Η γνώμη των κομμάτων: “Η στρατηγική μας στο κυπριακό”

Σε διάσκεψη τύπου με την ευκαιρία της συμπλήρωσης δύο χρόνων στην Προεδρία, ο Προέδρος Χριστόφιας τοποθετήθηκε για την στρατηγική της Κυπριακής Δημοκρατίας στο κυπριακό ως εξής: «Είναι με έκπληξη που ακούγονται αναφορές ότι πρέπει ν” αλλάξουμε στρατηγική. Η εγκατάλειψη της διζωνικής, κατά την άποψή του, αποτελεί ολέθριο σφάλμα και το μεγαλύτερο δώρο προς την Τουρκία». Μόνο που ο Πρόεδρος δεν αναφέρθηκε συνολικά στην στρατηγική, αλλά μόνο στον στόχο της. Στρατηγική όμως είναι και τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση του στόχου και, πάνω από όλα, ο τρόπος με τον οποίο τα μέσα αυτά επιτάσσονται για την αποτελεσματικότερη δυνατή αξιοποίησή τους.

Είναι γεγονός ότι η έννοια της στρατηγικής συχνά παρεξηγείται στην Κύπρο. Αρκεί μόνο να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι το μόνο όργανο εθνικής στρατηγικής είναι το Εθνικό Συμβούλιο, το οποίο όμως αποτελείται από άτομα μη ειδικευμένα, πολιτικούς ηγέτες οι οποίοι, θέλοντας και μη, δεν περιορίζονται στο εθνικό τους έργο, αλλά επιχειρούν να θωρακίσουν και τα κομματικά τους συμφέροντα. Το γεγονός αυτό μας έχει στερήσει την δυνατότητα να έχουμε μια ενιαία και αδιαμφισβήτητη εθνική στρατηγική.

Επιθυμώντας να δώσουμε το στίγμα των αντιλήψεων που επικρατούν στον πολιτικό κόσμο της Κύπρου για το ποια πρέπει να είναι η στρατηγική μας, ρωτήσαμε ένα εκπρόσωπο από κάθε κόμμα και πήραμε αρκετά ενδιαφέρουσες απαντήσεις. Μόνο οι εκπρόσωποι του ΑΚΕΛ αρνήθηκαν να μας απαντήσουν.

Τάσος Μητσόπουλος, Βουλευτής και Επίτροπος Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ΔΗΣΥ:

Ο κ. Μητσόπουλος αντιλαμβάνεται την συμμετοχή της Κύπρου στην ΕΕ ως το ιδανικό πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να ενταχθούν οι επιδιώξεις της Κύπρου. Θεωρεί επίσης ότι η στρατηγική αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει την Ελλάδα, να εμπλέκει δημιουργικά τις ΗΠΑ, την Ρωσία και την Κίνα και να ευθυγραμμίζεται με την προσπάθεια της ΕΕ για την απόκτηση κοινής πολιτικής άμυνας και ασφάλειας. Ιδιαίτερο βάρος αποδίδει και στην ένταξή μας στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Σύμφωνα με τον κ. Μητσόπουλο, «σήμερα η Τουρκία εμφανίζεται διεθνώς απενοχοποιημένη και διαδραματίζει τον ρόλο του “καλόπιστου τρίτου” που με τις καλές του υπηρεσίες διευκολύνει το έργο του διακοινοτικού διαλόγου. Για αυτό χρειάζεται σχέδιο βασισμένο σε μια ψυχρή αξιολόγηση και αποτίμηση πραγματικοτήτων, δυνατοτήτων και ευκαιριών, καθώς και των ευρύτερων γεωπολιτικών δεδομένων». Εξαιρετικής σημασίας θεωρεί και την ύπαρξη εναλλακτικού σχεδίου δράσης σε περίπτωση ναυαγίου στις συνομιλίες, καθ” ότι η παράταση του status quo θα ήταν καταστροφική για τον κυπριακό Ελληνισμό.

Γεώργιος Κολοκασίδης, Αναπληρωτής Πρόεδρος ΔΗΚΟ:

Για τον κ. Κολοκασίδη το βάρος θα πρέπει να δωθεί στην μεγιστοποίηση των πιέσεων επί της Τουρκίας μέσω της χρήσης όλων των διατιθέμενων μέσων, με στόχο το κυπριακό να συνεχίσει να θεωρείται αγκάθι στις τουρκικές στοχεύσεις. Σύμφωνα με τον κ. Κολοκασίδη, «μια τέτοια στρατηγική θα διατηρεί ζωντανά τα ερείσματα και τα δικαιικά πλεονεκτήματα που διαθέτει σήμερα η Κύπρος. Η εστίαση των προσπαθειών πρέπει να γίνει στον χώρο της Ελλάδος, στον χώρο της ΕΕ και στις ΗΠΑ. Τελικώς πρέπει να επιδιωχθεί η αξιοποίηση ξένων συμφερόντων στην περιοχή». Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει και στην συστράτευση με την Ελλάδα, υπενθυμίζοντας τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού, όπως αυτές εκφράστηκαν κατά την περίοδο του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν. Η από κοινού επιδίωξη δεδομένων στρατηγικών στόχων θα είναι πιο αποτελεσματική για τον Ελληνισμό. «Η πλήρης αποδοχή των ελληνοκυπριακών θέσεων θα καταστήσει δυνατή την εξουδετέρωση της προσπάθειας επανεπικύρωσης των εγγυήσεων και θα καταστήσει τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις ενεργό φορέα των θέσεών μας στην ΕΕ και αλλού».

