Γράφει:

Η (Β)αριονέτα των Βρυξελλών

«I have a dream»

Από την 1η Δεκεμβρίου η Ευρώπη ζει το «Αμερικανικό όνειρο»! Η Βαρόνη του Απχόλλαντ, Κάθριν Άστον (ποια;), ηγείται επίσημα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Άμυνας της ΕΕ. Με άλλα λόγια, από την 1η Δεκεμβρίου, με την «ποια;» στο πηδάλιο των εξωτερικών υποθέσεων, η Ευρώπη διοικείται πρακτικά στον τομέα αυτό από το Βρετανικό Foreign Office και έτσι οι αιώνιοι ατλαντιστές Βρετανοί ετοιμάζονται να προωθήσουν τα ανέκαθεν φιλοατλαντικά τους συμφέροντα μέσα στους κόλπους της ΕΕ.

Πολλά έχουν γραφτεί για το πρόσωπο της Άστον στον απόηχο της εκλογής (ή μάλλον της επιλογής) της ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής διπλωματίας. Τόσο εκ δεξιών όσο και εξ ευωνύμων, η Βαρόνη έχει δεχτεί τα αλλεπάλληλα πυρά του Ευρωπαϊκού αλλά και του διεθνούς τύπου, αφού η κοινή γνώμη έχει, ως επί το πλείστον, δει με σκεπτικισμό την επιλογή ενός ατόμου με καθόλα φτωχό βιογραφικό και σχεδόν μηδαμινό πολιτικό κύρος, σε ένα τόσο βαρυσήμαντο και υψηλού προφίλ πόστο. Οι αναφορές των Γερμανικών εντύπων Die Zeit και Der Spiegel σε «πολιτικό νάνο» και «κυρία καμία» αντίστοιχα είναι ίσως από τους πιο εύστοχους χαρακτηρισμούς που της έχουν αποδοθεί.

Μετά από οκτώ χρόνια «αγώνα», που προηγήθηκαν της τελικής εφαρμογής της Μεταρρυθμιστικής Συνθήκης, το «πεφωτισμένο» πρόσωπο των Βρυξελλών βρέθηκε στο Απχόλλαντ! Οκτώ χρόνια πριν, οι Ευρωπαίοι «ταγοί» είχαν ξεκινήσει την διαδικασία με την διακήρυξη του Λάκεν, ενώ αφού συνέχισαν με την Συνταγματική Συνθήκη και την αποτυχημένη διαδικασία επικύρωσής της, ακολούθησε μια ούτω καλούμενη «περίοδος περισυλλογής» και δύο περιπετειώδη Ιρλανδικά δημοψηφίσματα, πλαισιωμένα με μια Τσεχική παρωδία, που κλιμακώθηκαν με τον διορισμό στα ύπατα αξιώματα της ΕΕ δύο διεθνώς αγνώστων, στις 19 Νοεμβρίου 2009.

Και αν ο συντηρητικός, καθολικός Φλαμανδός με την κλίση στην ποίηση, και πιο συγκεκριμένα στην σύνθεση των Ιαπωνικών παραδοσιακών στίχων «χαϊκού» στα φλαμανδικά, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, έχει, ως Πρόεδρος της ΕΕ, μια πιο διακοσμητική παρά βαρύνουσα θέση, το ίδιο δεν ισχύει για την κυρία με τον προσφάτως αποκτηθέν τίτλο ευγενείας. Η Βαρόνη έχει μια σημαντικότατη θέση, αφού θα προεδρεύει πλέον των Συμβουλίων των Εξωτερικών και θα πλαισιώνεται από πέντε περίπου χιλιάδες διπλωμάτες, ενώ θα κατέχει παράλληλα και την αντιπροεδρία της Κομισιόν. Αν και δεν θα δρα κατά το δοκούν, αφού η ομόφωνη ψήφος θα συνεχίσει να διέπει τα θέματα εξωτερικών υποθέσεων, θα έχει εν τούτοις αναμφισβήτητα τεχνοκρατικό πλεονέκτημα, κυρίως όσον αφορά σε θέματα παρασκηνιακών δοσοληψιών. Για να είμαστε σαφέστεροι, των δοσοληψιών αυτών θα ηγείται πλέον η Βρετανική διπλωματία, αφού η πολιτικά ανίσχυρη προσωπικότητα της Άστον θα αποτελεί απλά μια μαριονέτα για τους τεχνοκράτες του Foreign Office.

