Γράφει:

Μια αμερικανική «βόμβα» στα θεμέλια της Ευρώπης

Αφού παρέμειναν η μόνη υπερδύναμη και έχοντας επιλύσει προ καιρού το πρόβλημα της γεωγραφικής τους ενότητας, οι ΗΠΑ δε δίστασαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου να ευνοήσουν τη δημιουργία μικρών και καχεκτικών κρατικών οντοτήτων, με κέρδος τη δορυφοροποίησή τους. Η διαδικασία αυτή έλαβε χώρα κυρίως στη Βαλκανική Χερσόνησο, σε μια περιοχή που παραδοσιακά βρισκόταν κάτω από τη βαριά σκιά της σοβιετικής ηγεμονίας. Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η δημιουργία νέων, φιλικών προς τις ΗΠΑ κρατών και απαλλαγμένων από τη ρωσική επιρροή, εξελίκτηκε στο μεγάλο στοίχημα της δεκαετίας του ’90 για την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Σήμερα, και ενώ πλησιάζουμε στην Τρίτη δεκαετία της μεταψυχροπολεμικής εποχής, η κατάσταση τείνει να ξεφύγει από τον έλεγχο.

Η αυτοανακήρυξη του Κοσσόβου σε ανεξάρτητο κράτος ως αποτέλεσμα της αμερικανικής παρέμβασης του 1999, επιφιλάσσει ένα σοβαρό κίνδυνο για τα αμερικανικά συμφέροντα: Η ανάταση του αλβανικού εθνικισμού ίσως προκαλέσει το διαμελισμό της ΠΓΔΜ, στην οποία οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει αρκετά σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο και την οποία επιδιώκουν να εντάξουν στο ΝΑΤΟ. Τα πρόσφατα γεγονότα κατά τη διάρκεια των εκλογών στην ΠΓΔΜ πρόσθεσαν άλλη μία σταγόνα στο ποτήρι του μαινόμενου αλβανικού εθνικισμού και της απόσχισης. Η κατάσταση στη βαλκανική χώρα προβάλλει ως μια μικρή νέμεσις για τις ΗΠΑ και για την προσπάθειά τους να ανασκευάσουν το χάρτη των Βαλκανίων με τρόπο που να ευνοεί τα συμφέροντά τους. Τα χειρότερα όμως μπορεί να έπονται. Εάν η τάση αυτή ξεφύγει από τα όρια της πρώην Γιουγκοσλαβίας και επεκτεθεί και στα υπόλοιπα Βαλκάνια ή, ακόμα χειρότερα, στην υπόλοιπη Ευρώπη, κανείς δεν ξέρει ποιος θα είναι ο αντίκτυπος στη δεσπόζουσα θέση των ΗΠΑ στο διεθνές σύστημα. Το χειρότερο βέβαια σενάριο είναι να βιώσουμε στιγμές εθνοτικού μίσους και βίας σε μια ήπειρο που φαινομενικά έχει επιλύσει τα περισσότερα προβλήματα ασφάλειας και οδεύει εδώ και μερικές δεκαετίας στο δρόμο της ευημερίας και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Όσο μικραίνει το έθνος κράτος, τόσο λιγότερο βιώσιμο καθίσταται και τόσο αυξάνονται οι εντάσεις και οι περιφερειακές ανισορροπίες. Χαρακτηριστικά, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι, όπως γράψαμε στο προηγούμενο τεύχος της «Άποψης», τον περασμένο Απρίλιο διοργανώθηκε εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με θέμα «Οι ξεχασμένες μειωνότητες στην Ελλάδα: Οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης και οι Μακεδόνες». Η εκδήλωση αυτή στηρίχθηκε από το κόμμα των Ευρωπαίων Πρασίνων και προλογίστηκε από Βάσκο ευρωβουλευτή. Εννοείται βέβαια ότι σε αυτήν προβλήθηκαν απόψεις έντονα δυσφημιστικές για την Ελλάδα.

Η έξαρση των αποσχιστικών τάσεων δεν αφήνει ανεπηρέαστη και την Κύπρο. Αν και η περίπτωσή μας είναι διαφορετική από αυτές του Κοσσόβου και της ΠΓΔΜ, εν τούτοις, ο «μπαμπούλας» της κοσσοβοποίησης ίσως βρεθεί στο δρόμο μας στο όχι μακρινό μέλλον. Ενόψει της προετοιμασίας κάποιου νέου σχέδιου, κατά πάσα πιθανότητα τύπου Ανάν, είναι βέβαιο ότι τόσο η τουρκική πλευρά, όσο και οι αγγλοαμερικανοί, θα αναφέρονται συστηματικά στα περί «τελευταίας ευκαιρίας», υπονοόντας ότι η μη συναίνεσή μας θα οδηγήσει στην αναγνώριση του ψευδοκράτους. Η μεγαλύτερη όμως απειλή που προβάλλει για την Κύπρο δεν είναι η υλοποίηση αυτού του σεναρίου. Κάτι τέτοιο άλλωστε θα αντίκειτω σε κάθε έννοια δικαίου, αλλά και στις αρχές της ΕΕ. Αντίθετα, απειλή είναι να δεχτεί η πλευρά μας να παίξει με τους όρους αυτούς και να προβεί σε υποχωρήσεις που θα είναι πιο οδυνηρές και από αυτήν ακόμα την κοσσοβοποίηση.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>