Γράφει:

Ο μύθος της ιδιωτικής εκπαίδευσης

του Γιώργου Ζήσιμου

Σίγουρα η αλματώδης αύξηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, ιδιαίτερα τα τελευταία δέκα χρόνια, δημιουργεί πίεση στο δημόσιο σχολείο να σταματήσει την κατρακύλα των ποσοστών του. Αξίζει όμως, παράλληλα, να αναζητήσει κάποιος τους λόγους που ξεφυτρώνουν ιδιωτικά σχολεία σε κάθε κοινότητα και να απαντήσει πειστικά στο δίλημμα των πλείστων γονέων να επιλέξουν μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου. Θέση δική μου είναι ότι το δημόσιο σχολείο, πέραν των όποιων προβλημάτων τα οποία οφείλονται διαχρονικά σε έλλειψη ευελιξίας και ορθολογιστικής εκπαιδευτικής πολιτικής, όχι μόνο δεν υστερεί συνολικά, συγκρινόμενο με το όποιο ιδιωτικό, αλλά υπερτερεί ποιοτικά.
Στην πραγματικότητα, η αυξητική τάση στις επιλογές των ιδιωτικών σχολείων οφείλεται κατά κύριο λόγο σε μυθοπλασίες και είναι αποτέλεσμα παραπληροφόρησης της κοινής γνώμης. Θα πρέπει, επίσης, σε κάθε σύγκριση να λαμβάνουμε υπόψη τους στόχους αλλά και την κοινωνική προσφορά του δημόσιου σχολείου σε σχέση με τον ελιτίστικο και κερδοσκοπικό χαρακτήρα του ιδιωτικού.
Οι μυθοπλασίες αφορούν κυρίως τα μειωμένα «κρούσματα παραβατικής συμπεριφοράς», αφορούν μικρότερους αριθμούς μαθητών ανά τμήμα, αφορούν «καλύτερα» αποτελέσματα σε Παγκύπριες ή άλλες εξετάσεις, αφορούν «καλύτερες» κτηριακές εγκαταστάσεις και «καλύτερη» ποιότητα εκπαιδευτικών. Οι μύθοι αυτοί στοχεύουν στο να εκμεταλλευτούν τις ανασφάλειες τον γονέων και, σε συνδυασμό με την αρνητική προπαγάνδα που παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ για τα δημόσια σχολεία τα οποία αποτελούν εύκολη λεία, να παρασύρουν τους γονείς να θέλουν να εγγράψουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία, τα πλείστα των οποίων είναι αμφιβόλου ποιότητας. Θα μπορούσα να απαντήσω για τον κάθε ένα μύθο ξεχωριστά. Θεωρώ όμως ότι θα ήταν πιο αποδοτικό και ουσιαστικό να στραφούμε προς τους τρόπους βελτίωσης του δημόσιου σχολείου και της εικόνας του, γεγονός που αποτελεί την απάντηση για μια πιο υγιή κοινωνία.
Η Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση είναι η διαδικασία που μπορεί να αναδείξει το ανθρώπινο πρόσωπο της παιδείας, των μαθητών και των εκπαιδευτικών μας. Δυστυχώς, η διεύρυνση του εξετασιοκεντρικού χαρακτήρα του δημόσιου σχολείου σε συνδυασμό με την αδυναμία αποτελεσματικής επίλυσης χρόνιων προβλημάτων, οδήγησε στην αύξηση της παραπαιδείας, διεύρυνε ακόμα περισσότερο το ποσοστό της σχολικής αποτυχίας και απέτυχε στο να προσδώσει στα παιδιά τη χαρά της μάθησης και της κοινωνικοποίησης που μόνο το δημόσιο σχολείο μπορεί να προσφέρει. Το ζητούμενο λοιπόν πρέπει να είναι μια δημόσια εκπαίδευση με ανθρώπινο πρόσωπο και προσανατολισμό, που να αναδεικνύει τον καλύτερο εαυτό τόσο των μαθητών όσο και των εκπαιδευτικών. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με δομικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, με αλλαγές στο περιεχόμενο και το χαρακτήρα του σχολείου, με συστηματική επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού και πιο αντικειμενική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, με βάση πάντα το είδος του σχολείου που επιδιώκουμε για το καλό της κοινωνίας.

Ο Γιώργος Ζήσιμου είναι Γενικός Γραμματέας της ΟΕΛΜΕΚ
Οι απόψεις είναι προσωπικές

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>