Και ιδού το ερώτημα: Αν η εξωτερική πολιτική της ΕΕ χειραγωγείται πλέον από τους Βρετανούς, τι ρόλο έχουν, ή προσδοκούν να διαδραματίσουν, Γερμανία και Γαλλία; Μήπως κοιμούνται ύπνο βα-θύ; Ή αντίθετα ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και όλα αυτά τα φαινομενικά ανεξήγητα αποτελούν απλά προϊόν σκληρού παζαρέματος στις τάξεις της Ευρωπαϊκής ελίτ; Ήταν τελικά τυχαίο γεγονός η επιλογή μιας Βρετανίδας «καμίας»;

Η Άστον του Απχόλλαντ και… το κυκλοφοριακό

Αναμφισβήτητα, στο οργιώδες παρασκήνιο που προηγήθηκε της επιλογής των δύο «προσωπικοτήτων», ένα άνευ προηγουμένου παιχνίδι τακτικής έλαβε χώρα, το οποίο θύμιζε περισσότερο κλείσιμο «ντιλς» μεταξύ των Κρατών Μελών, παρά οτιδήποτε άλλο. Αφού πρώτα Μέρκελ και Σαρκοζί κατέ-στησαν σαφές ότι δεν ήταν διατεθειμένοι, όσον αφορούσε στις θέσεις του Προέδρου και του Υπάτου Εκπροσώπου, να υποκύψουν στην υποψηφιότητα του οποιουδήποτε Μπλερ (δηλαδή του όποιου υποψηφίου θα διέθετε ένα πολιτικό εκτόπισμα ανάλογο με το δικό τους), συγκεντρώθηκαν στην συνέχεια στην εξασφάλιση και διασφάλιση των αξιωμάτων που τους αφορούσαν περισσότερο, δηλαδή των οικονομικών θέσεων-κλειδιών.

Για τους Γερμανούς αυτό σήμαινε το χαρτοφυλάκιο της βιομηχανίας ή αυτό της ενεργείας, το οποίο στο τέλος και εξασφάλισαν για τον Βαδη-Βιτεμβεργιανό Γκούντερ Έτινγκερ. Ταυτοχρόνως η Μέρκελ ζήτησε δεσμεύσεις για εξασφάλιση της θέσης του «βαρέως πυροβολικού», αυτής του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στοχεύοντας στον διορισμό του νυν Προέδρου της Μπούντεσμπανκ, Άχελ Βέμπερ στο πόστο αυτό, όταν το 2011 θα φτάσει αισίως στο τέλος της η θητεία του Ζαν-Κλωντ Τρισέ. Για τους Γάλλους από την άλλη, αυτό που είχε προτεραιότητα ήταν ένα άλλο σημαίνων χαρτοφυλάκιο στην Κομισιόν αυτό της ενιαίας αγοράς για τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών της χώρας Μισέλ Μπαρνιέ (στόχος ο οποίος επετεύχθη).

