Γράφει:

Κόκκινο Πλάνο: Οι βόρειοι και οι νότιοι…

του Ελευθέριου

Για να πω και την αλήθεια αυτή, την δήλωση του Προέδρου Χριστόφια που λεει ότι ο φίλος Ταλάτ άλλα λεει μέσα και άλλα έξω δεν την καταλαβαίνω, γιατί, αν αυτά που λεει μέσα ήταν θετικά και εποικοδομητικά, τότε η διαδικασία λογικά θα προχωρούσε γρήγορα και σωστά. Άρα, αν αυτά που λεει ο φίλος του Προέδρου Χριστόφια μέσα είναι αρνητικά, τότε είναι και αυτά τα οποία λεει και έξω… σε συνεργασία με το επίσημό και ανεπίσημο κράτος της Τουρκίας. Και είναι πλέον αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι υπάρχουν δύο γραμμές από μέρους των Τούρκων και της ηγεσίας των τουρκοκυπρίων όσον αφορά το κυπριακό.

Άλλωστε είναι και απόδειξη ότι η κοινή γραμμή πλεύσης τους και η επιτυχημένη πολιτική τους, και τα οράματα τους για την Κύπρο τόσα χρόνια, τους οδήγησε σε θετικά αποτελέσματα μια και η δική μας πλευρά αναγκάστηκε να υποχωρήσει ουκ ολίγες φορές και με προοπτική περαιτέρω υποχωρήσεων, όπως θέλει και δηλώνει η ηγεσία του ΔΗΣΥ (την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω)!

Ακούμε δηλώσεις ότι η Μόρφου θα πρέπει να είναι υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Χριστόφια να δηλώνει ότι δεν τον ενοχλεί να ζει κάτω υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση. Γιατί εμείς που μένουμε σε αυτό τον ταλαιπωρημένο τόπο και είμαστε πραγματικοί Κύπριοι θέλουμε να διαχωρίσουμε γεωγραφικά, πολιτικά και άλλως πως, αυτό τον χώρο και να μιλούμε για εκ περιτροπής προεδρία και όχι για ένα πολίτη, μία ψήφο, πράγμα που θα οδηγούσε ακόμα και τον Ελληνοκύπριο να ψηφίσει Τουρκοκύπριο πρόεδρο, αν τον εξέφραζε, μέσα από το προεκλογικό του πρόγραμμα; Είμαστε ή δεν είμαστε χώρα της Ευρώπης με αρχές, αξίες και ιδανικά; Γιατί να θέλουμε να διαχωρίσουμε τον λαό σε νότιους και βόρειους και να περιορίσουμε ανθρώπινα και άλλα δικαιώματα; Γιατί αυτή η ρατσιστική συμπεριφορά έναντι του κυπριακού λαού στο σύνολό του επειδή πριν τριάντα ένα χρόνια, κάτω από άλλες συνθήκες, έγινε μια συμφωνία περί διζωνικής και δικοινοτικής ομοσπονδίας; Γιατί φοβόμαστε να σκεφτούμε ότι εκείνη η συμφωνία του ’77 αποτελεί σήμερα μια αναχρονιστική προσέγγιση του κυπριακού προβλήματος; Γιατί ενταχθήκαμε στην ενωμένη Ευρώπη, όταν εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύουμε στους θεσμούς, αρχές και αξίες της, και με εναγκαλισμούς με την κατοχή προσπαθούμε να πείσουμε για την δυνατή θέλησή μας για λύση διζωνικής ομοσπονδίας, δηλαδή μιας λύσης διαχωριστικής;

Εδώ η Ευρώπη προσπαθεί να καταργήσει σύνορα και να δημιουργήσει ενιαίο σύνταγμα και εμείς προσπαθούμε να πείσουμε εαυτούς για την ορθότητα της επιλογής της διζωνικότητας θέτοντας θέμα αξιοπιστίας της πλευράς μας, την στιγμή που η Τουρκία σκλήρυνε χίλιες φορές την στάση της χωρίς καμμία απολύτως συνέπεια από κανένα.

Ίσως να ακούγεται λίγο παράξενα αυτή η σκέψη σε εκείνους που προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο για αυτή τη μορφή της λύσης, περισσότερο όμως ακούστηκε παράξενα η δήλωση του κ. Παπάκωστα για το ξεθώριασμα του ενιαίου αμύντικού σχεδιασμού, η οποία ήταν απογοητευτική, αλλά εξίσου απογοητευτικά ήταν και όλα τα παρατράγουδα που συνέβησαν την ημέρα της κυπριακής ανεξαρτησίας στον χώρο της παρέλασης…

Ας σοβαρευτούμε επιτέλους σ αυτόν το τόπο… Ο εισβολέας είναι εδώ και καραδοκεί!!

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>