Υστερόγραφο: Η απαλλαγή θα φέρει και την αλλαγή;

Σε αυτό το κείμενο καταθέτουμε μερικές σκέψεις την επαύριο της μεγάλης εκλογικής νίκης του Μπαράκ Ομπάμα. Κατ” αρχάς, θα πρέπει να αναρωτηθούμε κατά πόσον η εκλογή Ομπάμα σηματοδοτεί το τέλος της ιδεολογικής κυριαρχίας των συντηρητικών στις ΗΠΑ, την οποία τροχιοδρόμησε ο Ρόναλντ Ρήγκαν πριν από 28 χρόνια. Ενδεχομένως να έχουμε περάσει σε μια εποχή κατά την οποία οι φιλελεύθερες και όχι οι συντηρητικές ιδέες θα καθορίζουν το πλαίσιο πολιτικής τόσο στα διεθνή, όσο και στα εσωτερικά των ΗΠΑ ζητήματα. Εάν ο Ομπάμα επιθυμεί πράγματι να αλλάξει τις ΗΠΑ και τον κόσμο, θα πρέπει πρώτα να έχει τα «κότσια» να συγκρουστεί με κατεστημένα συμφέροντα και αντιλήψεις που προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τα «τι» και τα «πώς» στην μητρόπολη του καπιταλισμού. Σε αντίθετη περίπτωση, θα κινηθεί στην λογική Μπιλ Κλίντον ο οποίος, ως Πρόεδρος, με το επικοινωνιακό του χάρισμα καλλιέργησε μία εικόνα ανανέωσης και ανατροπών στην αμερικανική πολιτική, στην πραγματικότητα όμως δεν συγκρούστηκε και δεν ρίσκαρε να προβεί σε βαθιές και ανατρεπτικές τομές. Αποτέλεσμα ήταν να επαναβεβαιωθεί, στις πρώτες εκλογές μετά το τέλος της θητείας του, η κυριαρχία των συντηρητικών ιδεών μέσω της εκλογής (και επανεκλογής) του πιο χαρακτηριστικού εκπροσώπου τους μετά τον Ρήγκαν.

Σε ό,τι αφορά τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και το κυπριακό, τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Είναι γεγονός ότι το δίδυμο Ομπάμα-Μπάιντεν είναι σχετικά προσβάσιμο για το ελληνικό στοιχείο. Εάν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα προωθηθούν μεθοδικά και χωρίς αυταπάτες, τότε ίσως δούμε μια πιο ισορροπημένη πολιτική, κυρίως στο ζήτημα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι η επιρροή του ελληνοαμερικανικού παράγοντα είναι ικανή να υπερφαλαγγίσει πάγια αμερικανικά εθνικά συμφέροντα προς όφελος αντίστοιχων ελληνικών. Ναι μεν οι πόρτες θα είναι ανοικτές για τα ελληνικά αιτήματα, δεν είναι όμως βέβαιο ότι πίσω από αυτές τις πόρτες θα υπάρχει πάντοτε η απαιτούμενη προθυμία για την ικανοποίησή τους. Αναφορικά δε με το κυπριακό, όπως είχαμε γράψει και στο εκδοτικό σημείωμα του προηγούμενου τεύχους, ας μην περιμένουμε ουσιαστική βοήθεια από τις ΗΠΑ για την κάμψη της τουρκικής αδιαλλαξίας όσο η δική μας πολιτική στερείται οράματος και προοπτικής λόγω της αδιέξοδης υποχωρητικότητάς της.

Σε κάθε πρίπτωση, η εκλογή Ομπάμα αποτελεί μια θετική εξέλιξη για τις σπαρασσόμενες από την οικονομική κρίση ΗΠΑ και για τον πλανήτη. Το τέλος της θλιβερής οκταετίας Μπους, με την ιδεολογική κυριαρχία των νεοσυντηρητικών και τον επιθετικό και επικίνδυνο ιδεαλισμό της, είναι από μόνο του μια ευχάριστη είδηση. Ο Ομπάμα μπορεί να δώσει προοπτική εάν π.χ. αφουγκραστεί τις ανάγκες του ασθμαίνοντος φυσικού περιβάλλοντος και επαναφέρει τις ΗΠΑ στον δρόμο του πολυμερισμού και του διαλόγου με την Ευρώπη, με αναδυόμενες δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα, αλλά και με το Ιράν. Είναι δε πρώτιστης σημασίας η απάλειψη των νεοσυντηρητικών καταλοίπων στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και το Ιράκ δεν μείωσαν το πρόβλημα αλλά το όξυναν, τροφοδοτώντας με αντιδυτικό μένος στρατιές νεαρών ισλαμιστών, έτοιμων να πεθάνουν στο όνομα του Αλλάχ παρασύροντας μαζί τους στο θάνατο πολλούς αθώους. Θα πρέπει να γίνουν βήματα φιλίας προς τον αραβικό κόσμο, με πρώτιστο την προώθηση λύσης του Μεσα-νατολικού χωρίς a priori εύνοια των ισραηλινών συμφερόντων.

Εάν όμως ο Ομπάμα αποτύχει να σπάσει τα αποστήματα που δημιούργησε η αδιέξοδη πολιτική Μπους εντός και εκτός ΗΠΑ, η αμερικανική παγκόσμια πρωτοκαθεδρία θα βρεθεί πιο κοντά παρά ποτέ στο τέλος της, μετά από εξήντα και πλέον χρόνια. Ταυτόχρονα, ο κόσμος θα εξακολουθήσει να πληρώνει τα σπασμένα της καταστροφής του περιβάλλοντος, της οικονομικής και ενεργειακής κρίσης, αλλά και της εξάπλωσης νοσηρών φαινομένων όπως η τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>