Γράφει:

Roger Federer. Ο καλύτερος όλων;

του Γιώργου Αθανασάκη

Καθορίζοντας κριτήρια σύγκρισης

Είναι ο Roger Federer ο καλύτερος τενίστας όλων των εποχών; Το ερώτημα επαναλαμβάνεται συχνά, χωρίς όμως να συνοδεύεται από τεκμηριωμένη συγκριτική ανάλυση. Ορισμένοι αναφέρουν για παράδειγμα τον αριθμό των τίτλων σε τουρνουά Grand Slam που κερδίζει ένας τενίστας ως το βασικό μέτρο σύγκρισης και τοποθετούν ανάμεσα στους καλύτερους τενίστες όλων των εποχών τον Roy Emerson, τον Αυστραλό τενίστα που κατέκτησε 12 τίτλους Grand Slam από το 1961 ως το 1967. Ο Emerson όμως, ακόμα και τις χρονιές που κατέκτησε τους τίτλους του, δεν συμπεριλαμβανόταν μέσα στους τρεις καλύτερους παίκτες εκείνης της χρονιάς, εφόσον στους επαγγελματίες τενίστες απαγορευόταν η συμμετοχή στα τουρνουά Grand Slam.

Οι επαγγελματίες ξεκίνησαν να συμμετέχουν στα τουρνουά μόνο το 1968, όταν και ξεκίνησε η ανοιχτή περίοδος του τένις και για τον λόγο αυτό οποιαδήποτε ανάλυση που στηρίζεται αποκλειστικά στους τίτλους Grand Slam, ιδιαίτερα ως προς την περίοδο πριν από το 1968, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Όταν για παράδειγμα ο Rod Laver κατέκτησε και τους τέσσερις τίτλους Grand Slam μέσα σε μια χρονιά, το 1962, και ακολούθως έγινε επαγγελματίας, πέρασε το πρώτο μισό του 1963, έχοντας υποστεί 19 ήττες σε 22 αγώνες απέναντι στους επαγγελματίες Lew Hoad και Ken Rosewall.

Παρομοίως δεν πρέπει να λησμονείται ότι το Αυστραλιανό Open δεν είχε την ίδια αξία με τα υπόλοιπα Grand Slam μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1980, και ότι πολλοί μεγάλοι τενίστες, όπως ο Bjorn Borg, απέφευγαν να ταξιδεύουν ως την Αυστραλία. Ούτε και μπορεί να παραγνωριστεί ότι ακόμα και ο τίτλος του καλύτερου παίκτη σε μια συγκεκριμένη χρονιά, είναι συχνά αμφισβητούμενος, ακόμα και στην εποχή των computer rankings με διαφορετικούς θεσμικούς φορείς του τένις να αναγνωρίζουν συχνά διαφορετικούς τενίστες ως Νο. 1 σε μια συγκεκριμένη χρονιά. Κατά συνέπεια μια σύγκριση του Federer με τους καλύτερους τενίστες όλων των εποχών πρέπει να λάβει υπόψη όλα τα πιο πάνω κριτήρια, αν επιδιώκει να είναι τεκμηριωμένη.

Πιθανοί ανταγωνιστές

Οι τενίστες που μπορούν να σταθούν απέναντι στον Federer είναι ελάχιστοι. Οι υποψήφιοι για τον τίτλο του καλύτερου όλων των εποχών, θα πρέπει να έχουν σημαδέψει την δεκαετία στην οποία αγωνίστηκαν, τόσο ανεξίτηλα, όσο και ο Federer την πρώτη δεκαετία του εικοστού πρώτου αιώνα. Οι θρύλοι της Γαλλίας την δεκαετία του 1920, Lacoste και Cochet, με τρεις χρονιές στο N. 1 και επτά τίτλους Grand Slam έκαστος, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως υποψήφιοι για την θέση του καλύτερου παίκτη όλων των εποχών, διότι ο καλύτερος παίκτης της περιόδου ήταν ο Bill Tilden. Παρομοίως οι Lew Hoad και Pancho Segura υστερούν απέναντι στον θρύλο της δεκαετίας του 1950 Pancho Gonzales. Το απόλυτο είδωλο της δεκαετίας του 1990, Andre Agassi, με οκτώ τίτλους Grand Slam, υπήρξε μόλις μια χρονιά Ν. 1, και παραμένει ο δεύτερος καλύτερος παίκτης της δεκαετίας του 1990, πίσω από τον Pete Sampras.

Ο Federer είναι πιο επιτυχημένος και από τις μεγάλες μορφές της δεκαετίας του 1980. Είναι σίγουρα πιο επιτυχημένος όχι μόνο από τους Wilander, Becker και Edberg, αλλά ακόμα και από τον John McEnroe και τον Ivan Lendl που υπήρξαν για τέσσερις χρονιές έκαστος ο καλύτερος παίκτης και κατέκτησαν επτά και οκτώ τίτλους Grand Slam αντίστοιχα. Ο Federer είναι συγκριτικά πιο επιτυχημένος και από τους Fred Perry και Ellsworth Vines που σημάδεψαν την δεκαετία του 1930.

