Γράφει:

Η ασφάλεια και η άμυνα ως βασική πτυχή επίλυσης του κυπριακού

Το κείμενο αυτό αποτελεί περίληψη σχετικής διάλεξης που έδωσε ο αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κλόκκαρης, στις 2 Δεκεμβρίου στο ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου ΙΙΙ.

 

Η ασφάλεια είναι ένα από τα δυσκολότερα κεφάλαια στις συνομιλίες για λύση του κυπριακού, αφού το κυπριακό πρωτίστως είναι πρόβλημα ασφάλειας, που πηγάζει από την επιβουλή της Τουρκίας κατά του Ελληνισμού της Κύπρου.

Προβλήματα ασφάλειας και τουρκική απειλή

Η σοβαρότερη απειλή για την ασφάλεια της Κύπρου είναι η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή, με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις, και η δημογραφική αλλοίωση με τον εποικισμό στις κατεχόμενες περιοχές και την συστηματική διοχέτευση παράνομων μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές από την Τουρκία.

Η Τουρκία από την δεκαετία του 1950 (εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ, σχέδιο ανάκτησης της Κύπρου του Γραφείου Ειδικού Πολέμου και του Γενικού Επιτελείου Στρατού) έθεσε ως στρατηγικό στόχο τον έλεγχο της Κύπρου και την ανατροπή της πληθυσμιακής υπεροχής των Ελλήνων, για λόγους που σχετίζονται με την ασφάλειά της και την προώθηση των συμφερόντων της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία προώθησε με επιμονή την στοχοθεσία της και επέτυχε την υλοποίησή της σε μεγάλο βαθμό με τις συνθήκες 1960 (επεμβατικά δικαιώματα, στρατεύματα, λειτουργική διχοτόμηση) και την εισβολή του 1974 (γεωγραφική διχοτόμηση, δημογραφική αλλοίωση, δημιουργία ψευδοκράτους).

Σήμερα η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες για ολοκλήρωση του στόχου της, με λύση συνομοσπονδίας στο κυπριακό, υποβάθμιση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναβάθμιση του ψευδοκράτους και εξάλειψη κάθε ελληνικού στοιχείου στις κατεχόμενες περιοχές. Επιδιώκει αφοπλισμό του κυπριακού κράτους, το οποίο να τελεί υπό τον στρατιωτικό και πολιτικό έλεγχό της.

Η παρούσα κατάσταση στην Κύπρο από πλευράς ασφάλειας, παρουσιάζει υψηλό βαθμό κινδύνου για την Κυπριακή Δημοκρατία λόγω της τουρκικής απειλής:

•Ισχυρές κατοχικές δυνάμεις, που ασκούν ψυχολογική βία κατά του Ελληνισμού της Κύπρου για να αποδεχθεί λύση η οποία να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας. Η δύναμη, σύνθεση και διάταξη των κατοχικών δυνάμεων τους παρέχει την δυνατότητα διεξαγωγής επιθετικών επιχειρήσεων αιφνιδιαστικά κατά των ελεύθερων περιοχών και απόκτηση στρατηγικών πλεονεκτημάτων. Η ενίσχυση της στρατιωτικής ισχύος της Εθνικής Φρουράς και η αναζωογόνηση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Ελλάδος-Κύπρου αποτελεί βασική παράμετρο για την προστασία και επιβίωση του Ελληνισμού στην Κύπρο.

•Παράνομος εποικισμός (πέραν των 250,000).

•Εξόντωση εγκλωβισμένων, παρεμπόδιση επιστροφής προσφύγων, εκμετάλλευση των περιουσιών τους, καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλαγή τοπωνυμίων, διοχέτευση λαθρομεταναστών, παραβιάσεις θαλασσίου και εναερίου χώρου, αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου, μη αναγνώριση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Γεωπολιτική σημασία της Κύπρου

Απορρέει από την γεωγραφική της θέση στην Ανατολική Μεσόγειο, στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) ανάμεσα στην ζώνη των χωρών που παράγουν την ενέργεια και την ζώνη των χωρών που καταναλίσκει ενέργεια. Το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο διά του Σουέζ και από την Κασπία Θάλασσα και το Βόρειο Ιράκ διά των απολήξεων των αγωγών στην ακτή της Αν. Μεσογείου (ενεργειακός κόμβος Τσεϊχάν στον κόλπο της Αλεξανδρέττας έναντι της Κύπρου) διακινείται προς την Ευρώπη διά των θαλάσσιων ζωνών της Κύπρου.

