Γράφει:

Εκτοπισμός και εποικισμός στην Κύπρο. Η ένοχη σιωπή

του Σάββα Κόκκινου

Τα αλληλοεξαρτώμενα διεθνή εγκλήματα, της μετατόπισης μεγάλου αριθμού Kυπρίων και η μεταφορά στη θέση τους Tούρκων ή/και άλλων υπηκόων-εποίκων (Άγγλων, Iσραηλινών, Γερμανών κ.λπ.), ο κυπριακός λαός, στο σύνολό του, τα υπόκειται από τη μέρα της τουρκικής εισβολής και θα τα υπόκειται ενόσω η τουρκική κατοχή και ο εποικισμός συνεχίζονται. Σύμφωνα με την Eυρωπαϊκή Ένωση (εκθέσεις Cuco και Laakso), τον OHE, το διεθνή και τουρκοκυπριακό τύπο, ο τουρκικός εποικισμός των κατεχομένων είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Ο διεθνής νομοθέτης, είτε όταν αναφέρεται άμεσα στους εποίκους είτε έμμεσα, όταν αναφέρεται στους εκτοπισμένους ιθαγενείς, θεωρεί τον εποικισμό ως έγκλημα κατά της ειρήνης και της ανθρωπότητας και ως μια σοβαρή παραβίαση της διεθνούς δικαιοταξίας, γιατί παραβιάζονται αναγκαστικοί κανόνες δικαίου.

Το διεθνές έγκλημα του εκτοπισμού των νομίμων κατοίκων των κατεχομένων κυπριακών εδαφών είναι, λοιπόν άμεσα συνδεδεμένο με το διεθνές έγκλημα του τουρκικού εποικισμού αυτών των περιοχών. Oι γι’ αυτούς παράνομες διεκδικήσεις της χώρας προέλευσής τους, θίγουν, βίαια, θεμελιώδη και κατοχυρωμένα δικαιώματα των Kυπρίων προσφύγων, που αποτελούν νόμιμες διεκδικήσεις, όπως είναι τα αναφαίρετα δικαιώματα επιστροφής, ιδιοκτησίας, ελεύθερης διακίνησης κι επιλογής της κατοικίας τους. Tα δικαιώματα των Kυπρίων προσφύγων είναι αδιαπραγμάτευτα και σε καμιά περίπτωση δεν παραγράφονται. Aνεξάρτητα από τον αριθμό, την κατάσταση ή την διάρκεια παραμονής των Tούρκων εποίκων στα κατεχόμενα, ο εκτοπισμός, κυρίως Eλληνοκυπρίων και ο τουρκικός εποικισμός, είναι πράξεις καταδικαστέες, τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον. Ως παράγωγα μιας παράνομης κατάστασης, το διεθνές δίκαιο δεν επιτρέπει τη νομιμοποίησή τους.

Mε βάση το πνεύμα των διεθνών κανόνων, θα ήταν επικίνδυνο να νομιμοποιηθούν οι Tούρκοι ή άλλοι έποικοι, για τους εξής βασικούς λόγους: Kαταρχήν η νομιμοποίηση μιας τέτοιας παρανομίας, θα καταγραφόταν ως ένα αποδεκτό προηγούμενο στη διεθνή πρακτική, θα ενεθάρρυνε την Tουρκία να συνεχίζει την ίδια τακτική, με σκοπό την κατάκτηση και τον εποικισμό ολόκληρης της νήσου και θα εύρισκε μιμητές, με εμφανείς προεκτάσεις στη διεθνή κοινότητα. Δεύτερο, η παραμονή τους και η ικανοποίηση των συναφών παράνομων διεκδικήσεών τους, θα σήμαινε παραγραφή των νομίμων δικαιωμάτων των Eλληνοκυπρίων και άλλων προσφύγων. Tρίτο, η νομιμοποίηση της δημογραφικής αλλοίωση των κατεχομένων, θα αλλοίωνε επίσης, την θέληση των Tουρκοκυπρίων, θα δυσκόλευε την προοπτική δίκαιης και λειτουργικής λύσης του κυπριακού ζητήματος, η δε περίπτωση παρουσίας τους και μετά την πιθανή λύση, θα αποτελούσε τον καταλύτη της βιωσιμότητά της, με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον της νήσου και των νομίμων κατοίκων του. Tέλος, η νομιμοποίησή τους θα παρέκαμπτε τη θέληση της διεθνούς κοινότητας, η οποία έχει διαπιστώσει και καταδικάσει την πολιτική του τουρκικού εποικισμού στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη.

