Γράφει:

Μύθοι και Αλήθειες για τον Εποικισμό

Γεγονός 1ο: Η Άγκυρα και οι εγκάθετοί της εξοντώνουν τους Τουρκοκύπριους

Στις 10 Ιουνίου 2008 δημοσιεύθηκαν στην τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα» τα αποτελέσματα της ετήσιας έρευνας της Συντεχνίας Τουρκοκυπρίων Δασκάλων (KTOS) με τίτλο «Το έγγραφο που αποδεικνύει ότι εξοντωνόμαστε». Τα αποτελέσματα της έρευνας αποδεικνύουν ότι σε σύνολο 22.996 μαθητών σε νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία στις κατεχόμενες περιοχές, μόνο 34% έχουν αμφότερους γονείς Τουρκοκύπριους με ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ένα ποσοστό 9% των μαθητών έχουν ένα γονέα με ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ποσοστό 19% έχουν γονέα με διπλή ιθαγένεια, ενώ ποσοστό 37% των μαθητών έχουν γονείς που αμφότεροι είναι Τούρκοι υπήκοοι.

Ο Σενέρ Ελτσίλ, Γενικός Γραμματέας της KTOS, δήλωσε απογοητευμένος ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν καταστεί μειονότητα στην ίδια τους την πατρίδα και επισήμανε ότι ο πληθυσμός που βρίσκεται στο νησί καθίσταται «πολίτης» του καθεστώτος Ταλάτ μετά από πέντε χρόνια διαμονής. Πρόσθεσε τέλος ότι η διαδικασία εξόντωσης των Τουρκοκυπρίων θα συνεχιστεί και θα ενταθεί, κατηγορώντας αυτούς που προσπαθούν να νομιμοποιήσουν τις παράνομες μετακινήσεις πληθυσμού και τον εποικισμό και επισημαίνοντας ότι η εγκατάσταση εποίκων εμποδίζει τον ορθό προγραμματισμό στους τομείς της παιδείας και της υγείας. Η καθεστωτική τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Κίπρισλι» σχολίασε τη δημοσκόπηση αναφέροντας ότι αυτή θέτει ως βάση την ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, θαρρείς και έχει διενεργηθεί από τους Ελληνοκύπριους.

Η έρευνα της KTOS είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι επιβεβαιώνει ότι ο μαζικός εποικισμός της Κύπρου από Τούρκους με σκοπό τη μεταβολή του πληθυσμιακού ισοζυγίου και την ενίσχυση της ισχύος των δυνάμεων κατοχής, πλήττει εξίσου τους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους κατοίκους του νησιού. Επιβεβαιώνει επίσης τις διαφορετικές αντιλήψεις που υπάρχουν μεταξύ των υγιών δυνάμεων της τουρκοκυπριακής κοινότητας από τη μια, οι οποίες επιθυμούν συμβίωση με τους Ελληνοκύπριους και θεωρούν ως ιδιαίτερα σημαντική την ιδιότητα του πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας, και των καθεστωτικών της Άγκυρας τύπου Ταλάτ από την άλλη, οι οποίοι ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τη διασφάλιση των γεωστρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας σε ενδεχόμενη λύση του κυπριακού προβλήματος.

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης είχε εξάλλου πρόσφατα δηλώσει ότι στην Κύπρο θα πρέπει να παραμείνουν όσοι έποικοι έχουν «πολιτογραφηθεί» στα κατεχόμενα, επιδιώκοντας με τον τρόπο αυτό τη δημογραφική αλλοίωση του νησιού και τη διατήρηση της κυριαρχίας της Άγκυρας επί της Τουρκοκυπριακής κοινότητας στο διηνεκές. Μέσα στα πλαίσια αυτά ο Ταλάτ αρνήθηκε να αποδεχθεί τη συζήτηση θέματος εποίκων σε ομάδα εργασίας, όπως είχε προτείνει η κυβέρνηση Χριστόφια.