Οι υποδομές στο έδαφος της Κύπρου διευκολύνουν την υποστήριξη αεροναυτικών επιχειρήσεων, τον έλεγχο του θαλάσσιου και εναέριου χώρου στην Αν. Μεσόγειο και την παρακολούθηση επικοινωνιών και συλλογή πληροφοριών σε ζωτικές περιοχές του πλανήτη.

Η γεωγραφική θέση της Κύπρου εξυπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ασφάλεια, που σχετίζονται με την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών (τρομοκρατία, όπλα μαζικής καταστροφής, λαθρεμπόριο όπλων κ.λπ.) και την δημιουργία ζώνης ασφάλειας στην περίμετρό της. Το γεγονός όμως ότι η Κύπρος δεν είναι μέλος του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη (PfP), όπως είναι όλες οι άλλες χώρες της ΕΕ, έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλειά της και στην αξιοποίηση της γεωστρατηγικής αξίας της (δεν λαμβάνει διαβαθμισμένες πληροφορίες του ΝΑΤΟ για την ασφάλεια, δεν συμμετέχει στις συνομιλίες ΕΕ-ΝΑΤΟ, δεν μπορεί αν διαθέσει το έδαφός της για στρατιωτικές επιχειρήσεις της ΕΕ όταν χρησιμοποιείται υποδομή ΝΑΤΟ.

Οι βρετανικές βάσεις (ΒΒ) στην Κύπρο έχουν μεγάλη στρατητική σημασία για τα συμφέροντα της Βρετανίας στην περιοχή. Η Βρετανία επιδιώκει εδραίωση και διαιώνιση του καθεστώτος των Βρετανικών Βάσεων που θα επιτευχθεί με:

•Αφοπλισμό του κυπριακού κράτους για να εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της γεωγραφικής θέσης της Κύπρου.

•Λύση του κυπριακού που θα βασίζεται στην δημιουργία ενός ανίσχυρου κράτους με εύθραυστες εσωτερικές ισορροπίες για να μην απειληθεί το απαράδεκτο καθεστώς των ΒΒ.

Η ασφάλεια στα πλαίσια λύσης του κυπριακού

Οι επιδιώξεις μας θα πρέπει να στοχεύουν στην κατάργηση του υφιστάμενου συστήματος ασφάλειας που βασίζεται στις Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960 και την αντικατάστασή του με ένα νέο σύστημα το οποίο να διασφαλίζει την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα του κυπριακού κράτους. Οι συνθήκες αυτές είναι αναχρονιστικές, επιβλήθηκαν στην Κύπρο και λειτούργησαν καταστροφικά, αφού οι εγγυήτριες δυνάμεις και ιδιαίτερα η Τουρκία τις εκμεταλλεύτηκαν για την προώθηση των συμφερόντων της σε βάρος της Κύπρου (τουρκική εισβολή 1974). Οι διατάξεις τους παραβιάζονται συστηματικά για 35 χρόνια και ουσιαστικά κατέστησαν ανενεργές.

Το νέο σύστημα ασφάλειας θα πρέπει να βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

•Στην δυνατότητα αυτοάμυνας του κυπριακού κράτους.

•Στην πλήρη συμμετοχή του στην ΚΕΠΠΑ της ΕΕ.

•Στην συμμετοχή του σε περισσότερους οργανισμούς συλλογικής ασφάλειας.

Η υιοθέτηση ενός νέου συστήματος ασφάλειας επιβάλλει:

1.Μη αποδοχή επεμβατικών δικαιωμάτων ξένων χωρών, απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων και παράνομων εποίκων, κατάργηση των συνθηκών εγγυήσεως και συμμαχίας του 1960.

2.Μη αποδοχή περιορισμών όπως αυτοί που τέθηκαν με το σχέδιο Ανάν και υποστηρίζονται και σήμερα από την τουρκική πλευρά, στα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου στην θάλασσα και στον αέρα, στην συμμετοχή της στην ΚΕΠΠΑ και στην διάθεση του εδάφους της για υποστήριξη διεθνών στρατιωτικών επιχειρήσεων.

3.Πλήρη συμμετοχή της Κύπρου στην ΚΕΠΠΑ της ΕΕ. Αυτό προϋποθέτει ένταξη της Κύπρου στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη (PfP) και υπογραφή συμφωνίας ασφαλείας με το ΝΑΤΟ.Η πλευρά μας δεν υιοθετεί αυτή την θέση. Κατά την άποψή μου είναι λανθασμένη επιλογή και πρέπει να αναθεωρηθεί όπως ζήτησε και η πλειοψηφία του κοινοβουλίου στην Κύπρο.

4.Διατήρηση από την Κύπρο του δικαιώματος της αυτοάμυνας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και διάθεσης ιδίων ενόπλων δυνάμεων (Ε/Κ, Τ/Κ) κατά την βούληση του κυπριακού κράτους. Όλες οι χώρες της ΕΕ διαθέτουν ένοπλες δυνάμεις και η Κύπρος δεν πρέπει να αποτελέσει εξαίρεση.

