Υστερόγραφο

Η εκλογή του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ στην Προεδρία της Δημοκρατίας συνοδευόταν από καλούς οιωνούς. Ο διεθνής παράγοντας ήταν ιδιαίτερα θετικός στην εκλογή Χριστόφια, η εσωτερική αντιπολίτευση εξακολουθεί και σήμερα να παραμένει σχεδόν ανύπαρκτη, η στήριξη από τους επιχειρηματικούς κύκλους ήταν δεδομένη. Στα προεδρικά συστήματα, όπως αυτό της Κύπρου, η εκλογή στην Προεδρία της Δημοκρατίας συνοδεύεται συνήθως από δεσμεύσεις προς τα κόμματα που στήριξαν τον υποψήφιο – στην περίπτωση Χριστόφια ακόμα και οι δεσμεύσεις φάνηκαν εξ αρχής μειωμένες. Όπως επανειλημμένα δήλωσε ο Άντρος Κυπριανού, ο Πρόεδρος δεν νοιώθει δεσμευμένος από κανένα.

Έχοντας όμως συμπληρώσει τις πρώτες 120 ημέρες της νέας διακυβέρνησης, το αίσθημα που επικρατεί σε όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις είναι πως η νέα Κυβέρνηση δεν γνωρίζει πώς να κυβερνήσει. Αναμφίβολα η έλλειψη αντιπολίτευσης και η στήριξη από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, ευνοούν την προβολή του έργου της νέας διακυβέρνησης. Αυτό όμως παραμένει ανύπαρκτο. Από μόνη της η ανυπαρξία έργου δεν είναι ανησυχητική. Εξάλλου και η προηγούμενη Κυβέρνηση είχε ορθά κατηγορηθεί επανειλημμένα για δυστοκία στη λήψη αποφάσεων και οπωσδήποτε δεν αναμένει κάποιος από μια νέα Κυβέρνηση να προβεί σε ριζικές τομές μέσα σε ελάχιστο συγκριτικά χρονικό διάστημα. Εκείνο που προβληματίζει όμως δεν είναι τα αποτελέσματα – είναι κυρίως η προσέγγιση.

Με ένα εξαιρετικά αδύναμο Υπουργικό Συμβούλιο και μια Κυβέρνηση που δεν λαμβάνει οποιαδήποτε απόφαση αν πρώτα δεν ληφθεί η σύμφωνη γνώμη των αργοκίνητων και συχνά διστακτικών κομματικών μηχανισμών του ΑΚΕΛ, η λήψη αποφάσεων που αφορούν στην κοινωνία και στην οικονομία βρίσκεται σε τέλμα. Η κατάσταση επιδεινώνεται και από την άγνοια που διακρίνει τον κομματικό μηχανισμό – και ως επακόλουθο και την Κυβέρνηση – ως προς τον τρόπο λειτουργίας της ΕΕ. Το χειρότερο όλων είναι ότι το κόμμα εξακολουθεί να προσποιείται ότι λειτουργεί αυτόνομα από την Κυβέρνηση, με κορυφαία στιγμή την αποχώρηση Χριστόφια από τη συνεδρία στην οποία θα λαμβανόταν η κομματική απόφαση για τη Συνθήκη της Λισσαβόνας.

Η δυσλειτουργία αυτή και η επακόλουθη αδυναμία λήψης αποφάσεων που αφορούν στο μέλλον του τόπου, οδήγησε και σε ένα επικίνδυνο επικοινωνιακό παιχνίδι ως προς την κυπριακή οικονομία. Σε μια Κύπρο της οποίας οι χρηματοφόρες υπηρεσίες, όπως ο Έφορος Εταιρειών και Εμπορικών Σημάτων, έχουν περιέλθει σε αχρησία, η Κυβέρνηση, αντί να προβεί σε τομές που να επιτρέπουν στην κυπριακή οικονομία να οραματίζεται ένα καλύτερο μέλλον, αποφάσισε να επιχειρήσει να καταληστέψει τα αποθέματα χρυσού και να βομβαρδίσει τη φορολογική συμφωνία με την Εκκλησία. Όλα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να δικαιολογήσει την πραγματική αδυναμία να εκπληρωθούν οι ευφάνταστες προεκλογικές υποσχέσεις περί οικονομικών παροχών.

Μια άλλη προεκλογική υπόσχεση – αυτή της δίκαιης κοινωνίας, φαίνεται να πνέει τα λοίσθια, ριγμένη στον Καιάδα της ρουσφετολογίας και ερμηνευμένη με στενά κομματικούς όρους. Την ίδια στιγμή η αδυναμία διακυβέρνησης εμφανίζεται έντονα και στο κυπριακό, στο οποίο η μάταιη ελπίδα ότι η ‘φιλία’ Χριστόφια και Ταλάτ θα λειτουργούσε ως καταλύτης, σταδιακά δίνει τη θέση του στη στυγνή πραγματικότητα. Οι υποχωρήσεις ως προς θέματα ουσίας στο κοινό ανακοινωθέν είχαν ως αποτέλεσμα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης σε ελάσσονες τομείς, όπως η διακίνηση των ασθενοφόρων και η οδική ασφάλεια. Οι αντιδράσεις των στελεχών ενός κόμματος που είχε μάθει να παραμένει στο απυρόβλητο, φανερώνουν έλλειψη ψυχραιμίας. Σύντομα η νέα Κυβέρνηση θα αντιληφθεί ότι τα διεθνή προβλήματα και η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν λειτουργούν στη βάση των φιλικών σχέσεων. Ως τότε όμως;

Επιμενίδης

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>