Γράφει:

Ειδικά για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: «Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα»

του Χριστόδουλου Χριστοδούλου

Ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου είναι πρώην Υπουργός Οικονομικών και Εσωτερικών και τέως Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου

Ότι και να πούμε θα θεωρηθεί επανάληψη. Ότι και να τονίσουμε θα κριθεί ως επικάλυψη. Ότι και να υπογραμμίσουμε θα εκληφθεί ως πλεοναστική υπόμνηση. Περί της κυπριακής οικονομίας ο λόγος. Η οποία παραμένει από διετίας και πλέον στην καυτή επικαιρότητα. Η οποία ήταν, είναι και θα εξακολουθήσει να είναι θέμα καίριας σημασίας και ζωτικού ενδιαφέροντος για την Κυπριακή Δημοκρατία και για τον κυπριακό Ελληνισμό.

Γιατί χωρίς υγιή, σταθερή και αξιόπιστη οικονομία δεν μπορεί ένα κράτος, ιδιαίτερα μικρό, να εμφανίζεται με ισχυρή φωνή στο εξωτερικό. Γιατί χωρίς βιώσιμη οικονομία καμιά χώρα δεν μπορεί να εκφέρει απόψεις με την απαίτηση να γίνονται σεβαστές στον διεθνή χώρο. Γιατί χωρίς ισχυρή οικονομία δεν μπορεί ένας λαός, όπως ο κυπριακός, να διεξάγει με αποτελεσματικότητα αγώνα εθνικής και φυσικής επιβίωσης. Όταν, μάλιστα, έχει αντίπαλο τον βάρβαρο και αδίστακτο Τούρκο εισβολέα των 70 εκατομμυρίων κατοίκων. Όταν μια μικρή χώρα, όπως η δική μας, που τελεί υπό ημικατοχή, διεξάγει αγώνα εθνικής απελευθέρωσης, με εχθρό τον Τούρκο τοποτηρητή της περιοχής της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και πληρεξούσιο των υψηλών προστατών και ενισχυτών του Αμερικανών και Βρετανών. Με τους Ευρωπαίους να παρακολουθούν απαθείς την καταλήστευση των περιουσιών στα κατεχόμενα εδάφη μας και την Γενική Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών να διαδραματίζει αρχικά ρόλο Πόντιου Πιλάτου και, στην συνέχεια, όπως και σήμερα, ρόλο άβουλου και εντεταλμένου σκυταλοδρομέα των Αγγλοαμερικανών.

Αυτήν ακριβώς την τραγική για τον κυπριακό Ελληνισμό ιστορική ώρα, η παρούσα κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια έχει να παρουσιάσει μια οικονομία τόσο εξασθενημένη και ανυπόληπτη, που παρόμοια δεν υπήρξε από τον καιρό της κυπριακής ανεξαρτησίας, εκτός στα πρώτα τρία χρόνια μετά την βάρβαρη και καταστροφική τουρκική εισβολή του 1974.

Δεν υπερβάλλω και δεν κινδυνολογώ. Και ας μη σπεύσουν οι γνωστοί αμύντορες του Προέδρου Χριστόφια και της πολιτικής του σε όλους τους τομείς της διακυβέρνησης να μας κατακεραυνώσουν προσάπτοντάς μας την κατηγορία της κινδυνολογίας. Ή να μας μεμφθούν για δήθεν πολιτική υπόσκαψη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ή να μας διαψεύσουν και να μας εκθέσουν για δήθεν άρνηση και μηδενισμό της κυβερνητικής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Γιατί ακριβώς το αντίθετο είναι που συμβαίνει.

Φεισθήκαμε, μέχρι πλήρους εξαντλήσεως κάθε ορίου και κάθε περιθωρίου, του κύρους, της αξιοπιστίας και της εικόνας αυτής της Κυβέρνησης. Η οποία για μας είναι η εκλελεγμένη Κυβέρνηση της πολυταλαίπωρης και πολυταλανισμένης χώρας μας. Και δώσαμε και γνώμες και απόψεις και εισηγήσεις. Πάντοτε καλοπροαίρετα. Πάντοτε καλόβουλα. Και πάντοτε με την πεποίθηση ότι αυτή η Κυβέρνηση, ανεξάρτητα αν ψηφίσαμε ή δεν ψηφίσαμε τον Πρόεδρο Χριστόφια, είχε και έχει την ανάγκη για την στήριξη όλων μας, ιδιαίτερα στον ζωτικό και πολύ ευαίσθητο χώρο της οικονομίας.

