Γράφει:

Βιβλίο: Αθηνά, Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη…

Συγγραφέας: Κώστας Καρακάσης
Εκδόσεις: Ψυχογιός

της Ευδοκίας Μιχαήλ

Κουτάκι: Η Αθηνά αναδεικνύεται μέσα από το βιβλίο ως το είδος του ανθρώπου που καταφέρνει παρ’ όλες τις δυσκολίες που συναντά στη ζωή του να γίνει ή να παραμείνει «άρχοντας», χωρίς όμως τα ευτελή υλικά αγαθά να αγγίζουν ή να επηρεάζουν ποτέ τη μεγαλοσύνη της ψυχής.

Το βιβλίο του Κώστα Καρακάση Αθηνά, ευτυχώς που δεν γεννήθηκα όμορφη…, παρόλο που πρωτοκυκλοφόρησε το 2000, παραμένει μέχρι σήμερα ανάμεσα στα πλέον ευπώλητα βιβλία των τελευταίων χρόνων. Έχει, επίσης, τιμηθεί με το Βραβείο Πεζογραφίας και Πνευματικών Αξιών από την Ελληνική Εταιρεία Χριστιανικών Γραμμάτων.

Το βιβλίο βασίζεται σε πραγματικά και συγκλονιστικά γεγονότα από τη ζωή μιας πλούσιας νεαρής κοντεσίνας που χάρη στην μεγαλοψυχία της μένει φτωχή, διατηρώντας όμως πάντα τη μεγάλη καρδιά της. Η ιστορία διαδραματίζεται στα τέλη του 19ου αιώνα. Η Αθηνά, μόλις 18 χρόνων, μια πανέξυπνη και δυναμική κοπέλα, κόρη του φημισμένου Καπετάν Βαγγέλη Καληβωκά, χάνει την ανεμελιά της ηλικίας της όταν ο πατέρας και τα αδέρφια της χάνονται στη θάλασσα. Η Αθηνά αναγκάζεται απότομα να αναλάβει όλες τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις της οικογένειας σε μια προσπάθεια να φανεί αντάξια του ονόματος του πατέρα της. Αφήνει πίσω τον τόπο της και οδηγείται σε τόπους μακρινούς, στη Βενετία, στη Ρωσία, στην Αίγυπτο. Γνωρίζει ανθρώπους απλούς και ταπεινούς αλλά και βασιλιάδες, πολιτικούς και καλλιτέχνες και κερδίζει τον θαυμασμό και την εκτίμηση όλων ως μια γυναίκα μοναδική, γοητευτική, υπέροχη, και, πάνω απ’ όλα, Ελληνίδα. Δεν τα βάζει ποτέ κάτω, αν και οι αντιξοότητες στη ζωή της, όπως και στις ζωές όλων μας, δεν κοπάζουν ποτέ.

Η Αθηνά αναδεικνύεται μέσα από το βιβλίο ως το είδος του ανθρώπου που καταφέρνει παρ’ όλες τις δυσκολίες που συναντά στη ζωή του να γίνει ή να παραμείνει «άρχοντας», χωρίς όμως τα ευτελή υλικά αγαθά να αγγίζουν ή να επηρεάζουν ποτέ τη μεγαλοσύνη της ψυχής. Η καρδιά, η ψυχή, είναι μεν έννοιες ασαφείς και αέρινες, αλλά καταφέρνουν, εν τέλει, να επιβεβαιώνουν πάντα την αξία τους και την ισχύ τους μέσα από τη ίδια τη ζωή, όταν το άτομο μπορεί να φανεί αντάξιο να μεταλάβει από την κοινωνία τους, και μόνο τότε. Διαμάντια της ψυχής και του νου είναι τα μόνα παντοτινά, τα μόνα πραγματικά, και αυτά λάμπουν περισσότερο από κάθε άλλο διαμάντι στη γη και σήμερα σε αιώνες ψηφιακούς και πάντα.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>