Κινηματογράφος: Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους

Ένα άγονο τοπίο στην τεξανή έρημο, μία παράνομη συναλλαγή που άφησε πίσω της πτώματα μεξικάνων λαθρεμπόρων με δύο εκατομμύρια δολάρια κι’ ένας ανύποπτος κυνηγός που βρίσκεται στο λάθος μέρος τη λάθος ώρα γίνονται η αφετηρία για την τελευταία ταινία των αδελφών Κοέν Καμία πατρίδα για τους μελλοθάνατους.
Η ιστορία είναι μια πιστή μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του βραβευμένου με Πούλιτζερ Αμερικάνου συγγραφέα Κόρμακ Μακάρθι και εξετάζει τις αποστάσεις που διανύουν οι ήρωες μεταξύ τιμιότητας και πειρασμού, επιτυχίας και αποτυχίας, βίας και επιβίωσης.
Ο Τόμι Λι Τζόουνς είναι ο μελλοθάνατος του τίτλου, ένας σερίφης στα σύνορα Τέξας Μεξικού, το 1980. Κινείται στο γεωγραφικό και χρονικό μεταίχμιο μιας εποχής, στην οποία η βία και το έγκλημα μεταλλάσσονται σε ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες, υποκινημένο από τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών, με απρόσωπους και στυγνούς εκτελεστές. Η άγρια δύση δεν είναι αυτή που κατακτήσαμε κάποτε.
Ο βιοπαλαιστής κυνηγός του Τζος Μπρόλιν, βρίσκεται, όπως και ο Τζόουνς, στο επίκεντρο του κυκλώνα επιλέγοντας να κρατήσει τα χρήματα και να μετατραπεί έτσι σε θήραμα. Στο κατόπι του η σκοτεινή φιγούρα του διώκτη, Χαβιέρ Μπαρδέμ, ως το πιο αιμοσταγές λαγωνικό που έχουμε δει μέχρι τώρα σε έργα των Κοέν. Ο Δολοφόνος του Μπαρδέμ είναι το καινούργιο είδος βίας που χτυπά αδιάκριτα και αναίτια χωρίς δισταγμό, υπακούοντας σε προσωπικούς κώδικες τιμής. Εισβάλλει στο
οικογενειακό άσυλο, στο περιθωριακό μοτέλ και ανέκφραστα επιβάλλει το θάνατο χωρίς απολογίες και οίκτο.
Το Καμία πατρίδα για τους μελλοθάνατους είναι μια ταινία καταδίωξης, βασισμένη στις σιωπηλές στωικές ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστών και στα αρχέτυπα που αντιπροσωπεύουν. Οι σκηνές βίας είναι πιο γραφικές από ποτέ, τονίζοντας το θεματικό υπόβαθρο της ταινίας και η αφήγηση του Τζόουνς, που ανοίγει και κλείνει την ιστορία, ίσως να είναι και η μοναδική αδυναμία όσον αφορά τη δομή της.
Αδυναμία κυρίως γιατί είναι απόλυτα αναγκαία για να κατανοήσουμε την τραγικότητα του ήρωα, τις εσωτερικές του συγκρούσεις, την ανικανότητα του
να δράσει και να αντεπεξέλθει στην καινούργια τάξη πραγμάτων. Είναι όμως μια ταινία αρκετά «Κοενική» για τους θαυμαστές των δημιουργών της, αλλά και αρκετά διαφορετική από ό,τι είδαμε μέχρι τώρα, που ίσως μας θυμίσει ένα πιο πεσιμιστικό και σκοτεινό Μόνο Αίμα.
Η ταινία τιμήθηκε με τέσσερα βραβεία ’Οσκαρ: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, προσαρμοσμένου σεναρίου και δευτέρου αντρικού ρόλου (Χαβιέρ Μπαρδέμ).

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>