Γράφει:

Βιβλίο: Οι πέντε άνθρωποι που συναντάς στον παράδεισο

Οι πέντε άνθρωποι που συναντάς στον παράδεισο

Mitch Albom

Μετάφραση Γιώργος Μπαρουξής

 

 

Έναν τρόπο να αναζητήσεις απαντήσεις στα ερωτήματα της ζωής σου σού δείχνει το βιβλίο του Mitch Albom “Οι πέντε άνθρωποι που συναντάς στον παράδεισο”, από τις εκδόσεις Διόπτρα.

“Γιατί να πονέσω;”, “Γιατί απέτυχα;”, “Γιατί συνέβη σε μένα;”, “Η ζωή μου είναι το αποτέλεσμα των επιλογών μου και της ελεύθερης βούλησής μου, ή είναι αυτό που η μοίρα μου όρισε;”, “Πώς θα ήμουν τώρα αν τότε είχα κάνει την άλλη επιλογή;”, είναι μερικά από τα ερωτήματα που εκατοντάδες φορές θα σε απασχολήσουν.

Ο ήρωας, ο Έντι, πεθαίνει και φτάνει στο παράδεισο. Έναν παράδεισο διαφορετικό από αυτόν που μας λένε τα παραμύθια. Εκεί συναντά τους πέντε σημαντικότερους ανθρώπους της ζωής του. Κάποιους απ” αυτούς δεν τους είχε καν γνωρίσει, ωστόσο είχαν για κείνον ρόλο καθοριστικό. Μαζί τους γυρνά πάλι πίσω για να ξαναδεί όσα έζησε από μια άλλη οπτική. Έτσι θα οδηγήσει και σένα πίσω για να ξαναζήσεις την ιστορία σου και να μπορέσεις να τη νοηματοδοτήσεις. Για τον Έντι ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή για να μπορέσει να εξηγήσει και να δώσει νόημα σε όσα μέχρι τότε του ήταν ακατανόητα.

Η αφήγηση κινείται σε δύο χρόνους. Στο παρόν του θανάτου του και της μετάβασής του στον παράδεισο και στις αναδρομές στη ζωή του στη γη. Έτσι φωτίζονται όσα ήταν σκοτεινά και κατανοούνται όσα ήταν δυσνόητα. Τίποτα δε γίνεται τυχαία. Ό,τι μας συμβαίνει έχει αιτία και σκοπό.

Ο συγγραφέας θα “χει πετύχει τον στόχο του αν κατακτήσεις λίγη από τη γαλήνη που χρειάζεται για να αναστοχαστείς τις πράξεις και τα συμβάντα της ζωής σου. Έτσι ίσως μπορέσεις να νικήσεις κάποιους από τους δαίμονες που σου κλείνουν το δρόμο προς την ευτυχία. “Μάθε αυτό από μένα”, λέει η Ρούμπη στον Έντουαρντ, “ο θυμός που κρατάς μέσα σου σε δηλητηριάζει, σε τρώει από μέσα. Νομίζουμε ότι το μίσος είναι ένα όπλο που χτυπά εκείνον που μας έβλαψε. Αλλά το μίσος είναι δίκοπο μαχαίρι. Και το κακό που κάνουμε, το κάνουμε στον εαυτό μας”.

Ο μόνος τρόπος για να συγχωρέσεις είναι η αγάπη “που μοιάζει με τη βροχή. Μπορεί να θρέψει από ψηλά, μουσκεύοντας… με μια καταρρακτώδη χαρά. Μερικές φορές, όμως, κάτω από τη θυμωμένη θέρμη της ζωής, η αγάπη στεγνώνει στην επιφάνεια και πρέπει να προσφέρει τη θρέψη της από χαμηλά, φροντίζοντας τις ρίζες της, προσπαθώντας να κρατηθεί ζωντανή”.

Σίγουρα δεν μπορείς να αλλάξεις τη ζωή που έζησες. Μπορείς όμως να την ξαναβιώσεις και να φωτίσεις τα σκοτάδια που εμποδίζουν την ανάταση της ψυχής σου.

Η Σοφία Πατσέλλη είναι φιλόλογος

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>