Δυστυχώς δεν υπήρξε ανάλογη η υποδοχή, της οποίας τύχαμε από μέρους των κυβερνώντων. Εισηγηθήκαμε σε αυτούς επανειλημμένα, εδώ και δύο χρόνια, τον καταρτισμό έκτακτου στρατηγικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της επερχόμενης και στην δική μας οικονομία επίπτωσης από την διεθνή οικονομική κρίση. Για να περιορισθούν τουλάχιστον οι επαχθείς συνέπειές της. Γιατί για μας η επέλευση της οικονομικής ίωσης ήταν αναπόδραστη, ιδιαίτερα για μια οικονομία μικρή, ανοικτή και πολύ ευαίσθητη σε εξωτερικές επιδράσεις. Και, αντί να εισακουσθούμε, χλευαστήκαμε. Και αντί να αντιμετωπισθούμε με σύνεση και δημιουργικό πνεύμα, επιτιμηθήκαμε ως κινδυνολόγοι και ως δημιουργοί αρνητικής ψυχολογίας.

Γιατί, άκουσον άκουσον, σύμφωνα με τον κ. Χριστόφια, τον αρχισύμβουλό του στα οικονομικά Υπουργό των Οικονομικών και το επιτελείο της Εζεκία Παπαϊωάννου, η κυπριακή οικονομία ήταν πανίσχυρη και άτρωτη. Χωρίς ούτε καν αχίλλειο πτέρνα. Και, συνεπώς, θα παρέμενε αλώβητη από την διεθνή οικονομική κρίση.

Η τραγωδία της κυπριακής οικονομίας έγκειται στο γεγονός ότι σε μια τόσο κρίσιμη περίσταση, όπως η από διετίας κλιμακούμενη παγκόσμια οικονομική κρίση, συγκυριακά βρέθηκε στο τιμόνι της εξουσίας ένας Πρόεδρος που όχι μόνο δεν κατέχει το υφιστάμενο οικονομικό μας σύστημα, αλλά το απεχθάνεται και ένα κόμμα που όχι μόνο δεν κατανοεί τους μηχανισμούς λειτουργίας του, αλλά και ιδεοληπτικά και συνδρομικά το απορρίπτει και το εξαποστέλλει εις το πυρ το εξώτερον.

Και ο κ. Χριστόφιας δεν νομιμοποιείται να κραυγάζει σήμερα, ως ο απαγγέλλων αξιοθρήνητο επίλογο αρχαίας τραγωδίας, ότι όλοι μας καιγόμαστε γιατί η οικονομία μας καίγεται! Αν είναι ποτέ δυνατόν! Ο άνθρωπος, ο οποίος χαριεντιζόταν και επαιρόταν μέχρι πριν λίγους μήνες, όταν οι σύμβουλοί του συναγωνίζονταν ποιος θα του ωραιοποιούσε πιο πολύ την κατάσταση της κυπριακής οικονομίας και θα του εκμηδένιζε, ή έστω θα του ελαχιστοποιούσε, τους εξόφθαλμα ελλοχεύοντες κινδύνους της κυπριακής οικονομίας.

Ο άνθρωπος, που προδήλως ήθελε να ακούει όσα προέρχονταν από εκείνους, οι οποίοι αρέσκονταν να τον εκθειάζουν και να χαϊδεύουν εύηχα την ακοή του. Ο άνθρωπος, ο οποίος και σε αυτό τον τομέα απέτυχε να προβλέψει ή έστω να διαβλέψει τις αναπόφευκτα επερχόμενες αρνητικές εξελίξεις. Ο άνθρωπος που, λόγω ανεπαρκούς πείρας και απρόσφορης επιστημονικής οικονομικής υποδομής, δεν ήταν και δεν είναι σε θέση να αξιολογήσει σωστά τα οικονομικά δεδομένα, να ερμηνεύσει ορθά τα οικονομικά φαινόμενα και να επιλέξει ή να προκρίνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την προστασία της κυπριακής οικονομίας και να αποτρέψει τουλάχιστον τα χειρότερα. Και να μην εννοεί να αποστασιοποιηθεί από τις συνδρομικές ιδεοληπτικές προκαταλήψεις του. Και να δίνει ο ίδιος προσωπικά την χαριστική βολή στις αποφάσεις που λαμβάνονται, στην πολιτική που διαμορφώνεται και στα μέτρα που υιοθετούνται και εφαρμόζονται.

Τώρα, που η κρίση έχει εισέλθει δια των πυλών μας εντός των τειχών μας. Τώρα που οι οικονομικές επιπτώσεις είναι όχι μόνο ορατές, αλλά και προκλητικά εξόφθαλμες. Τώρα, την 25η ώρα, ο Πρόεδρος Χριστόφιας αναγνωρίζει ότι η κυπριακή οικονομία όχι μόνο άτρωτη δεν είναι αλλά και ότι καίγεται! Και ότι με αυτήν καιγόμαστε και όλοι μας. Και το ερώτημα είναι: Σε τι έφταιξε η οικονομία και αφέθηκε να καεί; Και, πολύ περισσότερο, σε τι φταίξαμε όλοι εμείς ώστε να καιγόμαστε μαζί με την οικονομία; Και γιατί να μην απολογηθούν ο Πρόεδρος και ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομικών για αυτό το κατάντημα; Τουλάχιστον με μια δήλωση ότι «στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα;» Και με μια δημόσια παραδοχή σφάλματος και ανάληψης ευθύνης με ένα mea culpa; Αναμένουμε αν και δεν τρέφουμε αυταπάτες.

