμεί λοιπόν ενότητα ο κ. Χριστόφιας, ας τηρήσει πρώτα ο ίδιος τις δικές του υποσχέσεις. Αν θέλει στήριξη και ενότητα σε έναν αγώνα για απελευθέρωση της πατρίδας μας αν θέλει ενότητα για να τηρήσει τις δικές του δεσμεύσεις, εννοείται ότι θα την έχει».
Τεύχος 18ον, Νοέμβριος 2009
Ξεχωρίζει ένα ρεπορτάζ της Θάλειας Νεοφύτου για την παράνομη μετανάστευση και τις αιτήσεις για πολιτικό άσυλο, με τίτλο «Ποιοι κερδίζουν και πόσα από την παράνομη μετανάστευση». Η συγγραφέας αναφέρει μεταξύ άλλων σε σχέση με τη διαδικασία διεκδίκησης πολιτικού ασύλου: «Στην Κύπρο, σκόπιμα ή μη, έχει περάσει στους αλλοδαπούς η νοοτροπία ότι η αίτηση πολιτικού ασύλου πρέπει να γίνει μέσω δικηγόρου. (…) Συνήθως οι δικηγόροι στους οποίους καταφεύγουν οι αιτητές, δεν ενδιαφέρονται αν ο αλλοδαπός έχει πιθανότητες ή όχι να πάρει πολιτικό άσυλο. Απλώς χρεώνουν περίπου 1000 ευρώ για κάθε αίτηση που υποβάλλουν, με την οποία ο αλλοδαπός εξασφαλίζει ένα χαρτί για να παραμείνει στην Κύπρο μέχρι να εξεταστεί η υπόθεσή του και με βάση το οποίο μπορεί να εργάζεται ή να παίρνει κάποιο επίδομα ανεργίας».
Στο ίδιο τεύχος, η Ιωάννα Χατζηκωστή επιμελείται την παρουσίαση ενός αφιερώματος του περιοδικού «Λέξη», του 1989. Το αφιέρωμα αφορά στο ρόλο των πνευματικών ανθρώπων στην εθνική υπόθεση της Κύπρου, αλλά και στην έμπνευση που αυτοί αντλούσαν από την κυπριακή τραγωδία. Στο αφιέρωμα, το οποίο ολοκληρώθηκε σε δύο μέρη, παρουσιάστηκαν μεταξύ άλλων αποσπάσματα από κείμενα σχετικά με την Κύπρο των Νικηφόρου Βρεττάκου, Αλπέρ Καμύ, Τεύκρου Ανθία, Αντώνη Σαμαράκη, Νίκου Καζαντζάκη κ.α.

Τεύχος 19ον, Δεκέμβριος 2009:
Στο φάκελο του τεύχους αυτού αναλύεται με λεπτομέρεια η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, με αφορμή και την κρίσιμη σύνοδο κορυφής της ΕΕ που θα διεξαγόταν εκείνο το μήνα. Μεταξύ άλλων, η συντάκτρια του περιοδικού Χριστίνα Ιωάννου αναφέρεται στο άρθρο της στην οθωμανική νοοτροπία της Άγκυρας, πριν καν εμφανιστεί διεθνώς ο όρος του «νέο-οθωμανισμού»: «Και εκεί που ο Ευρωπαίος πολίτης ζούσε μέχρι τώρα με το φόβο του ‘Πολωνού υδραυλικού’, θα ζει και με τον τρόμο του ‘Τούρκου εφέντη’. Αυτού που κατά τα άλλα έχουμε πια άνευ όρων προσκαλέσει, με υποκλίνουσα στάση στη διπλωματική και όχι μόνο υπεροχή του, αγνοώντας πλήρως ότι η Ευρώπη δεν αποτελεί για την Άγκυρα παρά μια ‘άγκυρα’ στο καταποντιζόμενο πλοίο της τουρκικής οικονομίας. Με τη σειρά της, η άγνοια αυτή μετατρέπεται σε ανοχή, αφού η Τουρκία παραμένει σε ένα παιχνίδι που αυτή ορίζει τους όρους του. Ως εκ τούτου, θέλοντας και μη, γινόμαστε μάρτυρες μιας, κατά τα άλλα ξεπερασμένης, Οθωμανικής αυτοκρατορικής νοοτροπίας, που ανέκαθεν χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει την άρχουσα και όχι μόνο τουρκική κάστα». Στο ίδιο αφιέρωμα ο Κωνσταντίνος Αδαμίδης αναφέρεται στον κίνδυνο πολιτικής παράλυσης της Ευρώπης σε περίπτωση ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, γράφοντας ότι «οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επηρεάζουν έμμεσα τις ευρωπαϊκές εξελίξεις με πολύ μεγαλύτερη ευκολία αν υπήρχε μια ευρωπαϊκή Τουρκία στην Ένωση, ή καλύτερα μια Ευρώπη με μέλος την Τουρκία».
