Γράφει:

Πόσο «άνθρωποι» είμαστε με τα ζώα;

του Μάριου Χριστοφόρου

Μερικοί λένε ότι η πραγματική εικόνα μια κοινωνίας φαίνεται από την συμπεριφορά της απέναντι στα ζώα. Στην Κύπρο, πολλές οικογένειες αγοράζουν ζώα συντροφιάς, πρωτίστως σκύλους, αλλά και γάτους ή εξωτικά ειδή (παπαγάλοι , ιγκουάνα και αλλά). Με κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς ο πληθυσμός των σκύλων ανέρχεται γύρω στις 150.000, ποσοστό πολύ ψήλο σε αναλόγια πληθυσμού, με σχεδόν ένα σκύλο να αντιστοιχεί σε κάθε σπίτι. Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν σημαίνει και μεγάλο ποσοστό ζωοφιλίας. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχουν παρατηρηθεί αυξημένα κρούσματα κακομεταχείρισης κατοικίδιων ζωών ή και εγκατάλειψής τους. Οι αριθμοί των αδέσποτων ζώων αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και έχουν ήδη φτάσει σε ανησυχητικό σημείο.

Η «πρωτότυπη» κυπριακή νομοθεσία

Τα ζώα συντροφιάς διέπονται από τον «Περί προστασίας και ευημερίας των ζώων» νόμο. Ο νόμος αυτός περιλαμβάνει όλα τα ζώα που βρίσκονται κάτω από τον ανθρώπινο έλεγχο (τόσο τα ζώα συντροφιάς, όσο και παραγωγικά ζώα), στα οποία ορίζει ότι πρέπει να παρέχεται επαρκής σίτιση, στέγαση και κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης.

Ειδικότερα για τα κατοικίδια υπάρχει ο «περί σκύλων νόμος», ενώ για τα άλλα ειδή δεν έχει ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο. Η συγκεκριμένη νομοθεσία πάντως στην Κύπρο έχει τις δικές της… πρωτοτυπίες, οι οποίες περιπλέκουν πολλές φορές τα πράγματα. Για την στέγαση, τις συνθήκες διαβίωσης και τα μητρώα εγγραφής των σκύλων με την τοποθέτηση μικροτσιπ, την ευθύνη έχουν οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές. Από την άλλη, για την ευημερία των σκύλων, υπεύθυνες είναι οι κτηνιατρικές υπηρεσίες. Όμως η ευημερία ενός ζώου επηρεάζεται άμεσα από τις συνθήκες διαβίωσής του και ο χωρισμός τους στην νομοθεσία δεν φαίνεται να εξυπηρετεί κάποιο σκοπό, εκτός από την διόγκωση της γραφειοκρατίας.

Η Μαίρη Αναστάση ασχολείται εδώ και χρόνια με τις ζωοφιλικές οργανώσεις στην Κύπρο και, όπως οι περισσότεροι ζωόφιλοι, έχει να λέει για το χαμηλό επίπεδο ευημερίας των κατοικίδιων ζώων σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Χαρακτηρίζει το νομοθετικό πλαίσιο στην Κύπρο ασαφές, με αποτέλεσμα η μια υπηρεσία να παραπέμπει στην άλλη για συγκεκριμένα προβλήματα των ζώων. Θεωρεί ότι η τοπική αυτοδιοίκηση δεν κάνει όσα πρέπει σε αυτό τον τομέα, διότι δεν έχει επαρκές προσωπικό και επίσης δεν διαθέτει αρκετούς οικονομικούς πόρους. Όσον αφορά τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, εκφράζει την άποψη ότι θέτουν ως πρωταρχικό στόχο τα παραγωγικά ζώα, αν και διερευνούν θέματα ευημερίας των σκύλων, εφόσον κληθούν.

