Γράφει:

Μας πουλούν, τους αγοράζουν… Η ανοικτή πληγή του λιανικού εμπορίου

Εν μέσω οικονομικής κρίσης, τα μέτρα δημοσιονομικής σταθερότητας και η πάταξη της φοροδιαφυγής που προωθεί ο Υπουργός Οικονομικών δεν είναι πάντα αρκετά για την διάσωση της οικονομίας. Μια Kυβέρνηση με «κοινωνικό πρόσωπο», όπως η παρούσα, θα έπρεπε ίσως να έχει την ευαισθησία να στρέψει την προσοχή της στα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας. Αυτά που οδηγούν ολόκληρες οικονομικές τάξεις και κατηγορίες επαγγελματιών στον οικονομικό μαρασμό.

Το λιανικό εμπόριο στην Κύπρο είναι ίσως ένα κλασικό παράδειγμα περίπτωσης «κεφαλαίου που εκμεταλλεύεται την υπεραξία», όπως θα έλεγε κανείς στην -προσφιλή στην Κυβέρνηση- μαρξιστική διάλεκτο. Γιατί εν μέσω οικονομικής κρίσης, οι υπεραγορές φαίνονται να τα καταφέρνουν μια χαρά και μάλιστα τα υποκαταστήματα, κυρίως των μεγάλων αλυσίδων, «αυξάνονται και πληθύνονται». Πώς λοιπόν είναι βιώσιμες αυτές οι υπεραγορές οι οποίες με κάθε ευκαιρία εξαγοράζουν μικρότερες;

Η «Σύγχρονη Άποψη» μίλησε με διαφόρους προμη-θευτές μεγάλων υπεραγορών, οι όποιοι για ευνόητους λόγους θέλησαν να παραμείνουν ανώνυμοι και οι οποίοι μας περιέγραψαν με τα μελανότερα χρώματα την κατάσταση στο λιανικό εμπόριο. Υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ «πνίγουν» οικονομικά τους προμηθευτές τους σε μια δύσκολη περίοδο, προσπαθώντας να αποκομίσουν μέγιστα κέρδη.

Οι προμηθευτές διαμαρτύρονται ότι, εκμεταλλευόμενες την ατμόσφαιρα «οικονομικής κρίσης», μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ από την μια απαιτούν συνεχώς όλο και καλύτερες τιμές και από την άλλη αυξάνουν τις πιστώσεις. Όπως μας λέχθηκε χαρακτηριστικά, η πίστωση στις πληρωμές των τιμολογίων των προμηθευτών έχει φτάσει από τους τρεις μήνες στους εννέα, κάτι που οδηγεί πολλές επιχειρήσεις, μικρομεσαίες στην πλειοψηφία τους, σε οικονομικό στραγγαλισμό.

Οι προμηθευτές αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη ρευστότητας και αδυναμία στην εκπλήρωση των τρεχουσών τους υποχρεώσεων και αναγκών. Ωστόσο δεν μπορούν έτσι απλά να διακόψουν την συνεργασία τους με τις ασυνεπείς υπεραγορές. Οι τοπικές βιομηχανίες μεταποίησης είναι αναγκασμένες να τις προμηθεύουν, αφού διακοπή της προμήθειας κάποιων υπεραγορών θα σήμαινε κλείσιμο των εργοστασίων τους για κάποιες μέρες, με όλες τις συνέπειες που αυτό μπορεί να έχει στην δυναμικότητα μιας επιχείρησης και στους εργαζόμενους. Ωστόσο οι επιχειρήσεις αυτές κρέμονται κυριολεκτι-κά από τις διαθέσεις των υπεραγορών.

Ουσιαστικά οι υπεραγορές εισπράττουν άμεσα τα λεφτά από τα εμπορεύματα που πωλούν στους καταναλωτές, ενώ πληρώνουν τους προμηθευτές τους ύστερα από εννέα μήνες. Το αποτέλεσμα είναι οι υπεραγορές να αξιοποιούν αυτή την ρευστότητα για οποιεσδήποτε επεκτάσεις χρειάζεται να κάνουν, χωρίς να υπάρχει ανάγκη να δανείζονται από τις τράπεζες αλλά χρησιμοποιώντας τα λεφτά των προμηθευτών τους, οι οποίοι όπως υποστηρίζουν σιγά-σιγά οδηγούνται στην οικονομική καταστροφή.