Στο ίδιο τεύχος η διεθνούς φήμης ηθοποιός, Φιόνα Σω, σε συνέντευξή της στη συνεργάτιδα της Σ.Α. Κατερίνα Γκότση μίλησε μεταξύ άλλων για την εμπειρία της στην Επίδαυρο: «Η άνθιση της ελληνικής τραγωδίας είναι η άνθιση του ίδιου του θεάτρου, το οποίο στο βάθος του είναι ελληνικό. Να γιατί λάτρεψα την εμπειρία της Επιδαύρου. Ήμουν σε ένα μέρος όπου 2400 χρόνια πριν οι άνθρωποι έκαναν το ίδιο πράγμα».
Ο Γιώργος Αθανασάκης στα αθλητικά γράφει για τις «4+1 μεγάλες αθλητικές επιστροφές», χαρακτηρίζει την τενίστρια Justine Henin ως την κορυφαία αθλήτρια της γενιάς της και υποστηρίζει ότι με την επιστροφή της στους αγωνιστικούς χώρους «το γυναικείο τένις ξαναγίνεται ενδιαφέρον».

Τεύχος 20ον, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2010
Τα μαύρα σύννεφα είχαν αρχίσει να καλύπτουν απειλητικά την Ελλάδα. Το δημοσιονομικό έλλειμμα είχε ανέλθει σε διψήφιο αριθμό, στο 12,7%, ενώ το δημόσιο χρέος είχε σκαρφαλώσει στο 113%. Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση Α. Παπανδρέου, μετά την επωδό «λεφτά υπάρχουν», άρχισε να δέχεται συγκεντρωμένα τα πυρά της ΕΕ και των αγορών. Η ανησυχία για την βαθύτατη κρίση στην οποία βρισκόταν ήδη η Ελλάδα και για την ολική παράλυση της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού κράτους, που θα ακολουθούσαν, σκιαγραφήθηκε σε σχετικό ρεπορτάζ από τη Μαρία Μιχαήλ: «Ριζικές και εκ βάθους πρέπει να είναι οι αλλαγές σε ολόκληρο το σύστημα της Ελλάδος όπου η τερατώδης γραφειοκρατία υποθάλπει τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, την διαφθορά και την αδιαφάνεια, ενώ συντελεί στη σπατάλη των δημοσίων πόρων θέτοντας εμπόδια στην επιχειρηματικότητα και υποβαθμίζοντας τις παρεχόμενες κοινωνικές υπηρεσίες». Ο δε πρώην Υπουργός Οικονομικών και τέως Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χριστόδουλος Χριστοδούλου, τόνιζε ότι η ελληνική οικονομία βρισκόταν στο χειρότερο σημείο των τελευταίων δύο δεκαετιών, ενώ προειδοποιούσε ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ για βοήθεια δύσκολα θα μπορούσε να αποφευχθεί.
