Γράφει:

Το θαύμα λειτουργεί ακόμα…

Tου Μιχάλη Παπαδόπουλου

Yπό τον… φόβο του αουτσάιντερ… Αυτή θα μπορούσε να είναι η επωνυμία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008, που κάνει πρεμιέρα στις 7 Ιουνίου στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας, καθώς, οι επίδοξες σταχτοπούτες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, συνωθούνται, τα τελευταία χρόνια, άκρως αποθρασυμένες, στις βασιλικές αυλές των φαβορί, φλερτάροντας, επικινδύνως, την καρδιά του πρίγκιπα της Θεάς Μπάλας.
Ο ελληνικός θρίαμβος, πριν από τέσσερα χρόνια, στην Πορτογαλία, ήρθε να επικυρώσει το παγκοίνως διαπιστωμένο γεγονός, ότι οι αποστάσεις στην επικράτεια του σύγχρονου ποδοσφαιρικού στερεώματος, όπου το ταλέντο υποχωρεί μπροστά στην επέλαση των τακτικών, της ταχύτητας και της δύναμης, μειώνονται ολοένα και περισσότερο, και κάποτε, συνεργούσης και της Θεάς Τύχης, φτάνουν σε μηδενικό σημείο. Ας μην ξεχνάμε, πως πριν από το ελληνικό θαύμα, προηγήθηκε, το 1992, η… σπαζοκεφαλιά της δανικής απιθανότητας, η οποία εξέθεσε όλους τους λύτες των σταυρολέξων της κοινής ποδοσφαιρικής λογικής. Επιπροσθέτως, με τους μεγάλους σταρ των κορυφαίων ευρωπαϊκών ομάδων, να έρχονται από μιαν, ακόμη, επίπονη και εξοντωτική αγωνιστική περίοδο, που κράτησε έως τα τέλη Μαΐου, τα… φόντα των «μικρών» μεγαλώνουν και γίνονται άκρως απειλητικά. Ένα ερώτημα που βασανίζει, για παράδειγμα, τους ποδοσφαιροφίλους, και όχι μόνον, είναι τι θα μπορέσει να κάνει ο Ρονάλντο, ο κατά τεκμήριον κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον κόσμο, αυτήν τη στιγμή, στα ελβετο-αυστριακά γήπεδα, έπειτα από μια… φρενιτιώδη χρονιά σε Αγγλία και Ευρώπη, ή ο Φερνάντο Τόρες, που τον ακολούθησε σε ένταση και απόδοση. Ο παράγων κούραση, λοιπόν, και το… φωτογραφικό αρνητικό του, ο παράγων φρεσκάδα, θα είναι καθοριστικοί στη διαμόρφωση του συσχετισμού δυνάμεων, κάτι που έγειρε, αποφασιστικά, και την πλάστιγγα της προηγούμενης διοργάνωσης προς το ελληνικό θαύμα.

