Γράφει: ,

Συνέντευξη Γεώργιου Κολοκασίδη:«Το νερό μπήκε στο αυλάκι για την κατάληξη των συνομιλιών»

Γεώργιος Κολοκασίδης, Αναπληρωτής Πρόεδρος ΔΗΚΟ

στον Μάριο Χριστοφόρου

 

Σε μια περίοδο κατά την οποία το ΔΗΚΟ ταλανίζεται από έντονες εσωτερικές διαφωνίες ως προς την στάση του κόμματος έναντι των επιλογών Χριστόφια στο κυπριακό, ο Αναπληρωτής Πρόεδρος Γ. Κολοκασίδης μιλά στην Σύγχρονη Άποψη. Στην εφ” όλης της ύλης συνέντευξη που μας παραχώρησε αναφέρεται στην αναξιοκρατία και το ρουσφέτι, στην εσωτερική διακυβέρνηση και την οικονομία, στο κυπριακό και στο ζήτημα της αλλαγής της ιστορίας.

Πότε ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με την πολιτική; Υπήρξε καθοριστικός ο ρόλος του πατέρα σας, ο οποίος ήταν ενεργό μέλος στην πολιτική σκηνή;

Τα βιώματα ασκούν επιρροή στον χαρακτήρα κάποιου. Ο πατέρας μου δεν ήταν πολιτικός, αλλά τεχνοκράτης της κυβέρνησης Μακαρίου. Τότε ήταν μια διαφορετική εποχή και υπήρχε χώρος για τεχνοκράτες που δεν είχαν κομματική παράδοση. Αλλά ήταν τα πρώτα ερεθίσματα για εμένα και μου ενέπνευσε ένα πολιτικό ενδιαφέρον.

Αν χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας πολιτικά πού θα τον τοποθετούσατε;

Είμαι κεντρώος, αλλά σε κάποια ζητήματα έχω κεντροαριστερή προσέγγιση διότι πιστεύω στην εμπλοκή του κράτους και στην σμίκρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Πρέπει να υπάρχει μια κοινωνική συνοχή και αποφυγή του φαινομένου ένα μέρος του πληθυσμού να περιθωριοποιείται. Αυτό συμβαίνει σε πολλές χώρες ανεπτυγμένες, οι οποίες αρχίζουν να αντιμετωπίζουν πρόβλημα κοινωνικής συνοχής, λόγω της περιθωριοποίησης μέρους του πληθυσμού. Η κοινωνία δεν έχει την πολυτέλεια να έχει ανθρώπους παρατημένους.

Στην Κύπρο ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, είτε άμεσα είτε έμμεσα, εργάζεται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Πιστεύετε ότι αυτό είναι υγιές στοιχειό της οικονομίας ή ότι θα πρέπει να συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας;

Είναι ένα ζήτημα να υπάρχει μια αποτελεσματική κρατική μηχανή και άλλο θέμα να υπάρχει διογκωμένος δημόσιος τομέας. Αφ” ενός, φαίνεται ότι εργάζονται περισσότεροι άνθρωποι από ό,τι χρειάζεται στον δημόσιο τομέα και αφετέρου υπάρχουν όροι υπερπροστασίας των κεκτημένων των εργαζομένων. Δεν μπορώ να στηρίζω την ανέλεγκτη συνέχιση της εργοδότησης του οποιουδήποτε, διότι θα πρέπει να γίνεται μια σωστή διαχείριση του δημόσιου πλούτου και των διαθέσιμων πόρων. Το να ανέχεσαι την παραβατικότητα και παράνομες διαδικασίες, όλα αυτά ξεπερνούν την εύλογη προστασία του εργαζομένου.

Ο δημόσιος τομέας ασκεί και εποπτικό έλεγχο. Τελικά μήπως αυτή η μονιμότητα οδηγεί και στην ατιμωρησία, αφού ίσως ο υπάλληλος ξέρει ότι δεν θα έχει επιπτώσεις;

Αυτό είναι αίσχος και επηρεάζει τα κοινωνικά πρότυπα. Δηλαδή το γεγονός ότι μπορείς να κλέψεις χωρίς κόστος και να σου μένει το κέρδος της κλοπής χωρίς να καταβάλεις τίμημα, αυτό μέσα από τον χρόνο μεταβάλλει τα κοινωνικά πρότυπα. Και έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση στην οποία τα πρότυπα τα οποία αναδεικνύονται, είναι τα πρότυπα του εύκολου κέρδους και της «αρπακτής».