Γεγονός 2ο: Ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου

Ότι ο εποικισμός είναι διεθνές έγκλημα πολέμου δεν αμφισβητείται. Το διεθνές δίκαιο προβλέπει με σαφήνεια ότι ο εποικισμός κατεχόμενης περιοχής είναι παράνομος και ότι κατά συνέπεια όλοι οι έποικοι θα πρέπει να επαναπατρίζονται. Αυτό προβλέπεται και στο άρθρο 49, παράγραφος 6 του τέταρτου Πρωτοκόλλου της Συνθήκης της Γενεύης του 1949, ενώ ο εποικισμός της κατεχόμενης Κύπρου από Τούρκους εποίκους έχει καταδικαστεί επανειλημμένα τόσο από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ – ενδεικτικά 33/15 (1978) – όσο και από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Χαρακτηριστική είναι επί τούτου η Έκθεση του Jaakko Laakso, του Φινλανδού rapporteur της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (Doc. 9799 of 2 May 2003), με τίτλο ‘Colonisation by Turkish Settlers of the Occupied Part of Cyprus’. Ο Laakso κατέληξε μετά από επιτόπια έρευνα ότι ο αριθμός των εποίκων στις κατεχόμενες περιοχές ανερχόταν το 2003 στις 115.000 και διαπίστωνε ότι υπήρχε εμφανής προσπάθεια αλλοίωσης του δημογραφικού χαρακτήρα της Κύπρου στις κατεχόμενες περιοχές και ότι η παρουσία των εποίκων συνιστά εμπόδιο σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις για εύρεση ειρηνικής λύσης στο κυπριακό πρόβλημα.

Γεγονός 3ο: Τον εποικισμό στηρίζουν «ανεξάρτητοι μη κυβερνητικοί οργανισμοί»

Το 2003 πριν από τα δημοψηφίσματα για το σχέδιο Ανάν, διανεμήθηκαν δωρεάν με ημερήσιες εφημερίδες της Κύπρου δύο πράσινα βιβλιάρια. Το ένα έφερε τον τίτλο ‘Το Σχέδιο Ανάν: Οδηγός για τον Πολίτη’, ενώ το έτερο έφερε τον τίτλο ‘Το Καθεστώς της Περιουσίας στο Σχέδιο Ανάν: Οδηγός για τον Πολίτη’. Τα δύο έντυπα διανέμονταν τόσο στην ελληνική, όσο και στην τουρκική γλώσσα και είχαν ως στόχο σύμφωνα με τους συντάκτες τους να παρουσιάσουν μια ‘αντικειμενική και κατανοητή’ περίληψη των βασικών αρχών του σχεδίου Ανάν, ώστε να διευκολύνει όσους επιθυμούσαν να διαμορφώσουν και να ανταλλάξουν απόψεις στηριγμένες σε ‘ακριβή και ανεξάρτητη πληροφόρηση’. Τα δύο έντυπα εκδίδονταν από το περιβόητο Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για την Ειρήνη με έδρα το Όσλο (PRIO) και χρηματοδοτούνταν από τον Αμερικανικό Οργανισμό για τη Διεθνή Ανάπτυξη και το Πρόγραμμα Αναπτύξεως των Ηνωμένων Εθνών μέσω των UNOPS.

