Γράφει: , ,

“Βρήκαμε πτώματα Αμερικανών στρατιωτών στην Ν. Οσετία!”

στους Γιώργο Κέντα και Κωνσταντίνο Αδαμίδη

Vladimir D. Maystrenko,

Σύμβουλος Τύπου της

Ρωσικής Πρεσβείας

 

Από την πλευρά της, η Ρωσία υποστηρίζει ότι ενήργησε στα πλαίσια της νομιμότητας στην Ν. Οσετία και ότι η κίνηση του Μιχαήλ Σαακασβίλι να εισβάλει στην επαρχία αυτή είχε στηριχθεί εμπράκτως από τις ΗΠΑ, αλλά και την Τουρκία. Ο κ. Vladimir D. Maystrenko ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικός.

Γιατί η Ρωσία επενέβηκε στην Γεωργία;

Η ρωσική αντίδραση προκλήθηκε από την νυκτερινή και ύπουλη επίθεση των δυνάμεων του καθεστώτος Σαακασβίλι ενάντια στον άμαχο πληθυσμό της Ν. Οσετίας και την δολοφονία των Ρώσων ειρηνευτών, οι οποίοι δρούσαν στο πλαίσιο των εντολών του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη. Η Ρωσία ήταν αναγκασμένη να αντιδράσει για να προασπίσει την ζωή και την ασφάλεια του άμαχου πληθυσμού, των Ρώσων πολιτών και των ειρηνευτών.

Θεωρείτε ότι η Ρωσία έδρασε στο πλαίσιο της διεθνούς νομιμότητας;

Απολύτως. Στους όρους εντολής των Ρώσων ειρηνευτών προβλεπόταν, ανάμεσα σε άλλα, η προστασία του άμαχου πληθυσμού από οποιαδήποτε απειλή ή επίθεση. Οι Ρώσοι ειρηνευτές πρόσφεραν την ζωή τους για να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Η γεωργιανή επίθεση ήταν ενισχυμένη από βαριά εξοπλισμένο στρατό και οπλικά συστήματα, τα οποία δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν οι 500 Ρώσοι ειρηνευτές. Γι” αυτό και η Ρωσία εξαναγκάστηκε να επέμβει για να αναχαιτίσει αυτή την επίθεση. Η εν ψυχρώ δολοφονία των Ρώσων πολιτών αποτέλεσε πράξη επίθεσης από πλευράς της Γεωργίας. Έτσι η Ρωσία αναγκάστηκε να λάβει μέτρα προστασίας και αυτοάμυνας στο πλαίσιο του άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.

Γιατί, νομίζετε, η Γεωργία αποφάσισε να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια;

Φαίνεται ότι ο ηγέτης της Γεωργίας, τον οποίο θεωρούν κάποιοι ως παράδειγμα δημοκρατικού ηγέτη, ακολουθεί τα χνάρια του πρώτου ηγέτη της χώρας του, του Γαμσαχούρτια. Το σύνθημα του τελευταίου ήταν ότι η Γεωργία πρέπει να ανήκει μόνο στους Γεωργιανούς και ότι όλες οι άλλες εθνότητες πρέπει να εκδιωχθούν. Όπως χαρακτηριστικά έλεγε, πρέπει να αναλάβει δράση η «γεωργιανή σκούπα» για να καθαρίσει τους υπόλοιπους. Αυτή η πολιτική είναι, βέβαια, μια πολιτική εθνοκάθαρσης, μια πολιτική γενοκτονίας. Αυτή, λοιπόν, είναι η πολιτική του Σαακασβιλι.

Δηλαδή θεωρείτε ότι ο ηγέτης της Γεωργίας έκανε μια απόπειρα μαζικής εκδίωξης πληθυσμού;

Απολύτως. Βεβαίως, ο κ. Σαακασβιλι δεν έδρασε μόνος. Κάποιοι δεν τον απέτρεψαν τουλάχιστον από το να λάβει αυτή την τυχοδιωκτική απόφαση και να την εκτελέσει.

