Γράφει:

Υστερόγραφο: Η επίσκεψη Μπαν Κι Μουν – Ένα ακόμα «Άβαταρ» στην «Πανδώρα»

Ένα ακόμα «Άβαταρ» τύπου Ντάουνερ ήρθε από τα ΗΕ στον πλανήτη «Πανδώρα». Αντίθετα όμως με την Πανδώρα της Θεογονίας του Ησίοδου, η επί του προκειμένου δεν προικοδοτήθηκε και τόσο από τους «θεούς» (για ακόμα μια φορά). Με την κάθοδο του «Άβαταρ» όμως ξεκινά κι αυτή η ιστορία, που δικαιωματικά πλέον κατέχει μια από τις κορυφαίες θέσεις στο «box office» όχι αυτό του κινηματογράφου αλλά αυτό του θεάτρου (του παραλόγου).

Στο σχεδόν «Αβαταρικό» λοιπόν αυτό σενάριο, οι ιθαγενείς «Ναβί» άλλως Κερυνειώτες (του γνωστού προσφυγικού σωματείου) συγκεντρώνονται στον κυκλικό κόμβο «Κολοκασίδη», περιμένοντας την αυτοκινητοπομπή του ΓΓ του ΟΗΕ μετά την λήξη της συνάντησης Χριστόφια-Ταλάτ-Μπαν, που διεξάγεται στην οικία Ζεριχούν στο αεροδρόμιο. Αλλά μάταια. «Μην είδατε τον Παναή»! Οι προπαγανδιστικές μηχανές μπαίνουν αμέσως σε λειτουργία και φρο-ντίζουν όπως ο κος Μπαν μεταφερθεί από άλλο δρόμο για να μην αντικρύσει τους διαδηλωτές, αφού σίγουρα ένα τέτοιο θέαμα θα οδηγούσε σε μια Βεμπερική «απομάγευση του κόσμου» (του κόσμου τους για να είμαστε πιο ακριβείς).

Τι ήταν δηλαδή αυτό που δεν έπρεπε να αντικρύσει ο ΓΓ; Την πραγματικότητα; Αυτό δηλαδή που πιστεύει και επιθυμεί σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού Ελληνισμού; Την δίκαιη λύση του κυπριακού με άλλα λόγια όπως έγραφαν άλλωστε και τα πλακάτ των διαδηλωτών; Την απόσυρση του κατοχικού στρατού; Την επιστροφή των προσφύγων; Αυτά ήταν που δεν έπρεπε να δει ο νούμερο ένα εκπρόσωπος ενός οργανισμού που έχει κατά τα άλλα στο ενεργητικό του σωρεία αποφάσεων και ψηφισμάτων υπέρ των προαναφερθέντων; Μήπως δεν ήταν καθήκον του να τα δει αυτά; Στην προκειμένη περίπτωση πάντως δεν θεωρήθηκε να είχε ένα τέτοιο καθήκον, αφού άγνωστη τους ήταν μάλλον η Ρουσώική θεωρία περί εξουσίας ως υπαλλήλου του λαού.

Αντί αυτού ο ΓΓ οδηγείται στο «δέντρο των προσευχών» των διαφόρων «Πλατφόρμων», «Πρωτοβουλιών», «Κινήσεων» και άλλων επαναπροσεγγιστικών κινημάτων, βλ. οδόφραγμα Λήδρας… Ναι, αυτό που μετά ο κος Μπαν αποκάλεσε «σύνορα». Το αποκάλεσε μάλιστα ως τέτοιο, για να είμαστε ακριβείς, μετά από την αποενοχοποίηση της Τουρκίας και την αναβάθμιση και αναγνώριση του ψευδοκράτους μέσα από την επίσκεψή του στο ψευδοπροεδρικό.

Εκεί λοιπόν, στην οδό Λήδρας, ο κος Μπαν είχε την ευκαιρία να πετάξει και τα μπαλόνια του (με την παρέα Ναμί), στέλνοντας με αυτό τον τρόπο μηνύματα ενότητας προς τις δύο κοινότητες και ολοκληρώνοντας έτσι την «δύσκολη» αυτή επίσκεψη του στον «πλανήτη» μας.

Στο Χολιγουντιανό έργο βέβαια ο πλανήτης «Πανδώρα», με τους γαλάζιους πιθηκόμορφους «Ναβί», βρίσκεται κάπου 4,3 έτη φωτός μακριά από την γη. Σε τούτη όμως την μάλλον άδωρη «Πανδώρα», αυτή δεν είναι παρά η απόσταση μεταξύ των θέσεων και απόψεων Ντάουνερ (και Ταλάτ) και της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων.

Και ερωτούμαι: Τι απομένει στο κουτί της Πανδώρας όταν και η ελπίδα έχει πλέον εξανεμισθεί; Όταν ζούμε σε μια παράνοια, όπου το δίκαιο των λαών θεωρείται παραλογισμός; Κι αν υιοθετήσουμε ακόμα και την Χιτλερική θέση ότι, η πλειοψηφία της μάζας είναι θηλυκή κι έτσι η προπαγάνδα δεν απευθύνεται στην λογική αλλά στο συναίσθημα, τότε το μόνο που έχουμε πια να αναρωτηθούμε είναι, μήπως το συναίσθημα δεν είναι πάντα και τόσο άδειο από λογική; Είναι αρκετά πέντε μπαλόνια και θεατρικά τρικς για να «καλλιεργήσουν» δήθεν «κλίμα»; Στα μάτια των ξένων, αυτή η προπαγανδιστική και θιασώδης «σαγήνευση» της μάζας ίσως να δουλεύει. Εδώ, όμως, το γένος της μάζας μας αφήνει παντελώς αδιάφορους.

Μήπως τελικά το ίδιο αδιάφορους μας άφησε και η «υπερπαραγωγή» Μπαν Κι Μουν, μιας και αρκετά έχουμε πλέον ανεχτεί τις μονοδιάστατες θέσεις των διαφόρων «Άβαταρ» που κατά καιρούς μας παρουσιάζονται; Τουλάχιστο το «Άβαταρ» του Κάμερον ήταν οπτικά και ουσιαστικά τρισδιάστατο…

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>