Γράφει:

Αδιανόητες τοποθετήσεις και ανεξήγητες απόψεις του Υπουργού Οικονομικών

Ομολογώ ότι δεν είναι λίγες οι φορές που αδυνατώ να αντιληφθώ την οικονομική λογική ή τον οικονομικό ορθολογισμό του Υπουργού Οικονομικών κ. Σταυράκη. Και, βεβαίως, δεν έχω την απαίτηση να κατέχει, ως οικονομολόγος, και τα δημοσιονομικά και τα χρηματοοικονομικά και τα της πραγματικής οικονομίας. Πολύ περισσότερο που και η επαγγελματική του πείρα περιορίζεται κυρίως στα χρηματοπιστωτικά.

Όμως ο κ. Σταυράκης δεν δικαιολογείται να αγνοεί, θεωρητικώς τουλάχιστον, στοιχειώδη πράγματα για την λειτουργία και συμπεριφορά των δημόσιων οικονομικών, ιδιαίτερα μετά από δύο χρόνια θητείας στο Υπουργείο Οικονομικών. Ακόμη ο κ. Σταυράκης δεν νομιμοποιείται να μην αντιλαμβάνεται σωστά και να μην ερμηνεύει στην σωστή τους διάσταση τα δημοσιονομικά προβλήματα και εκείνα της πραγματικής οικονομίας. Γιατί τόσο το Υπουργείο Οικονομικών, όσο και το Γραφείο Προγραμματισμού, τα οποία υπάγονται στην αρμοδιότητα και την δικαιοδοσία του, είναι στελεχωμένα με ικανούς, πολύ καταρτισμένους και έμπειρους οικονομολόγους τεχνοκράτες. Και την ικανότητα, την εξειδικευμένη γνώση και την τεράστια εμπειρία τους οφείλει να χρησιμοποιεί και να αξιοποιεί ο εκάστοτε Υπουργός των Οικονομικών. Αρκεί ο ίδιος να κατανοεί και να συλλαμβάνει την ουσία των βασικών οικονομικών θεμάτων. Και ο κ. Σταυράκης δεν δικαιολογείται να αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα, αφού έχει το τεκμήριο της αναγκαίας κατάρτισης, λόγω των καλών πανεπιστημιακών του σπουδών.

Όμως, θα πρέπει να τεκμηριωθούν οι προαναφερθείσες υπουργικές ανεπάρκειες, οι οποίες δεν είναι ασήμαντες ή αμελητέες. Και ούτε αμέτοχες λανθασμένων χειρισμών και άστοχων ή άκαιρων αποφάσεων, οι οποίες, αθελήτως βεβαίως, έβλαψαν και πλήττουν την κυπριακή οικονομία. Ιδιαίτερα, και υπογραμμίζουμε τούτο, σε μια κρίσιμης σημασίας περίοδο για την οικονομία του τόπου μας, ένεκα και των δυσμενών επιπτώσεων που την ταλανίζουν από την διεθνή οικονομική κρίση.

Ο κ. Σταυράκης, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, προβαίνει σε αξιολογικές τοποθετήσεις και προβάλλει αξιωματικές θέσεις που δεν είναι μόνο ανορθόδοξες και εξωπραγματικές αλλά και οικονομικά επικίνδυνες. Είναι, όντως, σχεδόν απίστευτο να διαβάζει κανείς θέσεις και απόψεις του Υπουργού των Οικονομικών, όπως οι ακόλουθες: «Η δική μας θέση ήταν όντως περισσότερο αισιόδοξη αλλά αυτό ήταν δική μας επιλογή. Ο ρόλος του Υπουργείου Οικονομικών είναι να δημιουργεί και μια αισιοδοξία ανάμεσα στις επιχειρήσεις και τον καταναλωτή. Και στο τέλος της ημέρας δεν έχουν τόση σημασία οι προβλέψεις».

Ε, όχι, προς Θεού, κ. Υπουργέ. Έχουν και παραέχουν σημασία και μάλιστα τεράστια στην όλη οικονομική λειτουργία οι σωστές ή, στα πλαίσια του κατά προσέγγιση διεθνούς αποδεκτού ορίου, προβλέψεις.

Γιατί είναι με βάση αυτές τις προβλέψεις που καταρτίζεται ο κρατικός προϋπολογισμός, προσδιορίζονται τα έσοδα και οι δαπάνες, τα δημόσια ελλείμματα και το δημόσιο χρέος, ο ρυθμός της ανάπτυξης και άλλα, όπως το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και η ανεργία, που, με την σειρά τους, επηρεάζουν σε καθοριστικό βαθμό και την ε-πενδυτική και καταναλωτική συμπεριφορά των επιχειρηματιών και του ευρύτερου κοινού.

