Γράφει:

Η υιοθέτηση ΑΠΕ ως μέσου ενεργειακής ασφάλειας

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και εντεύθεν πολύς λόγος γίνεται για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και την ανάγκη προώθησης ενεργειακών λύσεων οι οποίες θα στηρίζονται στη λογική αυτή. Η κύρια επιχειρηματολογία η οποία στηρίζει αυτή την στροφή συνίσταται στο περιβαλλοντικό ζήτημα του θερμοκηπιακού φαινόμενου, λόγω του οποίου παρατηρείται αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη και συνεπώς κλιματολογικές αλλαγές, οι οποίες αποδεδειγμένα διαταράσσουν το οικολογικό ισοζύγιο πάνω στο οποίο ο πλανήτης μας στηρίχτηκε εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Εντούτοις πίσω από την περιβαλλοντική επιχειρηματολογία κρύβεται μία άλλη πραγματικότητα, η οποία συνίσταται σε ζητήματα ενεργειακής ασφάλειας και οικονομίας και στην κατοχύρωσή τους μέσα από αυτόνομες ενεργειακές πηγές.

Η απρόσκοπτη εξασφάλιση πρόσβασης σε ενεργειακές πηγές αποτέλεσε ανέκαθεν μείζον ζήτημα στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη, καθότι οι ενεργειακοί πόροι αποτέλεσαν και αποτελούν το καθοριστικό μέσο εξασφάλισης της ομαλής παραγωγικής διαδικασίας σε όλες τις βαθμίδες της οικονομίας, ως επίσης και μηχανισμό διατήρησης πολιτικής ισχύος. Στις μέρες μας το ζήτημα αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, λόγο ενός οξύμωρου εγκλωβισμού του σύγχρονου τεχνικού πολιτισμού σε μορφές ενέργειας οι οποίες αφενός μεν εντοπίζονται σε μεμονωμένες, πολιτικά ασταθείς, περιοχές του πλανήτη (Μέση Ανατολή), αφετέρου δε τα αποθέματά τους φθίνουν, με αποτέλεσμα η υφιστάμενη παραγωγή να μην ικανοποιεί τις ανάγκες της ζήτησης. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με κάποια ειδικά δεδομένα συγκυρίες, οι οποίες χαρακτηρίζουν την εποχή μας (αλματώδης ανάπτυξη οικονομιών της Ανατολής όπως Κίνα και Ινδία), έχει αναγάγει το θέμα της ενεργειακής αυτονομίας των κρατών σε ένα από τα πλέον σημαντικά. Αυτή η προτεραιότητα γεωστρατηγικού χαρακτήρα εκδηλώνεται μέσα από διάφορες εκφράσεις οι οποίες απαντώνται σε μέτρα χαμηλής πολιτικής, όπως πχ μέτρα μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης, αλλά και ζητήματα υψηλής πολιτικής, όπως για παράδειγμα η δημιουργία υποδομών διατήρησης ενεργειακού αποθεματικού και, κυρίως, η στροφή σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας για την οποία γίνεται λόγος.

Η σημασία της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης και η έμφαση που αποδίδεται σε αυτήν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έγινε περισσότερο εμφανής στην εκδοθείσα τον Ιανουάριο του 2006 Ετήσια Έκθεση Προόδου για τη Στρατηγική της Λισσαβώνας, με τίτλο «Καιρός να ανεβάσουμε ταχύτητα», η οποία συμπεριέλαβε την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού στις τέσσερις βασικές προτεραιότητές της για τα επόμενα χρόνια. Και αυτό είναι ενδεικτικό των προθέσεων της Επιτροπής, αλλά και της κρισιμότητας της κατάστασης στον συγκεκριμένο τομέα.

Συγκεκριμένα, η Επιτροπή, στο πλαίσιο της παραπάνω Έκθεσης, κάλεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες να λάβουν πρόσθετα μέτρα σε τομείς προτεραιότητας όπως οι επενδύσεις για την εκπαίδευση και την έρευνα, η ενθάρρυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η ενίσχυση του επιχειρηματικού δυναμικού, αλλά και ο αποτελεσματικός, ασφαλής και διατηρήσιμος ενεργειακός εφοδιασμός.

Οι ΑΠΕ παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από τεχνικής άποψης. Η περαιτέρω εξέλιξή τους μέσω της βελτίωσης της αποδοτικότητάς τους αποτελούν πρόκληση για δεκάδες χιλιάδες μηχανικούς σε ερευνητικό επίπεδο σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας. Υπάρχουν εντούτοις όρια ως προς τον βαθμό αξιοποίησής τους, τα οποία προκύπτουν καθαρά από τις υφιστάμενες τεχνολογίες εκμετάλλευσής τους. Σε θεωρητικό επίπεδο η ηλιακή ενέργεια, η οποία εκπέμπεται μέσα σε 60 λεπτά στον πλανήτη, είναι αρκετή για να καλύψει τις υφιστάμενες ενεργειακές ανάγκες της ανθρωπότητας για ένα χρόνο. Σε πρακτικό όμως επίπεδο, αφενός μεν οι υφιστάμενες τεχνικές εφαρμογές περιορίζονται σε πολύ χαμηλούς βαθμούς απόδοσης, αφετέρου δε η υποδομή που απαιτείται για την συλλογή και μετατροπή όλης αυτής της ενέργειας είναι μάλλον αδύνατο να δημιουργηθεί. Σε αυτή ακριβώς την πτυχή των ΑΠΕ θα εντασσόταν μία ορθολογιστική προσέγγιση όσον αφορά την προώθησή τους τόσο σε τοπικό, όσο και σε διεθνές επίπεδο: Στην οικονομική στήριξη δηλαδή της βελτίωσης και ολοκλήρωσης των συστημάτων ΑΠΕ, και όχι απλώς στην υιοθέτηση μέτρων για προώθηση των υφιστάμενων τεχνικών λύσεων.

Υπάρχουν σειρά δεδομένων τα οποία εν μέρει φανερώνουν την γεωπολιτική εκείνη διάσταση των ΑΠΕ, η οποία άπτεται της ενεργειακής ασφάλειας. Ένα καλό παράδειγμα αφορά στην στροφή πετρελαϊκών κολοσσών προς τις τεχνολογίες αυτές, μέσω της ίδρυσης θυγατρικών εταιρειών οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα τόσο της ηλιακής, όσο και της αιολικής ενέργειας. Ένα άλλο παράδειγμα απαντάται στην ενεργειακή αυτονόμηση του ευρωπαϊκού χώρου, στον οποίο εντάσσεται και η Κύπρος, η οποία και εκφράζεται μέσα από διάφορες πολιτικές και μέτρα τα οποία υιοθετούνται σε ευρωπαϊκό επίπεδο στην μορφή κοινοτικών οδηγιών. Στα πλαίσια αυτά, αποτελεί κοινή διαπίστωση και δεδηλωμένη πολιτική της Ευρώπης το γεγονός ότι ένας από τους άξονες πολιτικής για ενεργειακή αυτάρκεια αποτελεί η προώθηση των ΑΠΕ.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>