EΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ: Πολιτική

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

Η δυναμική έξοδος της ΕΔΕΚ από το κυβερνητικό σχήμα και οι ισχυρές κεντρόφυγες τάσεις του ΔΗΚΟ με αφορμή το κυπριακό καταδεικνύουν με τον πιο εμφαντικό τρόπο, για μια ακόμα φορά, το παράδοξο του πολιτικού μας συστήματος: Οι κυβερνητικοί σχηματισμοί καταρτίζονται όχι στην βάση πραγματικών πολιτικών συγκλίσεων, αλλά εκλογικών συμφερόντων. Αν και το ΑΚΕΛ καταφεύγει και πάλι στην γνωστή ρητορική περί «κοινών αγώνων για την δημοκρατία» για να πείσει τους ψηφοφόρους της ΕΔΕΚ ότι η ηγεσία του κόμματός τους έσφαλλε, εν τούτοις είναι εμφανές ότι οι πραγματικές τομές και διαφοροποιήσεις στο πολιτικό μας σύστημα δεν ακολουθούν την λογική δεξιά-αριστερά. Στην πραγματικότητα, οι ισχυρότερες συγκλίσεις και αποκλίσεις παρατηρούνται στο κυπριακό, ως προς την σχολή που ασπάζεται το κάθε άτομο και ο κάθε πολιτικός σχηματισμός. Την ίδια στιγμή, οι ιδεολογικές διαφορές παραμένουν τεχνηέντως στην επιφάνεια, καθώς εξακολουθούν να επηρεάζουν τους απλούς πολίτες. Και εδώ έγκειται το παράδοξο. Η έλλειψη ενός μεγάλου κόμματος του ενδιάμεσου χώρου συνιστά την βασικότερη αιτία και, ταυτόχρονα, το σημαντικότερο απότοκο αυτής της παραδοξότητας που επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα της πολιτικής μας ζωής.

Η ΦΙΜΩΣΗ ΤΟΥ «ΑΛΛΟΥ» ΔΕΝ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ

Οι αντιδράσεις της Κυβέρνησης στην κριτική της αντιπολίτευσης, αλλά και των κομμάτων της συμπολίτευσης, συχνά αγγίζουν τα όρια του παραλόγου. Το καλοκαίρι ο Πρόεδρος, από την Αστυπάλαια, είχε μιλήσει για «αχρείαστες αντιπολιτευτικές εξάρσεις». Πρόσφατα υποστήριξε ότι η κονιορτοποίηση της βάσης των συνομιλίων (σχόλιο του Προέδρου της ΕΔΕΚ με αφορμή τις προτάσεις Ταλάτ) «είναι στο μυαλό του κ. Ομήρου», αποδίδοντάς του εμμέσως φαντασιοπληξία και παραισθήσεις. Την ίδια στιγμή, ο Βουλευτής Ιωνάς Νικολάου καταγγέλλει την ΚΥΠ για επανίδρυση του Τμήματος Δ” και για ευρείες παρακολουθήσεις πολιτών. Η δε αστυνομία διώκει την αντίθετη φωνή, ενώ πρόσφατα έκανε τα «στραβά μάτια» μπροστά στον ξυλοδαρμό νεαρού που διένειμε φυλλάδια αντιομοσπονδιακού περιεχομένου. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ αναφέρεται σε «σχέδια φυσικής εξόντωσης του Προέδρου» και σε ύπαρξη «συντονιστικού αντιπολιτευτικού οργάνου» για την υπονόμευσή του. Θα πρέπει επιτέλους αυτή η Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν την κριτική με πολιτική ωριμότητα και να πάψουν να εξωτερικεύουν τις ανασφάλειές τους, εις βάρος της νομικά και θεσμικά κατοχυρωμένης ελευθερίας της έκφρασης και του δικαιώματος στον δημόσιο διάλογο.