Και δεν μπορείτε, με χαρακτηριστική μάλιστα ευκολία και υπεραπλούστευση, να μας λέτε ότι «και στο τέλος της ημέρας δεν έχουν τόση σημασία οι προβλέψεις». Είναι απίστευτο να θεωρηθούν οι πιο πάνω ως δηλώσεις προερχόμενες από Υπουργό Οικονομικών. Ο οποίος, τον Ιανουάριο του 2009, προϋπολόγιζε δημοσιονομικό πλεόνασμα της τάξης του 0,7% και τον Ιανουάριο του 2010 αποδεχόταν το πραγματικά εκπληκτικό και σχεδόν απίστευτο, ότι το 2009 είχαμε δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξης του 6,1%!

Και, ακόμη, στον ίδιο προϋπολογισμό να διαπιστώνετε στο τέλος της διάρκειάς του ότι είχατε μείωση των προβλεφθέντων εσόδων κατά 600 περίπου εκατομμύρια ευρώ και αύξηση των δαπανών κατά 400 και πλέον εκατομμύρια ευρώ πέραν των προβλεφθεισών. Και, την τελευταία στιγμή, να τρέ-χετε και περιηγείσθε ανά τας χώρας της Ευρώπης για δανεισμό δύο και πλέον δισεκατομμυρίων ευρώ για κάλυψη του κρατικού ελλείμματος και εξυπηρέ-τηση του αυξανόμενου δημόσιου χρέους.

Είναι όμως και η άλλη εκπληκτική θέση του κ. Υπουργού, ότι, δηλαδή: «Υπάρχει ο μύθος του σπάταλου κράτους που λέει ότι ‘εάν κόψουμε’ τις σπατάλες θα σωθούμε. Σίγουρα υπάρχει σπάταλο κράτος και γίνεται κάθε προσπάθεια να περιοριστεί, αλλά είναι τόσο μεγάλα τα διαρθρωτικά προβλήματα που πρέπει να ληφθούν και άλλα μέτρα». Πρόκειται για δήλωση που αντιφάσκει και αυτοαναιρείται, αλλά και που συγκρούεται με την υπαρκτή πραγματικότητα. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να αποκαλεί μύθο τις δυσμενέστατες επιπτώσεις στα δημόσια και τα συνολικά οικονομικά και τις κρατικές σπατάλες, και, από την άλλη, να ψηλώνει τα χέρια με τον ισχυρισμό ότι «είναι τόσο μεγάλα τα διαρθρωτικά προβλήματα που πρέπει οπωσδήποτε να ληφθούν και άλλα μέτρα».

Η πιο πάνω συλλογιστική του κ. Υπουργού δεν είναι μόνο δυσνόητη. Προσεγγίζει τα όρια του ακατανόητου. Και επιβάλλει την υποβολή του ακόλουθου ερωτήματος: Πόσο αυτή η κυβερνητική πολιτική αύξησε ή περιόρισε τις δημόσιες σπατάλες και πολλαπλασίασε ή μείωσε τα διαρθρωτικά προβλήματα, όταν, μεταξύ άλλων:

(α) Αύξησε τις μόνιμες δημόσιες θέσεις κατά 1060 και δημιούργησε 640 θέσεις προαγωγής, μόλις πριν 6 μήνες, στον δημόσιο τομέα, ενώ και ο Υπουργός των Οικονομικών και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επανειλημμένα υπέδειξαν ότι υπάρχει πλεονασμός προσωπικού στην δημόσια υπηρεσία. Και πώς αντιμετώπισε με αυτό τον τρόπο τα σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα του δημόσιου τομέα;

(β) Αύξησε τις ετήσιες δημόσιες δαπάνες κατά 50 εκατ. ευρώ περίπου με την δημιουργία των πιο πάνω θέσεων και κατά 35 περίπου εκατομμύρια ευρώ με το ισοπεδωτικό πασχαλινό επίδομα που παραχώρησε σε πλούσιους και πένητες συνταξιούχους το 2009, ενώ το ίδιο είχε πράξει και το 2008;

Είναι, όμως, και η άλλη σημαντική και καθόλου πειστική δήλωση του αρμόδιου Υπουργού ότι: «Εμείς που έχουμε την ευθύνη αλλά και την δυνατότητα να μετρούμε τις επιπτώσεις κάθε μέτρου αριθμητικά γνωρίζουμε τι μπορεί να διορθώσει τα δημόσια οικονομικά και τι όχι».