Ένας από τους τέσσερεις συγγραφείς του ‘αντικειμενικού’ αυτού πονήματος του PRIO ήταν και ο Mete Hatay, ο οποίος είναι καθηγητής δύο ‘πανεπιστημίων’ των κατεχομένων περιοχών. O Hatay εξακολουθεί να είναι και σήμερα ένας από τους μόνιμους ερευνητές και επικεφαλής του γραφείου προγραμμάτων της διεθνούς οργάνωσης PRIO στη Λευκωσία. Σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουνίου 2005 στο Λήδρα Πάλλας, ο Hatay υπό την ιδιότητά του ως ερευνητής του PRIO, παρουσίασε τη μελέτη του αναφορικά με τους εποίκους. Σύμφωνα με τις ‘ανακαλύψεις’ του ερευνητή του PRIO, οι Τούρκοι έποικοι στα κατεχόμενα δεν υπερβαίνουν τις 35.000 πρόσωπα. Όλοι οι υπόλοιποι Τούρκοι που διαμένουν στις κατεχόμενες περιοχές είναι κατά τον Hatay, απλώς περαστικοί ή τουρίστες. Και όλα αυτά με έρευνα που διεξαγόταν την ίδια περίοδο με την έγκυρη και πραγματικά ανεξάρτητη έκθεση Laakso του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Επομένως, το ζήτημα των εποίκων συνιστά κατά τον Hatay, ένα ‘μύθευμα’ και μια μορφή ‘δαιμονοποίησης’ της ελληνοκυπριακής πλευράς και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη. Σύμφωνα με τον Hatay οι έποικοι δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να φύγουν από την Κύπρο, διότι έχουν αφομοιωθεί από την τουρκοκυπριακή κοινωνία και δεν προκαλούν οποιαδήποτε προβλήματα. Οι αντιδράσεις των Τουρκοκυπρίων κατά τον Hatay οφείλονται στο φόβο τους μήπως χάσουν τις δουλείες τους. Απλό το ερώτημα: Αυτή είναι η περιβόητη αντικειμενικότητα, ακρίβεια και ανεξάρτητη πληροφόρηση των ερευνητών του PRIO, οι οποίοι ήθελαν να ενημερώσουν αντικειμενικά και ανεξάρτητα τον κυπριακό λαό με τα λεφτά της UNOPS;

Γεγονός 4ο: Τον εποικισμό στηρίζουν όσοι επιθυμούν επαναφορά του σχεδίου Ανάν

Θα πρέπει να παρατηρηθεί ότι η λέξη ‘έποικος’ δεν συναντιόταν ούτε μια φορά στο σχέδιο Ανάν. Τα συμπεράσματα αναφορικά με την παραμονή των εποίκων εξάγονται έμμεσα μέσα από την ερμηνεία των διατάξεων που αφορούν στην ιθαγένεια. Μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα ότι με το σχέδιο Ανάν θα είχε νομιμοποιηθεί η συντριπτική πλειοψηφία των εποίκων. Θα πολιτογραφούνταν ως Κύπριοι όχι μόνο οι 20.000 έποικοι που έχουν τελέσει γάμο με Τουρκοκύπριους και οι οποίοι εντάσσονται στην κατηγορία των ανθρωπιστικών περιπτώσεων, αλλά και 45.000 επιπλέον έποικοι τους οποίους θα επέλεγε η τουρκοκυπριακή πλευρά. Επιπρόσθετα, παρεχόταν η δυνατότητα στην τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία να παραχωρήσει δικαίωμα μόνιμης εγκατάστασης σε άλλους 20.000 τουλάχιστον εποίκους, οι οποίοι θα μπορούσαν να πολιτογραφηθούν ως Κύπριοι πολίτες εφόσον συμπλήρωσαν συνολική διαμονή εννιά ετών στην Κύπρο, εκ των οποίων τα τέσσερα θα ήταν μετά την έναρξη σε ισχύ της Συμφωνίας. Συνεπώς, σε τέσσερα χρόνια από τη θέση σε ισχύ της Συμφωνίας, θα μπορούσαν να νομιμοποιηθούν 85.000 τουλάχιστον έποικοι.

