Υστερόγραφο

Οι νουθεσίες , που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, απηύθυνε προς τους κατοίκους του Πύργου, δεν μπορούν να περάσουν ασχολίαστες. Ο Πρόεδρος διευκρίνισε στους κατοίκους του Πύργου ότι ο χειρισμός των θεμάτων που σχετίζονται με το κυπριακό ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της εκάστοτε κυβέρνησης. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπεται στους πολίτες να ασκούν εξωτερική πολιτική. Ο Νίκος Αναστασιάδης, ηγέτης του Δημοκρατικού Συναγερμού, παραίνεσε με τη σειρά του το λαό, να στηρίξει τον Πρόεδρο Χριστόφια, διότι, όπως είπε, ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει ένα δύσκολο διαπραγματευτικό αγώνα και πρέπει οι υπόλοιποι να τον στηρίζουν. Με παρέμβασή του εξάλλου ο, υποστηριζόμενος από το ΑΚΕΛ υποψήφιος Αρχιεπίσκοπος και νυν Επίσκοπος, ηγούμενος της Μονής Κύκκου Νικηφόρος, κάλεσε τους ενορίτες του να πειθαρχήσουν στις νουθεσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας, μια ενέργεια που χαιρετίστηκε με θέρμη από τον εκπρόσωπο του ΑΚΕΛ.

Τα πιο πάνω είναι χαρακτηριστικά της αφόρητης υποκρισίας που διακατέχει την κυπριακή πολιτική πραγματικότητα. Ξεκινώντας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν μπορεί να μην παρατηρήσει κάποιος, ότι μιλούμε για τον ηγέτη ενός κόμματος, του οποίου οι οργανώσεις, εδώ και χρόνια ενεργούσαν αντίθετα προς την τακτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Ενώ δηλαδή η επίσημη γραμμή της Κυβέρνησης Κυπριανού ή της πρώτης πενταετίας Κληρίδη, για παράδειγμα, μιλούσε για αντίσταση στην κατοχή και ότι θα πρέπει να αποφεύγονται οι διακοινοτικές επαφές στα κατεχόμενα, η ΕΔΟΝ συμμετείχε καθημερινά σε διακοινοτικά σεμινάρια στα οποία το πρόβλημα αναγόταν σε διακοινοτικό. Ενώ επί προεδρίας Παπαδόπουλου, η κυβέρνηση προσπαθούσε να πείσει για την ορθότητα της απόφασης του κυπριακού λαού να απορρίψει το σχέδιο Ανάν, δημοσιογράφοι εφημερίδων, επιχειρηματίες, μέλη μη κυβερνητικών οργανώσεων, κομματικά στελέχη και άλλα πρόσωπα, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να πείσουν για το αντίθετο.

Δεν συζητείται στο σημείο κατά πόσο ορθά έπρατταν οι οργανώσεις και τα στελέχη του ΑΚΕΛ ή οι δημοσιογράφοι ή τα μέλη των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Ήταν δικαίωμά τους να πράττουν εκείνο που ως κόμμα ή ως πρόσωπα, θεωρούσαν ως ορθή στρατηγική για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος. Εκείνο που δεν μπορεί να γίνει ανεκτό, είναι η υποκρισία. Γιατί αυτό που επιτρέπεται στον Λουκαΐδη της ΕΔΟΝ, στον Αντρέα Χρίστου και στον Κίκη Καζαμία, στον Μακάριο Δρουσιώτη, στον Αλέκο Κωνσταντινίδη, στον Λουκά Χαραλάμπους και στον Πολυκάρπου της ΚΙΣΑ, δηλαδή να προβαίνουν σε ενέργειες αντίθετες προς τη γραμμή της εκάστοτε κυβέρνησης, να πρέπει να αποστερηθεί από τους κατοίκους του Πύργου; Ή μήπως απαγορεύονται μόνο οι ενέργειες που αντιβαίνουν προς τη γραμμή της συγκεκριμένης κυβέρνησης;

Σε ό,τι αφορά τον Αναστασιάδη, δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε την υποκρισία ενός ανθρώπου, ο οποίος για τέσσερα χρόνια γύρισε όλη την Ευρώπη, και όσοι ζούμε μόνιμα στο εξωτερικό το γνωρίζουμε, με σκοπό να πείσει πως ο Παπαδόπουλος πρέπει να “φαγωθεί”, να νουθετεί τώρα τον λαό για την ανάγκη να στηρίζεται ο εκάστοτε (!) Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τέλος, η περίπτωση του Επισκόπου Κύκκου είναι ίσως η κλασικότερη απόδειξη της πολιτικής υποκρισίας την οποία βιώνουμε. Από την ημέρα που ανέλαβε καθήκοντα η Κυβέρνηση διαλαλεί ότι η εκκλησία δεν πρέπει να αναμιγνύεται στην πολιτική και καλεί τον Αρχιεπίσκοπο να μην παρεμβαίνει στα θέματα που αφορούν το κυπριακό. Και ξαφνικά τώρα, όταν ο εκλεκτός της, παρενέβη για να την στηρίξει, δηλώνει την ικανοποίησή της. Τώρα που η παρέμβαση της εκκλησίας γίνεται κατόπιν, μη κοινοποιηθείσας, κομματικής παράκλησης, όλα είναι εντάξει. Διότι ακόμα και ο Θεός ο ίδιος θα μπορούσε να παρέμβει, μόνο εφόσον στηρίζει την κυβέρνηση.

Επιμενίδης

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>