Και ακόμη ότι: «… εάν δεν βρούμε την αναγκαία στήριξη από τα κόμματα, οι συνέπειες στα δημόσια οικονομικά και κατά συνέπεια στην οικονομία θα είναι ολέθριες μακροπρόθεσμα. Εμείς κάνουμε τώρα μια προσπάθεια, η οποία θα ωφελήσει τις επόμενες γενιές».

Το μόνο σημείο, από τα πιο πάνω που μπορεί οποιοσδήποτε καλόπιστος άνθρωπος να συμφωνήσει με τον Υπουργό Οικονομικών είναι ότι αυτοί «κάνουν τώρα μια προσπάθεια». Γιατί προηγουμένως δεν προσπαθούσαν. Αντίθετα συνεργούσαν στον εφησυχασμό και συνέβαλλαν στην κρατική σπατάλη. Αφού και τώρα ακόμη δεν τολμούν να πράξουν το αυτονόητο: Να καταργήσουν τις αχρείαστες 1060 δημόσιες θέσεις που δημιούργησαν πρόσφατα με ετήσια δημόσια σπατάλη 50 εκατ. ευρώ. Και, ακόμη, με την ηχηρή διακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι η προεκλογική του διακήρυξη για πρόσθετες κοινωνικές παροχές 3 δισεκατομμυρίων ευρώ παραμένει αναλλοίωτη. Δαπάνες που δεν θα άντεχαν ακόμη και ισχυρές οικονομίες μεγάλων χωρών, υπό τις υφιστάμενες περιστάσεις. Πολλώ μάλλον η δική μας.

Τέλος, θα πρέπει να κατανοήσει ο καθόλα συμπαθής ως άνθρωπος Υπουργός των Οικονομικών, ότι τα μέχρι τώρα αποτελέσματα της οικονομικής διαχείρισης αυτής της κυβέρνησης ουδόλως πείθουν ότι οι κυβερνώντες γνωρίζουν τι μπορεί να διορθώσει τα δημόσια οικονομικά και τι όχι. Αντίθετα, αν είναι κάτι που η Βουλή οφείλει να πράξει είναι να αναλάβει επιτέλους το ρόλο που της αρμόζει και να θέσει υπό αυστηρό έλεγχο και τις προβλέψεις και τα μέτρα και τα έσοδα και τις δαπάνες των κυβερνώντων. Προτού μας θέσει υπό αυστηρή επιτήρηση η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η εν λευκώ ή άνευ όρων ψήφος προς τους διαχειριζόμενους την οικονομία εδόθη αφθόνως μέχρι τώρα. Και τα αποτελέσματα υπήρξαν οδυνηρά.

 

Ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου είναι πρώην Υπουργός Οικονομικών και Εσωτερικών και τέως Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου

One Comment

  1. ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ
    22 Ιουλίου 2010 19:57

    Με όλο τον σεβασμό προς τον πρώην Υπουργό Οικονομικών καταγράφω τα ακόλουθα: Όντως αυξήθηκαν οι μόνιμες δημόσιες θέσεις κατά 1060 και δημιούργήθηκαν 640 θέσεις προαγωγής, μόλις πριν 6 μήνεςμε έγκριση της Βουλής των Αντοπροσώπων . Επειδή όμως γνωρίζετε αρκετά για το κατεστημένο στην Κύπρο σας ερωτώ γιατί δεν συνέρχεται έκτακτα η βουλή και να σταυρώσει το κονδύλι που αφορά τις πιο πάνω θέσεις; Όλοι αναγνωρίζουν ότι υπάρχει ήδη κρίση . Γιατί τέλος πάντων δεν λαμβάνουμε αυτά τα μέτρα που μπορούμε; Μήπως κανένα κόμμα έμπρακτα δεν τολμά να θέσει τέτοιο θέμα ; Σε περιόδους κρίσεων είναι που φαίνινται οι καλοί καραβοκύρηδες. Όταν το κράτος έκανε τις μεγάλες εισπράξεις λόγω της αύξησης των ακινήτων κάποιοι το έπαιζαν σούπερ οικονομολόγοι.Τώρα ασ βγούν να προτείνουν λύσεις και αν μή τί άλλο ας πράξουν τα αυτονόητα που αναμένει ο πτωχός ο κόσμος.
    Και επειδή μιλούμε για προυπολογισμούς τί έχετε να πείτε για τα έξοδα παραστάεων ( αφορολόγητα μάλιστα και συντάξιμα) των αξιοματούχων του κράτους ,των ημικρατικών οργανισμών, και των Γενικών Διευθυντών.
    Τί έχετε να δηλώσετε για τα έξοδα για γραμματειακές υπηρεσίες των βουλευτών , τα οδοιποτικά, και άλλα που καταγράφονται στον προυπολογισμό.
    Θα επανέλθω /

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>