Γράφει:

Δύο χρόνια μετά την εκλογή Χριστόφια: Πώς αντικρύζει ο ξένος τύπος την «πρόοδο» στις συνομιλίες

Όπως είχαμε γράψει και σε παλαιότερο άρθρο ο ξένος τύπος είχε αρκετά να πει για την εκλογή του Δημήτρη Χριστόφια το 2008, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση τόσο στην διαφορετική προσέγγιση που αναμενόταν να έχει σε σύγκριση με τον Τάσσο Παπαδόπουλο (όσον αφορά στο κυπριακό φυσικά), όσο και στην ιδεολογία του ιδίου αλλά και του κόμματός του, περιγράφοντάς τον τις πλείστες φορές ως κομμουνιστή. Οι καλές σχέσεις με την τουρκοκυπριακή αριστερά θεωρήθηκαν πολύ σημαντικές και ως εκ τούτου ο κ. Χριστόφιας παρουσιάστηκε επανειλημμένα ως ο πιο πιθανός και «τελευταίος» ηγέτης της ελληνοκυπριακής κοινότητας που θα μπορούσε να επιλύσει το πρόβλημα. Έμφαση δόθηκε και στο γεγονός ότι με τους Χριστόφια και Ταλάτ στην ηγεσία των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων αντίστοιχα, δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες για συνέχιση του αδιεξόδου.

Πώς βλέπει ο ξένος τύπος το κυπριακό, δύο χρόνια αργότερα και μετά από 17 μήνες εντατικών διαπραγματεύσεων, Ιδιαίτερα τώρα που δεν υπάρχει ο «απορριπτικός» Τάσσος και που ο Χριστόφιας επέδειξε την αναμενόμενη από τους ξένους ευελιξία; Ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζει ο ξένος τύπος την κατάσταση στην Κύπρο δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αν δεν ήταν ενδεικτικό για το τι πρέπει να περιμένουμε στο εγγύς αλλά και στο μακρινό μέλλον. Και αν κρίνουμε από την συμπεριφορά του κ. Μπαν Κι Μουν και τα μηνύματα που έστειλε (όχι κατ” ανάγκη με λόγια) κατά την διάρκεια της επίσκεψής του, τότε ίσως να είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δώσουμε λίγο περισσότερη προσοχή στις ξένες αναλύσεις…

Μίνι-ανασκόπηση και 3 ενδεικτικές ατάκες

1.Μόνο αν ήμασταν Βόσνιοι… Ένας Βρετανός αναλυτής της Guardian εύστοχα περιέγραψε την κατάσταση λέγοντας ότι οι δύο ηγέτες συζητούσαν και ξανασυζητούσαν για δύο χρόνια για να καταφέρουν στο τέλος να εδραιώσουν το μελλοντικό «κατασκεύασμα» διακυβέρνησης της Κύπρου, «το οποίο μόνο Βόσνιοι θα μπορούσαν να αγαπήσουν…»

2.Οι ευθύνες…: «Αυτή η διαδικασία ανήκει στην Κύπρο… και η μοίρα σας είναι στα χέρια σας… (και το καλύτερο) επωμισθήκατε την ευθύνη να βρείτε λύση». Αυτός φυσικά δεν είναι άλλος από τον κ. Μπαν.

3.Βάζεις στοίχημα; «Κανείς δεν έχει χάσει χρήματα ποντάροντας στην μη επίτευξη μιας συνολικής λύσης του κυπριακού». Τάδε έφη Λόρδος Χάνεϊ, σε πρόσφατο του άρθρο για το Center for European Reform.