Οι εναπομείναντες έποικοι θα μπορούσαν, εφόσον έχουν διαμείνει στην Κύπρο για τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν την έναρξη της ισχύος της Ιδρυτικής Συμφωνίας, να αποταθούν στο Συμβούλιο Αλλοδαπών για να λάβουν άδεια προσωρινής παραμονής στην Κύπρο. 20.000 περίπου έποικοι θα μπορούσαν να παραμείνουν στην Κύπρο ως φοιτητές και προσωρινό ακαδημαϊκό προσωπικό. Στους εποίκους αυτούς θα είχε παραχωρηθεί οικονομική βοήθεια από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση με σκοπό να εγκαταλείψουν την Κύπρο, η οποία θα υπολογιζόταν στη βάση τουλάχιστον 10.000 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια. Οι Ελληνοκύπριοι θα πλήρωναν επομένως και για τον επαναπατρισμό των εποίκων, ενώ αν κάποιοι έποικοι δεν ήθελαν να επαναπατριστούν, τότε με δεδομένο πως αυτοί αντιμετωπίζονταν στο σχέδιο Ανάν ως παράνομοι μετανάστες, θεωρείται βέβαιο πως το σύνολο των εποίκων θα παρέμενε στην Κύπρο.

Όσοι επιδιώκουν την επαναφορά του σχεδίου Ανάν σε οποιαδήποτε μορφή, επιδιώκουν σε τελική ανάλυση και τη νομιμοποίηση του εποικισμού και των τετελεσμένων της τουρκικής εισβολής. Μάλιστα η προσπάθεια ορισμένων φανατικών υποστηρικτών του σχεδίου Ανάν είχε φθάσει μέχρι του σημείου να λεχθεί πως οι Ελληνοκύπριοι δεν δικαιούνται να μιλούν για τουρκικό εποικισμό, διότι οι ίδιοι έχουν διενεργήσει ένα ιδιότυπο «ελληνικό εποικισμό» μετά το 1974. Το επιχείρημα αυτό, που καταρριπτόταν και από μια απλή μελέτη των επίσημων στοιχείων του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, δεν δίστασε να αναφέρει σε άρθρο του ο δημοσιογράφος των «Νέων» Γιώργος Παπαχρήστος, ο οποίος κατά τα άλλα – όπως δυστυχώς και πολλοί σαν κι αυτόν σε Κύπρο και Ελλάδα – δεν παραλείπει να παρουσιάζεται, όπως και το PRIO, ως «αντικειμενικός και ανεξάρτητος παρατηρητής».

Γεγονός 5: Το αίτημα για αποχώρηση των εποίκων πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτο

Έγκλημα πολέμου χαρακτήρισε το θέμα των εποίκων ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, ο οποίος πάντως πρόσθεσε ότι θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς είναι πως θα μπορούσαν να παραμείνουν μετά τη λύση ως και πενήντα χιλιάδες έποικοι, ‘όπως είχε συζητηθεί στο παρελθόν’. Πότε είχε συζητηθεί κάτι τέτοιο; Μα φυσικά στο σχέδιο Ανάν. Και μιλούμε βέβαια για ‘καθαρούς’ εποίκους και όχι για συζύγους Τουρκοκυπρίων, εφόσον αυτούς φροντίζουμε ως πολιτεία να τους νομιμοποιούμε πριν από την επίλυση του κυπριακού προβλήματος για ανθρωπιστικούς λόγους. Και παρά το γεγονός ότι συμφωνούμε πως σε περίπτωση λύσης του κυπριακού θα πρέπει ορισμένες περιπτώσεις εποίκων, όπως εποίκων που έχουν τελέσει γάμους με Τουρκοκύπριους, να νομιμοποιηθούν, εντούτοις αυτό θα πρέπει να γίνει μόνο σε περίπτωση λύσης του κυπριακού προβλήματος και ως περιπτώσεις που θα εξεταστούν ειδικά. Αντίθετα, όταν νομιμοποιούμε από τώρα εποίκους για ανθρωπιστικούς λόγους και ακολούθως δεχόμαστε και την παραμονή αριθμού εποίκων ανεξαρτήτως ανθρωπιστικών λόγων, τότε τι διαπραγμάτευση πάμε να κάνουμε; Και ποιους εποίκους πάμε να διώξουμε από την Κύπρο; Αυτούς που λίγο πολύ έχουμε πλέον αναγάγει σε παράνομους μετανάστες;

