Γράφει:

4+1 μεγάλες αθλητικές επιστροφές: The GOAT(S)

Ένα από τα πιο γνωστά αμερικανικά αρκτικόλεξα είναι το The GOAT. Goat στα αγγλικά είναι η κατσίκα, αλλά στον χώρο του αθλητισμού η λέξη χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει την έννοια του Greatest Οf All Time (του μεγαλύτερου όλων των εποχών). Στα περισσότερα γκάλοπ στο τέλος της προηγούμενης χιλιετίας, δύο αθλητές χαρακτηρίστηκαν, περισσότερο από κάθε άλλο, ως GOAT: ο Μάικλ Τζόρνταν και ο Μοχάμεντ Αλί. Κοινό γνώρισμα και των δύο τους πέραν της θέλησης για νίκη, υπήρξε και ότι η καριέρα τους σημαδεύθηκε από μεγάλες επιστροφές.

Ο Τζόρνταν, ένας αθλητής που διακρίθηκε όσο κανένας άλλος για την θέλησή του να νικά, ήταν ίσως ο μοναδικός αθλητής στην ιστορία της καλαθόσφαιρας που διακρίθηκε κατά την ίδια χρονική περίοδο, τόσο ως ο κορυφαίος επιθετικός παίκτης, όσο και ως ο κορυφαίος αμυντικός παίκτης του αθλήματος. Διάσημος ως clutch player (παίκτης του τελευταίου σουτ), ανεπανάληπτος στην επιθετική του δεινότητα (χαρακτηρίστηκε από τον ίδιο τον Λάρι Μπερντ ως ο Θεός που παίζει μπάσκετ), αποφάσισε μετά την κατάκτηση του θριπιτ (τριών διαδοχικών πρωταθλημάτων NBA) κατά την τριετία 1991-1993 με τους Σικάγο Μπουλς, να αφυπηρετήσει για να παίξει γκολφ. Οι Μπουλς, χωρίς τον Τζόρνταν δεν ήταν πια ομάδα που μπορούσε να διεκδικήσει τον τίτλο.

Στις 18 Μαρτίου 1995 όμως ο Τζόρνταν ανακοίνωσε το «I’m back» προς τέρψη των χιλιάδων φίλων του αθλήματος. Πολλοί αμφισβήτησαν κατά πόσο μπορούσε να επιστρέψει στο ίδιο επίπεδο. Διαψεύστηκαν. Ο Τζόρνταν κατέκτησε και δεύτερο θριπιτ από το 1996-1998, τερματίζοντας με τους Σικάγο Μπουλς την χρονιά με το καλύτερο ρεκόρ στην ιστορία του NBA (72-10), κατακτώντας κατά την επιστροφή του τρεις επιπρόσθετες φορές τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη στην σειρά των τελικών, καθώς και δύο τίτλους του πολυτιμότερου παίκτη κατά την κανονική διάρκεια της σεζόν. Το αντίο του στον τελικό του 1998 απέναντι στην Γιούτα Τζαζ των μεγάλων Στόκτον και Μαλόουν, θα μείνει στην ιστορία, ιδιαίτερα για τα τελευταία ανεπανάληπτα σαράντα δευτερόλεπτα, στα οποία ο Τζόρνταν υπενθύμισε σε όλους ότι είναι ο GOAT.

Ο Αλί γεννήθηκε ως Κάσιους Κλέι, όνομα που εγκατέλειψε οριστικά ανακοινώνοντας την προσχώρησή του στον μουσουλμανισμό, αμέσως μετά την ανακήρυξή του σε παγκόσμιο πρωταθλητή και τη νίκη του επί του Σόνι Λίστον. Είρωνας και συχνά υπερόπτης προς τους αντιπάλους του, υιοθετώντας για τον εαυτό του το προσωνύμιο «Μέγας» και συνηθίζοντας να προβλέπει πριν από τον αγώνα τον γύρο στον οποίο θα έριχνε νοκ άουτ τον αντίπαλο πυγμάχο, ο Αλί υπήρξε ένας χορευτής των ρινγκ, ένας πυγμάχος που κινούσε το σώμα ώστε να αποφεύγει τα χτυπήματα, αντί να αγωνίζεται στην βάση της μέχρι τότε καθιερωμένης παθητικής άμυνας.

