Γράφει:

Ο ευρωπαϊκός αστεϊσμός του Τούρκου χωροφύλακα

Του Σάββα Ιακωβίδη

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ δεν καταλαβαίνουν από αστεία, γι’ αυτό και δεν επιτρέπουν σε κανένα να αστειεύεται μαζί τους. Ούτε και στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο πραγματοποίησε τον περασμένο μήνα, επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία, που συνέπεσε με την τελευταία κρίση στη χώρα. Ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρός της απειλούνται με εκπαραθύρωση από την πολιτική ζωή επειδή, κατ’ ισχυρισμόν, πλήττουν και υπονομεύουν την κοσμικότητά της. Κατά την επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη, ο Μπαρόζο είπε ότι κάποτε στις πολιτικές εξελίξεις γίνονται θαύματα και αστειεύτηκε, λέγοντας: «Τη λέξη ’’θαύματα’’ την αναφέρω πιστεύοντας ότι δεν θα θεωρηθεί εναντίον της κοσμικότητας».
Η αντιπολίτευση και μερίδα του Τύπου δεν γέλασαν ούτε καν μειδίασαν με τον αστεϊσμό του Μπαρόζο. Τον θεώρησαν ως κοροϊδία. Ο Μπαϊκάλ, ηγέτης της αντιπολίτευσης, επισήμανε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την κοσμικότητα. Από την άλλη, ο Τζαν Κιράτς, γαμπρός της γνωστής μεγάλης οικογένειας επιχειρηματιών, Κοτς, σε δηλώσεις του κατηγόρησε τον Μπαρόζο ότι δεν λαμβάνει υπόψη τις «ευαισθησίες της Τουρκίας» και μιλούσε ως εάν «η Τουρκία να ήταν αποικία της Ευρώπης».
Από της ιδρύσεώς της, η Τουρκία έχει μια διχασμένη προσωπικότητα: Ταλαντεύεται, αμφιβάλλει, συγκρούεται μεταξύ κοσμικότητας και Ισλάμ, ανάμεσα στο φέσι και στον πίλο, μεταξύ των στρατιωτικών-Κεμαλιστών και ισλαμιστών, μεταξύ της Ευρώπης και των Ην. Πολιτειών, μεταξύ Δύσης και εκκοσμίκευσής της και της Ανατολής και του φονταμενταλισμού, μεταξύ της μαντίλας και του μίνι. Μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Τουρκία ήταν ο πιστός, δυνατός και πειθήνιος χωροφύλακας των ΗΠΑ και της Δύσης απέναντι στην κομμουνιστική απειλή.
Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού και της Σ. Ένωσης, η Τουρκία διατηρεί τον στρατηγικό και χρήσιμο ρόλο της για τη Δύση αλλά ήδη τα πράγματα αλλάζουν. Ενώ η Ευρώπη από τη δεκαετία του 1980 διευρύνεται, ακόμα και με πρώην δικτατορικές χώρες – Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία – η Τουρκία χάνει το τρένο της αλλαγής, επειδή σε αυτό επιβιβάζονται συχνά οι στρατηγοί. Η επίσκεψη Μπαρόζο έθεσε ξανά ενώπιον της ηγεσίας της χώρας το μέγα δίλημμα: Να επιλέξει μεταξύ της Ευρώπης ή να παραμείνει ο επιτήδειος χωροφύλακας των ΗΠΑ. Αν επιλέξει την Ευρώπη οφείλει, κατά τον Μπαρόζο, να ανταποκριθεί σε όλα τα κριτήρια των υποψήφιων χωρών και σε υποχρεώσεις της έναντι της Ένωσης – και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ουσιαστικά, η Ε.Ε. απαιτεί από την Τουρκία να πραγματοποιήσει μιαν επανάσταση. Δηλαδή οι Τούρκοι να αφήσουν στο βεστιάριο τα αιματοβαμμένα τσαρούχια και τη χαντζάρα του Αττίλα, να εξευρωπαϊσθούν και να ενταχθούν στη χορεία των δημοκρατικών λαών. Δεν υπάρχει «παρακαμπτήριος οδός», υποδεικνύει ο Μπαρόζο. Διαφορετικά, η Τουρκία θα παραμείνει στα πρανή της Ευρώπης, με ειδική σχέση, όπως επιμένουν η Γαλλία και η Γερμανία. Οι Τούρκοι θέλουν πλήρη ένταξη αλλ’ εμφανώς με τους δικούς των όρους. Θέλουν να πάρουν όσα είναι ενισχυτικά για την κοσμικότητα και ανώδυνα για τον χαρακτήρα του κράτους. Θα προτιμούσαν προφανώς, η Ευρώπη να ενταχθεί στην Τουρκία, όχι το αντίθετο. Δεν είναι αστείο. Είναι η εδραιωμένη και εμπεδωμένη αντίληψη του Τούρκου χωροφύλακα.

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι δημοσιογράφος

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>