Ο Μεχμέτ Αλή Ταλάτ γυροφέρνει το παγκόσμιο και αναζητεί εναγωνίως την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Αμφισβητεί παντού την κυρίαρχη υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας και αυτοαναγορεύεται σε πρόεδρο. Ο Μεχμέτ Αλή Ταλάτ, που μέχρι χθες ήταν το σύμβολο της μεταντεκτασικής εποχής, το σύμβολο της επιθυμίας και των αγώνων της τουρκοκυπριακής κοινότητας για λύση, δεν έδειξε να πολύνοιάζεται για να συμβιώσει με τους Ελληνοκυπρίους. Ικανοποιημένος που κατόρθωσε να παρουσιαστεί ως ο διαλλακτικός στα μάτια των ξένων μεσολαβητών και κυβερνήσεων, απολαμβάνει τις πρόσκαιρες στιγμές δόξας. Και ένα ερώτημα προσπαθεί να ξεφύγει από μια χαραμάδα της σκέψης: Αυτός θέλει να λύσει το κυπριακό; Ο Ταλάτ, που επιμένει στη νομιμοποίηση του συνόλου των εποίκων, θέλει λύση;

Το πρόβλημα των εποίκων δεν είναι ακαδημαϊκό ζήτημα. Είναι θέμα επιβίωσης του κυπριακού λαού, τόσο Ελληνοκυπρίων, όσο και Τουρκοκυπρίων. Οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για εξεύρεση λύσης του κυπριακού προβλήματος πρέπει να ξεκινά με το αίτημα για αποχώρηση των εποίκων από την Κύπρο. Αλλιώς, όπως και η αληθινή μητέρα στην οποία τέθηκε το δίλημμα του Σολόμωντα δεν μπορούσε να αποδεχθεί τη μοιρασιά του παιδιά της, έτσι και οι Κύπριοι θα αρνηθούν να αποδεχθούν το μόνιμο φυλετικό διαχωρισμό και τον εποικισμό της πατρίδας τους.

5 Comments

  1. Λαέρτης
    31 Ιουλίου 2008 02:19

    Γεγονός 6 μετά το ναυάγιο της συγκυριακής ευκαιρίας που παρουσιάσθηκε για λύση ο εποικισμός είναι ακόμα ποιο έντονος και ποιο επικίνδυνος και ως όσο περνάει ο χρόνος γίνεται μη αναστρέψιμος.

    Δηλαδή δεν είναι ανθρωπιστικός λόγος να παραμείνουν κάποιοι έποικοι που είναι 30+ χρόνια στην Κύπρο και τα παιδία τους που δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα?

    Το θέμα τον έποικων μεγαλώνει μέρα την μέρα και τέτοιες ακραίες απόψεις μπορούν να συμβάλουν μόνον στον αφανισμό μας, ευτυχώς που γλιτώσαμε από τον Τασσο και ευτυχώς που είστε μειοψηφία γιατί αν υπάρχει κάποια άποψη που πραγματικά βάζει σε κίνδυνο τουρκοποιησης του νησιού αυτή είναι η άποψη της μη λύσης, η αποψη του Ευρωκο, η άποψη τον φανατικών σε ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ και η άποψη τον Τασσικων γενικότερα οι οποίοι επαναλαμβάνουν τις ίδιες εκτός τόπου και χρόνου παράλογες, ανεφάρμοστες και κυρίως επικίνδυνες απόψεις.

    Γεγονός 7 αυτοί που στηρίζουν τον εποικισμό είναι οι ανένδοτοι στην διαπραγμάτευση του παραλογισμού τους. Θα μπορούσα κάλλιστα να εννοώ τους Τούρκους.