Ο Αλί ανακηρύχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στις 25 Φεβρουαρίου του 1964 νικώντας τον Σόνι Λίστον, τον οποίο συνέτριψε στον επαναληπτικό αγώνα του επόμενου έτους από τον πρώτο γύρο (αναγκάζοντας πολλούς να θεωρήσουν ότι ο Λίστον είχε στήσει το ματς). Στις 14 Νοεμβρίου 1966 ο Αλί, μετά από συνεχιζόμενες νίκες επί πυγμάχων όπως ο Πάτερσον, ο Κούπερ και ο Λόντον, έκανε τον αγώνα της ζωής του απέναντι στον Κλίβελαντ Γουίλιαμς, τον οποίο εξόντωσε κυριολεκτικά επιφέροντας περισσότερα από εκατό κτυπήματα κατά την διάρκεια των τριών γύρων τους οποίους διήρκεσε η αναμέτρηση. Τον Απρίλιο του 1967 όμως ο Αλί αρνήθηκε να καταταγεί στον πόλεμο του Βιετνάμ, δηλώνοντας πως δεν έχει καμιά διένεξη με τους Βιετκόγκ, γεγονός που οδήγησε στην αφαίρεση του τίτλου του πρωταθλητή. Μέχρι το 1970 ο Αλί ήταν αποκλεισμένος από τα ρινγκ, με τον τίτλο του πρωταθλητή να ανήκει πλέον στον Τζο Φρέιζερ. Μετά από αγώνα δεκαπέντε γύρων, ο Αλί ηττήθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του από τον Φρέιζερ το 1971.

Και ενώ ο Αλί φαινόταν πια αρκετά γέρος απέναντι σε νεώτερους αντιπάλους, το 1974, δέκα χρόνια μετά την πρώτη φορά που ανακηρύχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής, ο Αλί ρίχνει νοκ άουτ τον γιγάντιο Τζορτζ Φόρμαν (ο οποίος είχε κατεδαφίσει δύο χρόνια προηγουμένως τον Φρέιζερ, κατακτώντας τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή), εφαρμόζοντας μια νέα τακτική εκμετάλλευσης της κούρασης του αντιπάλου του, ώστε να χτυπήσει την κατάλληλη στιγμή. Η αναμέτρηση που έγινε στην ζούγκλα του Ζαίρ και έμεινε γνωστή ως Rumble in the Jungle (βροντή στη ζούγκλα) σηματοδότησε την επιστροφή του θρυλικότερου πυγμάχου που ανέδειξε η ιστορία.

Ο γέρο Φόρμαν και η μαμά Κιμ

Μετά την ήττα του από τον Αλί ο ύψους 191 Φόρμαν, παρέμεινε ανενεργός μέχρι το 1975. Στην συνέχεια επέστρεψε και πέτυχε σημαντικές νίκες ενάντια σε πυγμάχους όπως ο Φρέιζερ και ο Λάιλ, αλλά το 1977, πριν προλάβει να διεκδικήσει την επιστροφή του στον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, έχασε από τον Jimmy Young και βρέθηκε στα αποδυτήρια άρρωστος και απογοητευμένος, να αφιερώνει την υπόλοιπη ζωή του στον χριστιανισμό ως ιερέας, αστειευόμενος για το υπόλοιπο της ζωής του ότι ο Young κατάφερε να γρονθοκοπήσει τον διάβολο μακριά από το κορμί του. Το 1987 όμως, δέκα χρόνια μακριά από τα ρινγκ, ο γέρο Φόρμαν αποφασίζει να επιστρέψει στην ηλικία των 38 ετών, ώστε να μαζέψει λεφτά για το κέντρο νεότητας που είχε ιδρύσει. Αγωνιζόμενος για αρκετά χρόνια, κατάφερνε παρά το ότι είχε χάσει την κινητικότητα των νεανικών του χρόνων, να επιβιώνει χάρη στην δύναμη και την αποφασιστικότητά του.