Στις συνομιλίες για λύση συμφωνήθηκε η αποστρατικοποίηση του κυπριακού κράτους (δεν θα έχει ένοπλες δυνάμεις παρά μόνον αστυνομία) χωρίς να γνωρίζουμε αν η πλευρά μας έλαβε οποιοδήποτε αντάλλαγμα, όπως η κατάργηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960 και η απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων.

Η αποστρατικοποίηση του κυπριακού κράτους σε μια λύση είναι λανθασμένη και επικίνδυνη επιλογή και πρέπει η πλευρά μας να αποσύρει αυτή την θέση για τους εξής λόγους:

•Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γεωστρατηγικής σημασίας και σε περίπτωση κρίσης η αποστρατικοποίηση θα παραβιασθεί από γειτονικές ή άλλες δυνάμεις.

•Βρίσκεται εγγύς της ασταθούς περιοχής της Μέσης Ανατολής από όπου ενδέχεται να προκύψουν ασύμμετρες απειλές κατά της ασφάλειάς της, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ (τρομοκρατία, λαθρεμπόριο όπλων, λαθρομετανάστευση κ.λπ.).

•Η αποστρατικοποίηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας και της Βρετανίας που θα εκμεταλλεύονται μονοπωλιακά την γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου. Πέραν τούτου, η αποστρατικοποίηση εξυπηρετεί την Τουρκία, η οποία θα έχει πλησίον των ακτών της μια ανοχύρωτη πολιτεία, για την οποία αποδεδειγμένα έχει επεκτατικές βλέψεις.

•Η Συνθήκη της Λισαβόνας δεσμεύει τα Κράτη Μέλη της ΕΕ να βελτιώνουν τις στρατιωτικές δυνατότητές τους και να παρέχουν συνδρομή και βοήθεια με όλα τα μέσα σε οποιοδήποτε Κράτος Μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση σύμφωνα με το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ (άρθρο 42 της Συνθήκης της Λισαβόνας).

•Χωρίς ένοπλες δυνάμεις η Κύπρος δεν θα έχει την δυνατότητα:

1.Να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματά της.

2.Να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντά της.

3.Να συμμετέχει πλήρως στην ΚΕΠΠΑ.

4.Να εξασφαλίζει συνθήκες ασφάλειας για τους πολίτες της.

Η Κύπρος θα είναι ένα ασπόνδυλο κράτος που δεν θα έχει την δυνατότητα να ασκεί πλήρη εξουσία στην επικράτειά του σε ένα από τα στρατηγικότερα σημεία του πλανήτη, έρμαιο στην βουλιμία των ξένων δυνάμεων και της Τουρκίας.

Δυσχέρειες στο κεφάλαιο ασφάλεια

Η υιοθέτηση ενός νέου συστήματος ασφάλειας όπως το περιγράψαμε προσκρούει σε δύο σκοπέλους. Η Τουρκία εμμένει στον στρατηγικό στόχο της για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, που επιτυγχάνεται με την διατήρηση των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960 και οι Τ/Κ στις συνομιλίες υποστηρίζουν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας εις βάρος εκείνων της Κύπρου. Η στάση των Τ/Κ (που συρρικνώθηκαν πληθυσμιακά λόγω των Τούρκων εποίκων) δημιουργεί αξεπέραστα αξιέξοδα.

Συμπέρασμα

Μια βιώσιμη λύση του κυπριακού προϋποθέτει στο θέμα της ασφάλειας:

1.Να αναθεωρήσει η πλευρά μας και να αποσύρει την θέση της για αποστρατικοποίηση του κυπριακού κράτους, που θα πρέπει να έχει και αυτό όπως όλα τα Κράτη Μέλη της ΕΕ, αλλά και όλοι οι ελεύθεροι λαοί, το δικαίωμα της αυτοάμυνας που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.

2.Να αγωνιστούμε και να εκμεταλλευτούμε την ιδιότητά μας ως Κράτος Μέλος της ΕΕ για να πεισθεί η Τουρκία:

•Να εγκαταλείψει τις επεκτατικές βλέψεις της σε βάρος της Κύπρου.

•Να αποσύρει τα κατοχικά στρατεύματα και τους παράνομους εποίκους.

•Να αναγκασθεί να αποδεχθεί κατάργηση των αναχρονιστικών Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960 που επιβλήθηκαν στην Κύπρο στα πλαίσια της απαράδεκτης στρατηγικής των προτε-κτοράτων που επιβάλλουν οι ισχυρές χώρες στις αδύνατες.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>