Γράφει:

Η Βρετανική Πολιτική στο Κυπριακό: Η λογική των βολικών προσώπων

Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις ανάμεσα στη Βρετανία και την Κυπριακή Δημοκρατία περνούν περιόδους κρίσης. Η απόφαση της πρώτης να στηρίξει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, θεωρώντας ότι το Κυπριακό δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο σε αυτή τη διαδικασία, όπως και η εμμονή της στην άρση της λεγόμενης απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων με τρόπο που αυτή η κοινότητα να αποκτήσει μια οικονομική και πολιτική αυτοτέλεια στο πλαίσιο μιας ενδεχόμενης λύσης, δημιούργησαν ένα τεταμένο κλίμα. Η στρατηγική συμφωνία Βρετανίας-Τουρκίας τον Οκτώβριο του 2007 ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Με την εκλογή νέας κυβέρνησης στην Κύπρο, το Λονδίνο τρέφει ελπίδες ότι οι σχέσεις των δύο μερών θα βελτιωθούν.

Ανέκαθεν η Βρετανία είχε μια σταθερή πολιτική στο κυπριακό. Αντιμετωπίζει το κυπριακό ως ένα πρόβλημα (επαν)οικοδόμησης ενός συνεταιρισμού μεταξύ των δύο κοινοτήτων, με τρόπο ώστε η κάθε κοινότητα να έχει πολιτική και θεσμική αυτονομία και με τρόπο ώστε το καθεστώς Συμμαχίας και Εγγυήσεων ανάμεσα σε αυτήν, την Τουρκία και την Ελλάδα να ανανεωθεί και να διαιωνιστεί. Στην ουσία η Βρετανία επιδιώκει να δημιουργήσει ένα σύστημα σχέσεων στο νησί, στο οποίο θα διαδραματίζει τον ρόλο του «ουδέτερου εξισορροπητή». Με απλά λόγια, η Βρετανία θεωρεί ότι η μετααποικιακή περίοδος θα διαρκέσει για πάντα στην Κύπρο. Στο επίκεντρο της βρετανικής στρατηγικής βρίσκονται οι στρατιωτικές βάσεις που διατηρεί στο νησί, οι οποίες έχουν αποκτήσει μια ιδιαίτερη σημασία κατά τη μεταψυχροπολεμική περίοδο.

Το Λονδίνο θεωρεί ότι το κύριο συστατικό για την επιτυχία της πολιτικής του στο κυπριακό είναι η προώθηση στην ηγεσία των κοινοτήτων της Κύπρου ατόμων που να είναι συνετά και να μπορούν να κατανοήσουν τα «οφέλη» ενός συστήματος εσωτερικής και εξωτερικής ισορροπίας, το οποίο, σύμφωνα με τη Βρετανία, είναι το μόνο εφικτό πλαίσιο λύσης του Κυπριακού. Επιπλέον, στο πλαίσιο της συμμετοχής της Κύπρου στην ΕΕ, το Λονδίνο θεωρεί ότι η Λευκωσία έχει κάθε συμφέρον να ενταχθεί στην ομάδα των χωρών που προωθούν μια συγκεκριμένη ατζέντα στις Βρυξέλλες.

Στη βάση αυτής της λογικής το Λονδίνο στηρίζει πολλά στην εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια στην Προεδρία της Δημοκρατίας, αφού τον θεωρεί ένα λογικό και συνεργάσιμο εταίρο. Η βρετανική κυβέρνηση προσκάλεσε τον νέο Πρόεδρο στο Λονδίνο με την προσδοκία τριών καταφατικών απαντήσεων: (α) στη συνεχή στήριξη της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, (β) στην έναρξη απευθείας διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό το συντομότερο δυνατό με στόχο μια τελική διευθέτηση το 2009 και (γ) στην απρόσκοπτη συνεργασία των δύο κυβερνήσεων έτσι ώστε οι Βρετανοί να μπορούν να εργάζονται χωρίς προβλήματα στις Βάσεις τους. Τρία ζητήματα που τα θεωρούσαν επισφαλή στο πλαίσιο της διακυβέρνησης του κ. Παπαδοπούλου.

Είναι όμως παράδοξο το Λονδίνο να ψάχνει στο πρόσωπο του Δημήτρη Χριστόφια τον βολικό ηγέτη που θα συμπλεύσει με τη στρατηγική της Βρετανίας. Το ΑΚΕΛ, το κόμμα που ανέδειξε τον κ. Χριστόφια, αλλά και ο ίδιος προσωπικά, είναι ενάντια στην διαιώνιση του μετααποικιακού ρόλου των Βρετανών στο νησί και της λεγόμενης εξωτερικής ισορροπίας ανάμεσα στην Τουρκία, την Ελλάδα και την Βρετανία. Ο κ. Χριστόφιας δεν έκρυψε ποτέ τον σκεπτικισμό του για «τον ρόλο των Αγγλοαμερικανών» στο κυπριακό. Με βάση τα πιο πάνω, η αναζήτηση της νέας ισορροπίας ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις –Βρετανίας και Κυπριακής Δημοκρατίας– είναι ένα ζήτημα το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>