Τα κόμματα έχουν ευθύνες για την κατάσταση στον δημόσιο τομέα;

O πολιτικός σε κάποια σημεία παρεμβαίνει μεταξύ του κράτους και του πολίτη και υπάρχει ένα χώρος, μια δέσμη ζητημάτων που δικαιολογεί αυτή την παρέμβαση, διαμεσολάβηση. Δυστυχώς σήμερα η πολιτική έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που διεκδικεί ρόλο αποκλειστικού διαμεσολαβητή μεταξύ πολίτη και κράτους και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό παρέμβασης και σε θέματα διορισμών, ώστε ο καθένας καταλήγει να προωθεί τον δικό του ασχέτως προσόντων. Αυτά είναι απαράδεκτα. Τώρα, να μεσολαβήσεις διότι αργεί ένα δημόσιο τμήμα να βγάλει μια άδεια, να εξυπηρετήσει κάποιον και να χρειάζεται να παρέμβεις στο αρμόδιο τμήμα για να τον βοηθήσεις, αυτό είναι θεμιτό. Αλλά το να φτάσεις στο σημείο να παρεμβαίνεις σε θέματα διορισμών και προαγωγών, παραμερίζοντας κριτήρια ποιότητας, αυτό είναι εγκληματικό. Είμαστε πολύ μικρή χώρα για να θέτουμε στο περιθώριο τους ποιοτικούς ανθρώπους που διαθέτουμε.

Εσείς, κατέχοντας μια σημαντική θέση στον πολιτικό βίο, είσαστε έτοιμος να αλλάξετε αυτή την νοοτροπία παρεμβατισμού;

Ναι, εγώ προσωπικά είμαι έτοιμος και θεωρώ ότι είναι μέρος της αποστολής οποιουδήποτε πολιτικού. Γιατί αυτό το είδος παρεμβατισμού γίνεται συχνά καταχρηστικά εις βάρος του τόπου. Δηλαδή το γεγονός ότι μπορεί στο εξωτερικό να μην μας εκπροσωπεί ό,τι καλύτερο έχουμε, σιγά-σιγά θα οδηγεί στο να χάνεται η αξιοπιστία μας και το παραγόμενο προϊόν θα είναι συνεχώς μικρότερο.

Πώς σχολιάζετε την νοοτροπία διορισμών στους ημικρατικούς οργανισμούς;

Στα διοικητικά συμβούλια καταλήγουμε τελικά να διορίζουμε τους ημετέρους, δηλαδή ουσιαστικά χρησιμοποιούνται οι διορισμοί στους ημικρατικούς οργανισμούς για την εξόφληση προσωπικών πολιτικών γραμματίων. Αυτό είναι απαράδεκτο. Είναι ένα πράγμα να έχεις υπόψη το καλώς νοούμενο συμφέρον του οργανισμού και να διορίζεις άτομα που μπορεί να μην έχουν τεχνική κατάρτιση σε ένα τομέα, αλλά τα θεωρείς ικανά να φέρουν ένα νέο πνεύμα στον οργανισμό βελτιώνοντας τα διοικητικά του, και άλλο να λειτουργείς με βασικό ή αποκλειστικό γνώμονα την εξόφληση πολιτικών υποχρεώσεων.

Πώς κρίνετε προσωπικά την Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια στην εσωτερική διακυβέρνηση;