Έτσι ο κύβος είχε από καιρού ριφθεί και, ως εκ τούτου, καμία εκ των δύο αυτών Ευρωπαϊκών δυνάμεων δεν επέδειξε ενδιαφέρον για τα ύπατα αξιώματα, φτάνει τα άτομα που θα τα κατελάμβαναν να ήταν «χλιαρά». Ως εκ τούτου, αθόρυβα μεν στο προσκήνιο, αλλά υπό την κρούση εκκωφαντικών τυμπανοκρουσιών στο παρασκήνιο, ο κύβος κύλισε προς το μέρος της πολιτικά ανύπαρκτης Βαρόνης, που καθόλου δεν μέλλει να επισκιάσει τους πολιτικούς «γίγαντες» της γηραιάς ηπείρου. Είναι δηλαδή αυτή καθαυτή η επιλογή ενός πολιτικού «νάνου» που εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα των υπολοίπων Κρατών-Μελών. Είναι εξάλλου για αυτό ακριβώς τον λόγο που οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα άφηναν να προωθηθεί σε αυτή την θέση ούτε καν ένας Μάσιμο Ντ” Αλέμα.

Έτσι μια άσημη, πολιτικά «άχρωμη» και χωρίς ιδιαίτερες περγαμηνές προσωπικότητα, αποτέλεσε τελικά το καταλληλότερο πρόσωπο για όλους. Και εκεί που ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ μιλούσε αρχικά για υψηλού προφίλ υποψηφίους που θα είχαν ακόμη και την δυνατότητα «να σταματήσουν την κυκλοφοριακή συμφόρηση στο Πεκίνο και στην Μόσχα», είναι σήμερα άκρως αμφίβολο αν η Άστον θα μπορούσε να σταματήσει έστω και το κυκλοφοριακό στο Απχόλλαντ.

Τι να απαντήσει επομένως κανείς στα όσα «άστοχα» έχουν γραφτεί τον τελευταίο καιρό για το περίφημο τηλεφώνημα του Κίσινγκερ, που τάχα έχει αισίως τώρα βρει τον αποδέκτη του στο πρόσωπο της Βαρόνης;

Άγιος Βασίλης… δεν έρχεται

Αυτά τα Χριστούγεννα τα μικρά Αμερικανάκια είναι ιδιαίτερα λυπημένα, αφού δεν θα λάβουν απάντηση από τον Άγιο Βασίλη. Οι επιστολές που στέλνουν κάθε χρόνο στον Βόρειο Πόλο φέτος δεν θα προωθηθούν, αφού τα ταχυδρομεία της χώρας, που από το 1954 στέλνουν τις επιστολές αυτές σε μια κωμόπολη της Αλάσκας όπου μικροί εθελοντές απαντούν σε κάθε παιδάκι ξεχωριστά, δεν θα τηρήσουν το έθιμο.

Όπως στον Βόρειο Πόλο έτσι και στην Ευρώπη, η Άστον δεν αποτελεί παρά έναν «μικρό εθελοντή» που θα απαντά στα τηλεφωνήματα των Αμερικανών ομολόγων της εκ μέρους του Άγιου Βασίλη (είτε αυτός έχει την μορφή της Μέρκελ, του Σαρκοζί, ή του Μπράουν).

Σε αντίθεση λοιπόν με τα όσα έχουν γραφτεί τον τελευταίο καιρό, το τηλεφώνημα του Κίσινγκερ δεν έχει βρει τον τελικό του αποδέκτη στο πρόσωπο της Άστον, αφού (κατ” εκπλήρωση της επιθυμίας των Ευρωπαίων αρχηγών) χλωμό φαντάζει το κατά πόσον η Βαρόνη θα μπορεί να σταθεί στο ύψος του κάθε Κίσινγκερ-ομολόγου της, εκπροσωπώντας την φωνή της Ευρωπαϊκής διπλωματίας.

Αν η κυρία Κλίντον λοιπόν προσπαθήσει να έρθει σε επικοινωνία με την «κυρία καμία» των Βρυξελλών, το μήνυμα που θα λάβει θα είναι ακριβώς αυτό: Ότι δηλαδή δεν έχει μιλήσει με απολύτως καμία! Έτσι, όπως τα μικρά Αμερικανάκια, ούτε και τα ΜΕΓΑΛΑ Αμερικανάκια, δεν θα λάβουν φέτος οποιαδήποτε απάντηση από κανένα «Άγιο Βασίλη».

One Comment

  1. Pingback

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>