Στον «Φάκελο» που ήταν αφιερωμένος στα προβλήματα και τις προοπτικές των κυπριακών πανεπιστημίων, ο Βουλευτής Ανδρέας Θεμιστοκλέους καταγγέλλει το Πανεπιστήμιο Κύπρου για κακοδιαχείριση και αναξιοκρατία, ενώ ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Νίκος Περιστιάνης, υπογραμμίζει τις αδικίες που υφίστανται τα ιδιωτικά πανεπιστήμια από το κράτος: «Μπορεί κάποιος να πάρει υποτροφία από το Ίδρυμα Κοινωνικών Υποτροφιών Κύπρου για να σπουδάσει οπουδήποτε στο εξωτερικό, όχι όμως στα ιδιωτικά πανεπιστήμια της Κύπρου. Γιατί υπάρχει αυτή η διάκριση;».
Στα αθλητικά, ο Χάρης Νικηφοράκης αναλύει το μέγεθος της επιτυχίας της πρώτης παρουσίας του ΑΠΟΕΛ στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και, εύστοχα, προβλέπει: «Το κυπριακό ποδόσφαιρο έχει ανέβει επίπεδα και έχει αφήσει πίσω του άλλα, υποδεέστερα πλέον, πρωταθλήματα. Και δεν έχω αμφιβολία ότι η ανοδική πορεία θα συνεχιστεί». Δύο χρόνια μετά ακολούθησε η επική πορεία της ίδιας ομάδας μέχρι τα προημιτελικά της μεγαλύτερης διασυλλογικής ποδοσφαιρικής διοργάνωσης της Ευρώπης.

Τεύχος 21ον, Μάρτιος-Απρίλιος 2010
Στο τεύχος αυτό αποκαλύπτεται (πριν την επίσημη παρουσίασή του από την Κυβέρνηση) το έγγραφο διαφώτισης για την ομοσπονδία. Χαρακτηρίζεται από τη σύνταξη του περιοδικού ως «εν πολλοίς μεροληπτικό», με επίκεντρο την αποφυγή αναφοράς σε ζητήματα όπως το λειτουργικό κόστος μιας λύσης διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, τη βιωσιμότητά της, την ενταξιμότητά της στο πλαίσιο της ΕΕ και την αποδοχή της από τις δύο κοινότητες.
Σε αφιέρωμα στην τραγωδία των αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής, η Μαρία Καρεφυλλίδου-Ιωάννου, αδελφή του αγνοούμενου Χρίστου Καρεφυλλίδη, σε συνέντευξή της στο Γιώργο Κέντα, μιλά για τον αγώνα της για τη συγκέντρωση των στοιχείων που απαιτούνταν για τη διενέργεια προσφυγής κατά της Τουρκίας στο ΕΔΑΔ: «Παρόλο που μέσα μου ήμουν διαλυμένη, οι κινήσεις μου καθοδηγήθηκαν από την λογική και όχι από το συναίσθημα. Έπρεπε να ήμουν αποτελεσματική».
Ο Μάριος Χριστοφόρου, σε ρεπορτάζ του με τίτλο «η ανοικτή πληγή του λιανικού εμπορίου», αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλες υπεραγορές «πνίγουν» οικονομικά τους προμηθευτές τους οδηγώντας τους σε καταστροφική έλλειψη ρευστότητας. Το ζήτημα αυτό έμελλε να εξελιχθεί σε ένα από τα κορυφαία, φλέγοντα ζητήματα του κυπριακού λιανικού εμπορίου κατά τα χρόνια που θα ακολουθούσαν.
