Γράφει:

Η γεωπολιτική μέτρησε πολύ στην αξιολόγηση της Τουρκίας

Η ιστορία της αξιολόγησης της Τουρκίας, το ορόσημο του Δεκέμβρη και οι κυρώσεις, που θα έπρεπε να της επιβληθούν και οι πολιτικές «λαφαζανιές» των ηγετών μας, συνθέτουν την νέα πολιτικο-διπλωματική καταστροφή, που υπέστη η Κύπρος εξαιτίας της ανεπαρκούς πολιτικής της Κυβέρνησης Χριστόφια. Η Τουρκία από μηνών είχε επιδωθεί σε πρωτοφανή εκστρατεία προϊδεασμού των εταίρων μας και της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για τις θέσεις της και την αναγκαιότητα οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ να συνεχιστούν. Αντίθετα, η Κυβέρνηση Χριστόφια περιορίστηκε σε μερικά ταξίδια του Προέδρου, περισσότερο προς τριτοκοσμικούς προορισμούς παρά προς εταίρους μας. Έγιναν κάποιες επαφές του Υπουργού Εξωτερικών και συνήθεις διπλωματικές διαβουλεύσεις.

Από το περασμένο καλοκαίρι, κυρίως, η Κυβέρνηση και τα συγκυβερνώντα κόμματα είχαν εστιάσει την πολιτική τους στο επιχείρημα ότι αν η Τουρκία δεν συμμορφωνόταν και δεν υλοποιούσε τις αναληφθείσες από το 2005 δεσμεύσεις της έναντι της ΕΕ και της Κυπριακής Δημοκρατίας τότε δεν έπρεπε να περάσει αλώβητη την αξιολόγηση και, συνεπώς, θα έπρεπε να υποστεί κυρώσεις. Μετά την τετραήμερη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, του περασμένου Σεπτεμβρίου, σε ομόφωνο κοινό ανακοινωθέν επιβεβαιωνόταν η πιο πάνω θέση. Έκτοτε, ο πρόεδρος Χριστόφιας, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ και ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ με ανέξοδη παλληκαριά προειδοποιούσαν την Τουρκία να μην προκαλεί την μοίρα της και ότι η Κύπρος έχει τις δυνατότητες να την τιμωρήσει. Όμως, την ίδια στιγμή φαίνεται δεν έγινε καμία σοβαρή ανάλυση σε βάθος όλων των παραμέτρων και δυνατοτήτων που ως Κύπρος θα μπορούσε να αξιοποιήσει:

Πρώτον, για να ενημερωθούν οι εταίροι και φίλοι μας στην ΕΕ για τις θέσεις που η Κυπριακή Δημοκρατία αξιόπιστα θα διεκδικούσε, και τα ανταλλάγματα που θα απαιτούσε, για να προχωρήσει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Δεύτερον, φαίνεται ότι δεν κατανοήθηκε επαρκώς ότι στην ΕΕ μεταξύ εταίρων λειτουργούν συχνά συμμαχίες συμφερόντων.

Τρίτον, πράγμα πρωτοφανές, η Τουρκία, χώρα υπό ένταξη, πέτυχε να δημιουργήσει ευνοϊκό κλίμα υπέρ των θέσεών της, σε αντίθεση με την Κύπρο, Κράτος-Μέλος της ΕΕ, που συνάντησε εχθρικό και εκβιαστικό κλίμα.

Τέταρτον, προς οδυνηρή έκπληξη, προφανώς, του προέδρου Χριστόφια, η χώρα που πρωτοστατούσε σε απειλές και εκβιασμούς κατά της Κύπρου ήταν η Βρετανία, φίλη, υποτίθεται, αν πιστέψουμε τις διαβεβαιώσεις του Βρετανού Πρωθυπουργού. Σε άρθρο του στην «Χαραυγή» ο Μπράουν έδινε τον λόγο του ότι θα έκανε το παν για να βοηθήσει την υπόθεση της Κύπρου…

Πέμπτον, φαίνεται πως οι μοναδικές χώρες, που μας συμπαραστάθηκαν, ήταν η Μάλτα και η Ιρλανδία και εν μέρει η Γαλλία, σε αντίθεση με την Τουρκία, που είχε την σθεναρή υποστήριξη της Βρετανίας, της προεδρεύουσας Σουηδίας, της Φιλανδίας και άλλων χωρών του πρώην ανατολικού μπλόκ.