Σε ό,τι αφορά στα εσωτερικά ζητήματα δεν είδαμε καμία αλλαγή επί της αρχής. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία και ως κράτος, πρόβλημα διαφθοράς, κομματοκρατίας, ημετεροκρατίας, το πρόβλημα του στραγγαλισμού των πάντων από το κομματικό σύστημα δεν έχει αλλάξει, συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο. Βασικά και αυτή η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, είναι έτοιμη να αξιοποιήσει ένα σκηνικό το οποίο έχει στηθεί από καιρό. Και το λέω με τόση άνεση γιατί ουσιαστικά εκμεταλλεύτηκαν αυτή την κατάσταση, την ανέχτηκαν προς ίδιον όφελος, διαδοχικές κυβερνήσεις. Ήλπιζα ότι αυτή η κυβέρνηση θα μπορούσε να κάνει τομές, αν μη τι άλλο διότι έχει μια αριστερή προέλευση και συνήθως η αριστερά μας δημιουργεί προσδοκίες. Δεν έχουμε δει αυτές τις τομές στα εσωτερικά ζητήματα. Δεν θεωρώ ότι τα έντονα οικονομικά προβλήματα οφείλονται στα λάθη της σημερινής κυβέρνησης. Είναι εισαγόμενη η οικονομική κρίση λόγω της κάθετης πτώσης της παγκόσμιας ζήτησης. Όμως η παρούσα κυβέρνηση δεν είδε έγκαιρα την κρίση να έρχεται και ουσιαστικά αναλώθηκε και σε κοινωνικές παροχές τις οποίες έπρεπε να αποφύγει λόγω της διαφαινόμενης θύελλας. Έπρεπε να ήταν λίγο πιο μετρημένη και συνετή. Ξεκίνησε πάρα πολύ γενναιόδωρα, ουσιαστικά σπατάλησε τα οικονομικά αποθέματα που άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση πολύ γρήγορα και τώρα δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι να φτάσουμε σε ελλειμματικές οικονομικές συνθήκες του προϋπολογισμού, για να προσπαθήσουμε να ενεργοποιήσουμε μια εναλλακτική εγχώρια ζήτηση για να αντικαταστήσει την εξωτερική που λείπει. Αυτό είναι ένα λάθος της Κυβέρνησης όσον αφορά στα οικονομικά.

Στο εθνικό θέμα;

Τώρα, όσον αφορά στο εθνικό θέμα, υπάρχουν σημαντικές διαφορές. Θέλω να πω ότι το ΔΗΚΟ έχει εκφράσει αριθμό διαφωνιών στο παραγόμενο έργο της Κυβέρνησης στο εθνικό ζήτημα, όπως και στην έναρξη αυτής της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων, όταν υπήρξαν τα γνωστά ανακοινωθέντα όπου γίνονταν πραγματικά κακές αναφορές όπως στον συνεταιρισμό, στον παραμερισμό της 8ης Ιουλίου και σε διάφορα άλλα ζητήματα. Αλλά και στην πορεία καταγράψαμε διαφορές όσον αφορά κατατιθέμενες παραχωρήσεις. Μπορώ να πω ότι υπήρξε και μια σημαντική φιλοσοφική διάφορα όσον αφορά στην αξιολόγηση του τουρκικού παράγοντα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έβλεπε φως στην παρουσία του κυρίου Τάλατ στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας, αλλά δυστυχώς αγνοούσε βασικούς γεωπολιτικούς παράγοντες που ρυθμίζουν την πολιτική οποιουδήποτε Ταλάτ.

Το ΔΗΚΟ μετέχει στην κυβέρνηση με τρεις υπουργούς. Θεωρείτε ότι δεν έχει καμία ευθύνη;

Ασχέτως των Υπουργών του ΔΗΚΟ, μετέχουμε στην Κυβέρνηση και επομένως θα υποστούμε τις συνέπειες. Το ζήτημα όμως δεν είναι οι συνέπειες που υφίσταται το ΔΗΚΟ. Αν κάποιος ανησυχεί για το πού πάμε δεν είναι γιατί ανησυχεί για τις συνέπειες που μπορεί να έχει ο συνεταίρος του κ. Χριστόφια, αλλά για τις συνέπειες για τον τόπο. Συμμετέχοντας στην Κυβέρνηση και στηρίζοντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην διαπραγματευτική αυτή διαδικασία, μετέχουμε στις ευθύνες.

Πιστεύετε ότι σε περίπτωση κακής λύσης θα κινδυνεύσει ο κυπριακός Ελληνισμός;

Απόλυτα. Δυστυχώς είναι τέτοιες οι συνθήκες που το διακυβευόμενο είναι παρά πολύ υψηλό.