Μαρίνος Σιζόπουλoς, Α” Αντιπρόεδρος Κ.Σ. ΕΔΕΚ:

Η γνώση των επιδιώξεων του αντιπάλου, ως επίσης και του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο θα αναπτυχθεί ο ημέτερος στρατηγικός σχεδιασμός αποτελούν παράγοντες-κλειδιά για τον Αντιπρόεδρο της ΕΔΕΚ. Ο μεσοπρόθεσμος έλεγχος της Κύπρου μέσω ενός κατάλληλου κρατικού μορφώματος και η μακροπρόθεσμη ανάκτηση της Κύπρου για την εξυπηρέτηση των σχεδιασμών της στην Αν. Μεσόγειο είναι, κατά τον κ. Σιζόπουλο, οι κύριοι στόχοι της Τουρκίας. Το δε περιβάλλον χαρακτηρίζεται κυρίως από τον αναβαθμισμένο ρόλο της Τουρκίας και τον υποβαθμισμένο ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή, ενώ σημαντικός είναι ο ρόλος της εγγυήτριας Βρετανίας και των ΗΠΑ. Η δική μας στρατηγική χαρακτηρίζεται από ατολμία έναντι των τουρκικών ενταξιακών φιλοδοξιών, αλλά και από την αδρανοποίηση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου. Ως προς τις συνομιλίες για το κυπριακό, ο κ. Σιζόπουλος υποστηρίζει ότι , «η διολίσθηση της πλευράς μας λόγω των συνεχών παραχωρήσεων έφεραν την τουρκική πλευρά σε ακόμα πιο πλεονεκτική διαπραγματευτική θέση». Υποστηρίζει δε ότι απαιτείται άμεσα η αναθεώρηση της στρατηγικής μας, χωρίς αυτό να σημαίνει εγκατάλειψη των συνομιλιών. Προτείνει την επιπρόσθετη χρήση μιας σειράς μέσων όπως μια πιο διεκδικητική στάση από πλευράς Κύπρου και Ελλά-δας, αναστολή της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας αν δεν εφαρμοστεί το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, αίτηση ένταξης στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, ενεργοποίηση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, καθώς επίσης και αναθεώρηση της διαπραγματευτικής μας τακτικής με πρώτιστη προτεραιότητα την απόσυρση παραχωρήσεων όπως η παραμονή εποίκων και η εκ περιτροπής προεδρία.

Στράτος Παναγίδης, Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκού Κόμματος:

Για τον κ. Παναγίδη, πρώτιστη έγνοια είναι η αποτροπή κατάθεσης ενός σχεδίου με αρνητικό περιεχόμενο. Η υιοθέτηση δε ενός κακού σχεδίου λύσης θα είχε χειρότερες συνέπειες από την απόρριψή του. Σε μια τέτοια περίπτωση, την επομένη θα πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες αποτροπής της προσπάθειας αναβάθμισης του ψευδοκράτους, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διατυπωθεί ένα ορθό περιεχόμενο της επιδιωκόμενης λύσης. «Επιδίωξη δεν μπορεί παρά να είναι η ευρωπαϊκή λύση που, εξ” ορισμού, συνεπάγεται και τον οριστικό απεγκλωβισμό από τα κύρια αρνητικά συστατικά της αποτυχημένης λύσης, δηλαδή διζωνικότητα, δικοινοτικότητα, εθνοτικά βέτο, εκ περιτροπής προεδρία, τουρκικές εγγυήσεις». Μια εκστρατεία προς την διεθνή κοινότητα για την προώθησή των θέσεών μας θα ήταν απαραίτητη, με την συμμετοχή της Ελλάδας αλλά και άλλων παραγόντων όπως το ελληνοαμερικανικό λόμπυ. Ο κ. Παναγίδης τονίζει επίσης το γεγονός ότι η συμπόρευσή μας με τον «ατλαντικό» άξονα εντός της ΕΕ υπήρξε ατελέσφορη. «Ο γαλλογερμανικός άξονας είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει κάποιες δυνατότητες για την αντιμετώπιση της Τουρκίας».

Γιώργος Περδίκης, Βουλευτής Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών:

Η επιδίωξη μιας ευρωπαϊκής λύσης για το κυπριακό, χωρίς την εγκατάλειψη του πλαισίου του ΟΗΕ, είναι για τον κ. Περδίκη η μόνη επιλογή για την Κύπρο. Με τον όρο «ευρωπαϊκή λύση», ο κ. Περδίκης εννοεί «λύση βασισμένη στις αρχές και τις αξίες στις οποίες ιδρύθηκε και λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως κατά κόρον επαναλαμβάνεται στα ψηφίσματα της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τα τελευταία χρόνια». Υποστηρίζει την επιμονή μας στην συμμετοχή Ευρωπαίων εμπειρογνωμόνων στις Ομάδες Εργασίας, οι οποίες θα πρέπει να επαναδραστηριοποιηθούν, ενώ τονίζει την ανάγκη εκμετάλλευσης της επιθυμίας της Τουρκίας να ενταχθεί στην ΕΕ. Σημαντική για τον κ. Περδίκη είναι και η αξιοποίηση της εμπλοκής που δημιουργείται στις σχέσεις μεταξύ ΝΑΤΟ-ΕΕ σε σχέση με το κυπριακό, η οποία θα πρέπει να αξιοποιηθεί. Προτείνει γενικά την καλύτερη εκμετάλλευση των διαπλεκομένων συμφερόντων που δημιουργούνται από την επιθυμία των ΗΠΑ για ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, ενώ τονίζει ότι το κυπριακό δεν συνιστά πρόβλημα που μπορεί να λυθεί μεταξύ φίλων.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>