Ο Πρόεδρός μας, λένε οι αμύντορές του, δεν κάνει λάθη. Και μάλιστα τόσο σοβαρά. Και, όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο, τον υποσκάπτουν! “Η απεργάζονται την πολιτική του εξόντωση! Και, βεβαίως, ούτε σοβαρά, ούτε υπεύθυνα, ούτε συστατικά της δημοκρατίας είναι τα πράγματα αυτά.

One Comment

  1. ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ
    23 Ιουλίου 2010 23:51

    Πολύ καλά τα λέτε σεβαστέ κύριε Χριστοδούλου αλλά αλλο είναι να τα λές και άλλο είναι να τα εφαρμόζεις. Είστε πολύ καλός γνώστης αυτών των καταστάσεων ,τις έχετε αντιμετωπίσει σε διάφορα πόστα που έχετε υπηρετ’ησει. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι κάθε εποχή έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και δυσκολίες. Η παγκόσμια οικονομία δεν έχει αντιμετωπίσει τέτοια κρίση απο το 1929 και κατα συνέπεια η Κύπρος που είναι μία μικρή οικονομία δεν θα μπορούσε να αποτελέσει την εξέρεση. Τα πράγματα θα είναι ακόμη χειρότερα κατα την δική μου εκτίμηση περί τον Σεπτέμβριο -Νοέμβριο του τρέχοντος έτους. Στην οικονομία όπως πολύ καλά θα γνωρίζετε υπάρχουν σκαμπανεβάσματα . Η Κύπρος δεν μπορεί και πάλι να αποτελεί την εξέρεση.Όσο για την κατάσταση της Κυπριακής οικονομίας ας μήν υπερβάλλουμε ότι δηλαδή πλησιάζει τα όρια της περιόδου περίπου του 1977.Είναι όμως άσχημη.Ποιές είναι οι προτάσεις των ειδικών; Διότι και τώρα και προηγουμένως φώναζαν κάποιοι για γενικά και αόριστα πράγματα αλλά συγκεκριμένα κανένας δεν έλεγε τίποτα. Δυστυχώς σε αυτό τον τόπο οι πλήστοι διαμαρτίρονται μετά την επέλαση των γεγονότων . Επίσης σε αυτό τον τόπο όλοι θέλουν να συναποφασίζουν ,όλοι θέλουν να είναι στο προσκύνιο της επικαιρότητας και όλοι κρίνουν και κατακρίνουν όταν κάτι πάει στραβά. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε εκλελεγμένη κυβάρνηση, έχουμε δημοκρατία και κατα συνέπεια ότι πάει στραβά την απόλυτη ευθύνη θα φέρει η έκάστοτυε κυβέρνηση. Δεν μπορεί να υπάρχει απαίτησηαπο διαφορους ότι η κυβέρνηση δεν έκανε αυτό που προτείναμε εμείς. Σε τελευταία ανάλυση θα πρέπει να καταλάβουμε ότι ο λαός εκλέγει μία κυβέρνηση για να αποφασίζει ( οποιαδ’ηποτε και εάν είναι αυτή) και όχι να είναι υπόλογη στο Α κόμμα ή ΣΤΟ Β κόμμα. Αυτό απαιτεί η δημοκρατία . Ο λαός θα κρίνει στο τέλος της ημέρας.Οι απόψεις φυσικά και οι θέσεις πάντοτε πρέπει να εκφράζονται διότι βοηθούν στην διαμόρφωση πολιτικής.Στην πολιτική οι λανθασμένες επιλογές πληρόνονται και να είστε βέβαιοι ότι αυτό θα γίνει. Το κάθε τί στην ώρα του όμως . Άς μήν προτρέχουμε και ας μήν προπηλακίζουμε. Σας ερωτώ, Υπάρχει κυβέρνηση που στην διάρκεια της θητείας της δεν έχει κάνει σφοδρότατα λάθη; Θα φανώ ίσως κακός αλλά θα καταγράψω το εξής. Τώρα που τα πράγματα στην οικονομία δεν πάνε καλά ακούονται σφοδρότατες κατηγορίες. Τέτοιες που κατα την δική μου κρίση δεν ακούονταν όταν στο εθνικό θεμα τα πράγματα κατρακυλούσαν και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε διαχρονικά.Τελικά και τί δεν κάνει το χρήμα.Ας προβληματιστούμε όλοι ας βάλουμε το λιθαράκι μας όλοι διότι ότι κτίστηκε θα χαθεί. Δεν είμαι απαισιόδοξος αλλά έφτασε η ώρα που όλοι επιβάλλεται να συνέλθουμε και να μονοιάσουμε. Μόνο έτσι έχουμε πιθανότητες να επιβιώσουμε.

Σχολιάστε

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>