Ποιοι είναι αυτοί;

Είναι οι λεγόμενοι προστάτες του καθεστώτος του Σαακασβιλι. Είναι γνωστό ότι αρκετά κράτη ξόδεψαν τεράστια ποσά σε στρατιωτική βοήθεια και εκπαίδευση των γεωργιανών δυνάμεων. Η Γεωργία έγινε το πιο στρατιωτικοποιημένο καθεστώς της περιοχής.

Δεν μπορείτε να κατονομάσετε αυτές τις χώρες;

Βεβαίως. Οι ΗΠΑ έχουν ξοδέψει πολλά εκατομμύρια δολάρια για τον γεωργιανό στρατό στο πλαίσιο του προγράμματος «Προμηθεύω και Εκπαιδεύω». Όπως, επίσης, και η Τουρκία ξόδεψε, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, 45 εκατομμύρια δολάρια. Και άλλα κράτη-δορυφόροι των ΗΠΑ έπραξαν το ίδιο, δηλαδή προμήθευαν σχεδόν δωρεάν με οπλικά συστήματα και στρατιωτικό υλικό το καθεστώς Σαακασβίλι.

Θεωρείτε ότι οι ΗΠΑ ευθύνονται άμεσα για την κρίση; Δηλαδή πιστεύετε ότι γνώριζαν για αυτή την πρόθεση του κ. Σαακασβιλι;

Όχι μόνο γνώριζαν. Τρεις Αμερικανοί στρατηγοί έλαβαν μέρος στην επεξεργασία διάφορων σχεδίων μάχης, όπως επίσης και στο πεδίο μάχης βρέθηκαν πτώματα Αμερικανών στρατιωτών, οι οποίοι γνωρίζετε ότι για να δράσουν είχαν πάρει εντολές από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Πώς θα ερμηνεύατε μια τέτοια κίνηση των ΗΠΑ;

Ο Πρωθυπουργός της χώρας μου, ο κ. Πούτιν, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο οι τυχοδιωκτικές ενέργειες του κ. Σαακασβίλι να σχετίζονται και με τις επερχόμενες εκλογές στις ΗΠΑ. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχει μια σειρά από αποτυχίες στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, ακόμα και στην διεθνή οικονομία. Είχαν ανάγκη να εξασφαλίσουν έστω μια μικρή επιτυχία, ένα μικρό νικηφόρο πόλεμο. Ίσως αυτό επεδίωκαν.

Δεν νομίζετε, όμως, ότι όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη γνώριζαν ότι όσο καλά εξοπλισμένη και να ήταν η Γεωργία δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει στα ίσα την Ρωσία;

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει στα σίγουρα πώς πάρθηκαν οι τελικές αποφάσεις. Ίσως ο κ. Σαακασβίλι να είχε παροτρυνθεί, ίσως να του είχαν δοθεί κάποιες διαβεβαιώσεις ή και εγγυήσεις ότι θα μπορούσε να επικρατήσει σε μερικές ώρες. Ότι θα ανακτούσε, δηλαδή, τη Ν. Οσετία σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια θα εξασφάλιζε διπλωματική υποστήριξη σε διάφορα φόρα. Ίσως αυτό να εξηγεί και την έντονη αντίδραση μερικών κυβερνήσεων ενόψει της αποτυχίας του κ. Σαακασβίλι. Ήταν, φαίνεται, πεπεισμένοι ότι θα τα κατάφερνε. Στη συνέχεια, όμως, κατάλαβαν ότι δεν τους συνέφερε να κατηγορούν τον Σαακασβίλι και, τότε, άρχισε και το γνωστό επικοινωνιακό παιχνίδι εναντίον της Ρωσίας.

