Γράφει:

Οι επιζήμιες αγροτικές επιδοτήσεις

 

Τρακτέρ στο δρόμο, εξοργισμένοι αγρότες και ο πολιτικός κόσμος να προσπαθεί να κρατήσει τις «ευαίσθητες ισορροπίες». Ο λόγος περί αγροτικών επιδοτήσεων, που τόσο έχουν απασχολήσει τον τελευταίο καιρό τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι κτηνοτρόφοι και ιδιαίτερα οι αγελαδοτρόφοι ζητούν επίμονα περισσότερα από τις ήδη εξαγγελθείσες επιδοτήσεις και τίθεται το ερώτημα αν πρέπει να τις πάρουν. Εμείς θα θέσουμε το ερώτημα λίγο διαφορετικά: Πρέπει να συνεχίσουμε να επιδοτούμε τη γεωργία και την κτηνοτροφία; Και κατά συνέπεια, πρέπει το κράτος να αποζημιώνει στο 100% τις απώλειες εισοδήματος που έχουν οι γεωργοί και κτηνοτρόφοι μας;

Ανάγκες και αποτελέσματα

Οι αγροτικές επιδοτήσεις είναι μια παγία και πολυσυζητημένη τακτική η οποία ακολουθείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για χρόνια τώρα η Ένωση δαπανεί ένα σημαντικό μέρος του προϋπολογισμού της στη γεωργία και τις αγροτικές επιδοτήσεις. Στόχος αυτών τον επιδοτήσεων είναι ο εκσυγχρονισμός του επαγγέλματος του γεωργού και του κτηνοτρόφου μέσω της επιδότησης των κτηριακών εγκαταστάσεων των μονάδων, της αγοράς νέου εξοπλισμού και γενικότερα μέσω τη βελτίωσης της υποδομής. Παράλληλα η ΕΕ δίνει κεφαλική επιδότηση ανά ζώο στους κτηνοτρόφους και εκταρική επιδότηση στους γεωργούς.

Ωστόσο ελλείψει της κατάλληλης υποδομής και τεχνογνωσίας η ΕΕ δεν κάνει τίποτα άλλο από του να ενισχύει το εισόδημα των γεωργών και των κτηνοτροφών με κάθε άλλο παρά επωφελή αποτελέσματα για τον αγροτικό τομέα. Οι επιδοτήσεις οδηγούν στον εφησυχασμό των αγροτών οι οποίοι έχουν ένα εξασφαλισμένο εισόδημα, με αποτέλεσμα να μην προσπαθούν να γίνουν ανταγωνιστικοί.

Η Γαλλία, στην οποία ο αγροτικός κόσμος έχει τεράστια συναισθηματική και εκλογική βαρύτητα, είναι ένα κλασικό παράδειγμα χώρας η οποία επιδοτούσε με μεγάλα ποσά τους γεωργοκτη-νοτρόφους, με στόχο κυρίως να διατηρηθούν στο επάγγελμα και να μην ερημωθεί η ύπαιθρος. Ένα άλλο κακό παράδειγμα, ίσως το χειρότερο, ήταν η Ελλάδα, όπου η επιδότηση για την αιγοπροβατοτροφία είχε φτάσει στο σημείο να στοιχίζει τόσο πολύ στο κράτος, ώστε η Νέα Ζηλανδία να κάνει πρόταση στην χώρα να της προμηθεύει την υφιστάμενη παράγωγη αμνοεριφίου κρέατος μόνο στο κόστος της επιδότησης που έδινε. Δυστυχώς οι αγροτικές επιδοτήσεις χρησιμο-ποιήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, με σκοπό να ελέγξουν τον αγροτικό τομέα αλλά και για την εξασφάλιση ψήφων. Αλλά όλα αυτά μόνο εις βάρος των παραγωγών λειτούργησαν.

Η περίπτωση της Κύπρου

Η Κύπρος δεν αποτελεί εξαίρεση. Δυστυχώς στη χώρα μας οι αγροτικές επιδοτήσεις δεν δόθηκαν στοχευομένα, αλλά με έναν απλοϊκό σχεδιασμό κάποιων γραφειοκρατών οι οποίοι τις περισσότερες φορές πολύ λίγα γνωρίζουν για το τι πραγματικά συμβαίνει στον αγροτικό τομέα. Αυτό φαίνεται να γίνεται και αυτή τη φορά με τα 67,5 εκατομμύρια Ευρώ, τα οποία έχουν εξαγγελθεί από την κυβέρνηση για ενίσχυση του αγροτικού τομέα, να δίνονται με τη μορφή του επιπλέον εισοδήματος προς τους γεωργοκτηνοτρόφους. Είναι όμως κάτι τέτοιο ικανό να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα το μέλλον της κυπριακής γεωργοκτηνοτροφίας;

Για να επιβιώσει τόσο η γεωργία όσο και η κτηνοτροφία πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που παράγονται θα πωλούνται σε ανταγωνιστικές τιμές και όχι κάτω του κόστους. Η άμεση επιδότηση υπό την μορφή αποζημίωσης δεν διασφαλίζει κάτι τέτοιο. Τα αγροτικά προϊόντα όπως όλα τα προϊόντα υπόκεινται στους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης. Για να είναι ανταγωνιστικές οι τιμές πρέπει να υπάρχει και ζήτηση. Αυτό θα μπορούσε να προωθηθεί με την διεθνή κατοχύρωση παραδοσιακών αγροτικών προϊόντων της Κύπρου ως προϊόντων προστατευόμενης ονομασίας και προέλευσης (ΠΟΠ). Τέτοια προϊόντα είναι για παράδειγμα το χαλούμι, η λούντζα, ο τραχανάς. Είναι εγκληματική η αμέλεια των αρμοδίων υπηρεσιών, οι οποίες δεν κατέθεσαν ακόμη το φάκελο για την πατέντα του χαλουμιού, αφού η κατοχύρωση αυτού του προϊόντος θα έδινε τεράστια ώθηση στην αιγοπροβατοτροφία.