Από την στιγμή που διαφωνείτε με τους χειρισμούς του Προέδρου, τόσο στην εσωτερική διακυβέρνηση όσο και στην εξωτερική πολιτική, εσείς τι κάνετε;

Γιατί κάποιος θα μπορούσε να κατηγορήσει περισσότερο το ΔΗΚΟ από τον ΔΗΣΥ ή το ΑΚΕΛ, αφού αυτά τα κόμματα έχουν ξεκάθαρες πολιτικές.

Εμείς εκφράζουμε την πολιτική μας, πιστεύω ότι κατά κάποιο τρόπο βοηθούμε στην διέγερση και εγρήγορση της κοινής γνώμης. Σε ό,τι αφορά στην συμμετοχή μας στην κυβέρνηση, αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο με απασχολεί προσωπικά με τον τρόπο που το θέσατε. Έχω ζητήσει και ζητώ να συμφωνήσουμε επί μιας αξιολογήσεως στο ΔΗΚΟ, σε ότι αφορά την στάση της κυβέρνησης στο κυπριακό. Μέσα στα πλαίσια αυτής της συζήτησης πρέπει να συζητηθούν ποιες θεραπείες είναι οι ενδεδειγμένες. Το ζήτημα της παραμονής ή της αποχώρησης αντιλαμβάνεστε είναι μέρος των συζητούμενων θεραπειών.

Όπως αναφέρατε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κινήθηκε με την νοοτροπία ότι μπορεί να λύσει το κυπριακό πρόβλημα μέσα από την συζήτηση με τον κ. Ταλατ. Μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει χωρίς την συγκατάθεση της Τουρκίας; Είναι τόσο αφελής η εξωτερική μας πολιτική ή πράγματι έχει εξουσίες και ο κ. Ταλάτ;

Έχει αποδειχθεί ότι ο κύριος Ταλάτ δεν έχει εξουσίες. Ο βασικός διαπραγματευτής είναι η Τουρκία και όλες οι θέσεις που κατατίθενται δεν απέχουν από τις πάγιες απαιτήσεις της Τουρκίας. Είναι φυσικό το συμπέρασμα ότι ο κ. Ταλάτ βρίσκεται εκεί επειδή προσφέρει έναν χρήσιμο για την Τουρκιά εξωραϊσμό, σε αντίθεση με τον κ. Ντενκτάς, ο οποίος είχε φτάσει να θεωρείται τόσο επιθετικός που είχε παύσει να εξυπηρετεί πλέον τα τουρκικά συμφέροντα. Οι Τούρκοι έμαθαν να ελίσσονται, έχουν βελτιώσει το πρόσωπο που προτάσσουν διεθνώς.

Πώς σχολιάζετε την δήλωση του Προέδρου ότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο εκτός από τις συνομιλίες και ότι πολλοί μιλούν για τελευταίες ευκαιρίες; Είμαστε προ των πυλών για ένα νέο σχέδιο;

Το νερό μπήκε στο αυλάκι για μια κατάληξη αυτής της διαδικασίας. Υπάρχει τόσο μεγάλη ενεργοποίηση από τον εξωτερικό παράγοντα για μια κατάληξη των συνομιλιών.

Πιστεύετε ότι υπάρχει χειραγώγηση της κοινής γνώμης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στο ότι είναι η τελευταία ευκαιρία; Ποιος ο ρόλος του κρατικού ΡΙΚ;

Έχω την εντύπωση ότι υποπίπτουν σε μερικά σφάλματα και ένα από αυτά είναι ότι δεν έχουν ελέγξει, ευτυχώς, τις παραστάσεις της κοινής γνώμης. Και βεβαίως η κοινή γνώμη διαμόρφωσε παραστάσεις αρνητικές για το σχέδιο Ανάν, διαβάζοντας και ακούγοντας και κάνοντας μια ψυχρή στάθμιση. Αυτή την στιγμή γίνεται μια προσπάθεια διαμόρφωσης της τάσης της κοινής γνώμης. Θα πρέπει να αναμένεται και η προσπάθεια χειραγώγησης. Παραδοσιακά το ΡΙΚ ήταν κοντά στην εκάστοτε εξουσία. Άρα βλέπει εκ των πραγμάτων με συμπάθεια την κρατική άποψη και, ως εκ τούτου, καταλήγει να ανατρέπει τις ισορροπίες. Ο ρόλος του ΡΙΚ είναι να είναι το αυτί, το μάτι του πολίτη. Αυτό καθιστά τον ρόλο του κρίσιμο. Θα πρέπει να προσεχθεί αυτή η στάση στον εξελισσόμενο διάλογο, διότι τα θέματα ενημέρωσης θα πρέπει να διατηρούνται σε ένα σωστό επίπεδο αντικειμενικότητας.