Η ελληνική… αρένα
Από τη συνομοταξία των… μεγαθηρίων, το φετινό Euro, φιλοξενεί όλη την παραδοσιακή ελίτ, πλην, βεβαίως, των… προπατόρων Άγγλων, που έμειναν εκτός τελικών. Δύο ομάδες που αναμένεται να πρωταγωνιστήσουν, καθώς και ποιότητα έδειξαν ότι διαθέτουν, αλλά και περίσσιο… μυαλό στον πάγκο είναι: η Ρωσία του Χίντιγκ και η Κροατία του Μπίλιτς, με την πρώτη να συναντιέται, για δεύτερη συνεχή φορά, με την εθνική μας στη φάση των ομίλων, σ’ ένα ενδιαφέρον ξεκαθάρισμα λογαριασμών, και τη δεύτερη να έρχεται φουριόζα, από ένα ξέφρενο κρεσέντο στην προκριματική φάση, όπου φραγγέλωσε, ατιμωτικά, την αξιοπρέπεια των Εγγλέζων (τερματοφυλάκων, κυρίως) και να απειλεί για την πρωτιά, στον β’ όμιλο, ακόμη και αυτούς τους δυσκατάβλητους Γερμανούς. Όσον αφορά τον «ελληνικό» όμιλο (4ος), την επικινδυνότητα, που αποπνέουν οι Ρώσοι για την εθνική μας ομάδα, αυξάνουν οι διψασμένοι για μια μεγάλη, επιτέλους, επιτυχία, σε εθνικό επίπεδο, Ισπανοί—έχουν να τη γευτούν από το πολύ μακρινό 1964—οι οποίοι θα έχουν, απέναντί μας, και το επιπλέον κίνητρο της εκδίκησης, αφού, ουκ ολίγα είναι τα… χουνέρια που έπαθαν από τον χερ Ότο προσφάτως, αλλά και οι πάντα φιλόδοξοι και απρόβλεπτοι Σουηδοί, οι οποίοι έχουν όλα εκείνα τα αγωνιστικά στοιχεία, που, αν βρεθούν στη μέρα τους, μπορούν να βγάλουν όλη τη… μιζέρια από μικρομεσαίες ομάδες που, γίνονται, εν μια νυχτί και σχεδόν εν… αγνοία των ιδίων, βασίλισσες, όπως η δική μας.
Για να παραμείνουμε στο δικό μας όμιλο, οι Ρώσοι εμφανίζονται ισχυρότεροι από ποτέ, καθώς η συνταγή της συνάρμοσης της ατομικής βιρτουοζιτέ των ποδοσφαιριστών της με την ολλανδική στρατηγική και μεθοδικότητα, φαίνεται πως απέδωσε εύχυμους καρπούς. Δεν είναι μόνον η πρόκριση της εθνικής ομάδας, εις βάρος, μάλιστα, των Άγγλων, αλλά και το ουκ ευκαταφρόνητο φετινό αγωνιστικό θαύμα της Ζενίτ του Λένιγκραντ, της ομάδας μοντέλο που έφτιαξε ένας άλλος… πιονιέρος Ολλανδός, ο Ντικ Άντβοκαντ, που επιβεβαιώνει τη ρωσική… άνοιξη.
Όσο για τις ελληνικές πιθανότητες—και δυνατότητες—στο φετινό Euro, αυτές δεν εγκαταβιώνουν, πλέον, στη δύναμη του αγνώστου και στο πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, αλλά στην αυξημένη εμπειρία, το ψυχικό και αγωνιστικό δέσιμο μιας ομάδας που ενίσχυσε, περαιτέρω, το οπλοστάσιό της με περισσότερα νιάτα και ταλέντο, στον… προαιώνιο τσαμπουκά που χαρακτηρίζει τους Έλληνες παίκτες, και, ασφαλώς, στη στρατηγική ευφυΐα του στρατάρχη Ρεχάγκελ, ο οποίος δεν φαίνεται να έχει ολοκληρώσει, ακόμη, την, υπό οριστική έκδοση, βίβλο των στρατηγικών του επινοημάτων.

Φαβορί και αουτσάιντερ
Από κει και πέρα, τα φαβορί—στα χαρτιά, εννοείται—, είναι όλα… γνωστά και μη εξαιρετέα: Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Πορτογαλία, άντε και Ισπανία, αν κατορθώσει, έστω μια φορά, να δαμάσει τους φοβερούς της δαίμονες. Και τα αουτσάιντερ: Ρωσία, Κροατία, Ελλάδα, Ολλανδία. Όσο για το ταλέντο, αυτό, κατά προτίμησιν, ίσως να στοιβάχτηκε, περισσότερο γενναιόδωρα, στα πόδια των παιδιών του Φελίπε Σκολάρι, που, από τότε που έφυγε ως παγκόσμιος πρωταθλητής από τον πάγκο της σελεσάο, για να συνδράμει τα όνειρα των ευρωπαίων συγγενών του, φτάνει ώς την πηγή, αλλά μόλις που γεύεται, μια σταλούλα, το νερό. Η φετινή Πορτογαλία, καθοδηγούμενη από έναν απαράμιλλο Ρονάλντο, αλλά και με μια πλειάδα νέων σπουδαίων ποδοσφαιριστών, ίσως, να ελπίζει, βάσιμα, πως, αν συνδυάσει την πηγαιότητα του ταλέντου της με την πνευματική ωριμότητα, φέτος, θα είναι η χρονιά της, κάτι που της στέρησε, πριν από τέσσερα χρόνια, η αγαπημένη όλων των Ελλήνων, και μάλιστα μέσα στο σπίτι της. Άλλωστε, οι χαρισματικοί απόγονοι του Εουσέμπιο και του Φίγκο, ξέρουν, ήδη, πολύ καλά, από πρώτο χέρι, αυτό που τους απάγγελνε ο μεγάλος Φερνάντο Πεσόα στις μισοφώτιστες όχθες του Τάγου: «Ξέρεις τι είναι να γράφεις με δεκάδες ψευδώνυμα και να γνωρίζεις ότι δεν θα σου αποδοθεί ποτέ αυτό που (ίσως) δικαιούσαι;»… Φέτος, μέσα στα τόσα ψευδώνυμα—του μάγου, του ζογκλέρ, του καλλιτέχνη, του θαυματοποιού, του Βραζιλιάνου της Ευρώπης—, ίσως γραπώσουν, τελικά, αυτό που δικαιούνται…

Οι Όμιλοι:

1ος όμιλος

Ελβετία, Τσεχία, Πορτογαλία, Τουρκία

2ος όμιλος

Αυστρία, Κροατία, Γερμανία, Πολωνία

3ος όμιλος

Ολλανδία, Ιταλία, Ρουμανία, Γαλλία

4ος όμιλος

Ελλάδα, Σουηδία, Ισπανία, Ρωσία

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>