Γράφει:

Ο τελευταίος των Βαλκανίων

Η σύλληψη ή η παράδοση του Ράντοβαν Κάρατζιτς αποτελεί όντως την τελευταία πράξη του Γιουγκοσλαβικού δράματος, το οποίο συνδέεται άρρηκτα με την κατάρρευση του Σοβιετικού συστήματος παγκόσμιας ηγεμονίας, τη ρήξη της παγκόσμιας διπολικής ισορροπίας και τη γένεση ενός ασαφούς, ομιχλώδους και απροσδιόριστου, εν πολλοίς ρευστού και δομικά συγκρουσιακού, μονοπολικού συστήματος παγκόσμιας ηγεμονίας, το οποίο ο τέως καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Σμίτ προσδιορίζει ως «μονομερή ιμπεριαλισμό». Γι΄ αυτό και δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τη σύλληψη Κάρατζιτς ως προσωπική υπόθεση ενός εγκληματία πολέμου όπως αποκαλείται από το κατηγορητήριο του Διεθνούς Δικαστηρίου, αλλά και τους φορείς της νέας διεθνούς τάξης, ο πρώην Πρόεδρος των Σερβοβοσνίων, αλλά πολύ περισσότερο ως το τέλος μιας αιματηρής εμφύλιας διαμάχης που διήρκεσε μια δεκαετία και απετέλεσε το κύκνειο άσμα μιας τεσσαρακονταετούς περίπου περιόδου που χαρακτήρισε τη διεθνή πολιτική και την ενδιάμεση φάση διεθνών ανακατατάξεων, των οποίων η Βαλκανική χερσόνησος απετέλεσε κατά τρόπο τραγικό μια μικρογραφία.

Η Γιουγκοσλαβία των έξι συνιστώντων «κρατικών εθνών», των πολλών μειονοτήτων και εθνικών κοινοτήτων όπως ήταν η Κοσσοβαρική Αλβανική εθνότητα, κατέρρευσε κατά το πρότυπο του Σοβιετικού υποδείγματος μεταξύ 89 και 90 ως χάρτινος πύργος, αναδεικνύοντας από τα σπλάγχνα της καταπιεσμένες εθνικές ταυτότητες, εθνικούς ανταγωνισμούς και εθνικές διεκδικήσεις. Η πορεία μετεξέλιξης και μετασχηματισμού της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας σε αυτόνομες και ανεξάρτητες εθνοκρατικές οντότητες δεν υπήρξε σε όλες τις περιπτώσεις ομαλή. Η Κροατία, η Βοσνία και το Κόσσοβο, ανεξαρτητοποιήθηκαν εντέλει στη δίνη μιας αιματηρής, τραγικής θα λέγαμε, εμπόλεμης διαμάχης, η οποία προκάλεσε, ιδιαίτερα για τη Βοσνία και το Κόσσοβο και την ένοπλη παρέμβαση της «Διεθνούς Κοινωνίας», δηλαδή του δυτικού συστήματος πολιτικής και κρατικής οργάνωσης, με επικεφαλής τις ΗΠΑ στο παγκόσμιο εγχείρημα εμπέδωσης μίας PAX AMERICANA.

Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς «πρωταγωνίστησε» στο δράμα της Βοσνίας και στο πλαίσιο αυτής της εμπόλεμης, «εμφύλιας» σύρραξης, που έλαβε και τη μορφή της κορύφωσης μιας ανθρώπινης τραγωδίας και ως ηγέτης των Σερβοβοσνίων κατηγορήθηκε από τον διεθνή παράγοντα ως υπεύθυνος για τη γενοκτονία Μουσουλμάνων αμάχων, κυρίως γυναικόπαιδων και ανθρώπων που δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Ανεξαρτήτως του ενδεχομένου της καταδίκης του Κάρατζιτς από το Διεθνές Δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου για την Πρώην Γιουγκοσλαβία στη Χάγη, εξέλιξη που θεωρείται περίπου ως προαναγγελθείσα, πρέπει να υπογραμμίσουμε πως ο «διεθνής παράγοντας», όπως εκφράζεται πολιτικά από το Διεθνές Δικαστήριο, φαίνεται να μην λειτούργησε αντικειμενικά σ” όλη τη διάρκεια αυτής της τραγωδίας της δεκαετίας του ’90, δαιμονοποιώντας στη Διεθνή Κοινή Γνώμη, τους Σέρβους και τον Μιλόσεβιτς, εν προκειμένω δε και τον Κάρατζιτς, στηρίζοντας δε με όλα τα μέσα, κατά τρόπο πολλές φορές μονόπλευρο, το Μουσουλμανικό και το Αλβανικό στοιχείο στην περιοχή.

Πρόκειται για ένα δυτικό αντισερβικό σύνδρομο που στο παρελθόν, δηλαδή στην περίοδο της κορύφωσης της εμπόλεμης τραγωδίας, έλαβε και διαστάσεις υστερίας, καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος της δυτικής δημοσιότητας, των ΜΜΕ και των πολιτικών ηγεσιών της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Σύνδρομο που δεν μπορεί να εξηγηθεί ορθολογικά ούτε καν με τους κανόνες της κλασικής πολιτικής, παρά μόνο ή κυρίως με την ψυχολογία ή με παραμέτρους της πολιτικής ψυχολογίας που εδράζονται σε παραστάσεις θρησκευτικής παράδοσης (βλ. ορθοδοξία) και της ιστορίας, ίσως ακόμη και με ενοχικά σύνδρομα της Δύσης απέναντι στον Μουσουλμανικό κόσμο. Αναμφίβολα όμως, η σύλληψη του Κάρατζιτς, δημιουργεί όλες τις πολιτικές και λοιπές προϋποθέσεις για την ενσωμάτωση της Σερβίας στη «Διεθνή Κοινωνία». Αυτό θα σήμαινε μια ριζικά θα λέγαμε ολοκληρωτική αλλαγή του εθνοκεντρικού σκηνικού της Σερβίας, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ταυτόχρονα και αποδυνάμωση του νεοπαγούς δυναμικού πλέον Κοσοβαρικού εθνικιστικού μεγαλοϊδεαλισμού.

 

Ο Χριστόδουλος Κ. Γιαλλουρίδης είναι Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>