Μήπως, με αυτή την κρίση, οι σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας θα οδηγηθούν σε ένα νέο ψυχρό πόλεμο;

Η Ρωσική Ομοσπονδία υποστηρίζει εδώ και χρόνια μία θετική ατζέντα στις ρωσοαμερικανικές σχέσεις. Εμείς υποστηρίζουμε την από κοινού δράση στην αντιμετώπιση ζητημάτων κοινού ενδιαφέροντος στο πλαίσιο πάντα του διεθνούς δικαίου. Πολύ πρόσφατα, τον Ιούλιο του 2008, ο νέος Πρόεδρος της Ρωσίας υπέγραψε ένα δόγμα εξωτερικής πολιτικής με το οποίο έθεσε, ανάμεσα σε άλλα, και το πλαίσιο συνεργασίας ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ρωσία. Ο κ. Μετβέντεβ μίλησε για ένα στρατηγικό συνεταιρισμό με τις ΗΠΑ, με στόχο να ξεπεραστούν οι οποιεσδήποτε αρνητικές αντιλήψεις και να επικεντρωθούμε από κοινού στις πραγματικές απειλές και προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Δυστυχώς, χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία για μια τέτοια συνεργασία. Και αυτό οφείλεται σε μια σειρά άστοχων ενεργειών των ΗΠΑ.

Μπορείτε να μας αναλύσετε περισσότερο αυτή την άποψη;

Οι ΗΠΑ φαίνεται να ακολουθούν το δόγμα Μπρζεζίνσκι, όπως αυτό αναλύθηκε στο βιβλίο του «Η Μεγάλη Σκακιέρα». Έστω και αν τις τελευταίες δεκαετίες τα δεδομένα έχουν αλλάξει άρδην, έστω και αν η κατανομή ισχύος και συμφερόντων έχουν αναθεωρηθεί, έστω και αν κόσμος μας έγινε πιο περίπλοκος, η Ουάσινκτον ακολουθεί μια πολιτική που στόχο έχει την επικράτηση των ΗΠΑ, ως της μόνης υπερδύναμης, η οποία θα ρυθμίζει την διεθνή πολιτική κατά το δοκούν. Έτσι ακολουθούν μια πολιτική παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων λαών και κυβερνήσεων με στόχο δήθεν την διεθνή σταθερότητα, όμως με πραγματικό αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του συστήματος διεθνών σχέσεων. Εμείς δεν νομίζουμε ότι ο υπόλοιπος κόσμος συμφωνεί με αυτή την προσέγγιση.

Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι η ρωσική αντίδραση στις πολιτικές τους είναι αδικαιολόγητη. Δεν πρέπει να ενοχλεί την Ρωσία, υποστηρίζεται, η διάδοση της δημοκρατίας και η διεύρυνση των συλλογικών οργανισμών ασφάλειας, όπως του ΝΑΤΟ.

Αν ο τρόπος με τον οποίο διαδίδεται η δημοκρατία είναι αυτός με τον οποίο οι ΗΠΑ επενέβηκαν στο Ιράκ, τότε εμείς μπορούμε να επιβιώσουμε και χωρίς τέτοιου είδους «δημοκρατία». Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για διάδοση της δημοκρατίας, αλλά για διάδοση του χάους και μερικών ολιγαρχικών καθεστώτων, τα οποία είναι ελεγχόμενα από τις ΗΠΑ. Τώρα, για το ΝΑΤΟ, η Ρωσία δεν συμφωνεί με τα σχέδια διεύρυνσης αυτού του οργανισμού στην Ουκρανία, την Γεωργία και σε άλλες περιοχές που συνορεύουν με την Ρωσία, διότι μία τέτοια ενέργεια θα απειλήσει την ασφάλεια της χώρας μας.

Στην Λευκωσία εκφράστηκαν κάποιες ανησυχίες για την απόφαση της Ρωσίας να στηρίξει την ανεξαρτησία της Ν. Οσετίας και της Αμπχαζίας. Μήπως αυτή η ενέργεια επηρεάζει την πολιτική της Ρωσίας στο Κυπριακό;

Η θέση της Ρωσίας είναι ότι κάθε ζήτημα πρέπει να εξετάζεται ανεξάρτητα και στο πλαίσιο των ιστορικών και πολιτικών ιδιαιτεροτήτων του. Αυτές οι δύο περιπτώσεις που αναφέρατε πιο πάνω δεν συνδέονται με το Κυπριακό σε καμιά περίπτωση. Η πολιτική της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο ζήτημα της Κύπρου βασίζεται πάνω σε αναλλοίωτες αρχές και κανόνες, όπως και στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, και δεν πρόκειται να αλλάξει.

One Comment

  1. Pingback

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>