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Ο προσφυγικός κόσμος της Κύπρου έχει υποστεί και εκ τότε κουβαλά- όλο το βάρος της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής. Βάρος ψυχολογικό, κοινωνικό, οικονομικό. Κατά τις δεκαετίες ’80 και ’90 ο προσφυγικός κόσμος ήταν ταυτισμένος με έννοιες όπως ελευθερία, απελευθέρωση, επιστροφή κ.λπ. Εκ τότε άλλαξαν πολλά. Οι έννοιες μεταβλήθηκαν και «εξελίχθηκαν», εξωθούμενες από τις επίπλαστες ανάγκες της σημερινής εποχής. Το αντικατοχικό πνεύμα φθάρηκε ως αποτέλεσμα της χρονικής απομάκρυνσης από τα τραγικά γεγονότα, της ευμάρειας και του εφησυχασμού, αλλά και της προσαρμογής του πολιτικού κόσμου της Κύπρου σε νέα πολιτικά ήθη. Εν τούτοις, ο προσφυγικός κόσμος δεν ξεχνά τις πόλεις, τα χωριά, τα σπίτια και τις περιουσίες που παράνομα κατακρατεί η κατοχική δύναμη. Ως αποτέλεσμα, εξακολουθεί να διεκδικεί τα δίκαιά του. Το πιο δραστήριο και διεκδικητικό προσφυγικό σωματείο είναι αναμφίβολα η «Αδούλωτη Κερύνεια». Παρά τις αντιξοότητες, το πέρασμα του χρόνου και την λάσπη που δέχεται, η «Αδούλωτη Κερύνεια» συνεχίζει αδιάκοπα να παρεμβαίνει στα τεκταινώμενα γύρω από το κυπριακό, με βαθιά δημοκρατικό λόγο και αντικατοχικό πνεύμα. Ευελπιστούμε ότι οι παρεμβάσεις των αγωνιούντων προσφύγων, των οποίων η φωνή ενισχύθηκε με την πρόσφατη νίκη στην υπόθεση Αποστολίδη vs Όραμς, θα επηρεάσουν την τελική κρίση της πολιτικής ηγεσίας ως προς τις παραμέτρους επίλυσης του κυπριακού, παρά τα μέχρι τώρα αποκαρδιωτικά μηνύματα.

 

ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΤΟΥΣ

Η πρώτη ετήσια ομιλία του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα προς το Κογκρέσο και το έθνος είναι πλέον γεγονός. Στις ετήσιες αυτές ομιλίες οι Πρόεδροι των ΗΠΑ συνηθίζουν να δίνουν το στίγμα της γενικής τους πολιτικής κατεύθυνσης για την περίοδο που θα επακολουθήσει. Ο Πρόεδρος Ομπάμα με την ομιλία του της 27ης Ιανουαρίου επιβεβαίωσε αυτό που τόσο από τον προεκλογικό του λόγο, όσο και από την μέχρι στιγμής πολιτεία του ήταν εμφανές: Ότι το μεγαλύτερο βάρος της προεδρίας του θα δοθεί στα θέματα εσωτερικής πολιτικής. Μίλησε για την ανεργία, το σχέδιο ασφάλισης υγείας, τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, ακόμη και για την αναμενόμενη τροποποίηση του νόμου που απαγορεύει στους ομοφυλόφυλους να υπηρετούν στον αμερικανικό στρατό. Αναφορικά με την εξωτερική πολιτική, η ομιλία Ομπάμα ήταν λιγότερο ενθουσιώδης, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Τζ. Μπους. Ανήγγειλε το τέλος του πολέμου στο Ιράκ και δήλωσε ότι το Αφγανιστάν θα βοηθηθεί να αναλάβει πλήρως την διακυβέρνησή του μέχρι το 2011. Αναφέρθηκε επίσης και στις εν εξελίξει συνομιλίες με την Ρωσία για την ανανέωση της συμφωνίας για την μείωση των πυρηνικών όπλων, λέγοντας ότι τα δύο μέρη βρίσκονται κοντά στην επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Σε γενικές γραμμές, όπως συναφώς σχολίασε ο αναλυτής του BBC Πωλ Ρέινολντς, «Η εξωτερική πολιτική είχε μια πολύ μετριοπαθή παρουσία… Το κυρίως πρόγραμμα αυτού του Προέδρου είναι εσωτερικό».

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>