Γράφει:

Θέατρο: Οι αγνοούμενοι

Κριτικές με άποψη

της Σοφίας Πατσέλλη

Κουτάκι: Οι σύντροφοι, αλλοτριωμένοι, ξένοι μεταξύ τους, ξένοι και προς τον ίδιο τους τον εαυτό, φοβούνται να αντικρύσουν την Αλήθεια. Επιλέγουν να ζουν στο παραμύθι τους, απωθώντας κάθε θύμηση που θα μπορούσε να ανατρέψει την ψευδαίσθηση της ευτυχισμένης τους ζωής.

Οι προσδοκίες από τη θεατρική παράσταση του Βασίλη Κατσικονούρη «Οι Aγνοούμενοι» είναι αισθητά συγκρατημένες για όποιον έχει δοκιμάσει την συγκλονιστική εμπειρία της παράστασης «Το Γάλα». Αβίαστα ωστόσο όλοι οι δισταγμοί διαψεύδονται. Εξίσου δυνατά συναισθήματα οδηγούν τον θεατή στην κάθαρση.
Η σύγκρουση του Πέτρου και της Μίνας, ενός ζευγαριού εφησυχασμένου στην επιφανειακή ευτυχία μιας άνετης ζωής, με την αδερφή της Μίνας, τη Δέσποινα, την ψυχαναγκαστικά αφιερωμένη στην αναζήτηση του αγνοούμενου Κύπριου αδερφού τους, βιώνεται από το θεατή ως προσωπική υπόθεση, στην προσπάθεια του να νοηματοδοτήσει τη δική του ζωή. «Τι είναι ευτυχία; Τι είναι αυτό που αξίζει στη ζωή;» είναι ερωτήματα που απασχολούν όχι μόνο σ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης αλλά και μετά το πέρας αυτής.
Οι σύντροφοι, αλλοτριωμένοι, ξένοι μεταξύ τους, ξένοι και προς τον ίδιο τους τον εαυτό, φοβούνται να αντικρύσουν την Αλήθεια. Επιλέγουν να ζουν στο παραμύθι τους, απωθώντας κάθε θύμηση που θα μπορούσε να ανατρέψει την ψευδαίσθηση της ευτυχισμένης τους ζωής. Αντιστάθμισμά τους η ακραία στάση ζωής της Δέσποινας, της ταγμένης στο Χρέος να βρει αυτόν που όλες οι Κυβερνήσεις, ακόμα και οι δικές μας, ξεχνούν. Αγνοεί και αδιαφορεί για την ευτυχία της καλοπέρασης.
Το παρασκήνιο των δρώμενων, η σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα του «κάνουν οι Έλληνες κυκλώματα…», κάνει ακόμα πιο ασφυκτικό τον κλοιό της αυτοφυλάκισης των «ευτυχισμένων» στην άγνοια.
Ο δρόμος προς την αυτεπίγνωση είναι οδυνηρός. Το τίμημα της κατάκτησης της Γνώσης, για το αντρόγυνο, είναι να χάσει τα δεκανίκια της ενδιαφέρουσας πολυάσχολης ζωής του. Απ’ την άλλη, ο μοναχικός δρόμος της Δέσποινας την οδηγεί στη καταστροφή ή, ίσως, στη λύτρωση! Ποιος μπορεί να πει; Οι συμβάσεις έχουν πια καταρρεύσει.
Απαντήσεις δεν δίνονται. Το ζητούμενο είναι μόνο η κατάκτηση της Ουσίας. Πόσο αντέχουμε να συγκρουστούμε με τα προσωπεία μας για να κερδίσουμε την Αλήθεια; Είναι μάχη επώδυνη. Οι απώλειες μεγάλες. Οι ανταμοιβές… ανάλογες της μάχης!

Η Σοφία Πατσέλλη είναι φιλόλογος

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>