  2. Νεκτάριος Σωτηρίου
    1 Αυγούστου 2008 01:07

    Φίλε Λαέρτη

    Το γεγονός και μόνο ότι δεν υπογράφεις τα σχόλιά σου καταδεικνύει τη σοβαρότητα του λόγου σου. Όταν μετά από ένα εμπεριστατωμένο άρθρο το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να κατηγοριοποιείς και να χαρακτηρίζεις όχι μόνο τον αρθρογράφο αλλά και τους αναγνώστες του περιοδικού, προφανώς υπολείπεσαι επιχειρημάτων.

    Τα 3/4 του κυπριακού λαού που αρνήθηκαν τη «συγκυριακή ευκαιρία της λύσης» είναι φανατικοί, παράλογοι και επικίνδυνοι. Εσύ ο Ανανικός είσαι ανοιχτόμυαλος, λογικός και ακίνδυνος. Δυστυχώς δεν έχεις καταλάβει ότι ενστερνίζεσαι τη νοοτροπία του Τούρκου. Που ζητά εξίσωση της μειοψηφίας με την πλειοψηφία, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία το ότι κινδυνεύει. Έτσι κι εσύ χαρακτηρίζεις την πλειοψηφία που αρνήθηκε το έκτρωμα που εσύ υπερψήφισες ως ακραία και επικίνδυνη, απλά επειδή δεν πέρασε το δικό σου. Λυπάμαι που θα παρατηρήσω ότι είσαι ασόβαρος. Μένω ως εδώ, αφενός γιατί δε μου αρέσει να χαρακτηρίζω και αφετέρου γιατί πρέπει να διατηρηθεί κάποιο επίπεδο.

  3. χριστόφορος
    8 Αυγούστου 2008 17:22

    Θεωρώ τον κ. Αιμιλιανίδη εξαίρετο νομικό. Θα περίμενα μια παρουσίαση που να είναι ακριβής και σαφής. Θέσεις-συνθήματα δεν βοήθησαν τόσα χρόνια, δεν θα βοηθήσουν ούτε τώρα. Επειδή προσωπικά δεν γνωρίζω το διεθνές δίκαιο, ούτε ακριβώς τη συνθήκη της Γενεύης, θα ήταν χρήσιμο να ενημερωθούμε όλοι για τα πιο κάτω:
    Ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου. Όμως, ποια πρόνοια στο διεθνές δίκαιο (αν υπάρχει) απαιτεί την ΑΝΑΤΡΟΠΗ των αποτελεσμάτων του, δηλαδή την αναγκαστική επιστροφή εποίκων ΚΑΙ απογόνων στον τόπο προέλευσης της πρώτης γενιάς εποίκων; Επίσης, υπάρχει στο διεθνές δίκαιο πρόνοια που να ορίζει ποιος είναι έποικος και ποιος δεν είναι (παιδια των παιδιών που γεννήθηκαν (όλοι) στην Κύπρο); Τι λέει ακριβώς;
    Οι απορίες αυτές γεννήθηκαν από το γεγονός ότι μετά από 34 χρόνια ο εποικισμός της κατεχόμενης Κύπρου από την Τουρκία καταδικάστηκε ΜΟΝΟ από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (σύσταση R1608 (2003), ΑΛΛΑ το μόνο που ζητείται είναι να σταματήσουν οι πολιτογραφήσεις και να γίνει απογραφή. Για τους έποικους, προτείνεται ΜΟΝΟ ταμείο και σχέδια «πιθανής ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ επιστροφής στην Τουρκία». Αλήθεια ποιοι και πόσοι θα επιλέξουν «εθελοντική επιστροφή» και πόσοι μένουν;
    Όσο για το ψήφισμα 33/15 (1978) της ΓΣ των ΗΕ ας το ξαναδιαβάσουμε: Μιλά για ξένα στρατεύματα στην Κύπρο (ούτε χρώμα ούτε μυρωδιά) και αποδοκιμάζει (ΔΕΝ καταδικάζει) προσπάθειες για αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα. Ούτε για εποικισμό, ούτε για Τουρκία μιλά. Άρα, ο καθένας μπορεί να σφυρά αδιάφορα .
    Γιατί απέτυχε η ΕΚ πλευρά να περάσει τις θέσεις της; Ωραία η θέση «Το αίτημα για αποχώρηση των εποίκων πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτο». Με βάση ποιες πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου; Αν υπάρχουν πέστε μας το να μάθει ο κάθε ενδιαφερόμενος.