Η όλη προσπάθεια στην παιδεία για την κοινή συμβίωση μέσω αλλαγής των βιβλίων της ιστορίας ή με θεατρικές παραστάσεις που τονίζουν ότι είμαστε Κύπριοι, πιστεύετε ότι είναι προς την σωστή κατεύθυνση;

Πιστεύω ότι απαραίτητο προστάδιο της προσπάθειας που γίνεται στο πολιτικό επίπεδο είναι να καλλιεργείται το αγωνιστικό φρόνημα. Μετά, σε συνθήκες λύσης πλέον, θα έχουμε χρόνο για να υπάρξει μια αλλαγή αυτού του προτύπου. Επιπροσθέτως εγώ δεν πιστεύω ότι η ιστορία μπορεί να χαρακτηριστεί ως μεταβλητή. Είναι μια σταθερά, έχει διαχρονική ισχύ και δεν μπορεί να συναρτάται με την εφαρμογή οποιασδήποτε πολιτικής. Βλέπω με μεγάλη δυσπιστία προσπάθειες αλλοίωσης του εθνικού φρονήματος. Δυστυχώς έχουμε μερικά παραδείγματα σήμερα, τα οποία εντάσσονται στην προσπάθεια αλλαγής παραστάσεων της κοινής γνώμης για σκοπούς αποδοχής μιας λύσης.

Ποιο θεωρείτε ότι θα είναι το οικονομικό κόστος της λύσης;

Θα σας το περιγράψω με κάποιους τίτλους. Ένας τίτλος είναι «η πολλαπλότητα εξόδων λόγω της ύπαρξης πολλαπλότητας θεσμών». Θα είμαστε σε ένα πολυκεντρικό πολιτειακό σύστημα όπως είναι το ομοσπονδιακό, οπότε χρειάζονται περισσότερα χρήματα για να στηριχθεί. Δεύτερος τίτλος είναι το κτίσιμο, «η ανοικοδόμηση». Τρίτος τίτλος είναι η θεωρούμενη «ανάγκη εξισορρόπησης των οικονομιών των δύο κοινοτήτων». Όλα αυτά επιβαρύνουν πάρα πολύ τον δημόσιο τομέα. Βασικά το συντριπτικό βάρος θα βαρύνει τελικά τους Έλληνες Κύπριους. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν οι σημερινές συνθήκες. Αφ” ενός υπάρχει διεθνής κρίση και είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν χρηματοδότες και πολύ κακώς δεν λαμβάνεται το κόστος από τον εισβολέα που δημιούργησε το πρόβλημα. Το κόστος θα έπρεπε να το είχε επωμιστεί η Τουρκία που δημιούργησε το πρόβλημα. Δεν το επωμίζεται και συνεπώς δημιουργείται ένα δυσβάστακτο κόστος, το οποίο θα επιβαρύνει τους θεωρούμενους ως πιο εύρωστους οικονομικά, δηλαδή εμάς τους Έλληνες Κύπριους. Τώρα η πλευρά μας είναι έτοιμη να δεχτεί κάποιο αυξημένο κόστος όπως έγινε με την Δυτική Γερμανία κατά την επανένωση της χώρας. Όμως να αναλάβεις κόστος προκειμένου να πετύχεις την ενοποίηση του κράτους. Αν είναι να αναλάβεις κόστος χωρίς να πετύχεις την ενοποίηση θεσμών, την απελευθέρωση, θα είναι καταστροφικό. Διότι ούτε το ένα θα πετύχεις, ούτε το άλλο και από την άλλη θα δημιουργήσεις συνθήκες οικονομικής χρεοκοπίας.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>