Email στον κουμπάρο: Περί κουλτούρας και ιστορίας

Κουμπάρε, σε χαιρετώ από το νησί της Αφροδίτης.

Αγαπημένε μου φίλε, πολλά έχουν αλλάξει εδώ στην Κύπρο από την τελευταία φορά που μιλήσαμε. Όλα όσα ξέραμε για αυτόν τον τόπο ανατρέπονται και πρέπει να τα μάθουμε από την αρχή. Μην εκπλήσσεσαι, αλήθεια λέω. Βγήκε και το δήλωσε ο Υπουργός μας, ο της Παιδείας. Έστειλε μάλιστα και εγκύκλιο στα σχολεία πως πρέπει να αλλάξουμε την διδασκαλία της ιστορίας και της λογοτεχνίας για να προωθήσουμε λέει «κουλτούρα ειρηνικής συμβίωσης με τους Τουρκοκυπρίους ενόψει της ενδεχόμενης λύσης του κυπριακού».

Δεν ξέρω αν άκουσες κάτι εκεί στην ξενιτιά αλλά εδώ έγινε σάλος περί κουλτούρας και ιστορίας.

Αλλά ποιοι είμαστε εμείς που θα μπορούσαμε να αμφισβητήσουμε κοτζάμ Υπουργό Παιδείας; Μάλλον θα έχει δίκαιο. Τι μάλλον δηλαδή, είναι βέβαιο πως έχει δίκαιο και πρέπει κι εμείς οι απλοί πολίτες να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια. Πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να είμαστε έτοιμοι σε μια ενδεχόμενη λύση του χρόνιου προβλήματός μας. Σκέψου, ω τι καταστροφή, να τα βρουν σε όλα οι δύο φίλοι και σύντροφοι συνομιλητές και ο λαός να είναι απροετοίμαστος!

Έτσι κι εγώ, ως καλός πολίτης που είμαι, αποφάσισα να ενστερνιστώ την εν λόγω κουλτούρα. Πήγα στην αποθήκη και βρήκα τις χαρτόκουτες της συσκευασίας ΝΟΥΝΟΥ όπου είχα φυλαγμένα όλα τα σχολικά μου βιβλία και τετράδια. Άναψα το τζάκι κι άρχισα να καίω ένα ένα όλα τα βιβλία ιστορίας και λογοτεχνίας που διδαχτήκαμε στο δημοτικό και γυμνάσιο. Τι να τα κάνω τώρα πια; Ήταν όλα αμαρτωλές αναμνήσεις μιας μαθητικής εποχής που βασίστηκε στο ψέμα και την προπαγάνδα. Δεν σου κρύβω πως ήταν μια επίπονη διαδικασία. Σαν να έκαια ένα κομμάτι του εαυτού μου…

Και να στα χέρια μου το βιβλίο της Κυπριακής Ιστορίας: Μα θα ρίξω στην πυρά τον Ονήσιλο και τον Ευαγόρα, τον Ζήνωνα και τον Κίμωνα, τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό και το Νικόλα Θησέα, τον Αυξεντίου, τον Μάτση, τον Καραολή, τον Παλληκαρίδη και τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο;

… Ναι, το ρίχνω.

Και να στα χέρια μου το βιβλίο της Ελληνικής Ιστορίας: Μα θα ρίξω στην πυρά τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, τον Περικλή και τον Λεωνίδα, τον Μεγαλέξανδρο και τον Μέγα Κωνσταντίνο, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, τον Κολοκοτρώνη και τον Αθανάσιο Διάκο, τον Παύλο Μελά, τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον έφεδρο ανθυπολοχαγό της Πίνδου; … Ναι, το ρίχνω.

Και να στα χέρια μου τα βιβλία λογοτεχνίας και ποίησης: Μα θα ρίξω στην πυρά τον Θούριο του Ρήγα Φεραίου, τον Ύμνον εις την Ελευθερίαν του Διονύσιου Σολομού, τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, τον Αποχαιρετισμό του Ρίτσου, Το Άξιον Εστί του Ελύτη, την 9ην Ιουλίου του Βασίλη Μιχαηλίδη, τη Λευτεριά του Παλληκαρίδη, τον Ονήσιλο του Παντελή Μηχανικού, τους Έλληνες Ποιητές του Κώστα Μόντη; … Ναι τα ρίχνω.

Και να στα χέρια μου τα χάρτινα τετράδια του Υπουργείου Παιδείας της τότε εποχής με το σηματάκι του Δεν Ξεχνώ στο εξώφυλλο, γεμάτα εκθέσεις με τα δικά μου ορνιθοσκαλίσματα: Τίτλος έκθεσης: Η κατεχόμενη μου πατρίδα. Σχόλιο καθηγητή: «Είσαι αεράκι καλοκαιρινό, κήπος ανοιξιάτικος! Μπράβο…» και τότε δάκρυσα αγαπημένε μου φίλε. Δάκρυσα γιατί διαπίστωσα πως αν έγραφα σήμερα την ίδια έκθεση θα έπαιρνα βαθμό μηδέν. Δάκρυσα γιατί κατάλαβα πως το μοναδικό βραβείο που πήρα ποτέ, ως καλύτερος απόφοιτος στα Νέα Ελληνικά, είναι νοθευμένο. Δεν μου άξιζε. Δεν ανατράπηκε μέσα μου μόνο η ιστορία του λαού μου αλλά και η δικιά μου, η προσωπική μου ιστορία.

Εσύ, όταν με το καλό επιστρέψεις από την Αγγλία μην κάνεις το ίδιο λάθος. Να τα κάψεις χωρίς καν να τα κοιτάξεις.

Σε φιλώ, ο κουμπάρος σου ο Ευθύμης.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>