Γράφει: ,

Συνέντευξη Γιώργου Γεωργίου, Ζωγράφου

“Δεν ακολουθώ την οποιαδήποτε μόδα”

 

Γιώργος Γεωργίου, ζωγράφος

στην Ελένη Οδυσσέως

Ο Γιώργος Γεωργίου γεννήθηκε στο Yanounde-Cameroon της Κεντρικής Αφρικής. Σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ) την περίοδο 1989-1995. Σπούδασε ζωγραφική στο Α” εργαστήριο ζωγραφικής με καθηγητή το Δημήτριο Μυταρά, γλυπτική στο Α” εργαστήριο γλυπτικής με καθηγητή τον Ενθύμιο Πανουργία και σκηνογραφία στο Α” εργαστήριο του καθηγητή Γιώργου Ζιάκα, όπου μαζί με τον δάσκαλό του συνεργάστηκαν και κατασκεύασαν το σκηνικό Μαρκίζα στο έργο “Στάση Λεωφορείου”, του Ουίλλιαμ Ίνγα, τον Ιούλιο του 1995.

-Γιώργο, μίλησέ μας λίγο για την πιο πρόσφατή σου δουλειά. Ετοιμάζεις κάποια έκθεση στο άμεσο μέλλον και που;

Η πιο πρόσφατη δουλειά μου έχει θέμα το Κυπριακό τοπίο, το οποίο προορίζεται για μια έκθεση που θα γίνει στην Αμερική, η ημερομηνία της οποίας δεν έχει ακόμα οριστεί. Έτσι δουλεύω χωρίς περιοριστικούς όρους. Λεπτομέρειες δεν μπορώ να πω αφού η προετοιμασία των έργων ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί.

Ποια είναι τα ερεθίσματα σου για να δημιουργήσεις μια έκθεση ή ένα πίνακα;

Η πολυθεΐα, ο θάνατος, η θρησκεία, ο πολιτισμός, τα σύμβολα, ο έρωτας, οι γυναίκες… Αυτά είναι τα πράγματα που μου δημιουργούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ερεθίσματα και θαυμασμό. Για παράδειγμα, ο πολυθεϊσμός αποτελεί μια ζωτική δύναμη. Την έχει μεγάλη ανάγκη ο άνθρωπος. Τι είναι η πολυθεΐα; Ο Δρυς ήταν θεός, τα δέντρα ήταν θεοί, τα ζώα ήταν θεοί. Να η ενέργεια! Και αυτή προέρχεται από την αγάπη μας για την φύση και ανάλογα πάντα με την αντιληπτική σου ικανότητα να συνεννοηθείς μαζί της. Είναι τρομερά λεπτές έννοιες αυτές! Βάζουν μέσα μας το μαγικό στοιχείο. Την δύναμή τους. Όσο κοιτάζουμε την φύση και όσο εξοικειωνόμαστε μαζί της στο έργο μας, στις σχέσεις μας και στην ζωή μας την ίδια.

Μίλησέ μας για την λειτουργία του εργαστηρίου ζωγραφικής. Ποιοι είναι, ως επί το πλείστον, οι μαθητές/φοιτητές του εργαστηρίου;

Η λειτουργία του εργαστηρίου βασίζεται πάνω σε καθαρές ακαδημαϊκές αρχές. Το σχέδιο, η σύνθεση, το χρώμα, είναι μερικές από αυτές. Η επικοινωνιακή δομή μέσα από αυτές τις έννοιες και αρχές είναι αρκετά δύσκολη να την κατανοήσουν στα πρώτα χρόνια και αργότερα να την εμπεδώσουν και να την εκφράσουν στην δουλειά τους. Ωστόσο, στο εργαστήριό μου έχω μαθητές και φοιτητές και ανθρώπους με μεγάλο ζήλο γύρω από την τέχνη. Όλοι μαζί συνεργαζόμαστε και δημιουργούμε ό,τι μπορεί ο καθένας ξεχωριστά. Ζώντας μια εποχή ρευστών πεποιθήσεων και αμφίβολων παραδοχών, οι μαθητές μου δέχονται ψύχραιμα και χωρίς εμπάθεια την πρόκληση να δημιουργήσουν και να συζητήσουν εφ” όλης της ύλης όλα τα θέματα και τους προβληματισμούς, με σκοπό να τα περάσουν στο δικό τους καμβά.

Άνθρωπος, κοινωνία και τέχνη. Σχολίασε αυτό το τρίπτυχο και τις αλληλεπιδράσεις που ασκούνται προς όλες τις κατευθύνσεις.