Από την άλλη οι γεωργοί και κυρίως οι σιτοπαραγωγοί και οι αγελαδοτρόφοι έχουν υποστεί μεγάλες απώλειες εξαιτίας της ανομβρίας. Οι αγελαδοτρόφοι αναγκάζονται να κάνουν εισαγωγή σανών από το εξωτερικόν με πολύ υψηλά κόστη μεταφοράς λόγω του όγκου τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε οι συγκεκριμένοι κτηνοτρόφοι να αποζημιωθούν σε ποσοστό 100%. Αν συνεχιστεί η ανομβρία πρέπει το κράτος να συντηρεί ζημιογόνους κλάδους;

Αυτό που θα μπορούσε να κάνει το κράτος είναι να εισάγει σανό τον οποίο θα παρέχει στους αγελαδοτρόφους και τους ποιμνιοτρόφους σε χαμηλές τιμές. Οσο για τους σιτοπαραγωγούς, θα μπορούσε να τους καθοδηγήσει στην καλλιέργεια σπόρων ανθεκτικών στην ξηρασία. Παράλληλα θα μπορούσαν να ασφαλίζονται οι παραγωγοί σε ασφαλιστικές εταιρίες στις οποίες θα συνεισφέρει τόσο το κράτος όσο και οι ίδιοι. Επιβάλλεται επίσης η δημιουργία αγροτικού κολλεγίου, το οποίο θα επιμορφώνει τους γεωργούς και κτηνοτρόφους στις βέλτιστες πρακτικές για την αύξηση της αποδοτικότητας των επιχειρήσεών τους.

Τα εκατομμύρια Ευρώ των επιδοτήσεων θα πρέπει να δίνονται στοχευόμενα. Δεν υπάρχει κανένα όφελος από τη χορήγηση επιδοτήσεων χωρίς την κατάλληλη επιμόρφωση και υποστήριξη των αγροτών, από πραγματικούς επαγγελματίες και όχι από άσχετους τεχνοκράτες που ποτέ δεν είχαν πραγματική επαφή με την πρωτογενή παράγωγη. Η κάθε χωρά έχει ως μέγιστο καθήκον την στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής η οποία θα έχει ως στόχο την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων που να προστατεύουν και να προάγουν την υγεία του καταναλωτή. Είναι, κατά τη γνώμη μας, λανθασμένη η επιδότηση του εισοδήματος των παραγωγών, γιατί κάτι τέτοιο τους αποτρέπει από την προσπάθεια να γίνουν ανταγωνιστικοί, να εντοπίσουν τα διάφορα τρωτά σημεία και να βελτιώνονται.

One Comment

  1. ΚΩΣΤΑΣ Γ.
    24 Ιανουαρίου 2009 20:02

    αγαπητέ κ. Χριστοφορου
    διαβαζω το αρθρο σας και πρεπει να ομολογησω οτι οσο συνεχιζω να διαβαζω τοσο αυξανεται η αγανακτηση μου.
    Μα ειναι δυνατον να γραφετε ενα τετοιο αρθρο και να να λετε οτι «Οι επιδοτήσεις οδηγούν στον εφησυχασμό των αγροτών»; Μονο ενας ασχετος οπως αναφερετε κι εσεις προς το τελος του κειμενου μπορει να μιλα ετσι.
    Καταγομαι απο αγροτικη οικογενεια και μπορω να σας διαβεβαιωσω οτι οι επιδοτησεις που δινονται μονο εφησυχαστικες δεν ειναι. “Η μηπως πιστευετε εσεις οτι ενας αγροτης με τη συγκομιδη του μπορει να καλυψει τα εξοδα του για ενα ολοκληρο χρονο;
    Κατ αρχην το χαλαζι και το κρυο ειναι ικανα να ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ολοκληρη τη σοδεια ενος πορτοκαλοπαραγωγου ή ελαιοπαραγωγου. Επισης καθε καλιεργεια, π.χ. οι ελιες, δεν βγαζουν καθε χρονο την ιδια ποσοτητα καρπου και το κυριοτερο απο ολα ειναι οτι οι αγροτες εχουν εσοδα μονο καποιους μηνες του χρονου. Για παραδειγμα στη Κρητη καλιεργουνται κατα βαση ελιες και πορτοκαλια των οποιων η συγκομιδη γινεται το χειμωνα. Πως λοιπον περιμενετε να συντηρηθουν ολο τον υπολοιπο χρονο ειδικα τωρα που οι τιμες του λαδιου, των πορτοκαλιων, των σιτηρων, κ.α. ειναι εξευτελιστικα χαμηλες. Και πως να μην ειναι αφου εισαγονται τα παντα απο το εξωτερικο, Ισπανια, Ιταλια, κ.α….
    Ειμαι ενας νεος απο τη Κρητη και αυτο το καιρο φοιτητης, αλλα ειμαι σιγουρος οτι εχω δουλεψει σε χωραφια πολυ περισσοτερο απο οτι εσεις.
    Αν επιθυμειτε να απαντησετε σε αυτα που σας λεω μπορειτε να επικοινωνησετε ελευθερα, και θα το εκτιμουσα, στο georgousis9@yahoo.gr

    Επισης επισπροσθετα με αυτα που εγραψα σας (προ)καλω να διαβασετε αυτο το αρθρο:
    http://rokko74.pblogs.gr/2008/05/agrotikes-epidothseis-se-aeroporikes-etaireies.html

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>