Πού καταλήγουν τα αδέσποτα;

Η κα. Αναστάση μαs μίλησε για τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό αδέσποτων και τους υπαίτιους. Ασυνείδητοι ιδιοκτήτες που απερίσκεπτα αγοράζουν και μετά εγκαταλείπουν τα κατοικίδιά τους, ενώ μια ανοιχτή πληγή για τους φιλόζωους είναι και η εποχή του κυνηγίου, κατά την οποία γεμίζουν οι ορεινές κοινότητες με αδέσποτα ζώα.

Οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες μας πληροφόρησαν για το πώς αντιμετωπίζονται τα αδέσποτα σύμφωνα με τον «περί σκύλων νόμο» του 2002-2005. Καταρχάς, ο ιδιοκτήτης είναι υποχρεωμένος να εγγράψει τον σκύλο του στο μητρώο εγράφης των δημοτικών και κτηνιατρικών υπηρεσιών και να πληρώνει το τέλος κατοχής του. Αν βρεθεί ένας αδέσποτος σκύλος, υπεύθυνες για την περισυλλογή του είναι οι δημοτικές αρχές .

Ο προϊστάμενος των Υγειονομικών Υπηρεσιών Δήμου Λευκωσίας Φίλιππος Πέτσας μας επισήμανε ότι τα αδέσποτα ζώα περισυλλέγονται και μεταφέρονται σε εγκριμένα υποστατικά. Ελέγχεται αν έχουν μικροτσίπ για να ειδοποιηθεί ο ιδιοκτήτης τους. Σε περίπτωση που ο σκύλος δεν διαθέτει μικροτσίπ, τότε για 15 μέρες γίνονται ανακοινώσεις στον τύπο με την ακριβή περιγραφή του σκύλου. Αν δεν εντοπιστεί ο ιδιοκτήτης του σκύλου υπάρχουν δυο εναλλακτικά σχεδία: Είτε ευθανασία του ζώου, είτε προώθησή του σε καταφύγια ζωών με την προοπτική υιοθέτησής του από άλλους. Ο κύριος Πέτσας μας ανάφερε ότι ο δήμος Λευκωσίας μαζεύει μηνιαίως γύρω στους 10 αδέσποτους σκύλους και ότι η ευθανασία, αν κριθεί αναγκαία, γίνεται μόνο από ιδιώτες κτηνιάτρους. Μας μίλησε ακόμα για την πρόθεση όλων των δήμων της μείζονος Λευκωσίας για τη δημιουργία ενός μεγάλου καταφυγίου ζώων.

Οι ζωόφιλοι φαίνεται να έχουν την δική τους άποψη. Η κα. Ανάσταση μας αναφέρει ότι πολύ λίγοι δήμοι έχουν την δυνατότητα εγκριμένων εγκαταστάσεων μεταφοράς αδέσποτων ζώων και ότι τα καταφύγια των ζώων δημιουργήθηκαν με ιδιωτικές πρωτοβουλίες και είναι υπερπλήρη. Μας κατήγγειλε ακόμα ότι σε μερικούς δήμους την ευθανασία των ζώων την κάνουν ανειδίκευτοι εργάτες, θέτοντας σε κίνδυνο και την ιδία την ζωή τους, αφού δεν έχουν την ανάλογη επιστημονική κατάρτιση. Η πεποίθηση αυτή εκφράζεται και από κύκλους ιδιωτών κτηνιάτρων. Πάντως τη συγκεκριμένη καταγγελία διέψευσαν τόσο κτηνιατρικοί λειτουργοί όσο και ο εκπρόσωπος του Δήμου Λευκωσίας. Θεωρούμε ωστόσο ότι όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά και ότι οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ερευνήσουν το θέμα.

Δηλητηριάσεις και άλλα δεινά.

Από την άλλη είναι και οι δηλητηριάσεις ζώων τις οποίες οι ζωόφιλοι χαρακτηρίζουν ως καρκίνωμα. Εχουν μάλιστα ζητήσει επανειλημμένα την απόσυρση από την αγορά γνωστών δηλητηρίων που κυκλοφορούν ελεύθερα και χρησιμοποιούνται πολλές φορές ανεξέλεγκτα στη γεωργία.