Το 1994 ο Μάικλ Μούρερ νίκησε τον Εβάντερ Χόλιφιλντ. Ο Μούρερ δέχθηκε ως επόμενο αντίπαλό του τον γέρο Φόρμαν, θεωρώντας ότι θα ήταν εύκολος αντίπαλος. Ο Φόρμαν όμως, σε ηλικία 45 ετών, φορώντας τα ίδια ρούχα με τα οποία είχε χάσει τον τίτλο από τον Αλί είκοσι χρόνια προηγουμένως, ξανάγινε παγκόσμιος πρωταθλητής, όντας ο μεγαλύτερος σε ηλικία παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία του αθλήματος.

Μια μαμά, η Κιμ Κλάιστερς ξάφνιασε τους πάντες όταν στο τελευταίο Αμερικανικό Όπεν νίκησε διαδοχικά τις δύο αδελφές Γουίλιαμς για να προκριθεί στον τελικό και να κατακτήσει τον τίτλο, νικώντας την Δανέζα Caroline Wozniacki. Η Κλάιστερς, μια από τις πιο συμπαθείς παίκτριες, κατέκτησε πέντε φορές το βραβείο αθλητοπρέπειας του Women Tennis Association. Στην καριέρα της είχε καταφέρει να κατακτήσει μόνο μια φορά τίτλο σε τουρνουά Grand Slam, και πάλι στο Αμερικανικό Όπεν το 2005, ενώ υπήρξε Ν. 1 στην παγκόσμια κατάταξη. Η αποχώρησή της όμως λόγω τραυματισμών το 2007 την βρήκε κουρασμένη και ανήμπορη σχεδόν να αγωνιστεί στο υψηλό επίπεδο που είχε συνηθίσει τους φίλους της. Κανένας δεν πίστευε ότι στο πρώτο τουρνουά υψηλού επιπέδου μετά την επιστροφή της, η Κιμ θα κατάφερνε το απίστευτο. Αυτή όμως τους διέψευσε όλους.

Allez Justine

Η Justine Henin, η κορυφαία αθλήτρια της γενιάς της, πρόλαβε σε πέντε χρόνια να κατακτήσει επτά τουρνουά grand slam, να τερματίσει τρεις χρονιές στο Ν. 1 και κυρίως να καταστεί σύμβολο της μαχητικότητας, της αγωνιστικότητας και της αντιμετώπισης των κακουχιών με σκληρή δουλειά. Η αποχώρησή της από το άθλημα σε ηλικία 25 μόλις ετών, όταν δεν αισθανόταν πια την ψυχική ορμή να συνεχίσει, άφησε το άθλημα φτωχότερο παρά ποτέ άλλοτε. Αυτό τον Ιανουάριο όμως, μετά από μια απουσία σχεδόν δύο ετών, κατά την οποία το γυναικείο τένις στερήθηκε υψηλού συναγωνισμού και γνώρισε Ν. 1 τενίστριες, οι οποίες δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την κατάταξή τους στα μεγάλα τουρνουά (όπως οι Σάφινα, Ιβάνοβιτς, Γιάνκοβιτς), η Henin επιστρέφει για να αναμετρηθεί και πάλι με την αιώνια αντίπαλο Κλάιστερς, τις αδελφές Γουίλιαμς και ίσως την ανανεωμένη Μαρία Σαραπόβα, αλλά και την νέα φουρνιά παικτριών. Επιτέλους το γυναικείο τένις ξαναγίνεται ενδιαφέρον.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>