Γράφει:

Να συμμορφωθώ ή όχι με τις φορολογικές μου υποχρεώσεις;

Ο Μενέλαος Γεωργιάδης είναι λειτουργός της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. της Κυπριακής Δημοκρατίας

Κατά κανόνα, κυρίως όμως εν μέσω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης, η αποτελεσματικότητα ενός οποιουδήποτε συστήματος φορολογίας, δεν μπορεί και δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να βασίζεται στην φιλοσοφία «ένας εφοριακός για κάθε φορολογούμενο». Για να είναι αποτελεσματικό και ταυτόχρονα αποδοτικό ένα φορολογικό σύστημα, πρέπει πρώτα από όλα να μπορεί να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή εθελοντική φορολογική συμμόρφωση, το ύψος της οποίας είναι ανάλογο του βαθμού φορολογικής ευσυνειδησίας των πολιτών. Όταν -ως απότοκο μιας κατάστασης όπου η φορολογική συνείδηση είναι αυξημένη- η εθελοντική φορολογική συμμόρφωση, ως ευρύτερη κοινωνική συμπεριφορά, είναι υψηλή και τελικά υπερισχύει έναντι άλλων, ανεπιθύμητων φορολογικών συμπεριφορών (όπως για παράδειγμα η φοροδιαφυγή), τότε ο φορολογικός ελεγκτικός μηχανισμός του κράτους λειτουργεί ακόμη πιο ομαλά, ακόμη πιο αποδοτικά και αποτελεσματικά. Το κλειδί σε αυτήν την υπόθεση είναι ο στρατηγικός προσανατολισμός σε λύσεις βασισμένες στην πρόληψη, παρά στην θεραπεία.

Τι σημαίνει όμως πρόληψη στον τομέα της φορολογίας ;

Σημαίνει δημιουργικότητα, εγρήγορση, σχεδιασμός, επιστημονική έρευνα, πληροφόρηση, αμφίδρομη επικοινωνία, παιδεία, γνώση, αίσθηση επιχειρηματικής κοινωνικής ευθύνης και διάθεση για αλλαγή νοοτροπίας και κουλτούρας. Πάνω από όλα όμως σημαίνει καλλιέργεια κλίματος επιβράβευσης της θετικής φορολογικής συμπεριφοράς και στηλίτευσης της αρνητικής φορολογικής συμπεριφοράς.

Αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος με τα φορολογικά θέματα, εφόσον το θεσμικό πλαίσιο των σύγχρονων οικονομιών είναι τέτοιο, ώστε οι φορολογούμενοι να μην βλέπουν τους φόρους που πληρώνουν ως την τιμή των υπηρεσιών που το κράτος τους παρέχει. Επιπλέον, εφόσον για τις υπηρεσίες που παρέχει το κράτος δεν μπορεί να εφαρμοστεί η αρχή του αποκλεισμού από την κατανάλωση, για όσους δεν πληρώνουν, ένας μεμονωμένος φορολογούμενος δεν έχει ιδιαίτερο κίνητρο να πληρώσει φόρους. Κατά συνέπεια θα προσπαθήσει να μην πληρώσει.

Είναι για αυτό τον λόγο που απαιτείται από την πολιτεία, αλλά και από την ίδια την κοινωνία, διπλή και τριπλή προσπάθεια σε αυτόν τον τομέα. Ενώ λοιπόν φαντάζει εύκολο να αντιληφθεί κανείς τον κίνδυνο από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, εφόσον υπάρχει ο φόβος του θανάτου ή της αναπηρίας, στην περίπτωση της φορολογίας δεν είναι εύκολο να αντιληφθούμε την ζημιά που γίνεται όταν το κράτος χάνει έσοδα ή κινδυνεύει να μείνει χωρίς έσοδα. Η ζημιά αυτή όμως, μπορεί να κυμαίνεται από την απώλεια μερικών εκατομμυρίων σε έσοδα, μέχρι και την παράλυση του κοινωνικού κράτους.

