TOP 10: Ποδοσφαιριστές

10. Μπεστ

Υπάρχουν πολλοί αθλητές με σπουδαίες καριέρες. O Πορτογάλος Εουζέμπιο, ο Ρώσος τερματοφύλακας Λεβ Γιασίν, οι Βραζιλιάνοι Γκαρίντσα και Ζίκο και ο Άγγλος Σερ Μπόμπι Τσάρλτον είναι μερικοί από αυτούς που θα άξιζαν μια θέση στην κορυφαία δεκάδα του αθλήματος. Ο Βορειοιρλανδός Τζορτζ Μπεστ φαίνεται εκ πρώτης όψεως μια παράδοξη επιλογή. Όπως όμως λένε και στην Βόρεια Ιρλανδία «Maradona good, Pele better, George Best». Παίκτης της χρονιάς για το 1968, χρονιά κατά την οποία κατέκτησε το κύπελλο Ουέφα, πρωταθλητής Αγγλίας με την Μάντσεστερ Γιουνάιτετ, ο Μπεστ αγωνίστηκε με την Εθνική Βορείου Ιρλανδίας, χωρίς να έχει εκ των πραγμάτων συμμετάσχει στην θρυλική κατάκτηση του 1966 από την Αγγλία. Προβλήματα αλκοολισμού χαρακτήρισαν την καριέρα ενός από τους πιο χαρισματικούς παίκτες που ανέδειξε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

9. Φαν Μπάστεν

Δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα συλλόγων με την Μίλαν, κύπελλο Ουέφα με τον Άγιαξ, πρωταθλήματα Ολλανδίας και Ιταλίας. O Μάρκο Βαν Μπάστεν όμως συνεπήρε τα πλήθη όταν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988, ένα από τα καλύτερα της ιστορίας, πέτυχε χατ τρικ απέναντι στην Αγγλία, πέτυχε το νικητήριο γκολ στον ημιτελικό απέναντι στην Γερμανία και ένα εκπληκτικό τέρμα στον τελικό απέναντι στην Σοβιετική Ένωση, χαρίζοντας στην Ολλανδία τον τίτλο.

8. Ζιντάν

Τρεις φορές ποδοσφαιριστής της χρονιάς, παγκόσμιος πρωταθλητής το 1998 με την Γαλλία και πρωταθλητής Ευρώπης το 2000, κύπελλο Ουέφα με την Ρεάλ το 2002, πρωταθλητής Ιταλίας με την Γιουβέντους και Ισπανίας με την Ρεάλ, 122 γκολ σε 689 αγώνες, ο Ζινεντίν Ζιντάν είναι η επιτομή του σύγχρονου ποδοσφαιριστή. Σκοράροντας δύο φορές στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1998, συντρίβοντας την μεγάλη Βραζιλία του Ρονάλντο, το μεγάλο αντίο του Ζιντάν ήλθε σε ένα ακόμα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αυτό του 2006. Αποκλείοντας μόνος του την Ισπανία και την Βραζιλία, ο Ζιντάν σκόραρε στον τελικό απέναντι στην Ιταλία, ανακηρύχθηκε παίκτης της διοργάνωσης και ετοιμάστηκε να πανηγυρίσει ένα ακόμα τρόπαιο. Η μοίρα το έφερε ώστε το αντίο του μεγάλου Ζιντάν να έλθει αντικρίζοντας την κόκκινη κάρτα του αποκλεισμού μετά από μια αψυχολόγητη κεφαλιά στον Ιταλό Ματεράτσι, λίγο προτού η Γαλλία λυγίσει τελικά στην διαδικασία των πέναλτι.

7. Ντι Στέφανο

Οκτώ πρωταθλήματα Ισπανίας με την Ρεάλ Μαδρίτης και πέντε πρωταθλήματα Ευρώπης, περιλαμβάνονται στο παλμαρέ του εκπληκτικού Ισπανοαργεντινού ποδοσφαιριστή των δεκαετιών του 1950 και 1960, ο οποίος σκόραρε 216 γκολ σε 282 αγώνες του ισπανικού πρωταθλήματος και συνολικά 377 σε 521 αγώνες.

6. Πλατινί

Το 1984 η Γαλλία του Πλατινί κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ενώ το 1982 και το 1986 έφθασε στους ημιτελικούς του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Με 312 γκολ σε 580 αγώνες, ο Πλατινί διέπρεψε τόσο στο γαλλικό, όσο και στο ιταλικό πρωτάθλημα, ως ηγέτης της Γιουβέντους. Έλαβε την Χρυσή Μπάλα για τρεις συνεχόμενες χρονιές, από το 1983 μέχρι το 1985. Με την Γιουβέντους κατέκτησε το κύπελο Ουέφα το 1984 και το κύπελο πρωταθλητριών το 1985 (στον αιματηρό τελικό του Χέιζελ με την Λίβερπουλ), καθώς και δύο πρωταθλήματα Ιταλίας. Το 2007 ο Πλατινί εκλέχθηκε Πρόεδρος της Ουέφα, νικώντας τον Σουηδό Γιόχανσεν με 27 ψήφους έναντι 23. Παρά το γεγονός ότι ο Πλατινί αγωνιζόταν στην θέση μέσου, παρέμενε μέχρι πρόσφατα ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Γαλλίας, μέχρι που τον ξεπέρασε ο Τιερί Ανρί.