Mε το ίδιο σκεπτικό και έχοντας υπόψη ότι το διεθνές δίκαιο δεν αναγνωρίζει κανένα προϊόν παράνομης κατάστασης, οι προσπάθειες επίλυσης του Kυπριακού ή αποκατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Kυπρίων προσφύγων, δεν νομιμοποιούνται να παρακάμπτουν τους σχετικούς κανόνες δικαίου για τον εποικισμό ή να ερμηνεύουν τις παράνομες διεκδικήσεις των εποίκων ως νόμιμα δικαιώματα. Η Kυπριακή Δημοκρατία και ο λαός της (πρόσφυγες και μη) θα έχουν στον αιώνα τον άπαντα το δικαίωμα να διεκδικούν αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Αν αντίθετα τα εγκλήματα νομιμοποιηθούν με την υπογραφή των θυμάτων, τότε εξανεμίζεται κάθε ελπίδα επανόρθωσης και τα δικαιώματα μετατρέπονται σε υποχρεώσεις, η παραβίαση των οποίων καταδικάζεται και τιμωρείται. Mια τέτοια κατάσταση θα λάμβανε τη χειρότερή της μορφή, σε περίπτωση που θα συνοδευόταν με την κατάλυση της Kυπριακής Δημοκρατίας.
Με να δίδεται έμφαση στην ανθρωπιστική αντιμετώπιση του τουρκικού εποικισμού, ενισχύονται οι προσπάθειες νομιμοποίησης και παγίωσης του ίδιου του εγκλήματος και των παραγώγων του. Επίκληση ανθρωπιστικού δικαίου, είναι νομικά και ηθικά επιτρεπτή γι’ αυτούς των οποίων τα δικαιώματα βιαίως καταπατήθηκαν και καταπατούνται και όχι γι’ αυτούς οι οποίοι τα καταπατούν ή ανέχονται την καταπάτησή τους. Είναι επικίνδυνη πρόκληση να τίθενται σε καλύτερη μοίρα οι έποικοι από τους πρόσφυγες ή να αντιμετωπίζονται στην ίδια βάση τα δύο αυτά φαινόμενα. Μια τέτοια αντιμετώπιση αναγάγει την πράξη του βίαιου εκτοπισμού ανθρώπων και του επιβαλλόμενου εποικισμού σε αξίες, με αρνητικές συνέπειες στο αίσθημα δικαίου, και κατά συνέπεια στη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.

Παρόλο ότι η συγκεκριμένη πτυχή του γενικότερου διεθνούς εγκλήματος κατά της Kυπριακής Δημοκρατίας, παραμένει και εξακολουθεί να συνιστά ένα από τα βασικά εμπόδια επίλυσης του κυπριακού, μέχρι στιγμής δεν έχει αντιμετωπισθεί δυναμικά, αλλά ούτε και με τη δέουσα σοβαρότητα. Δεν περιλαμβάνεται ως σημαντικό ζήτημα ή και καθόλου, στις προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού, είτε αυτές είναι διακοινοτικές συνομιλίες, υπό την αιγίδα του OHE, είτε είναι προσπάθειες εν είδη προτάσεων. Αν υπάρχει ειλικρινής επιθυμία για αναζήτηση λύσης, τότε οι έποικοι, όπως και ο κατοχικός στρατός, θα έπρεπε να είχαν ήδη αποχωρήσει και αυτό ανταποκρίνεται στις επιθυμίες τόσο των Eλληνοκυπρίων όσο και των Tουρκοκυπρίων.

H Kυπριακή Δημοκρατία δεν θέτει αποφασιστικά και πειστικά το ζήτημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η ρητορική των κυβερνήσεών της, που πολλές φορές αναπτύσσεται για το θέμα, δεν ακολουθείται από μια μεθοδική και σταθερή στρατηγική στοχοθέτηση. Η τουρκική επιμονή στην παραβίαση των διεθνών κανόνων που διέπουν το ζήτημα, ως και οι απειλές και οι εκβιασμοί της Άγκυρας και των συμμάχων της, φαίνεται να συμπαρασύρουν την Kυπριακή Δημοκρατία να αποφεύγει να αναφέρει το θέμα ή να μη του δίνει την απαραίτητη σημασία, με αποτέλεσμα οι προσπάθειες του OHE να το παρακάμπτουν, παρόλο ότι επηρεάζει ουσιαστικά και άμεσα τις 4 άλλες πτυχές του συνολικού ζητήματος: εδαφικό, συνταγματικό, περιουσιακό και ασφάλειας. Η ένοχη αυτή σιωπή είναι επίσης έγκλημα και πρέπει να στιγματισθεί, για να πάψει να υφίσταται και να εξυπηρετεί τα τουρκικά παράνομα σχέδια.

Ο Σάββας Κόκκινος είναι συγγραφέας

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>