Συμπερασματικά, το αποτέλεσμα των συζητήσεων μεταξύ των δύο ηγετών είναι ένα αξιαγάπητο προϊόν… αν είσαι Βόσνιος. Φυσικά για τον κύριο Μπαν αυτό δεν έχει καμία σημασία και είναι ακριβώς αυτό που ήθελε να τονίσει: «Μην περιμένετε από εμάς να ασκήσουμε πιέσεις στον οποιοδήποτε. Ενδοκυπριακή λύση θέλατε, ενδοκυπριακή λύση να βρείτε… Και αν δεν τα καταφέρετε η ευθύνη βαραίνει εσάς και όχι τρίτους (π.χ. Τουρκία ή τον ΟΗΕ)». Τέλος, αν διερωτάστε αν οι αναλυτές του ξένου Τύπου είναι αισιό-δοξοι ή όχι, θα σας πω μόνο ότι τα σχόλια του κ. Χάνεϊ κοσμούν περιοδικά όπως ο Economist.

Τα 5 σημεία που αξίζουν περαιτέρω προσοχής

1.Το πρώτο σημείο είναι η παραδοχή από την πλειοψηφία του ξένου τύπου ότι τους τελευταίους 17 μήνες, παρά τις εντατικές διαπραγματεύσεις, υπήρχε μόνο οριακή πρόοδος. Η μη επίτευξη προόδου δεν είναι κάτι που κρύβεται και φυσικά δεν μπορεί να παραβλεφθεί από τους τις διάφορες αναλύσεις που αφορούν στο κυπριακό. Πώς όμως δικαιολογείται αυτή η αποτυχία, μετά τα τόσα ελπιδοφόρα μηνύματα του ξένου τύπου με την εκλογή του Δ. Χριστόφια; Η απάντηση είναι στο δεύτερο σημείο:

2.Υπάρχει μια διεθνής αναγνώριση ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας είναι ειλικρινής και θετικός για λύση. Αυτό όμως δημιουργεί πρόβλημα για τους ξένους αναλυτές, αφού από την στιγμή που ο Ελληνοκύπριος ηγέτης είναι «αθώος» (και η ευθύνη σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να πέσει στην τουρκική πλευρά), πώς δικαιολογείται το αδιέξοδο; Η απάντηση είναι απλή: Ο ηγέτης της ελληνοκυπριακής κοινότητας (όπως συχνά τον αποκαλούν) δυσκολεύεται ιδιαίτερα λόγω των σκληρών θέσεων των υπόλοιπων πολιτικών κομμάτων και ηγετών, αλλά και της εκκλησίας και του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου πιο συγκεκριμένα. Με λίγα λόγια, έφυγε μεν ο Τάσσος που ήταν αδιάλλακτος, αλλά και ο Χριστόφιας που είναι διαλλακτικός δεν μπορεί να είναι ακόμη πιο «ευέλικτος, γιατί δεν του επιτρέπει ο λαός και τα άλλα πολιτικά κόμματα» (απολογούμαστε που δεν είμαστε Βόσνιοι…).

3.Όσο αφορά τους Τουρκοκύπριους, σχεδόν όλος ο ξένος Τύπος (που μπαίνει στον κόπο να ασχοληθεί με την Κύπρο) δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να χάσει ο κ. Ταλάτ τις «εκλογές» από τον πολύ πιο σκληρό Έρογλου, κάτι που σημαίνει ότι θα μειωθούν και κατακόρυφα οι πιθανότητες για λύση αφού ο Έρογλου έχει απόψεις που είναι πιο κοντά στον Ραούφ Ντενκτάς. Πιο συγκεκριμένα, ενώ κάποια περιοδικά και εφημε-ρίδες (π.χ. Economist) μιλούν απλά για μείωση των πιθανοτήτων επίλυσης, άλλες (π.χ. New York Times) φιλοξενούν απόψεις διπλωματών της ΕΕ και των ΗΕ που υποστηρίζουν ότι μετά τον Απρίλιο και τις «εκλογές» στα κατεχόμενα θα εξαφανιστεί κάθε πιθανότητα επίλυσης.

