Εκδοτικό Σημείωμα

Εποικισμός - Εξώφυλλο Ιουλίου-Αυγούστου 2008

Το τι συζητείται πίσω από τις κλειστές πόρτες των συναντήσεων του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας δεν μπορεί να είναι γνωστό. Τα ανακοινωθέντα είναι λακωνικά, με αποκορύφωμα αυτό της 1ης Ιουλίου, το οποίο φτάνει τις 75 μόλις λέξεις. Εν τούτοις, κανείς δεν είναι τόσο αφελής για να πιστεύει ότι οι συζητήσεις αυτές και οι συναποφάσεις περιορίζονται σε αυτά τα λίγα. Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι η πλευρά μας έχει ένα βεβαρημένο ιστορικό μυστικών παραχωρήσεων και δεσμεύσεων, οι οποίες δεν έγιναν επίσημα γνωστές αλλά έπαιξαν το ρόλο τους στις διαδικασίες επίλυσης του κυπριακού, τότε είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι τα όσα δεν λέγονται είναι πολύ περισσότερα από αυτά που λέγονται.

Με τη νέα λογική που έχει υιοθετηθεί από την πλευρά μας, η οποία αντικατοπτρίζεται στο είδος των επαφών μεταξύ του Προέδρου και του κ. Ταλάτ, είναι φανερό ότι αντιλαμβανόμαστε το κυπριακό ως άμεσα εξαρτόμενο από το βαθμό συνεννόησης μεταξύ των δύο ηγετών. Το πρόβλημα όμως είναι ότι, ενώ ο κ. Χριστόφιας είναι εξοπλισμένος αποκλειστικά και μόνον με την καλή του διάθεση και τις αγνές του προθέσεις, ο κ. Ταλάτ έχει στο μανίκι του το χαρτί που λέγεται Τουρκία και κατοχικός στρατός, το οποίο μπορεί να ανασύρει οποιαδήποτε στιγμή το κρίνει σκόπιμο. Ταυτόχρονα, οι Αγγλοαμερικανοί βλέπουν να κινητοποιείται πλέον μια διαδικασία από την οποία απεμπλέκεται η Τουρκία, γεγονός που βολεύει τα σχέδιά τους για διάσωση της ενταξιακής της πορείας. Οδεύουμε, λοιπόν, προς τις απευθείας συνομιλίες (όπως άλλωστε εμφαντικά έχει απαιτήσει η τουρκική πλευρά) με αυτά τα δεδομένα. Και, για να επανέλθουμε στο θέμα της πρώτης παραγράφου, το ζητούμενο είναι τι έχει συμφωνηθεί πίσω από τις κλειστές πόρτες μεταξύ των δύο ηγετών. Οι ομάδες εργασίας είναι, κατά τα φαινόμενα, αδύναμες να επιφέρουν το οποιοδήποτε αποτέλεσμα σε επίπεδο ουσίας του κυπριακού. Άρα, την πρόοδο των συνομιλιών θα την επωμιστούν αποκλειστικά οι δύο ηγέτες.

Με το κατοχικό καθεστώς, λοιπόν, αμετακίνητο από τις θέσεις του και τη δική μας πλευρά ικανοποιημένη από τις εξελίξεις, η λογική υπαγορεύει ότι η όποια «πρόοδος» στις συναντήσεις αυτές οφείλεται στη δική μας υποχωρητικότητα. Και η δική μας υποχωρητικότητα, δεδομένης της πιθανολογούμενης άνευ όρων έναρξης συνομιλιών λίαν προσεχώς, μία και μόνη κατάληξη μπορεί να έχει: την επαναφορά των δεδομένων της διετίας 2002-2004. Και ας μην ξεχνάμε και το εξής: Η χλιαρή και αμφιβόλου δεσμευτικότητας κοινή δήλωση της 1ης Ιουλίου, στην οποία οι δύο πλευρές φέρονται να συμφωνούν σε μία κυριαρχία και ιθαγένεια ως θέμα αρχής, δημοσιοποιήθηκε σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία στην Τουρκία γινόταν το σώσε, με την κυβέρνηση να δικάζεται και την αστυνομία να συλλαμβάνει στρατηγούς εν αποστρατεία. Ας κάνουμε, λοιπόν, υπομονή μέχρι οι στρατηγοί να επεξεργαστούν το περιεχόμενο της κοινής αυτής δήλωσης και τότε τα ξαναλέμε…

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>