Η στάση του κράτους σε όλη αυτή την κατάσταση χαρακτηρίζεται από απάθεια, αδιαφορία και ίσως εγκληματική συνενοχή. Και επειδή το φαινόμενο δεν είναι σημερινό (απλώς επιδεινώθηκε υπό τις περιστάσεις), οι προμηθευτές παρουσίασαν το πρόβλημά τους σε συναντήσεις που είχαν κατά καιρούς με διάφορους Υπουργούς Εμπορίου, οι οποίοι τους απάντησαν ότι πρόκειται για θέμα ρύθμισης της αγοράς στο οποίο δεν μπορούν να παρέμβουν.

Ακόμα και η σημερινή Κυβέρνηση αφήνει τους μηχανισμούς της αγοράς να λειτουργήσουν ανεξέλεγκτα ακολουθώντας την απόλυτα φιλελεύθερη λογική την οποία συχνά δαιμονοποιεί κατά το δοκούν. Άραγε τι θα γίνει αν κάποια μεγάλη υπεραγορά αποφασίσει να κηρύξει πτώχευση; Σε ποια κατάσταση θα βρεθούν όλες αυτές οι τοπικές βιοτεχνίες και οι παραγωγοί που τις προμηθεύουν με πίστωση; Ποιες θα είναι οι ευρύτερες επιπτώσεις στην οικονομία αν καταστραφούν οικονομικά τοπικές επιχειρήσεις εργο-δότες πολλών οικογενειών;

Το ίδιο εγκληματικά αδιάφορη παρουσιάζεται και η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αυτό που κάνουν οι μεγάλες υπεραγορές δεν είναι τίποτα άλλο από την εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης τους στην αγορά, κάτι το οποίο η ΕΠΑ οφείλει να διερευνήσει και να καταδικάσει.

Όσο για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα πλείστα κοιμούνται και θα συνεχίζουν να κοιμούνται τον «ύπνο του δικαίου» όσο εξαρτούνται οικονομικά από την πληθώρα διαφημίσεων των υπεραγορών που τα συντηρούν.

One Comment

  1. Νικόλας Πάρης
    8 Μαρτίου 2010 14:26

    Μας πουλούν, τους αγοράζουν… Η ανοικτή πληγή του λιανικού εμπορίου

    Δηλαδή, Μάριε, θα ήταν καλό να έχουμε καπιταλισμό χωρίς τα μειονεκτήματά του!
    Δεν είναι δυνατόν να παρέμβει η ΕΠΑ ούτε και κάποιο άλλο θεσμικό όργανο γιατί δεν υπάρχει προσυνεννόηση ούτε και κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης σε ό,τι αφορά τους καταναλωτές. Οι τιμές των υπεραγορών είναι -όντως- χαμηλότερες από αυτές των παριπτέρων, των φαρμακείων και των φούρνων, για αντίστοιχα προϊόντα. Υάρχει οξύς ανταγωνισμός μεταξύ των υπεραγορών και -αν προσέξεις- το καθαρό κέρδος των υπεραγορών-δημοσίων εταιρειών, μετά την πληρωμή των φόρων- παίζει κάπου μεταξύ του 2 και του 3%!
    Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι εφόσον ο ανταγωνισμός λειτουργεί υπέρ του καταναλωτή, ο τρόπος πληρωμής των προμηθευτών μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και δεν αποτελεί κοινωνικό αίτημα. Οι πλείστοι προμηθευτές κλαίνε τη μοίρα τους (τα έζησα και γω από πρώτο χέρι). Άλλοι,δημιουργούν image για τα προϊόντα τους και πληρώνονται cash on delivery από τις υπεραγορές!ιατί, δεν υπάρχει υπεραγορά που θα τολμούσε να μην έχει στα ράφια της Nescafe παραδείγματος χάριν. Η λύση, λοιπόν, δεν είναι η κρατική παρέμβαση, ούτε και θα μπορούσε να υπάρξει. Χρειάζεται να αποβάλουν οι Κύπριοι την πολιτική του μικρομάγαζου (διευθυντής στην εταιριούλα μου !!!) και να αποκουθήσουν τη σύγχρονη τάση για merging και corporate alliances, προκειμένου να αλλάξει το ισοζύγιο δυνάμεων με τις υπεραγορές. Είτε θα παίζεις με τους όρους του καπιταλισμού είτε θα κάνεις επανάσταση. Σύγχρονος καπιταλισμός και παρεμβατισμός δεν πάνε μαζί, άσχετα με το ποια είναι η κυβέρνηση.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>