4.Ενδιαφέρον είναι και το γεγονός ότι θέτουν το ερώτημα κατά πόσο οι Κύπριοι πραγματικά θέλουν λύση. Χωρίς εκπλήξεις και εδώ… Η απάντηση που δίνουν είναι ότι οι Τούρκουπριοι σίγουρα θέλουν (αφού έχουν να κερδίσουν οικονομικά) και σίγουρα θα έλεγαν ξανά «ναι» σε ένα δημοψήφισμα. Οι Ελληνοκύπριοι από την άλλη είναι πιο δύσκολο να δεχτούν γιατί δεν υπάρχει πίεση προς αυτή την κατεύθυνση. Οι ίδιοι δημοσιογράφοι/αναλυτές που υποστηρίζουν αυτή την θέση, υποστηρίζουν επίσης πως η μεγαλύτερη μορφή πίεσης που μπορεί να υπάρξει είναι η «γνώση»: Γνώση ότι δεν θα υπάρχει καλύτερη ευκαιρία από τώρα.

5.Το πέμπτο σημείο είναι απόρροια του τρίτου σημείου και προέρχεται από την βρετανική Guardian, η οποία άρχισε να προετοιμάζει το έδαφος ότι σε περίπτωση που κερδίσει ο Έρογλου, στόχος θα είναι μια «βελούδινη διχοτόμηση» όπως έγινε και στην περίπτωση της Τσεχοσλοβακίας. Κάποιες άλλες αναλύσεις τονίζουν τα στατιστικά τα οποία μιλούν για 85% των Τουρκοκυπρίων να μην πιστεύουν ότι μια λύση είναι πιθανή, και ότι με την εκλογή του Έρογλου θα αλλάξει η τουρκοκυπριακή στρατηγική, με κύρια επιδίωξη την Ταϊβανοποίηση του βόρειου τμήματος της νήσου.

Συμπεράσματα

Τα προβλήματα από τα μεγάλα λόγια και τις υπερβολικές προσδοκίες που έθεσαν οι δύο ηγέτες, αλλά πολύ περισσότερο ο Πρόεδρος Χριστόφιας, άρχισαν να φανερώνονται τώρα. Γνωρίζοντας πως και στις δύο πλευρές δεν υπάρχει ομοφωνία στο εσωτερικό μέτωπο για την διαχείριση του κυπριακού, ο ΓΓ των ΗΕ ρίχνει ακόμη περισσότερο βάρος στους δύο ηγέτες . Τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» τύπου «ενδοκυπριακής λύσης» (λες και η Τουρκία ή άλλες χώρες δεν έχουν ρόλο) και «αν δεν το λύσουμε εγώ (βλέπε Πρόεδρος Χριστόφιας) με τον Ταλάτ, δεν ξέρω ποιοι μπορεί να συμφωνήσουν», λειτούργησαν όπως είπαμε και πολύ παλαιότερα ως αυτο-παγίδευση, ενώ ταυτόχρονα έδωσαν μπόλικη τροφή, τόσο σε αυτούς που θέλουν να ασκήσουν ασφυκτικές πιέσεις στις δύο πλευρές, αλλά και σε αυτούς που θέλουν να προετοιμάσουν το έδαφος για την πιθανότητα της μη λύσης.

Επίσης, είναι ξεκάθαρο πως μερικά πράγματα δεν αλλάζουν. Όπως και την περίοδο πριν την ένταξη μας στην ΕΕ το «σενάριο» της «τελευταίας ευκαιρίας» φαίνεται να παραμένει το αγαπημένο «όπλο» των ξένων.