Στον «Φάκελο» με θέμα «Κυπριακό: Δημήτρη Χριστόφια έργα και ημέρες» με αφορμή τα δύο χρόνια από την ανάληψη της προεδρίας από τον Δημήτρη Χριστόφια, ο Σάββας Ιακωβίδης προβλέπει ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν θα γνωρίζει τι να κάνει σε περίπτωση αδιεξόδου, ναυαγίου ή νέας κρίσης. Ο Κώστας Βενιζέλος χαρακτηρίζει τις εν εξελίξει συνομιλίες ως «αδιέξοδες» και υποστηρίζει ότι οδηγούν σε «μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν». Ο Μιχάλης Κοντός καυτηριάζει την άρνηση του Προέδρου να παραδεχτεί τα λάθη του, υποστηρίζοντας ότι «ακόμα και ο ίδιος ο Στάλιν ενίοτε αποδεχόταν ότι έσφαλλε». Τέλος, σε αφιέρωμα για την υπόθεση Όραμς, γίνεται αναφορά στο ιστορικό της απόφασης, στο ρόλο της Σέρι Μπλερ, συζύγου του πρώην Βρετανού Πρωθυπουργού και συνήγορο υπεράσπισης της οικογένειας Όραμς, ενώ αποκαλυπτόταν έγγραφο με το οποίο αποδεικνυόταν ότι η ομάδα Ντάουνερ επεδίωξε να αλλοιώσει την Έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ, στην οποία γινόταν αναφορά στην υπόθεση.

Τεύχος 22ον, Μάιος-Ιούνιος 2010
Σε αφιέρωμα με τίτλο «Η στρατηγική μας στο κυπριακό» τίθεται στο μικροσκόπιο το διαχρονικό πρόβλημα της έλλειψης στρατηγικής σε ό,τι αφορά στο χειρισμό του εθνικού μας θέματος, γεγονός που οδήγησε κατά καιρούς σε σημαντικές υποχωρήσεις στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Οι Μιχάλης Κοντός, Ευαγόρας Ευαγόρου και Ανδρέας Θεοφάνους παρατηρούν στα άρθρα τους την ανάγκη επαναξιολόγησης των πάγιων στρατηγικών επιλογών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο δε Ξενής Ξενοφώντος υπογραμμίζει τα εξής: «Άμεσος και άνευ όρων στόχος μας πρέπει να είναι η πλήρης ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου και η πλήρης απαλλαγή της από την κατοχή. Αυτός είναι και μονόδρομος για την επιβίωσή μας. Αν συνεπώς αποδεχτούμε αυτό τον στόχο, τότε αυτός μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο εάν η συνέχιση της κατοχής θα έχει ουσιαστικό κόστος και επώδυνες συνέπειες για την Τουρκία».
Στο «Φάκελο», ο οποίος αναλύει την απόφαση Δημόπουλος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με την οποία η «επιτροπή αποζημιώσεων» των κατεχομένων χαρακτηρίζεται ως εσωτερικό ένδικο μέσο στο οποίο μπορούν οι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες να προσφύγουν για να αποζημιωθούν για τις περιουσίες τους, Αχιλλέας Αιμιλιανίδης, Ανδρέας Αγγελίδης και Άγγελος Συρίγος αναλύουν τις αρνητικές συνέπειες. Παρουσιάζονται επίσης απόρρητα έγγραφα των συνομιλιών Χριστόφια-Ταλάτ για το περιουσιακό.
Στο ίδιο τεύχος η Θάλεια Νεοφύτου γράφει για την «κουλτούρα της κοινωνικής διαμαρτυρίας στην Κύπρο», ενώ οι Πέτρος Βασιλείου και Κωνσταντίνος Αδαμίδης παρουσιάζουν εξαιρετικά ενδιαφέροντα ερευνητικά πορίσματα για τις αγκυλώσεις στις αγροτικές επιδοτήσεις και τη χρηματοδότηση της έρευνας στην Κύπρο αντίστοιχα.

Τεύχος 23ον, Ιούλιος-Αύγουστος 2010
Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη ταλανιζόταν από σοβαρές αναταράξεις, η Χριστίνα Ιωάννου σημείωνε ότι η «οι συνέπειες της σημερινής χρηματοπιστωτικής κρίσης έχουν ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για την ΕΕ, αφού για ακόμα μια φορά τίθεται υπό αμφισβήτηση ο κεντρικός άξονας λειτουργίας του οργανισμού: Η χωριστή δηλαδή κυριαρχία επί νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής».