Συγκρίνοντας θρύλους

Ο Don Budge είναι ο μόνος τενίστας εκτός του Laver, που κατέκτησε και τους τέσσερις τίτλους Grand Slam σε μια χρονιά, το 1938, ενώ ο Jack Kramer ήταν για πέντε χρόνια προς τα τέλη της δεκαετίας του 1940 ο καλύτερος τενίστας του κόσμου. Μια δημοσκόπηση του Associated Press όμως που διενεργήθηκε το 1950 ανακήρυξε με μεγάλη διαφορά ως καλύτερο τενίστα του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, τον Big Bill Tilden, που για επτά χρόνια κατά τη δεκαετία του 1920 ήταν ο καλύτερος τενίστας στον κόσμο, κατακτώντας 7 US Open και 3 Wimbledon. Έχοντας κατακτήσει 5 Wimbledon, 4 US Open και 3 Αυστραλιανά Open και έχοντας κυριαρχήσει για τέσσερα συνεχή χρόνια σε μια πολύ πιο δύσκολη εποχή από αυτή των τριών προαναφερόμενων θρύλων του τένις, ο Federer μπορεί να θεωρηθεί ότι συγκρίνεται ευνοϊκά απέναντι τους.

Ο Federer μπορεί να θεωρηθεί επίσης ότι υπερέχει του θρυλικού Jimmy Connors, που για μια πενταετία ήταν ο κορυφαίος παίκτης του κόσμου, κατακτώντας οκτώ τίτλους σε Grand Slam, καθώς και ότι άφησε την σφραγίδα του ακόμα πιο ανεξίτηλα στο άθλημα από τον Ken Rosewall, τον άνθρωπο που διέκοψε την παντοκρατορία των Gonzales και Laver και για τέσσερις τουλάχιστον χρονιές την δεκαετία του 1960, μπορούσε να θεωρηθεί ως ο καλύτερος τενίστας στον κόσμο.

Σε εννιά χρόνια καριέρας, πριν αποχωρήσει αιφνίδια από το άθλημα στην ηλικία των εικοσιέξι ετών, ο Borg είχε κατορθώσει να κερδίσει 11 από τα 27 τουρνουά Grand Slam στα οποία συμμετείχε (έξι Roland Garros και πέντε Wimbledon), με το ασύλληπτο ποσοστό των 90% νικών. Είναι γεγονός ότι ο Federer κατέκτησε 12 τίτλους, αλλά τρεις από αυτούς προέρχονται από το Αυστραλιανό Open, ένα τουρνουά στο οποίο ο Borg έκρινε σκόπιμο να συμμετάσχει μόνο μια φορά στην καριέρα του.

Ο Sampras, έχοντας κατακτήσει δεκατέσσερις τίτλους Grand Slam, ήταν για έξι χρονιές Ν. 1 στον κόσμο και υπερέχει του Federer σε αμφότερες τις δύο αυτές σημαντικές κατηγορίες. Κανένας όμως δεν κατάφερε να είναι Ν. 1 στον κόσμο για οκτώ συνεχόμενες χρονιές, όπως ο Pancho Gonzales, διπλάσιες δηλαδή από τον Federer. Αν ο Gonzales δεν είχε αποκλειστεί από τα τουρνουά Grand Slam ως επαγγελματίας καθ’ όλη σχεδόν την διάρκεια της καριέρας του, κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει πόσους τίτλους θα είχε κατακτήσει. Ενώ εξάλλου ούτε ο Sampras, ούτε ο Federer, κατόρθωσαν να κερδίσουν το Roland Garros, ο Rod Laver, κατέκτησε και τους τέσσερις τίτλους Grand Slam σε μια χρονιά, τόσο το 1962 ως ερασιτέχνης, όσο και το 1969 ως επαγγελματίας. Με δεδομένο ότι ο Laver ήταν επτά συνεχείς χρονιές Ν. 1 στον κόσμο και ότι κατέκτησε έντεκα τίτλους σε Grand Slam, όντας αποκλεισμένος για την καλύτερη πενταετία της ζωής του από τα τουρνουά, μπορεί κάποιος να υποθέσει ότι αυτός θα είχε υπερβεί με ευκολία τους δεκατέσσερις τίτλους του Sampras.

Συμπερασματικά

Η θέση του Federer ανάμεσα στους καλύτερους τενίστες όλων των εποχών είναι εξασφαλισμένη, αλλά ο ισχυρισμός ότι αυτός είναι ο καλύτερος όλων των εποχών είναι ακόμα πρόωρος. Με δεδομένο ότι φέτος για πρώτη φορά οι αντίπαλοι παίκτες – και ιδιαίτερα οι Nadal και Djokovic φαίνονται ικανοί να κλονίσουν την παντοκρατορία του, ο Federer καλείται να παραμείνει στην κορυφή, κερδίζοντας και πάλι το Wimbledon και το US Open ή – είναι άραγε δυνατόν; – το Roland Garros, ώστε να μπορεί να διεκδικήσει τον ανεπίσημο τίτλο του καλύτερου τενίστα όλων των εποχών.

Ο Γιώργος Αθανασάκης είναι αθλητικογράφος

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>