Το γεγονός ότι τα ξένα media δεν παρουσιάζουν τον Πρόεδρο ως τον κύριο λόγο που δεν υπάρχει λύση (όπως έκαναν κατά την προεδρία του Τ. Παπαδόπουλου), είναι σίγουρα υπέρ του Δ. Χριστόφια. Σε καμία περίπτωση όμως ο ξένος Τύπος δεν συμμερίζεται τις απόψεις της Κυβέρνησης ότι ο λόγος της μη επίτευξης λύσης είναι η αδιαλλαξία της τουρκικής πλευράς. Αντιθέτως, αφού δεν μπορούν να ρίξουν την ευθύνη στον Πρόεδρο ότι δεν θέλει λύση ή ότι δεν προσπαθεί, κατηγορούν την ελληνοκυπριακή κοινότητα στο σύνολο της. Επίσης ενδιαφέρον είναι το πώς οι καλές προθέσεις του Προέδρου γίνονται όπλα στα χέρια του ξένου τύπου. Χρησιμοποιείται, δηλαδή, η θετική προσέγγιση του κ. Χριστόφια (αλλά και του Ταλάτ) ως ένδειξη ότι δεν μπορεί να λυθεί το κυπριακό ούτε και με τόσο «διαλλακτικούς» ηγέτες, άρα ενδεχομένως να είναι καλή ιδέα να σκέφτονται όλοι τα εναλλακτικά σενάρια, ενώ ταυτόχρονα τονίζουν ότι η μετά Χριστόφια-Ταλάτ εποχή θα είναι ακόμη χειρότερη.

Οι προθέσεις των ξένων για «επίρριψη ευθυνών» φαίνονται επίσης και από τις αναλύσεις του Τύπου για τον «σκληρό» και «διχοτομικό» Έρογλου. Ενώ αναγνωρίζουν τις προθέσεις του τελευταίου, δεν αναφέρονται ποτέ στην πιθανότητα «χρέωσης» αποτυχίας στην τουρκική πλευρά, αλλά τονίζουν ότι με τον κ. Έρογλου στην ηγεσία, το κυπριακό απλά θα οδηγηθεί προς διχοτομικές λύσεις…

Εν ολίγοις, όσο έντιμες και να είναι οι προσπάθειες του Προέδρου δεν φαίνεται να εκτιμώνται ιδιαίτερα από τους ξένους, ενώ σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένοι να μας πουν «μπράβο για την δική σας προσπάθεια, θα πιέσουμε την τουρκική πλευρά…» Μάλλον θα μας πουν, «μπράβο για την προσπάθεια, αλλά δεν προχωρά η λύση αφού δεν θέλουν οι Τουρκοκύπριοι (τώρα)… σκεφθείτε την διχοτόμη-ση…»

Με όλα αυτά υπόψη, είναι σημαντικό να αντιληφθεί επιτέλους η ηγεσία μας και πιο συγκεκριμένα ο Πρόεδρος Χριστόφιας πως η υπερβολική «ευγένεια» και «ελαστικότητα» δεν μας αποφέρουν κερδισμένους «πόντους» στην διεθνή σκακιέρα. Μάλλον απλά δημιουργεί τετελεσμένα που θα φέρουν σε δύσκολη θέση είτε τον ίδιο τον Πρόεδρο, είτε τον Πρόεδρο που θα τον αντικαταστήσει στο μέλλον.

2 Comments

  1. Νικόλας Πάρης
    8 Μαρτίου 2010 13:44

    Δύο χρόνια μετά την εκλογή Χριστόφια: Πώς αντικρύζει ο ξένος τύπος την «πρόοδο» στις συνομιλίες