Ο «Φάκελος» είναι αφιερωμένος στην πρωτοφανή υπόθεση της εισβολής της αστυνομίας στην οικία του Ξενή Ξενοφώντος και στην κατάσχεση του δικού του προσωπικού υπολογιστή και της συζύγου του, βάσει ενός ελλιπέστατου κατηγορητηρίου σε σχέση με τη λειτουργία του ιστολογίου “Christofias Watch”. O Αχιλλέας Αιμιλιανίδης διερωτάται: «Μπορούμε να ξεφύγουμε από την πόλωση στην οποία όλοι έχουμε ηθελημένα ή άθελά μας ενταχθεί; Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς ετικέτες; Σε μια κοινωνία στην οποία ο Ξενής θα είναι ο τελευταίος οικογενειάρχης που διώκεται για τα πολιτικά του φρονήματα;». Ο δε Δημήτρης Ηλιάδης εξηγεί το αβάσιμον της υπόθεσης, αφού για η δίωξη του Ξενή βασίστηκε σε μία ΙΡ διεύθυνση. «Από πλευράς ΙΡ διεύθυνσης, το ‘christofias-watch.blogspot.com’ δεν ξεχωρίζει από οποιοδήποτε άλλο blog εγκατεστημένο στο google».
Στο ίδιο τεύχος, παρουσιάζεται εκτενές αφιέρωμα στις συνέπειες της ανθρώπινης παρέμβασης στη φύση, με τίτλο «Η φύση εκδικείται!». Μεταξύ άλλων, η Ελένη Σβορώνου αναφέρεται στις συνέπειες της ανθρώπινης παρέμβασης στη βιοποικιλότητα της Ελλάδας, ενώ ο Μάριος Βαλιαντής προσεγγίζει τα ακραία καιρικά φαινόμενα ως συνέπεια των κλιματικών αλλαγών.

Τεύχος 24ον, Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2010
Στο τεύχος αυτό η Σ.Α. ασχολείται με την υπό εξέλιξη τουρκοϊσραηλινή διαμάχη με αφορμή το περιστατικό του πλοίου Μαβί Μαρμαρά. Ο Γιώργος Κέντας, προβλέποντας την ύπαρξη παραθύρου ευκαιρίας για στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, τονίζει: «Είναι ίσως καιρός να γίνει ένας διαχωρισμός ανάμεσα στην λογική των παραδοσιακών σχέσεων με χώρες της Μ. Ανατολής και των πάγιων θέσεων αρχής από τη μια, και τη μεθοδική αντιμετώπιση και τον σχεδιασμό πολιτικής από την άλλη. Σε μια περίοδο όπου η Τουρκία αποκαλύπτει τα σχέδιά της για μια ηγεμονική πολιτική, η οποία περιλαμβάνει την Μ. Ανατολή ως ζώνη επιρροής, η Κύπρος δεν μπορεί να λειτουργεί με την ίδια παραδοσιακή τακτική». Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν οι κυπρο-ισραηλινές σχέσεις παρουσίασαν πρωτοφανή άνθιση.