5. Πούσκας

Ο καλπάζων ταγματάρχης σκόραρε 514 γκολ σε 529 αγώνες και 84 γκολ σε 85 αγώνες με την εθνική ομάδα της Ουγγαρίας. Χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο; Έξι φορές πρωταθλητής Ουγγαρίας, πέντε φορές πρωταθλητής Ισπανίας, τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης σε επίπεδο συλλόγων και δύο φιναλίστ, ολυμπιονίκης με την Ουγγαρία το 1952 και φιναλίστ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1954, όταν τραυματισμένος έχασε στον τελικό από την Δυτική Γερμανία την οποία λίγες μέρες προηγουμένως η Ουγγαρία είχε κερδίσει με 8-3. Ως προπονητής οδήγησε τον Παναθηναϊκό στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1971.

4. Μπεκενμπάουερ

Η Γερμανία ανέδειξε αρκετούς κορυφαίους ποδοσφαιριστές. Μόνο ένας όμως αποκλήθηκε «αυτοκράτορας». Ο Κάιζερ Φραντς Μπεκενμπάουερ κυριάρχησε στα γήπεδα του ποδοσφαίρου, όντας ο πιο πετυχημένος αμυντικός στην ιστορία του αθλήματος. Το 1974 κατέκτησε τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή με την Δυτική Γερμανία και δύο χρόνια προηγουμένως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ενώ με την Μπάγερν Μονάχου κατέκτησε τρεις σερί τίτλους Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος συλλόγων από το 1974 ως το 1976.

3. Κρόιφ

Ο πλέον αντιπροσωπευτικός εκπρόσωπος του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου, ο Γιόχαν Κρόιφ, σάρωσε στις ψηφοφορίες για κορυφαίος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του 20ου αιώνα. Με τον Άγιαξ, ο Κρόιφ κατέκτησε τρεις συνεχείς χρονιές το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα συλλόγων (1971-1973), ενώ εκλέχθηκε τρεις φορές Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Σκοράροντας 371 γκολ σε 663 αγώνες, ο Κρόιφ ηγήθηκε της καλύτερης ομάδας που δεν κέρδισε ποτέ παγκόσμιο τίτλο, της Εθνικής Ολλανδίας του 1974 και του 1978. Ο «Πυθαγόρας με μπότες» τελειοποίησε την κίνηση «στροφή του Κρόιφ», με την οποία αντί να κλωτσήσει την μπάλα, προέβαινε σε εναλλαγές με τα δυο του πόδια και στρέφοντας το κορμί 180 μοίρες, απέφευγε τον αντίπαλο αμυντικό.

2. Πελέ

Ο Έντσον Αράντες Ντο Νασιμέντο έγινε γνωστός ανά το παγκόσμιο ως Πελέ. Σε 92 εμφανίσεις με την Εθνική Βραζιλίας ο Πελέ σκόραρε 77 γκολ, δώδεκα εκ των οποίων σε παγκόσμια πρωταθλήματα. Συνολικά σκόραρε 1281 γκολ σε 1363 αγώνες. Με την Σάντος, την ομάδα του στην Βραζιλία, ο Πελέ σκόραρε 589 γκολ σε 605 επίσημους αγώνες του πρωταθλήματος. Με την Σάντος κατέκτησε σειρά από πρωταθλήματα στην Βραζιλία, ενώ προς το τέλος της καριέρας του, όταν μετέβη στην Κόσμος της Νέας Υόρκης, ο Πελέ κατέκτησε, όπως αναμενόταν, το αμερικανικό πρωτάθλημα, έστω και αν πλησίαζε πλέον τα 40 έτη. Στην καριέρα του ο Πελέ κατέκτησε 31 συνολικά τίτλους, με σημαντικότερα βέβαια τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα που κατέκτησε με την Εθνική Βραζιλίας το 1958, το 1962 και το 1970. Και αν το 1962 ήταν τραυματίας στον πάγκο, το 1958 και το 1970 ήταν ο ηγέτης της μεγάλης Βραζιλίας, αναγκάζοντας στον τελικό του 1970 τον προσωπικό του αντίπαλο να ομολογήσει: «Νόμιζα πως είχε δέρμα και κόκαλα, όπως όλοι οι άνθρωποι, αλλά είχα λάθος».

1. Μαραντόνα

Όταν στο τέλος της προηγούμενης χιλιετίας η FIFA οργάνωσε ψηφοφορία στο διαδίκτυο για τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή του αιώνα, ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα δεν δυσκολεύθηκε να επικρατήσει. Η FIFA, συγκάλεσε άμεσα μια επιτροπή ειδικών για να απονείμει τον τίτλο στον Πελέ και απένειμε το βραβείο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή εξ ημισείας. Ο Πελέ ήταν πάντα η επιλογή των ειδικών, των δημοσιογράφων, ο άνθρωπος που συμβόλιζε την Βραζιλία που ερχόταν κοντά στον Δυτικό κόσμο. Ο Μαραντόνα αντιπροσώπευε αντίθετα την ατίθαση Αργεντινή, την αθυρόστομη, την ταλαιπωρημένη από την κοκαϊνη και τις καταχρήσεις, εκείνη που δεν δίσταζε να παραβεί τους κανονισμούς για να νικήσει. Ο Πελέ δεν θα σκόραρε ποτέ με το χέρι. Ο Μαραντόνα το έκανε απέναντι στον πιο μισητό αντίπαλο κάθε Αργεντινού, τους Άγγλους. Ο Πελέ μετέβη στη Νέα Υόρκη για να λάβει χρήματα, εδραιώνοντας την φήμη του. Ο Μαραντόνα μετέβη στην πάμφτωχη Νάπολι για να κατακτήσει τον κόσμο. Το δεύτερο γκολ του Μαραντόνα απέναντι στην Αγγλία το 1986 ήταν το γκολ του αιώνα, ενός παίκτη που κατέκτησε με την Αργεντινή το παγκόσμιο πρωτάθλημα σχεδόν μόνος και που οδήγησε την Νάπολι σε δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο Ιταλίας και ένα κύπελλο Ουέφα.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>