    Cut and Paste επιχειρήματα από τα άρθρα Μαυρίδη και Αβρααμίδη από το Φιλελεύθερο και τις δηλώσεις Περδίκη και Συλλούρη. Τίποτα φρέσκο, που να δείχνει κάποιες προοπτικές ανανέωσης. Αυτά, όμως τα άρθρα αφορούν απλώς ζητήματα διαχείρισης και όχι στρατηγικής σκέψης. Θα ήθελα ένα έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο στην Κύπρο να ασχοληθεί με τη στρατηγική ανάλυση της κατάστασης και να απαντήσει ερωτήματα όπως τα ποιο κάτω:
    Μπορεί να υπάρξει λύση χωρίς τη συνάινεση της διεθνούς κοινότητας; Αν μείνουμε «οπως είμαστε» θα μείνουμε -όντως- όπως είμαστε ή θα αναγνωριστεί με το α” ή β” καθεστώς το ψευδοκράτος και θα μείνουμε με δυο χείλη καμένα; Εκτός από την εξεύρεση συμβιβασμού, υπάρχει άλλη εφαρμόσιμη στρατηγική για την επιστροφή κάποιων εδαφών και την μερική -έστω- παλινόστηση των Ελλήνων της Κύπρου στο βόρειο μέρος του νησιού;

  2. ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ
    7 Αυγούστου 2010 18:39

    Γίνεται παραδεκτό με βάση τα πιο πάνω ότι οι προσπάθειες του Προέδρου, όσο και του κάθε Προέδρου θα έλεγα εγώ ότι είναι έντιμες. Γίνεται αναφορά στο πιο πάνω άρθρο επίσης ότι είναι σημαντικό να αντιληφθεί επιτέλους η ηγεσία μας και πιο συγκεκριμένα ο Πρόεδρος Χριστόφιας πως η υπερβολική «ευγένεια» και «ελαστικότητα» δεν μας αποφέρουν κερδισμένους «πόντους» στην διεθνή σκακιέρα. Σεβαστή η θέση και ερωτώ. Τί μας έχει επιφέρει η «σκληρή στάση » του αείμνηστου Τάσου Παπαδόπουλου; Τί μας έχει επιφέρει η δεκετία διακυβέρνησης Γλαύκου Κληρίδη; Κάνοντας μια ιστορική αναδρομή θα διαπιστώσετε ότι όλοι οι Προέδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας δοκίμασαν κάποια διαφορετική πολιτική.ζωρίς όμως μέχρι σήμερα ο τόπος αυτός να εισπράξη το επιθυμιτό αποτέλεσμα. Γιατί όμως; Κατα την ταπρινή μου άποψη ουδέποτε υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια που μας πέρασαν πραγματική ενότητα σε αυτό τον τόπο , ώστε να δοθούν τα ανάλογα αποστομοτικά μηνύματα προς την διεθνή κοινότητα . Εδώ είναι το λάθος.και ας το καταλάβουν επιτέλους όλοι.Μόμο με την ενότητα θα δοθεί το μήνυμα προς τα έξω ότι υπάρχει διάθεση για αγώνα και ότι σεν μπορούν να αποφασίζουν χωρίς εμάς. Αυτή την περίοδο ειδικά ότι και να κάμει ο Πρόεδρος δεν έχει απολύτως καμία πιθανότητα επιτυχίας διότι αφοπλίζεται αυτόματα απο την στάση των υπολοίπων κομμάτων που βάζουν πύρ ομαδών. Και σας ερωτώ σεβαστοί αναγνώστες , με όλη την καλή διάθεση που μπορεί να διαθέτει ένας ξένος πώς θα μας στηρίξει στην διεθνή πολιτική σκηνή όταν εμείς είμαστε ακόμα στο 1977 και συζητάμε , και τσακονώμαστε μεταξύ μας , και δεν συμφωνούμε τί λύση θέλουμε και ο καθένας ερμηνεύει με τον δικό του τρόπο τί είναι η δυζωνξκή δυπεριφεριακή ομοσπονδία; Πραγματικά διερωτάται κανείς σε μπορεί να φταίει ο Πρόεδρος ειδικά για αυτά τα θέματα;H ιστορία επαναλαμβάνεται δυστυχώς χωρίς κάποιοι να θέσουν επιτέλους υπεράνω όλων το εθνικό συμφέρον . Στο τέλος εάν συνεχίσουμε έτσι θα τα χάσουμε όλα με μαθηματική ακρίβεια. Η ενότητα αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της επίτευξης λύσης..

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>