Στο «Φάκελο» με τίτλο «Το τέλος της ΕΕ;» παρουσιάζονται τα αίτια της κρίσης και του μαρασμόυ του ευρωπαϊκού ενωσιακού οράματος. Σε συνέντευξή του στους Μιχάλης Κοντό και Χριστίνα Ιωάννου ο Μιχάλης Ατταλίδης, Πρύτανης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, υποστηρίζει ότι ο βασικός λόγος της κορύφωσης της ευρωπαϊκής κρίσης είναι η έλλειψη ηγεσίας. «Μας λείπουν ένας Μιτεράν και ένας Κολ», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συνέντευξη του Χρήστου Παπαδημητρίου, καθηγητή θεωρητικής Πληροφορικής στο πανεπιστήμιο Berkley, στους Δημήτρη Ηλιάδη και Χρίστο Λαουδιά. Μεταξύ άλλων ο καθηγητής Παπαδημητρίου δίνει έμφαση στην ανάγκη για περιφρούρηση της ελευθερίας του διαδικτύου, υποστηρίζοντας ότι η δαιμονοποίησή του για διάφορα στρεβλά που συμβαίνουν στις μέρες μας έχει μόνο αρνητικές συνέπειες. Λέει χαρακτηριστικά: «Πιστεύω τα τελευταία 15 χρόνια ότι το διαδίκτυο είναι το μόνο φως που υπάρχει στον ορίζοντα… Ό,τι πιο φωτεινό, λαμπερό και ελπιδοφόρο υπάρχει σήμερα έχει να κάνει με νέους ανθρώπους που παίζουν με το διαδίκτυο».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το αφιέρωμα για την έννοια της Ύβρεως. Η Ιωάννα Χατζηκωστή αναφέρει ότι η Ύβρις δε συναντάται μόνο στα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και στο αρχαίο θέατρο, αλλά και στην ζωή μας σήμερα: «Η ύβρις μας και σήμερα είναι η αλαζονεία μας απέναντι στο θείο, η εκμηδένιση και η κατάργηση του χάσματος που μας χωρίζει από αυτό, η κατάργηση του ανθρώπινου πλαισίου, η άρνηση του τέλους».

Τέλος…

Το 24ο τεύχος ήταν και το τελευταίο της έντυπης έκδοσης της Σύγχρονης Άποψης. Από τότε συνέβησαν πολλά. Ο κόσμος αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, το ίδιο και εμείς. Για πολλά από όσα ζήσαμε εκ τότε θα θέλαμε να ήμασταν εκεί για να τα σχολιάσουμε, να καυτηριάσουμε τα κακώς κείμενα, να αναλύσουμε τα επιφαινόμενα. Μεταξύ αυτών η οικονομική κρίση την οποία διέρχεται η πατρίδα μας, το θέμα της ενέργειας, οι εξελίξεις στο κυπριακό, οι διεθνείς εξελίξεις στην περιοχή μας και άλλα πολλά. Κυρίως όμως, αισθανθήκαμε την ανάγκη να παρέμβουμε κατά τη στιγμή της χειρότερης τραγωδίας μετά την εισβολή, την έκρηξη στο Μαρί στις 11 Ιουλίου 2010. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει η Άποψη για να στεγάσει την απογοήτευση, την ανησυχία, την οργή, τον προβληματισμό που αισθανθήκαμε και αισθανόμαστε ακόμα. Τιμής ένεκεν στους νεκρούς ήρωες του Μαρί, παραθέτουμε απόσπασμα του εκδοτικού σημειώματος του τελευταίου τεύχους της ΣΑ (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2010), το οποίο αναφερόταν στα σκάνδαλα αναξιοκρατίας στα οποία είχαν εμπλακεί τότε το προεδρικό και το κυβερνών κόμμα:
«Στις 9 Αυγούστου του 1974, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον παραιτήθηκε αφού αποδείχθηκε από δημοσιογραφική έρευνα ότι η υπόθεση τοποθέτησης συσκευών παρακολούθησης στα κεντρικά γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος, στο κτήριο Watergate, στην Ουάσιγκτον, ήταν εν γνώσει του. Πολύ βαρύ ατόπημα. Αναρωτηθήκατε όμως τι αντίστοιχο ατόπημα θα έπρεπε να γίνει στην Κύπρο, για να εξελιχθεί στην συνέχεια σε ένα Χριστόφιας-gate, ή με οποιουδήποτε Προέδρου το όνομα να αποτελεί το πρώτο συνθετικό; Προφανώς κάποιο πολύ βαρύτερο…»