Επιπρόσθετα, ενώ για παράδειγμα οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές από αυτοκινητιστικά δυστυχήματα προβάλλονται ως ισοδύναμες με αυτές που χάνονται σε ένα πόλεμο (με στόχο φυσικά την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης), η απώλεια σε φορολογικά έσοδα λόγω της φοροδιαφυγής δεν προβάλλεται ως μια σιωπηρή λεηλασία του δημόσιου πλούτου από κάποιο ξένο εισβολέα. Κατά την προσωπική μου άποψή δεν υπάρχει καμία διαφορά, όσο υπερβολικό και αν ακούγεται κάτι τέτοιο. Και οι δύο περιπτώσεις (λεηλασία από ξένο εισβολέα εν καιρώ πολέμου ή παράνομη οικειοποίηση δημοσίου πλούτου εν καιρώ ειρήνης) αφορούν λεηλασία της δημόσιας περιουσίας.

Ένα κοινωνικά ωφέλιμο επιχειρηματικό σκέπτεσθαι

Είναι καιρός να ληφθούν μέτρα προς την κατεύθυνση προώθησης ενός κοινωνικά ωφέλιμου επιχειρηματικού σκέπτεσθαι που θα βασίζεται, πάνω από όλα, στον σεβασμό του περιβάλλοντος από όπου η επιχείρηση αντλεί τους πόρους της για να πετύχει το οικονομικό της αποτέλεσμα. Αυτό το περιβάλλον δεν είναι άλλο από αυτό που ζούμε και δραστηριοποιούμαστε όλοι μας. Η επιχείρηση δεν δικαιούται να συμπεριφέρεται υπεροπτικά απέναντι στο περιβάλλον της. Το λιγότερο που μπορεί να κάνει μια επιχείρηση, μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής της ευθύνης, είναι να συμμορφώνεται με τις φορολογικές της υποχρεώσεις, χωρίς να μεμψιμοιρεί. Διότι παίρνει πολλά από την κοινωνία, χωρίς να δίνει πάντα συγκεκριμένα και ανάλογα σε αξία ανταλλάγματα. Για παράδειγμα, μια επιχείρηση μεταφορών δεν θα μπορούσε ποτέ να πραγματοποιήσει έσοδα εάν δεν υπήρχαν οδικά δίκτυα. Ούτε θα μπορούσαμε να δεχτούμε τουρίστες στην χώρα μας εάν δε υπήρχαν αεροδρόμια ή άλλες παρόμοιες υποδομές. Και, τέλος, μπορεί και να ήμασταν υπόδουλοι άλλων λαών εάν δεν μπορούσαμε να δαπανήσουμε χρήματα για την εθνική μας άμυνα. Το ίδιο υπεύθυνα θα πρέπει να συμπεριφέρεται και ο κάθε πολίτης, διότι η φορολογική συνείδηση ισοδυναμεί με κοινωνική συνείδηση.

Όλα τα πιο πάνω, οι δρόμοι, τα αεροδρόμια, η εθνική μας άμυνα, όπως επίσης τα συστήματα υγείας και παιδείας, επιτυγχάνονται και διατηρούνται με δημόσιο χρήμα, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου είναι φόροι. Συνεπώς, ως πολιτεία, ως κοινωνία, έχουμε υποχρέωση να μάθουμε τον κόσμο να πληρώνει φόρους και όχι απλώς να τον καλούμε να πληρώνει φόρους. Μαθαίνω, σημαίνει αποκτώ γνώση και αναλαμβάνω δράση με συνείδηση για το τι κάνω.

Θα πρέπει να φτάσουμε τα πράγματα στο σημείο εκείνο όπου ο κάθε πολίτης, θα χρησιμοποιεί την λέξη συνεισφορά ως συνώνυμο της λέξης φόρος, χωρίς να κομπιάζει. Θα πρέπει να στοχεύσουμε σε ένα επίπεδο φορολογικής συνείδησης, το οποίο θα μας υπαγορεύει να παρακολουθούμε με αγωνία την στάθμη των φορολογικών εσόδων, με την ίδια ακριβώς «μανία» που παρακολουθούμε τις τιμές των μετοχών στο Χρηματιστήριο Αξιών. Θα πρέπει τέλος κάθε μέλος της κοινωνίας να είναι σε θέση -και συνεπώς να μπορεί- να απαντά με ένα ξεκάθαρο «ναι» όταν έρχεται αντιμέτωπο με το ερώτημα-δίλημμα: «Να συμμορφωθώ ή όχι με τις φορολογικές μου υποχρεώσεις;» Για κάθε κοινωνικά ευσυνείδητο άτομο, η οδός του «ναι» πρέπει να είναι η μοναδική επιλογή-κατεύθυνση.

One Comment

  1. Pingback

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>