Η διερεύνηση περιστατικών δηλητηρίασης σκύλων και γάτων είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση και απαιτεί τόσο την συνεργασία των αστυνομικών αρχών, όσο και των κτηνιατρικών υπηρεσιών. Από την άλλη οι αρχές τις περισσότερες φορές φαίνεται να μην έχουν τον χρόνο ή την διάθεση να ερευνήσουν παρόμοια περιστατικά. Ενώ η έλλειψη χρόνου και μέσων είναι ως ένα βαθμό κατανοητή, συμπεριφορές αστυνομικών απέναντι στις καταγγελίες για δηλητηριάσεις ζώων είναι συχνά απαράδεκτες. Μια κύρια μας ανέφερε ότι όταν τηλεφώνησε να αναφέρει το περιστατικό της στις αστυνομικές αρχές το μόνο που της είπε ο επί καθήκοντι αστυνομικός ήταν: «Άλλον πάνω, κυρία»! Ας το αφήσουμε ασχολίαστο.

Αν θέλουμε να θεωρούμαστε ευρωπαϊκό κράτος, χρειάζεται να αλλάξουμε πρωτίστως νοοτροπία και να σεβόμαστε τα κατοικίδια ζώα. Κι αυτό δεν επαφίεται μόνο στην κρίση του κάθε πολίτη. Οι αρμόδιες υπηρεσίες πρέπει να επιδείξουν μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην εφαρμογή της νομοθεσίας απαιτώντας από όλους τους ιδιοκτήτες σκύλων να τους εγγράψουν. Μέχρι στιγμής στα μητρώα εγγραφής των σκύλων έχουν εγγραφεί μόνο 30.000, στερώντας τις δημοτικές αρχές από τεραστία έσοδα που θα μπορούσαν να διατεθούν για την δημιουργία καταφυγίων και την περαιτέρω στελέχωση των δημοτικών υπηρεσιών. Οι ζωοφιλικές οργανώσεις εκτελούν ένα σημαντικό έργο, αλλά δεν μπορούν να είναι υποκατάστατο του κρατικού μηχανισμού.

4 Comments

  1. Αντωνία
    14 Οκτωβρίου 2009 16:36

    Έχω κουραστεί να ψάχνω λύσεις, για πράγματα που έπρεπε να είχε μεριμνήσει η κυβέρνηση και οι εκάστοτε κυβερνήσεις.. Συνεργασία πολιτών, ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, μόνο αυτό μας έχει μείνει..
    Κυπραίοι ξυπνάτε! Τα ζώα έχουν ψυχή, αισθήματα.. Μπορούν να σας δώσουν την αγάπη, που ένας «άνθρωπος» δε θα μπορέσει ίσως ποτέ.. Μην τους στερείτε το ΔΙΚΑΙΩΜΑ!

  2. Παντελής
    27 Οκτωβρίου 2009 11:41

    Ψάχνεις καλή μου Μαρία στους Κυπραίους ανθρωπιά προς στα ζώα! Εδώ στους ανθρώπους δεν φαινόμαστε σαν άνθρωποι, στα κτηνά να φανούμε?

  3. χριστακης
    14 Νοεμβρίου 2009 23:56

    κυπραιος ισον γαδαρος.καθημερινα δεκαδες σκυλοι ειναι νεκροι στην μεση του δρομου.

  4. lou
    12 Οκτωβρίου 2010 17:33

    oi kiprioi einai aparadektoi me ta zoa!!min sas koroideyoun!!oi euthanasies pou ginontai kathe vdomada einai para polles!!kamia lipisi gia ta zoa den iparxei sti deithen politismenoi kipro!!an vgeis ston dromo gates kai skoiloi einai kato patimenoi apo ta amaksia kai pairnane kai ksanapairnane apo pano tous!!ayth einai h paidia mas kyrioi!!bravo mas!!

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>