Τόσο το να πεις “η ζωγραφική που κάνω είναι τόσο καλή και γι” αυτό ο κόσμος την αγοράζει”, όσο και το να πεις “η ζωγραφική που κάνω είναι τόσο μπροστά που ο κόσμος δεν μπορεί να την καταλάβει και έτσι δεν την αγοράζει” είναι κοινοτοπίες. Εκείνο που ξέρω είναι πως, όταν κάνω ένα έργο δεν σκέφτομαι τι θα το κάνει να πουληθεί ή όχι. Αυτός ο προβληματισμός δεν μπορεί να ενταχθεί στην προβληματική ενός σοβαρού ζωγράφου. Η κοινωνία ακολουθεί πολλές φορές την απερχόμενη μόδα, το ίδιο και οι τέχνες και στο τέλος οι άνθρωποι. Προσωπικά δεν ακολουθώ την οποιαδήποτε μόδα, αλλά η αγωνία μου ξεκινάει από το να είμαι βαθύτατα και ουσιαστικά εγώ. Δεν σκέφτομαι ποτέ ποια είναι η σχέση της Κύπρου μας με μια τάση, αλλά ποιο έργο με εκφράζει και είναι συνεπές με αυτό που είμαι εγώ! Αν αυτό επιτευχθεί τότε αναγκαστικά θα εκφράζει και τον γενικότερο χώρο μέσα στον οποίο κινούμαι και ζω. Η χώρα μας δεν προώθησε ποτέ στην διαπολιτισμικότητα των καλλιτεχνικών αξιών και τον σημαντικό ρόλο που μπορούσαν να παίζουν οι πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, σε μια εποχή που οι μητροπόλεις της τέχνης δεν λειτουργούσαν πια απολυταρχικά, αλλά συνενωτικά, σαν τόποι συνάντησης και σταυροδρόμια διαφορετικών πολιτισμών και εθνοτήτων. Ακόμη και σε διεθνείς εκδηλώσεις όσες φορές εκπροσωπήσαμε την χώρα μας, δεν είχαμε ποτέ τις εγγυήσεις μιας επίσημης εθνικής υποστήριξης, όπως την είχαν άλλοι Ευρωπαίοι συνάδελφοί μας. Χρειάζεται τέλος μια αναδιάρθρωση της πολιτισμικής μας ζωής, που οπωσδήποτε έχει μεγάλη σημασία να συνειδητοποιήσουμε και να διεκδικήσουμε, σε μια εποχή που η τέχνη καλύπτει σφαιρικά όλη την εμπειρία του 20ού αιώνα. Θυμάμαι τα λόγια του Alber Kami: “Έχω την πιο υψηλή και την πιο λανθασμένη ιδέα για την τέχνη, τόσο υψηλή ώστε δεν δέχομαι να την υποτάξω σε τίποτα, τόσο παθιασμένη, ώστε δε θέλω να την χωρίσω από το τίποτα”.

Πώς βλέπεις την εξέλιξη της τέχνης της ζωγραφικής στην Κύπρο;

Η προώθηση της τέχνης είναι μια υπόθεση που δεν πρέπει να απασχολεί τον καλλιτέχνη, αλλά την επίσημη πολιτιστική πολιτική μιας χώρας καθώς και τις γκαλερί. Η εξέλιξη προς το παρόν έχει κάποια προβλήματα τα οποία αναμένουμε ότι θα εξαλειφθούν σύντομα για το καλό του τόπου μας. Πιστεύω ότι θα έχουμε θετικά αποτελέσματα, αφού ξεκίνησε μια ενεργοποιημένη “αισθητική τάση”, στο βλέμμα του πολυάσχολου θεατή, ο οποίος βομβαρδίζεται καθημερινά με εικόνες που καταναλώνονται σε δευτερόλεπτα. Το ζήτημα είναι ο θεατής να μην καταντά καταναλωτής αλλά μύστης.

Ποιους θεωρείς μεγάλους δασκάλους της τέχνης στην Κύπρο ή στο εξωτερικό;

Πολλούς. Θα αναφέρω μερικούς:

Λευτέρης Οικονόμου, Τηλέμαχος Κάνθος, Χριστόφορος Σάββας, Ανδρέας Ασπρόφτας, Γεώργιος Πολ. Γεωργίου, Δημήτρης Μυταράς, Νικόλαος Γύζης, Γεώργιος Ιακωβίδης, John Singer Sargent, Odd Nerdrum, Pablo Picasso.

Ατομικές Εκθέσεις: 1997 Hilton Hotel Λευκωσία, 2000 Opous 39 Gallery Λευκωσία, 2001 Opous 39 Gallery Λευκωσία, 2005 Gallery K Λευκωσία.

Ομαδικές Εκθέσεις: 1991 Titanium Gallery Αθήνα, 1992 Κρεωνίδης Gallery (Α Εργαστήριο/Αθήνα), 1992 1ον Σαλόνι Νέων Καλλιτεχνών (ΑΕΝΑΟΝ/Αθήνα), 1993 Παγκύπρια Έκθεση (Πύλη Αμμοχώστου/Λευκωσία), 1995 Ελληνικό τοπίο (ΑΕΝΑΟΝ/Αθήνα), 1997 ΘΕΚΛΑ Gallery Λάρνακα

Δημόσιες και Ιδιωτικές Συλλογές: Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών, Συλλογή Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου, Συλλογή Μουσείου Ιεράς Μονής Κύκκου, Ιδιωτική Συλλογή Μ. Ζαμπέλλα.

One Comment

  1. ΤΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
    9 Μαρτίου 2011 13:36

    ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΣΤΑΛΕΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>