Πριν από την Σύνοδο του Δεκεμβρίου και την έκδο-ση των συμπερασμάτων, Κυβέρνηση, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ προειδοποιούσαν την Τουρκία, ακόμα και με μονομερείς κυρώσεις. Τα συμπεράσματα κατέδειξαν την γύμνια της συγκυβέρνησης που, αναδιπλωθείσα ανωμάλως, απλώς κατάπιε την γλώσσα της, τις πολιτικές «λαφαζανιές» της και, αίφνης, έπαθε συλλογική αμνησία. Αντί οι συγκυβερνώντες να εξηγήσουν, και να απολογηθούν, γιατί δεν πέτυχαν κυρώσεις κατά της Τουρκίας, αφού αυτός ήταν ο στόχος της πολιτικής τους, επιδόθηκαν σε διαβουκόληση και παραπλάνηση της κοινής γνώμης. Μίλησαν για το «εχθρικό κλίμα», δηλαδή απέτυχαν να πείσουν τους εταίρους μας.

Πανηγύρισαν για την ενίσχυση της… γλώσσας των συμπερασμάτων! Και συμπαρατάχθηκαν με την «βαθιά θλίψη» της ΕΕ επειδή η Τουρκία, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις, αρνήθηκε να συμμορφωθεί και να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις της. Για την «ταμπακιέρα», δηλαδή γιατί η Τουρκία πέρασε αλώβητη και χωρίς κυρώσεις και χωρίς ανταλλάγματα τον σκόπελο της αξιολόγησης, ουδεμία εξήγηση. Παρά μόνο ο πανηγυρισμός τους επειδή ο Υπουργός Εξωτερικών, Μ. Κυπριανού, κατέθεσε μονομερή προφορική δήλωση, με την οποία ανακοίνωνε πάγωμα έξι κεφαλαίων. Άσφαιρα πυρά! Όπως δήλωσε ο Όλι Ρεν τα κεφάλαια αυτά ήταν ήδη μπλοκαρισμένα, πράγμα που δεν θα δυσκολέψει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας.

Υπάρχουν άλλοι σοβαροί λόγοι, που η Κυβέρνηση Χριστόφια είτε υποτίμησε είτε δεν έλαβε υπόψη, όταν προειδοποιούσε ή όταν πανηγύριζε για την καταστροφή μιας τετραετούς πολιτικής, που γώνιαζε την Τουρκία, και την οποία η Κυβέρνηση αχρήστευσε, αυτοπυροβολούμενη:

Πρώτον, η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη, απεξαρτούμενη από τις ΗΠΑ αλλά ακόμα χρήσιμη σύμμαχος.

Δεύτερον, είναι κρίσιμης σημασίας ενεργειακός κόμβος, αφού οι περισσότεροι αγωγοί πετρελαίου και αερίου προς την Δύση και την Ευρώπη διέρχονται από το έδαφός της.

Τρίτον, η Τουρκία επιδιώκει να αναδειχθεί σε αξιόπιστο διαμεσολαβητή μεταξύ της χριστιανικής Δύσης και του μουσουλμανικού κόσμου.

Τέταρτον, με την νέα εξωτερική πολιτική Νταβούτογλου των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες και με τα ανοίγματα προς την Αρμενία και τους Κούρδους η Άγκυρα έχει κερδίσει σημαντικά εύσημα στο διπλωματικό χρηματιστήριο ως ειρηνοποιός και ειρηνόφιλη χώρα.

Πέμπτον, παρά την κατοχή της Κύπρου η Τουρκία επαινείται για την συμβολή της στις διεξαγόμενες συνομιλίες για το κυπριακό.

Έκτον και σπουδαιότερο, το γεωπολιτικό βάρος της Τουρκίας έχει επιμετρήσει πάρα πολύ στις αποφάσεις των εταίρων μας. Την έχουν πολλαπλώς ανάγκη και εκείνη το εκμεταλλεύεται ληστρικά και αδίστακτα.

Αυτά όλα φαίνεται να μη λήφθηκαν πολύ σοβαρά υπόψη από την αιθεροβατούσα Κυβέρνηση. Η Τουρκία θα αξιολογηθεί σε απροσδιόριστο χρόνο, ενώ δεν είναι σίγουρο ότι θέλει να συμβάλει σε λειτουργική και βιώσιμη λύση του κυπριακού.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>