  4. Aχιλλέας Aιμιλιανίδης
    11 Αυγούστου 2008 12:10

    Στο φάκελο του περιοδικού για τον εποικισμό περιλαμβάνονται και άλλες αναλύσεις πέραν της δικής μου, τις οποίες μπορεί κάποιος να βρει στο περιοδικό ή να διαβάσει όταν αναρτηθεί ολόκληρος ο φάκελος στο διαδίκτυο (κάτι που γίνεται συνήθως μετά την κυκλοφορία του επόμενου τεύχους). Οι διατάξεις του διεθνούς δικαίου ως προς το θέμα του εποικισμού, περιλαμβανομένου του θέματος της ανατροπής των αποτελεσμάτων, της επιστροφής εποίκων, της έννοιας και λειτουργίας της εθελοντικής επιστροφής, των περιπτώσεων που μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως ανθρωπιστικές και των εποίκων που πρέπει να αποχωρήσουν, καλύπτονται αναλυτικά στα άρθρα του Λ.Λουκαίδη και του Σ.Κόκκινου, όπως και στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό ο Alfred De Zayas, ο οποίος διετέλεσε για χρόνια γραμματέας της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και είναι από τους πιο γνωστούς διεθνολόγους παγκοσμίως. Με δεδομένο ότι ο φάκελος έχει ως στόχο να παρουσιάζει πολλές πτυχές ενός θέματος, δεν υπήρχε βέβαια λόγος να επαναλάβω και εγώ με λεπτομέρεια το καθεστώς του διεθνούς δικαίου. Όποιος ενδιαφερόμενος επομένως επιθυμεί να πληροφορηθεί, μπορεί να διαβάσει το περιοδικό. Όποιος εξάλλου επιθυμεί περαιτέρω πληροφορίες μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου για να του προμηθεύσω το πρόσφατο άρθρο του De Zayas, Implantation of Settlers in Cyprus and the Annan Plan, που δημοσιεύθηκε στο Cyprus Yearbook of International Relations. Το διεθνές δίκαιο είναι επομένως αρκετά ξεκάθαρο και γνωστό σε όσους ασχολούμαστε με το θέμα. Ο λόγος αποτυχίας της ΕΚ πλευράς να περάσει τις θέσεις της είναι δυστυχώς διότι ουδέποτε τις έθεσε, πέραν από συνθήματα εσωτερικής κατανάλωσης, λόγω της γνωστής τακτικής να αποφεύγονται θέματα που θα δυσαρεστούν την τουρκική πλευρά κατά τις διαπραγματεύσεις.

    Κατά τα άλλα φίλε Λαέρτη το ζήτημα είναι απλό: όσοι τάσσονται υπέρ του φασισμού, του Γκουαντάναμο, της εισβολής στο Ιράκ και άλλων παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου μπορούν να ταχθούν και υπέρ των τετελεσμένων της τουρκικής εισβολής θεωρώντας εαυτούς ως λογικούς και κατά τη συνήθη τακτική του φασισμού κατηγορώντας τους διαφωνούντες ως επικίνδυνους και παράλογους. Όσοι όμως αγωνιζόμαστε καθημερινά κατά του φασισμού και του ναζισμού, εκ των πραγμάτων είμαστε υποχρεωμένοι να εναντιωνόμαστε και κατά του εποικισμού. Ο καθένας επιλέγει με ποιους ανήκει σε αυτή τη ζωή.

  5. Pingback

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>