Γράφει:

Το κίνημα του Μαΐου του 1968

του Κώστα Ζουράρι

Ο Μάης του 1968 θάλλει μέσα στο φυσικό του χώρο, δηλαδή το κοινό των Γάλλων. Και αυτή η κοινότητα η γαλλική είναι η μητέρα όλων των επαναστάσεων δυτικού τύπου στον πλανήτη. Εκείνο το οποίο δίδει ένα χαρακτήρα καινοφανή στον Μάη του 1968 είναι τα τυπολογικά του στοιχεία, που ενώ συναντώνται μεμονωμένα και σε άλλα επαναστατικά κινήματα, του δίνουν συνολικά αυτό το απίστευτο πρωτότυπο ύφος.

Πρώτον, ο απίστευτος φιλειρηνικός χαρακτήρας που διέπει το κίνημα του Μαΐου. Η εργατική δράση, οι φοιτητικές διαδηλώσεις, η εξέγερση των πολιτών, όλοι όσοι εξεγείρονται και συμμετέχουν στην επανάσταση, το πράττουν με μια συνειδητή διάθεση να μην υπάρξει μετωπική σύγκρουση, αίμα προς αίμα, σώμα προς σώμα. Η διάθεση είναι εορταστική, είναι φιλειρηνική, είναι πανηγυρική. Το άλλο στοιχείο βεβαίως της πρωτοτυπίας είναι η παρουσία του μεγάλου Ντε Γκωλ, ο οποίος είναι ένα από τα πολύ μεγάλα πρόσωπα της παγκόσμιας ιστορίας όλων των εποχών. Ο Ντε Γκωλ έκανε το παν ώστε να μην υπάρξει βία. Είναι χαρακτηριστική η λαμπρή του εκείνη απάντηση στον τότε Υπουργό Παιδείας, ο οποίος είχε στο Υπουργικό Συμβούλιο εισηγηθεί με μια αστυνομική λογική, ‘Στρατηγέ, μήπως πρέπει να συλλάβουμε τον Σαρτρ;’. Και του απαντά με στρατιωτικό ύφος ο Ντε Γκωλ, ως Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας: ‘μην είσαι ανόητος, δεν μπορούμε ποτέ να συλλάβουμε το πνεύμα’. Επίσης ο Γενικός Υπεύθυνος των αστυνομικών δυνάμεων της Γαλλίας, είχε εξαιρετική ανθρωπιστική και φιλειρηνική διάθεση, και συνέβαλε ώστε να μην υπάρξουν πραγματικά νεκροί. Οι μόνοι δύο νεκροί προήλθαν, διότι ο ένας έπεσε κατά λάθος στο ποτάμι και ο άλλος υπήρξε θύμα ενός πυροτεχνήματος και πραγματικά είναι απίστευτο θαύμα ότι δεν υπήρξαν νεκροί, όταν για 40 μέρες εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονταν στο δρόμο, με συνεχείς συγκρούσεις.

Ως προς τα αποτελέσματα, είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Μάης του 1968 ανανέωσε τις δυτικές κοινωνίες και επέβαλε το άμεσο της εκλέπτυνσης των ηθών, συμβάλλοντας ώστε να καταργηθεί το αυταρχικό ιεραρχικό πρότυπο με το οποίο λειτουργούσε μέχρι τότε, τόσο ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, όσο και η κεφαλαιοκρατική δομή, αλλά και οι αποικιοκρατικές λογικές των δυτικών κοινωνιών. Η προτεραιότητα της τέχνης, η αμεσότητα των διαπροσωπικών σχέσεων και της ερωτικής επιθυμίας, όλα αυτά ήταν κατακτήσεις του Μάη του 1968, που διαμόρφωσαν την εικόνα μιας επιτυχημένης επανάστασης. Στο ερώτημα κατά πόσο πέτυχε ή απέτυχε ο Μάης του 1968, είναι αδιαμφισβήτητο ότι πέτυχε. Είναι η πρώτη επαναστατική διαδικασία στον κόσμο που δεν επιδιώκει την βία και δεν προτείνει την άποψή της είτε ως αμυντική βία, είτε ως επαναστατική επιθετική βία. Αρνείται την βία και αυτό έχει άμεση σύνδεση με την μεγάλη χριστιανική παράδοση της Γαλλίας και των δυτικών κοινωνιών, η οποία ζητά μια ευχαριστιακή σύναξη των ομοίων μέσα σε μια ευχαριστία, κάτι που συνιστά μια αποδοκιμασία της βίας.

Από κει και πέρα το γεγονός ότι ορισμένοι εκπρόσωποι του Μάη του 1968, λόγω άκρατου ναρκισσισμού και ιδιωτείας, αυτοί την στιγμή υπηρετούν το ΝΑΤΟ ή τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα των Αμερικάνων, πιθηκίζοντας μοντέρνα ότι δεν έχουν καμιά σχέση με τον Μάη του 1968, αυτό είναι η προσωπική εξέλιξη των ανθρώπων και φυσικά δεν αντανακλά καθόλου την πραγματική συμβολή του Μάη του 1968. Ο Μάης του 1968 υπήρξε ένα τεράστιο απελευθερωτικό, ευχαριστιακό, πανηγυρικό κίνημα, που οδήγησε στην ελευθερία των ανθρώπων, μέσα στα πρότυπα της Γαλλικής επαναστάσεως, ελευθερία, αδελφότητα, ισότητα.

Ο Κώστας Ζουράρις είναι πολιτειολόγος, πρ. Καθηγητής των Παρισίων

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>